وزنِ مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف) میں جامی کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 324ز سجده ای که نباشد در ابرویت رویم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 324

7 اشعار

غزل شمارهٔ 326چو دست بی تو بدین چشم اشکبار برم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 326

7 اشعار

غزل شمارهٔ 334خوش آنکه روی توبینم در اضطراب شوم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 334

7 اشعار

غزل شمارهٔ 336مرا به کوی تو خواهم که خانه‌ای باشد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 336

7 اشعار

غزل شمارهٔ 341ز طاق ابروی تو پشت طاقتم خم شد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 341

7 اشعار

غزل شمارهٔ 346کدام سر که درین آستانه خاک نشد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 346

7 اشعار

غزل شمارهٔ 346به هیچ مسجد و محراب بی تو رو نکنم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 346

7 اشعار

غزل شمارهٔ 347چو لب به کوزه نهی کوزه نبات شود

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 347

7 اشعار

غزل شمارهٔ 348به عزم گشت چو آن نازنین سوار شود

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 348

7 اشعار

غزل شمارهٔ 349به عزم کعبه سفر گفتم اختیار کنم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 349

9 اشعار

غزل شمارهٔ 352به بزم عشق بتان را چو نام می گویم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 352

7 اشعار

غزل شمارهٔ 356رخت ز غالیه خط گرد آفتاب کشید

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 356

7 اشعار

غزل شمارهٔ 358ز جوش باده چو گرددترانه گو لب خم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 358

7 اشعار

غزل شمارهٔ 359زخط سبز خطان سبزه چون کند شادم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 359

7 اشعار

غزل شمارهٔ 362برون خرام که تا در ره تو خاک شوم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 362

7 اشعار

غزل شمارهٔ 371چو نیست بخت که شب روی روشنت نگرم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 371

7 اشعار

غزل شمارهٔ 376چو ماه من سفری شد وطن نمی خواهم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 376

7 اشعار

غزل شمارهٔ 378مرا ز مایه سودا امید سود نماند

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 378

7 اشعار

غزل شمارهٔ 383رسید قاصد و درجی ز مشک ناب آورد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 383

9 اشعار

غزل شمارهٔ 384سحر نسیم صبامژده حبیب آورد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 384

7 اشعار

غزل شمارهٔ 385مهی که حسن خطش بر بتان شکست آورد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 385

7 اشعار

غزل شمارهٔ 387عنایتی نکند یار نازنین با من

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 387

7 اشعار

غزل شمارهٔ 398تو را چو مشک تر از برگ یاسمین خیزد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 398

7 اشعار

غزل شمارهٔ 399چو مست من ز خمار شبانه برخیزد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 399

7 اشعار

غزل شمارهٔ 409قسم به نون و قلم یعنی آن قد و ابرو

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 409

7 اشعار

غزل شمارهٔ 415بساط زرکش شاهی چه نقش ما دارد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 415

7 اشعار

غزل شمارهٔ 426غزال من که لبش رو به سبزی آورده

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 426

7 اشعار

غزل شمارهٔ 429چو حلقه دور افق بر من است تنگ شده

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 429

7 اشعار

غزل شمارهٔ 433بتی که بود چو جانم به سینه جا کرده

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 433

7 اشعار

غزل شمارهٔ 437خوش آنکه بود ز تو خانه ام پریخانه

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 437

7 اشعار

غزل شمارهٔ 442خطی ست بر گل رویت ز مشک تر مسطور

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 442

9 اشعار

غزل شمارهٔ 445چه سود ازآنکه کم از کبک خوشخرام نیی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 445

7 اشعار

غزل شمارهٔ 448بیا بیا که صدای درای و بانگ حدی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 448

7 اشعار

غزل شمارهٔ 449زهی ز فتنه تو را هر طرف سپاه دگر

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 449

7 اشعار

غزل شمارهٔ 449فداک امی یا غایة المنی و ابی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 449

7 اشعار

غزل شمارهٔ 456همی‌دهد خبر از گل نسیم صبحدمی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 456

9 اشعار

غزل شمارهٔ 459به هر که هست چو شیر و شکر درآمیزی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 459

7 اشعار

غزل شمارهٔ 462دلا ز قید حریفان بی‌خرد بگریز

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 462

7 اشعار

غزل شمارهٔ 462گرفت خاطرت از عاشقان شیدایی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 462

7 اشعار

غزل شمارهٔ 475زما همی گذری و به ما نمی نگری

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 475

7 اشعار

غزل شمارهٔ 476دل مرا ز هزار آرزو بگردانی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 476

7 اشعار

غزل شمارهٔ 478فغان ز ابلهی این خزان بی دم و گوش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 478

7 اشعار

غزل شمارهٔ 483چو گرد ماه خط مشکبو بگردانی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 483

