وزنِ مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف) میں جامی کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 14نبرد کعبه ام از خاطر این تمنا را

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 14

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 16بساط سبزه فکندند کوه و صحرا را

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 16

7 اشعار

غزل شمارهٔ 20به سبز خطی یار و سفیدمویی ما

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 20

7 اشعار

غزل شمارهٔ 22بر آستان تو عزیست خاکساران را

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 22

7 اشعار

غزل شمارهٔ 23به کعبه گر ننمایی جمال خود ما را

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 23

7 اشعار

غزل شمارهٔ 25رو ای صبا و بگو یار دلستان مرا

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 25

7 اشعار

غزل شمارهٔ 26خدای خیر دهاد آن جوان رعنا را

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 26

7 اشعار

غزل شمارهٔ 26نه کوی دوست هوای چمن گذاشت مرا

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 26

7 اشعار

غزل شمارهٔ 28زهی فراق تو چون مرگ هادم اللذات

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 28

7 اشعار

غزل شمارهٔ 30چو عشق بر دوجهان حرف اتحاد نوشت

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 30

7 اشعار

غزل شمارهٔ 32نشست اشک روان زنگ محنت از شب ما

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 32

7 اشعار

غزل شمارهٔ 33بیاکه تا ز تو ای مه تهیست منزل ما

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 33

7 اشعار

غزل شمارهٔ 38سرود مجلس درد است آه و ناله ما

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 38

7 اشعار

غزل شمارهٔ 39نهال قد تو آمد عصای پیری ما

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 39

7 اشعار

غزل شمارهٔ 40به ابروان مه من در خم فلک طاق است

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 40

9 اشعار

غزل شمارهٔ 40نکرده قید غزالی گره گشایی ما

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 40

7 اشعار

غزل شمارهٔ 42چو در طریق ارادت نگار ما دودل است

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 42

7 اشعار

غزل شمارهٔ 42کجاست منزلت ای گنج دیریاب کجا

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 42

9 اشعار

غزل شمارهٔ 45بود بهار من آن روز اگرچه فصل دی است

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 45

7 اشعار

غزل شمارهٔ 45ز چیست تفرقه مولوی ز جمع کتب

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 45

7 اشعار

غزل شمارهٔ 47بده به رسم صبوح ای حریف جام شراب

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 47

7 اشعار

غزل شمارهٔ 50گرم رسد ز زنخدان تو هزار آسیب

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 50

7 اشعار

غزل شمارهٔ 52کهن رواق فلک منزل اقامت نیست

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 52

7 اشعار

غزل شمارهٔ 54چه بخت بود که ناگه بر سر رسید مرا

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 54

7 اشعار

غزل شمارهٔ 55خوش است ناز تو ای سرو گل عذار مرا

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 55

7 اشعار

غزل شمارهٔ 56چه سود گریه خون چشم اشکبار مرا

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 56

7 اشعار

غزل شمارهٔ 57فروغ روی تو خورشید و مه بس است مرا

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 57

7 اشعار

غزل شمارهٔ 59گدای کوی خرابات پل برهنه چراست

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 59

7 اشعار

غزل شمارهٔ 60به غمزه چشم تو درس ستمگری آموخت

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 60

7 اشعار

غزل شمارهٔ 64نماند جا که تر از ابر دیده ما نیست

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 64

7 اشعار

غزل شمارهٔ 64بیا که دل ز غمت خون و دیده پر خون است

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 64

7 اشعار

غزل شمارهٔ 67خیال لعل لبت با صفای سینه خوش است

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 67

7 اشعار

غزل شمارهٔ 68چو نقشبند ازل نخل دلربای تو بست

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 68

7 اشعار

غزل شمارهٔ 69منم که دعوی عشق تو رسم و راه من است

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 69

9 اشعار

غزل شمارهٔ 76برفت عقل و دل و دین و ماند جان تنها

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 76

7 اشعار

غزل شمارهٔ 80به گوش مه رسد آواز یاربم هر شب

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 80

7 اشعار

غزل شمارهٔ 83نهاده سر به رخت زلف عنبرین گستاخ

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 83

7 اشعار

غزل شمارهٔ 86زهی جمال تو خورشید آسمان شهود

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 86

7 اشعار

غزل شمارهٔ 88تو را ز دوست بگویم حکایت بی پوست

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 88

7 اشعار

غزل شمارهٔ 89زهی به نسخ گل آورده خط بناگوشت

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 89

7 اشعار

غزل شمارهٔ 90مقام عارف عالی مقام بی وطنیست

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 90

7 اشعار

غزل شمارهٔ 92دلا به طرف چمن جام خوشگوار طلب

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 92

7 اشعار

غزل شمارهٔ 96رقیب کیست که بوسه به خاک پات دهد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 96

