وزنِ مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف) میں جامی کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 510چو بخت نیست که بارم دهی به مجلس خاص

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 510

7 اشعار

غزل شمارهٔ 513چو عرض توبه کند بر تو زاهد مرتاض

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 513

7 اشعار

غزل شمارهٔ 518حدیث ماه رخت شد تمام در مطلع

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 518

7 اشعار

غزل شمارهٔ 531بود عقیق سرشکی که ریزم از غم عشق

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 531

7 اشعار

غزل شمارهٔ 535زهی به خاک درت چشم خون فشان مشتاق

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 535

7 اشعار

غزل شمارهٔ 539چو جزو لایتجزاست آن دهان بی شک

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 539

7 اشعار

غزل شمارهٔ 545به جوهر می رخشان که از زجاجه پاک

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 545

7 اشعار

غزل شمارهٔ 549برانم از عقب کوچ کرده خود بوک

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 549

7 اشعار

غزل شمارهٔ 551درین مقرنس زنگارگون مینا رنگ

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 551

7 اشعار

غزل شمارهٔ 559حق آفتاب و جهان همچو سایه است ای دل

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 559

10 اشعار

غزل شمارهٔ 584زهی رسیده تو را هر دم از خدای پیام

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 584

7 اشعار

غزل شمارهٔ 598نوید آمدنت می دهند هر روزم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 598

7 اشعار

غزل شمارهٔ 618بیا که وصل تو را از خدای می خواهم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 618

7 اشعار

غزل شمارهٔ 621من آن نیم که زبان را به هرزه آلایم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 621

9 اشعار

غزل شمارهٔ 631به مسجدی که خم ابروی تو را نگریم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 631

7 اشعار

غزل شمارهٔ 638به ناز برمشکن چون نیازمند توییم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 638

7 اشعار

غزل شمارهٔ 640اگر چه پاره شد از غم هزار باره دلم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 640

7 اشعار

غزل شمارهٔ 649ز فرقت تو چه گویم چه ناتوان شده‌ام

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 649

7 اشعار

غزل شمارهٔ 659خوشم که رو به ملاقات یار خود دارم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 659

7 اشعار

غزل شمارهٔ 663دهی شراب که بر نغمه رباب خورم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 663

7 اشعار

غزل شمارهٔ 686جدا ز لاله رخ خود بهار را چه کنم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 686

7 اشعار

غزل شمارهٔ 698اگر به کوی تو یک شب سری به خشت نهم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 698

7 اشعار

غزل شمارهٔ 707به عارض تو ز ماه تمام چون گویم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 707

7 اشعار

غزل شمارهٔ 710جز آنکه مهر تو را جا به جان خود کردیم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 710

7 اشعار

غزل شمارهٔ 711به دیده ای که ز راه تو خار و خس چینم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 711

7 اشعار

غزل شمارهٔ 735ز درد تا شده چشمت چو اشک ما گلگون

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 735

7 اشعار

غزل شمارهٔ 736تبارک الله ازین شکل و شیوه موزون

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 736

7 اشعار

غزل شمارهٔ 744کشیده بود مه از حسن سر به چرخ برین

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 744

7 اشعار

غزل شمارهٔ 759پیاده سوی چمن سرو من گذار مکن

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 759

7 اشعار

غزل شمارهٔ 783ز نعل مرکب تو بر زمین نشان دیدن

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 783

7 اشعار

غزل شمارهٔ 790چو نای بر دل من تنگ شد فضای جهان

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 790

9 اشعار

غزل شمارهٔ 811تو آن مهی که برد خجلت آفتاب از تو

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 811

7 اشعار

غزل شمارهٔ 827دو نرگس تو که مستند و ناتوان هر دو

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 827

7 اشعار

غزل شمارهٔ 837ز هر طرف که درآمد گشاده رخ آن ماه

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 837

7 اشعار

غزل شمارهٔ 854مرا دلی ست به صد گونه درد پرورده

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 854

7 اشعار

غزل شمارهٔ 861خوشا می از کف آن ماه چارده ساله

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 861

7 اشعار

غزل شمارهٔ 867شدم ز مدرسه و خانقاه بیگانه

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 867

7 اشعار

غزل شمارهٔ 871رسید یار طریق جفا رها کرده

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 871

7 اشعار

غزل شمارهٔ 872رسید ترک من از تاب می عرق کرده

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 872

7 اشعار

غزل شمارهٔ 873منم چو صبح ز شوق تو جامه شق کرده

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 873

7 اشعار

غزل شمارهٔ 874رخت که همچو گل از تاب می عرق کرده

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 874

7 اشعار

غزل شمارهٔ 891نشاید ای مه خورشید رخ تو را روزه

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 891

7 اشعار

غزل شمارهٔ 892خوش آن دو یار که دل صاف کرده چون شیشه

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 892

7 اشعار

غزل شمارهٔ 894گشاد گنج جواهر به بوستان ژاله

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 894

11 اشعار

غزل شمارهٔ 912ز شیخ چله نشین دور باش و چله وی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 912