7 اشعار

غزل شمارهٔ 485بپوش خط بناگوش نازنین کسی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 485

9 اشعار

غزل شمارهٔ 486دلم که شوق لبت داد شربت اجلش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 486

7 اشعار

غزل شمارهٔ 489سپیده دم که شد از خانه عزم حمامش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 489

7 اشعار

غزل شمارهٔ 491دو ساعد تو که آیین هر دو هست یکی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 491

7 اشعار

غزل شمارهٔ 498مدار آینه را در صفا برابر خویش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 498

7 اشعار

غزل شمارهٔ 501من و خیال تو شبها و کنج خانه خویش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 501

7 اشعار

غزل شمارهٔ 506دلا ملازم رندان دردکش می باش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 506

7 اشعار

وزنِ مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف) میں جامی کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 324–ز سجده ای که نباشد در ابرویت رویم

غزل شمارهٔ 326–چو دست بی تو بدین چشم اشکبار برم

غزل شمارهٔ 334–خوش آنکه روی توبینم در اضطراب شوم

غزل شمارهٔ 336–مرا به کوی تو خواهم که خانه‌ای باشد

غزل شمارهٔ 341–ز طاق ابروی تو پشت طاقتم خم شد

غزل شمارهٔ 346–کدام سر که درین آستانه خاک نشد

غزل شمارهٔ 346–به هیچ مسجد و محراب بی تو رو نکنم

غزل شمارهٔ 347–چو لب به کوزه نهی کوزه نبات شود

غزل شمارهٔ 348–به عزم گشت چو آن نازنین سوار شود

غزل شمارهٔ 349–به عزم کعبه سفر گفتم اختیار کنم

غزل شمارهٔ 352–به بزم عشق بتان را چو نام می گویم

غزل شمارهٔ 356–رخت ز غالیه خط گرد آفتاب کشید

غزل شمارهٔ 358–ز جوش باده چو گرددترانه گو لب خم

غزل شمارهٔ 359–زخط سبز خطان سبزه چون کند شادم

غزل شمارهٔ 362–برون خرام که تا در ره تو خاک شوم

غزل شمارهٔ 371–چو نیست بخت که شب روی روشنت نگرم

غزل شمارهٔ 376–چو ماه من سفری شد وطن نمی خواهم

غزل شمارهٔ 378–مرا ز مایه سودا امید سود نماند

غزل شمارهٔ 383–رسید قاصد و درجی ز مشک ناب آورد

غزل شمارهٔ 384–سحر نسیم صبامژده حبیب آورد

غزل شمارهٔ 385–مهی که حسن خطش بر بتان شکست آورد

غزل شمارهٔ 387–عنایتی نکند یار نازنین با من

غزل شمارهٔ 398–تو را چو مشک تر از برگ یاسمین خیزد

غزل شمارهٔ 399–چو مست من ز خمار شبانه برخیزد

غزل شمارهٔ 409–قسم به نون و قلم یعنی آن قد و ابرو

غزل شمارهٔ 415–بساط زرکش شاهی چه نقش ما دارد

غزل شمارهٔ 426–غزال من که لبش رو به سبزی آورده

غزل شمارهٔ 429–چو حلقه دور افق بر من است تنگ شده

غزل شمارهٔ 433–بتی که بود چو جانم به سینه جا کرده

غزل شمارهٔ 437–خوش آنکه بود ز تو خانه ام پریخانه

غزل شمارهٔ 442–خطی ست بر گل رویت ز مشک تر مسطور

غزل شمارهٔ 445–چه سود ازآنکه کم از کبک خوشخرام نیی

غزل شمارهٔ 448–بیا بیا که صدای درای و بانگ حدی

غزل شمارهٔ 449–زهی ز فتنه تو را هر طرف سپاه دگر

غزل شمارهٔ 449–فداک امی یا غایة المنی و ابی

غزل شمارهٔ 456–همی‌دهد خبر از گل نسیم صبحدمی

غزل شمارهٔ 459–به هر که هست چو شیر و شکر درآمیزی

غزل شمارهٔ 462–دلا ز قید حریفان بی‌خرد بگریز

غزل شمارهٔ 462–گرفت خاطرت از عاشقان شیدایی

غزل شمارهٔ 475–زما همی گذری و به ما نمی نگری

غزل شمارهٔ 476–دل مرا ز هزار آرزو بگردانی

غزل شمارهٔ 478–فغان ز ابلهی این خزان بی دم و گوش

غزل شمارهٔ 483–چو گرد ماه خط مشکبو بگردانی

غزل شمارهٔ 485–بپوش خط بناگوش نازنین کسی

غزل شمارهٔ 486–دلم که شوق لبت داد شربت اجلش

غزل شمارهٔ 489–سپیده دم که شد از خانه عزم حمامش

غزل شمارهٔ 491–دو ساعد تو که آیین هر دو هست یکی

غزل شمارهٔ 498–مدار آینه را در صفا برابر خویش

غزل شمارهٔ 501–من و خیال تو شبها و کنج خانه خویش

غزل شمارهٔ 506–دلا ملازم رندان دردکش می باش

وزنِ مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف) میں جامی کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 324–ز سجده ای که نباشد در ابرویت رویم