7 اشعار

غزل شمارهٔ 97به بزم زنده دلان ذکر دی و فردا نیست

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 97

7 اشعار

غزل شمارهٔ 100دلم ز هجر رخت رو به کلبه غم کرد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 100

7 اشعار

غزل شمارهٔ 100نکرد لطف تو کاری و وقت کار گذشت

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 100

7 اشعار

غزل شمارهٔ 103شبم ز مرغ چمن این نوا به گوش آمد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 103

7 اشعار

غزل شمارهٔ 109گذر فتاد به سر وقت کشتگان غمت

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 109

7 اشعار

غزل شمارهٔ 110پریوشی که به رخ رسم دلبری داند

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 110

7 اشعار

غزل شمارهٔ 111دلم به ماه تمام از رخت عبارت کرد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 111

9 اشعار

وزنِ مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف) میں جامی کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 14–نبرد کعبه ام از خاطر این تمنا را

غزل شمارهٔ 16–بساط سبزه فکندند کوه و صحرا را

غزل شمارهٔ 20–به سبز خطی یار و سفیدمویی ما

غزل شمارهٔ 22–بر آستان تو عزیست خاکساران را

غزل شمارهٔ 23–به کعبه گر ننمایی جمال خود ما را

غزل شمارهٔ 25–رو ای صبا و بگو یار دلستان مرا

غزل شمارهٔ 26–خدای خیر دهاد آن جوان رعنا را

غزل شمارهٔ 26–نه کوی دوست هوای چمن گذاشت مرا

غزل شمارهٔ 28–زهی فراق تو چون مرگ هادم اللذات

غزل شمارهٔ 30–چو عشق بر دوجهان حرف اتحاد نوشت

غزل شمارهٔ 32–نشست اشک روان زنگ محنت از شب ما

غزل شمارهٔ 33–بیاکه تا ز تو ای مه تهیست منزل ما

غزل شمارهٔ 38–سرود مجلس درد است آه و ناله ما

غزل شمارهٔ 39–نهال قد تو آمد عصای پیری ما

غزل شمارهٔ 40–به ابروان مه من در خم فلک طاق است

غزل شمارهٔ 40–نکرده قید غزالی گره گشایی ما

غزل شمارهٔ 42–چو در طریق ارادت نگار ما دودل است

غزل شمارهٔ 42–کجاست منزلت ای گنج دیریاب کجا

غزل شمارهٔ 45–بود بهار من آن روز اگرچه فصل دی است

غزل شمارهٔ 45–ز چیست تفرقه مولوی ز جمع کتب

غزل شمارهٔ 47–بده به رسم صبوح ای حریف جام شراب

غزل شمارهٔ 50–گرم رسد ز زنخدان تو هزار آسیب

غزل شمارهٔ 52–کهن رواق فلک منزل اقامت نیست

غزل شمارهٔ 54–چه بخت بود که ناگه بر سر رسید مرا

غزل شمارهٔ 55–خوش است ناز تو ای سرو گل عذار مرا

غزل شمارهٔ 56–چه سود گریه خون چشم اشکبار مرا

غزل شمارهٔ 57–فروغ روی تو خورشید و مه بس است مرا

غزل شمارهٔ 59–گدای کوی خرابات پل برهنه چراست

غزل شمارهٔ 60–به غمزه چشم تو درس ستمگری آموخت

غزل شمارهٔ 64–نماند جا که تر از ابر دیده ما نیست

غزل شمارهٔ 64–بیا که دل ز غمت خون و دیده پر خون است

غزل شمارهٔ 67–خیال لعل لبت با صفای سینه خوش است

غزل شمارهٔ 68–چو نقشبند ازل نخل دلربای تو بست

غزل شمارهٔ 69–منم که دعوی عشق تو رسم و راه من است

غزل شمارهٔ 76–برفت عقل و دل و دین و ماند جان تنها

غزل شمارهٔ 80–به گوش مه رسد آواز یاربم هر شب

غزل شمارهٔ 83–نهاده سر به رخت زلف عنبرین گستاخ

غزل شمارهٔ 86–زهی جمال تو خورشید آسمان شهود

غزل شمارهٔ 88–تو را ز دوست بگویم حکایت بی پوست

غزل شمارهٔ 89–زهی به نسخ گل آورده خط بناگوشت

غزل شمارهٔ 90–مقام عارف عالی مقام بی وطنیست

غزل شمارهٔ 92–دلا به طرف چمن جام خوشگوار طلب

غزل شمارهٔ 96–رقیب کیست که بوسه به خاک پات دهد

غزل شمارهٔ 97–به بزم زنده دلان ذکر دی و فردا نیست

غزل شمارهٔ 100–دلم ز هجر رخت رو به کلبه غم کرد

غزل شمارهٔ 100–نکرد لطف تو کاری و وقت کار گذشت

غزل شمارهٔ 103–شبم ز مرغ چمن این نوا به گوش آمد

غزل شمارهٔ 109–گذر فتاد به سر وقت کشتگان غمت

غزل شمارهٔ 110–پریوشی که به رخ رسم دلبری داند

غزل شمارهٔ 111–دلم به ماه تمام از رخت عبارت کرد

وزنِ مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف) میں جامی کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 14–نبرد کعبه ام از خاطر این تمنا را