7 اشعار

غزل شمارهٔ 914نشان نبود ز عهد الست و قول بلی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 914

7 اشعار

غزل شمارهٔ 916نسیم صبحدم ای روح بخش روح فزای

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 916

9 اشعار

غزل شمارهٔ 920نشان جام جم و آب خضر می طلبی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 920

7 اشعار

غزل شمارهٔ 946صدای آن غژکم کشت و شکل آن غژکی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 946

7 اشعار

غزل شمارهٔ 953به هر زمین که نشانی ز خیمه لیلی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 953

7 اشعار

وزنِ مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف) میں جامی کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 510–چو بخت نیست که بارم دهی به مجلس خاص

غزل شمارهٔ 513–چو عرض توبه کند بر تو زاهد مرتاض

غزل شمارهٔ 518–حدیث ماه رخت شد تمام در مطلع

غزل شمارهٔ 531–بود عقیق سرشکی که ریزم از غم عشق

غزل شمارهٔ 535–زهی به خاک درت چشم خون فشان مشتاق

غزل شمارهٔ 539–چو جزو لایتجزاست آن دهان بی شک

غزل شمارهٔ 545–به جوهر می رخشان که از زجاجه پاک

غزل شمارهٔ 549–برانم از عقب کوچ کرده خود بوک

غزل شمارهٔ 551–درین مقرنس زنگارگون مینا رنگ

غزل شمارهٔ 559–حق آفتاب و جهان همچو سایه است ای دل

غزل شمارهٔ 584–زهی رسیده تو را هر دم از خدای پیام

غزل شمارهٔ 598–نوید آمدنت می دهند هر روزم

غزل شمارهٔ 618–بیا که وصل تو را از خدای می خواهم

غزل شمارهٔ 621–من آن نیم که زبان را به هرزه آلایم

غزل شمارهٔ 631–به مسجدی که خم ابروی تو را نگریم

غزل شمارهٔ 638–به ناز برمشکن چون نیازمند توییم

غزل شمارهٔ 640–اگر چه پاره شد از غم هزار باره دلم

غزل شمارهٔ 649–ز فرقت تو چه گویم چه ناتوان شده‌ام

غزل شمارهٔ 659–خوشم که رو به ملاقات یار خود دارم

غزل شمارهٔ 663–دهی شراب که بر نغمه رباب خورم

غزل شمارهٔ 686–جدا ز لاله رخ خود بهار را چه کنم

غزل شمارهٔ 698–اگر به کوی تو یک شب سری به خشت نهم

غزل شمارهٔ 707–به عارض تو ز ماه تمام چون گویم

غزل شمارهٔ 710–جز آنکه مهر تو را جا به جان خود کردیم

غزل شمارهٔ 711–به دیده ای که ز راه تو خار و خس چینم

غزل شمارهٔ 735–ز درد تا شده چشمت چو اشک ما گلگون

غزل شمارهٔ 736–تبارک الله ازین شکل و شیوه موزون

غزل شمارهٔ 744–کشیده بود مه از حسن سر به چرخ برین

غزل شمارهٔ 759–پیاده سوی چمن سرو من گذار مکن

غزل شمارهٔ 783–ز نعل مرکب تو بر زمین نشان دیدن

غزل شمارهٔ 790–چو نای بر دل من تنگ شد فضای جهان

غزل شمارهٔ 811–تو آن مهی که برد خجلت آفتاب از تو

غزل شمارهٔ 827–دو نرگس تو که مستند و ناتوان هر دو

غزل شمارهٔ 837–ز هر طرف که درآمد گشاده رخ آن ماه

غزل شمارهٔ 854–مرا دلی ست به صد گونه درد پرورده

غزل شمارهٔ 861–خوشا می از کف آن ماه چارده ساله

غزل شمارهٔ 867–شدم ز مدرسه و خانقاه بیگانه

غزل شمارهٔ 871–رسید یار طریق جفا رها کرده

غزل شمارهٔ 872–رسید ترک من از تاب می عرق کرده

غزل شمارهٔ 873–منم چو صبح ز شوق تو جامه شق کرده

غزل شمارهٔ 874–رخت که همچو گل از تاب می عرق کرده

غزل شمارهٔ 891–نشاید ای مه خورشید رخ تو را روزه

غزل شمارهٔ 892–خوش آن دو یار که دل صاف کرده چون شیشه

غزل شمارهٔ 894–گشاد گنج جواهر به بوستان ژاله

غزل شمارهٔ 912–ز شیخ چله نشین دور باش و چله وی

غزل شمارهٔ 914–نشان نبود ز عهد الست و قول بلی

غزل شمارهٔ 916–نسیم صبحدم ای روح بخش روح فزای

غزل شمارهٔ 920–نشان جام جم و آب خضر می طلبی

غزل شمارهٔ 946–صدای آن غژکم کشت و شکل آن غژکی

غزل شمارهٔ 953–به هر زمین که نشانی ز خیمه لیلی

وزنِ مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف) میں جامی کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 510–چو بخت نیست که بارم دهی به مجلس خاص