غزل شمارهٔ 326–چو دست بی تو بدین چشم اشکبار برم

غزل شمارهٔ 334–خوش آنکه روی توبینم در اضطراب شوم

غزل شمارهٔ 336–مرا به کوی تو خواهم که خانه‌ای باشد

غزل شمارهٔ 341–ز طاق ابروی تو پشت طاقتم خم شد

غزل شمارهٔ 346–کدام سر که درین آستانه خاک نشد

غزل شمارهٔ 346–به هیچ مسجد و محراب بی تو رو نکنم

غزل شمارهٔ 347–چو لب به کوزه نهی کوزه نبات شود

غزل شمارهٔ 348–به عزم گشت چو آن نازنین سوار شود

غزل شمارهٔ 349–به عزم کعبه سفر گفتم اختیار کنم

غزل شمارهٔ 352–به بزم عشق بتان را چو نام می گویم

غزل شمارهٔ 356–رخت ز غالیه خط گرد آفتاب کشید

غزل شمارهٔ 358–ز جوش باده چو گرددترانه گو لب خم

غزل شمارهٔ 359–زخط سبز خطان سبزه چون کند شادم

غزل شمارهٔ 362–برون خرام که تا در ره تو خاک شوم

غزل شمارهٔ 371–چو نیست بخت که شب روی روشنت نگرم

غزل شمارهٔ 376–چو ماه من سفری شد وطن نمی خواهم

غزل شمارهٔ 378–مرا ز مایه سودا امید سود نماند

غزل شمارهٔ 383–رسید قاصد و درجی ز مشک ناب آورد

غزل شمارهٔ 384–سحر نسیم صبامژده حبیب آورد

غزل شمارهٔ 385–مهی که حسن خطش بر بتان شکست آورد

غزل شمارهٔ 387–عنایتی نکند یار نازنین با من

غزل شمارهٔ 398–تو را چو مشک تر از برگ یاسمین خیزد

غزل شمارهٔ 399–چو مست من ز خمار شبانه برخیزد

غزل شمارهٔ 409–قسم به نون و قلم یعنی آن قد و ابرو

غزل شمارهٔ 415–بساط زرکش شاهی چه نقش ما دارد

غزل شمارهٔ 324ز سجده ای که نباشد در ابرویت رویم

غزل شمارهٔ 326چو دست بی تو بدین چشم اشکبار برم

غزل شمارهٔ 334خوش آنکه روی توبینم در اضطراب شوم

غزل شمارهٔ 336مرا به کوی تو خواهم که خانه‌ای باشد

غزل شمارهٔ 341ز طاق ابروی تو پشت طاقتم خم شد

غزل شمارهٔ 346کدام سر که درین آستانه خاک نشد

غزل شمارهٔ 346به هیچ مسجد و محراب بی تو رو نکنم

غزل شمارهٔ 347چو لب به کوزه نهی کوزه نبات شود

غزل شمارهٔ 348به عزم گشت چو آن نازنین سوار شود

غزل شمارهٔ 349به عزم کعبه سفر گفتم اختیار کنم

غزل شمارهٔ 352به بزم عشق بتان را چو نام می گویم

غزل شمارهٔ 356رخت ز غالیه خط گرد آفتاب کشید

غزل شمارهٔ 358ز جوش باده چو گرددترانه گو لب خم

غزل شمارهٔ 359زخط سبز خطان سبزه چون کند شادم

غزل شمارهٔ 362برون خرام که تا در ره تو خاک شوم

غزل شمارهٔ 371چو نیست بخت که شب روی روشنت نگرم

غزل شمارهٔ 376چو ماه من سفری شد وطن نمی خواهم

غزل شمارهٔ 378مرا ز مایه سودا امید سود نماند

غزل شمارهٔ 383رسید قاصد و درجی ز مشک ناب آورد

غزل شمارهٔ 384سحر نسیم صبامژده حبیب آورد

غزل شمارهٔ 385مهی که حسن خطش بر بتان شکست آورد

غزل شمارهٔ 387عنایتی نکند یار نازنین با من

غزل شمارهٔ 398تو را چو مشک تر از برگ یاسمین خیزد

غزل شمارهٔ 399چو مست من ز خمار شبانه برخیزد

غزل شمارهٔ 409قسم به نون و قلم یعنی آن قد و ابرو

غزل شمارهٔ 415بساط زرکش شاهی چه نقش ما دارد

غزل شمارهٔ 426غزال من که لبش رو به سبزی آورده