غزل شمارهٔ 16–بساط سبزه فکندند کوه و صحرا را

غزل شمارهٔ 20–به سبز خطی یار و سفیدمویی ما

غزل شمارهٔ 22–بر آستان تو عزیست خاکساران را

غزل شمارهٔ 23–به کعبه گر ننمایی جمال خود ما را

غزل شمارهٔ 25–رو ای صبا و بگو یار دلستان مرا

غزل شمارهٔ 26–خدای خیر دهاد آن جوان رعنا را

غزل شمارهٔ 26–نه کوی دوست هوای چمن گذاشت مرا

غزل شمارهٔ 28–زهی فراق تو چون مرگ هادم اللذات

غزل شمارهٔ 30–چو عشق بر دوجهان حرف اتحاد نوشت

غزل شمارهٔ 32–نشست اشک روان زنگ محنت از شب ما

غزل شمارهٔ 33–بیاکه تا ز تو ای مه تهیست منزل ما

غزل شمارهٔ 38–سرود مجلس درد است آه و ناله ما

غزل شمارهٔ 39–نهال قد تو آمد عصای پیری ما

غزل شمارهٔ 40–به ابروان مه من در خم فلک طاق است

غزل شمارهٔ 40–نکرده قید غزالی گره گشایی ما

غزل شمارهٔ 42–چو در طریق ارادت نگار ما دودل است

غزل شمارهٔ 42–کجاست منزلت ای گنج دیریاب کجا

غزل شمارهٔ 45–بود بهار من آن روز اگرچه فصل دی است

غزل شمارهٔ 45–ز چیست تفرقه مولوی ز جمع کتب

غزل شمارهٔ 47–بده به رسم صبوح ای حریف جام شراب

غزل شمارهٔ 50–گرم رسد ز زنخدان تو هزار آسیب

غزل شمارهٔ 52–کهن رواق فلک منزل اقامت نیست

غزل شمارهٔ 54–چه بخت بود که ناگه بر سر رسید مرا

غزل شمارهٔ 55–خوش است ناز تو ای سرو گل عذار مرا

غزل شمارهٔ 56–چه سود گریه خون چشم اشکبار مرا

غزل شمارهٔ 14نبرد کعبه ام از خاطر این تمنا را

غزل شمارهٔ 16بساط سبزه فکندند کوه و صحرا را

غزل شمارهٔ 20به سبز خطی یار و سفیدمویی ما

غزل شمارهٔ 22بر آستان تو عزیست خاکساران را

غزل شمارهٔ 23به کعبه گر ننمایی جمال خود ما را

غزل شمارهٔ 25رو ای صبا و بگو یار دلستان مرا

غزل شمارهٔ 26خدای خیر دهاد آن جوان رعنا را

غزل شمارهٔ 26نه کوی دوست هوای چمن گذاشت مرا

غزل شمارهٔ 28زهی فراق تو چون مرگ هادم اللذات

غزل شمارهٔ 30چو عشق بر دوجهان حرف اتحاد نوشت

غزل شمارهٔ 32نشست اشک روان زنگ محنت از شب ما

غزل شمارهٔ 33بیاکه تا ز تو ای مه تهیست منزل ما

غزل شمارهٔ 38سرود مجلس درد است آه و ناله ما

غزل شمارهٔ 39نهال قد تو آمد عصای پیری ما

غزل شمارهٔ 40به ابروان مه من در خم فلک طاق است

غزل شمارهٔ 40نکرده قید غزالی گره گشایی ما

غزل شمارهٔ 42چو در طریق ارادت نگار ما دودل است

غزل شمارهٔ 42کجاست منزلت ای گنج دیریاب کجا

غزل شمارهٔ 45بود بهار من آن روز اگرچه فصل دی است

غزل شمارهٔ 45ز چیست تفرقه مولوی ز جمع کتب

غزل شمارهٔ 47بده به رسم صبوح ای حریف جام شراب

غزل شمارهٔ 50گرم رسد ز زنخدان تو هزار آسیب

غزل شمارهٔ 52کهن رواق فلک منزل اقامت نیست

غزل شمارهٔ 54چه بخت بود که ناگه بر سر رسید مرا

غزل شمارهٔ 55خوش است ناز تو ای سرو گل عذار مرا

غزل شمارهٔ 56چه سود گریه خون چشم اشکبار مرا

غزل شمارهٔ 57فروغ روی تو خورشید و مه بس است مرا

غزل شمارهٔ 59گدای کوی خرابات پل برهنه چراست