غزل شمارهٔ 513–چو عرض توبه کند بر تو زاهد مرتاض

غزل شمارهٔ 518–حدیث ماه رخت شد تمام در مطلع

غزل شمارهٔ 531–بود عقیق سرشکی که ریزم از غم عشق

غزل شمارهٔ 535–زهی به خاک درت چشم خون فشان مشتاق

غزل شمارهٔ 539–چو جزو لایتجزاست آن دهان بی شک

غزل شمارهٔ 545–به جوهر می رخشان که از زجاجه پاک

غزل شمارهٔ 549–برانم از عقب کوچ کرده خود بوک

غزل شمارهٔ 551–درین مقرنس زنگارگون مینا رنگ

غزل شمارهٔ 559–حق آفتاب و جهان همچو سایه است ای دل

غزل شمارهٔ 584–زهی رسیده تو را هر دم از خدای پیام

غزل شمارهٔ 598–نوید آمدنت می دهند هر روزم

غزل شمارهٔ 618–بیا که وصل تو را از خدای می خواهم

غزل شمارهٔ 621–من آن نیم که زبان را به هرزه آلایم

غزل شمارهٔ 631–به مسجدی که خم ابروی تو را نگریم

غزل شمارهٔ 638–به ناز برمشکن چون نیازمند توییم

غزل شمارهٔ 640–اگر چه پاره شد از غم هزار باره دلم

غزل شمارهٔ 649–ز فرقت تو چه گویم چه ناتوان شده‌ام

غزل شمارهٔ 659–خوشم که رو به ملاقات یار خود دارم

غزل شمارهٔ 663–دهی شراب که بر نغمه رباب خورم

غزل شمارهٔ 686–جدا ز لاله رخ خود بهار را چه کنم

غزل شمارهٔ 698–اگر به کوی تو یک شب سری به خشت نهم

غزل شمارهٔ 707–به عارض تو ز ماه تمام چون گویم

غزل شمارهٔ 710–جز آنکه مهر تو را جا به جان خود کردیم

غزل شمارهٔ 711–به دیده ای که ز راه تو خار و خس چینم

غزل شمارهٔ 735–ز درد تا شده چشمت چو اشک ما گلگون

غزل شمارهٔ 510چو بخت نیست که بارم دهی به مجلس خاص

غزل شمارهٔ 513چو عرض توبه کند بر تو زاهد مرتاض

غزل شمارهٔ 518حدیث ماه رخت شد تمام در مطلع

غزل شمارهٔ 531بود عقیق سرشکی که ریزم از غم عشق

غزل شمارهٔ 535زهی به خاک درت چشم خون فشان مشتاق

غزل شمارهٔ 539چو جزو لایتجزاست آن دهان بی شک

غزل شمارهٔ 545به جوهر می رخشان که از زجاجه پاک

غزل شمارهٔ 549برانم از عقب کوچ کرده خود بوک

غزل شمارهٔ 551درین مقرنس زنگارگون مینا رنگ

غزل شمارهٔ 559حق آفتاب و جهان همچو سایه است ای دل

غزل شمارهٔ 584زهی رسیده تو را هر دم از خدای پیام

غزل شمارهٔ 598نوید آمدنت می دهند هر روزم

غزل شمارهٔ 618بیا که وصل تو را از خدای می خواهم

غزل شمارهٔ 621من آن نیم که زبان را به هرزه آلایم

غزل شمارهٔ 631به مسجدی که خم ابروی تو را نگریم

غزل شمارهٔ 638به ناز برمشکن چون نیازمند توییم

غزل شمارهٔ 640اگر چه پاره شد از غم هزار باره دلم

غزل شمارهٔ 649ز فرقت تو چه گویم چه ناتوان شده‌ام

غزل شمارهٔ 659خوشم که رو به ملاقات یار خود دارم

غزل شمارهٔ 663دهی شراب که بر نغمه رباب خورم

غزل شمارهٔ 686جدا ز لاله رخ خود بهار را چه کنم

غزل شمارهٔ 698اگر به کوی تو یک شب سری به خشت نهم

غزل شمارهٔ 707به عارض تو ز ماه تمام چون گویم

غزل شمارهٔ 710جز آنکه مهر تو را جا به جان خود کردیم

غزل شمارهٔ 711به دیده ای که ز راه تو خار و خس چینم

غزل شمارهٔ 735ز درد تا شده چشمت چو اشک ما گلگون