غزل شمارهٔ 429چو حلقه دور افق بر من است تنگ شده

غزل شمارهٔ 433بتی که بود چو جانم به سینه جا کرده

غزل شمارهٔ 437خوش آنکه بود ز تو خانه ام پریخانه

غزل شمارهٔ 442خطی ست بر گل رویت ز مشک تر مسطور

غزل شمارهٔ 445چه سود ازآنکه کم از کبک خوشخرام نیی

غزل شمارهٔ 448بیا بیا که صدای درای و بانگ حدی

غزل شمارهٔ 449زهی ز فتنه تو را هر طرف سپاه دگر

غزل شمارهٔ 449فداک امی یا غایة المنی و ابی

غزل شمارهٔ 456همی‌دهد خبر از گل نسیم صبحدمی

غزل شمارهٔ 459به هر که هست چو شیر و شکر درآمیزی

غزل شمارهٔ 462دلا ز قید حریفان بی‌خرد بگریز

غزل شمارهٔ 462گرفت خاطرت از عاشقان شیدایی

غزل شمارهٔ 475زما همی گذری و به ما نمی نگری

غزل شمارهٔ 476دل مرا ز هزار آرزو بگردانی

غزل شمارهٔ 478فغان ز ابلهی این خزان بی دم و گوش

غزل شمارهٔ 483چو گرد ماه خط مشکبو بگردانی

غزل شمارهٔ 485بپوش خط بناگوش نازنین کسی

غزل شمارهٔ 486دلم که شوق لبت داد شربت اجلش

غزل شمارهٔ 489سپیده دم که شد از خانه عزم حمامش

غزل شمارهٔ 491دو ساعد تو که آیین هر دو هست یکی

غزل شمارهٔ 498مدار آینه را در صفا برابر خویش

غزل شمارهٔ 501من و خیال تو شبها و کنج خانه خویش

غزل شمارهٔ 506دلا ملازم رندان دردکش می باش

غزل شمارهٔ 324ز سجده ای که نباشد در ابرویت رویم

غزل شمارهٔ 326چو دست بی تو بدین چشم اشکبار برم

غزل شمارهٔ 334خوش آنکه روی توبینم در اضطراب شوم

غزل شمارهٔ 336مرا به کوی تو خواهم که خانه‌ای باشد

غزل شمارهٔ 341ز طاق ابروی تو پشت طاقتم خم شد

غزل شمارهٔ 346کدام سر که درین آستانه خاک نشد

غزل شمارهٔ 346به هیچ مسجد و محراب بی تو رو نکنم

غزل شمارهٔ 347چو لب به کوزه نهی کوزه نبات شود

غزل شمارهٔ 348به عزم گشت چو آن نازنین سوار شود

غزل شمارهٔ 349به عزم کعبه سفر گفتم اختیار کنم

غزل شمارهٔ 352به بزم عشق بتان را چو نام می گویم

غزل شمارهٔ 356رخت ز غالیه خط گرد آفتاب کشید

غزل شمارهٔ 358ز جوش باده چو گرددترانه گو لب خم

غزل شمارهٔ 359زخط سبز خطان سبزه چون کند شادم

غزل شمارهٔ 362برون خرام که تا در ره تو خاک شوم

غزل شمارهٔ 371چو نیست بخت که شب روی روشنت نگرم

غزل شمارهٔ 376چو ماه من سفری شد وطن نمی خواهم

غزل شمارهٔ 378مرا ز مایه سودا امید سود نماند

غزل شمارهٔ 383رسید قاصد و درجی ز مشک ناب آورد

غزل شمارهٔ 384سحر نسیم صبامژده حبیب آورد

غزل شمارهٔ 385مهی که حسن خطش بر بتان شکست آورد

غزل شمارهٔ 387عنایتی نکند یار نازنین با من

غزل شمارهٔ 398تو را چو مشک تر از برگ یاسمین خیزد

غزل شمارهٔ 399چو مست من ز خمار شبانه برخیزد

غزل شمارهٔ 409قسم به نون و قلم یعنی آن قد و ابرو

غزل شمارهٔ 415بساط زرکش شاهی چه نقش ما دارد

غزل شمارهٔ 426غزال من که لبش رو به سبزی آورده

غزل شمارهٔ 429چو حلقه دور افق بر من است تنگ شده

غزل شمارهٔ 433بتی که بود چو جانم به سینه جا کرده

غزل شمارهٔ 437خوش آنکه بود ز تو خانه ام پریخانه