غزل شمارهٔ 60به غمزه چشم تو درس ستمگری آموخت

غزل شمارهٔ 64نماند جا که تر از ابر دیده ما نیست

غزل شمارهٔ 64بیا که دل ز غمت خون و دیده پر خون است

غزل شمارهٔ 67خیال لعل لبت با صفای سینه خوش است

غزل شمارهٔ 68چو نقشبند ازل نخل دلربای تو بست

غزل شمارهٔ 69منم که دعوی عشق تو رسم و راه من است

غزل شمارهٔ 76برفت عقل و دل و دین و ماند جان تنها

غزل شمارهٔ 80به گوش مه رسد آواز یاربم هر شب

غزل شمارهٔ 83نهاده سر به رخت زلف عنبرین گستاخ

غزل شمارهٔ 86زهی جمال تو خورشید آسمان شهود

غزل شمارهٔ 88تو را ز دوست بگویم حکایت بی پوست

غزل شمارهٔ 89زهی به نسخ گل آورده خط بناگوشت

غزل شمارهٔ 90مقام عارف عالی مقام بی وطنیست

غزل شمارهٔ 92دلا به طرف چمن جام خوشگوار طلب

غزل شمارهٔ 96رقیب کیست که بوسه به خاک پات دهد

غزل شمارهٔ 97به بزم زنده دلان ذکر دی و فردا نیست

غزل شمارهٔ 100دلم ز هجر رخت رو به کلبه غم کرد

غزل شمارهٔ 100نکرد لطف تو کاری و وقت کار گذشت

غزل شمارهٔ 103شبم ز مرغ چمن این نوا به گوش آمد

غزل شمارهٔ 109گذر فتاد به سر وقت کشتگان غمت

غزل شمارهٔ 110پریوشی که به رخ رسم دلبری داند

غزل شمارهٔ 111دلم به ماه تمام از رخت عبارت کرد

غزل شمارهٔ 14نبرد کعبه ام از خاطر این تمنا را

غزل شمارهٔ 16بساط سبزه فکندند کوه و صحرا را

غزل شمارهٔ 20به سبز خطی یار و سفیدمویی ما

غزل شمارهٔ 22بر آستان تو عزیست خاکساران را

غزل شمارهٔ 23به کعبه گر ننمایی جمال خود ما را

غزل شمارهٔ 25رو ای صبا و بگو یار دلستان مرا

غزل شمارهٔ 26خدای خیر دهاد آن جوان رعنا را

غزل شمارهٔ 26نه کوی دوست هوای چمن گذاشت مرا

غزل شمارهٔ 28زهی فراق تو چون مرگ هادم اللذات

غزل شمارهٔ 30چو عشق بر دوجهان حرف اتحاد نوشت

غزل شمارهٔ 32نشست اشک روان زنگ محنت از شب ما

غزل شمارهٔ 33بیاکه تا ز تو ای مه تهیست منزل ما

غزل شمارهٔ 38سرود مجلس درد است آه و ناله ما

غزل شمارهٔ 39نهال قد تو آمد عصای پیری ما

غزل شمارهٔ 40به ابروان مه من در خم فلک طاق است

غزل شمارهٔ 40نکرده قید غزالی گره گشایی ما

غزل شمارهٔ 42چو در طریق ارادت نگار ما دودل است

غزل شمارهٔ 42کجاست منزلت ای گنج دیریاب کجا

غزل شمارهٔ 45بود بهار من آن روز اگرچه فصل دی است

غزل شمارهٔ 45ز چیست تفرقه مولوی ز جمع کتب

غزل شمارهٔ 47بده به رسم صبوح ای حریف جام شراب

غزل شمارهٔ 50گرم رسد ز زنخدان تو هزار آسیب

غزل شمارهٔ 52کهن رواق فلک منزل اقامت نیست

غزل شمارهٔ 54چه بخت بود که ناگه بر سر رسید مرا

غزل شمارهٔ 55خوش است ناز تو ای سرو گل عذار مرا

غزل شمارهٔ 56چه سود گریه خون چشم اشکبار مرا

غزل شمارهٔ 57فروغ روی تو خورشید و مه بس است مرا

غزل شمارهٔ 59گدای کوی خرابات پل برهنه چراست

غزل شمارهٔ 60به غمزه چشم تو درس ستمگری آموخت

غزل شمارهٔ 64نماند جا که تر از ابر دیده ما نیست