صفحۂ اولشعراءلغاتاوزاناصنافمترجمینصداکارہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

شعراءاوزاناصنافصداکارانمترجمین

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. اوزان
  2. »مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
  3. »جامی / دیوان اشعار

وزن کے تحت کتاب

وزنِ مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف) میں جامی کی کتاب دیوان اشعار

یہ صفحہ صرف وزنِ مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف) میں آنے والی نظمیں دکھاتا ہے۔

287 نظمیں

نظمیں

وزنِ مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف) میں جامی کی کتاب دیوان اشعار

  1. زندہ رود
  2. »اوزان
  3. »مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
  4. »جامی / دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 510–چو بخت نیست که بارم دهی به مجلس خاص

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 510

7 اشعار

غزل شمارهٔ 513–چو عرض توبه کند بر تو زاهد مرتاض

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 513

7 اشعار

غزل شمارهٔ 518–حدیث ماه رخت شد تمام در مطلع

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 518

7 اشعار

غزل شمارهٔ 531–بود عقیق سرشکی که ریزم از غم عشق

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 531

7 اشعار

غزل شمارهٔ 535–زهی به خاک درت چشم خون فشان مشتاق

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 535

7 اشعار

غزل شمارهٔ 539–چو جزو لایتجزاست آن دهان بی شک

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 539

7 اشعار

غزل شمارهٔ 545–به جوهر می رخشان که از زجاجه پاک

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 545

7 اشعار

غزل شمارهٔ 549–برانم از عقب کوچ کرده خود بوک

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 549

7 اشعار

غزل شمارهٔ 551–درین مقرنس زنگارگون مینا رنگ

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 551

7 اشعار

غزل شمارهٔ 559–حق آفتاب و جهان همچو سایه است ای دل

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 559

10 اشعار

غزل شمارهٔ 584–زهی رسیده تو را هر دم از خدای پیام

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 584

7 اشعار

غزل شمارهٔ 598–نوید آمدنت می دهند هر روزم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 598

7 اشعار

غزل شمارهٔ 618–بیا که وصل تو را از خدای می خواهم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 618

7 اشعار

غزل شمارهٔ 621–من آن نیم که زبان را به هرزه آلایم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 621

9 اشعار

غزل شمارهٔ 631–به مسجدی که خم ابروی تو را نگریم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 631

7 اشعار

غزل شمارهٔ 638–به ناز برمشکن چون نیازمند توییم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 638

7 اشعار

غزل شمارهٔ 640–اگر چه پاره شد از غم هزار باره دلم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 640

7 اشعار

غزل شمارهٔ 649–ز فرقت تو چه گویم چه ناتوان شده‌ام

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 649

7 اشعار

غزل شمارهٔ 659–خوشم که رو به ملاقات یار خود دارم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 659

7 اشعار

غزل شمارهٔ 663–دهی شراب که بر نغمه رباب خورم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 663

7 اشعار

غزل شمارهٔ 686–جدا ز لاله رخ خود بهار را چه کنم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 686

7 اشعار

غزل شمارهٔ 698–اگر به کوی تو یک شب سری به خشت نهم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 698

7 اشعار

غزل شمارهٔ 707–به عارض تو ز ماه تمام چون گویم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 707

7 اشعار

غزل شمارهٔ 710–جز آنکه مهر تو را جا به جان خود کردیم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 710

7 اشعار

غزل شمارهٔ 711–به دیده ای که ز راه تو خار و خس چینم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 711

7 اشعار

غزل شمارهٔ 735–ز درد تا شده چشمت چو اشک ما گلگون

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 735

7 اشعار

غزل شمارهٔ 736–تبارک الله ازین شکل و شیوه موزون

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 736

7 اشعار

غزل شمارهٔ 744–کشیده بود مه از حسن سر به چرخ برین

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 744

7 اشعار

غزل شمارهٔ 759–پیاده سوی چمن سرو من گذار مکن

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 759

7 اشعار

غزل شمارهٔ 783–ز نعل مرکب تو بر زمین نشان دیدن

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 783

7 اشعار

غزل شمارهٔ 790–چو نای بر دل من تنگ شد فضای جهان

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 790

9 اشعار

غزل شمارهٔ 811–تو آن مهی که برد خجلت آفتاب از تو

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 811

7 اشعار

غزل شمارهٔ 827–دو نرگس تو که مستند و ناتوان هر دو

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 827

7 اشعار

غزل شمارهٔ 837–ز هر طرف که درآمد گشاده رخ آن ماه

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 837

7 اشعار

غزل شمارهٔ 854–مرا دلی ست به صد گونه درد پرورده

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 854

7 اشعار

غزل شمارهٔ 861–خوشا می از کف آن ماه چارده ساله

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 861

7 اشعار

غزل شمارهٔ 867–شدم ز مدرسه و خانقاه بیگانه

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 867

7 اشعار

غزل شمارهٔ 871–رسید یار طریق جفا رها کرده

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 871

7 اشعار

غزل شمارهٔ 872–رسید ترک من از تاب می عرق کرده

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 872

7 اشعار

غزل شمارهٔ 873–منم چو صبح ز شوق تو جامه شق کرده

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 873

7 اشعار

غزل شمارهٔ 874–رخت که همچو گل از تاب می عرق کرده

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 874

7 اشعار

غزل شمارهٔ 891–نشاید ای مه خورشید رخ تو را روزه

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 891

7 اشعار

غزل شمارهٔ 892–خوش آن دو یار که دل صاف کرده چون شیشه

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 892

7 اشعار

غزل شمارهٔ 894–گشاد گنج جواهر به بوستان ژاله

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 894

11 اشعار

غزل شمارهٔ 912–ز شیخ چله نشین دور باش و چله وی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 912

7 اشعار

غزل شمارهٔ 914–نشان نبود ز عهد الست و قول بلی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 914

7 اشعار

غزل شمارهٔ 916–نسیم صبحدم ای روح بخش روح فزای

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 916

9 اشعار

غزل شمارهٔ 920–نشان جام جم و آب خضر می طلبی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 920

7 اشعار

غزل شمارهٔ 946–صدای آن غژکم کشت و شکل آن غژکی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 946

7 اشعار

غزل شمارهٔ 953–به هر زمین که نشانی ز خیمه لیلی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 953

7 اشعار
  1. 1
  2. 2
  3. 3
  4. 4
  5. 5
  6. 6
پچھلا صفحہاگلا صفحہ