غزل شمارهٔ 736تبارک الله ازین شکل و شیوه موزون

غزل شمارهٔ 744کشیده بود مه از حسن سر به چرخ برین

غزل شمارهٔ 759پیاده سوی چمن سرو من گذار مکن

غزل شمارهٔ 783ز نعل مرکب تو بر زمین نشان دیدن

غزل شمارهٔ 790چو نای بر دل من تنگ شد فضای جهان

غزل شمارهٔ 811تو آن مهی که برد خجلت آفتاب از تو

غزل شمارهٔ 827دو نرگس تو که مستند و ناتوان هر دو

غزل شمارهٔ 837ز هر طرف که درآمد گشاده رخ آن ماه

غزل شمارهٔ 854مرا دلی ست به صد گونه درد پرورده

غزل شمارهٔ 861خوشا می از کف آن ماه چارده ساله

غزل شمارهٔ 867شدم ز مدرسه و خانقاه بیگانه

غزل شمارهٔ 871رسید یار طریق جفا رها کرده

غزل شمارهٔ 872رسید ترک من از تاب می عرق کرده

غزل شمارهٔ 873منم چو صبح ز شوق تو جامه شق کرده

غزل شمارهٔ 874رخت که همچو گل از تاب می عرق کرده

غزل شمارهٔ 891نشاید ای مه خورشید رخ تو را روزه

غزل شمارهٔ 892خوش آن دو یار که دل صاف کرده چون شیشه

غزل شمارهٔ 894گشاد گنج جواهر به بوستان ژاله

غزل شمارهٔ 912ز شیخ چله نشین دور باش و چله وی

غزل شمارهٔ 914نشان نبود ز عهد الست و قول بلی

غزل شمارهٔ 916نسیم صبحدم ای روح بخش روح فزای

غزل شمارهٔ 920نشان جام جم و آب خضر می طلبی

غزل شمارهٔ 946صدای آن غژکم کشت و شکل آن غژکی

غزل شمارهٔ 953به هر زمین که نشانی ز خیمه لیلی

غزل شمارهٔ 510چو بخت نیست که بارم دهی به مجلس خاص

غزل شمارهٔ 513چو عرض توبه کند بر تو زاهد مرتاض

غزل شمارهٔ 518حدیث ماه رخت شد تمام در مطلع

غزل شمارهٔ 531بود عقیق سرشکی که ریزم از غم عشق

غزل شمارهٔ 535زهی به خاک درت چشم خون فشان مشتاق

غزل شمارهٔ 539چو جزو لایتجزاست آن دهان بی شک

غزل شمارهٔ 545به جوهر می رخشان که از زجاجه پاک

غزل شمارهٔ 549برانم از عقب کوچ کرده خود بوک

غزل شمارهٔ 551درین مقرنس زنگارگون مینا رنگ

غزل شمارهٔ 559حق آفتاب و جهان همچو سایه است ای دل

غزل شمارهٔ 584زهی رسیده تو را هر دم از خدای پیام

غزل شمارهٔ 598نوید آمدنت می دهند هر روزم

غزل شمارهٔ 618بیا که وصل تو را از خدای می خواهم

غزل شمارهٔ 621من آن نیم که زبان را به هرزه آلایم

غزل شمارهٔ 631به مسجدی که خم ابروی تو را نگریم

غزل شمارهٔ 638به ناز برمشکن چون نیازمند توییم

غزل شمارهٔ 640اگر چه پاره شد از غم هزار باره دلم

غزل شمارهٔ 649ز فرقت تو چه گویم چه ناتوان شده‌ام

غزل شمارهٔ 659خوشم که رو به ملاقات یار خود دارم

غزل شمارهٔ 663دهی شراب که بر نغمه رباب خورم

غزل شمارهٔ 686جدا ز لاله رخ خود بهار را چه کنم

غزل شمارهٔ 698اگر به کوی تو یک شب سری به خشت نهم

غزل شمارهٔ 707به عارض تو ز ماه تمام چون گویم

غزل شمارهٔ 710جز آنکه مهر تو را جا به جان خود کردیم

غزل شمارهٔ 711به دیده ای که ز راه تو خار و خس چینم

غزل شمارهٔ 735ز درد تا شده چشمت چو اشک ما گلگون

غزل شمارهٔ 736تبارک الله ازین شکل و شیوه موزون

غزل شمارهٔ 744کشیده بود مه از حسن سر به چرخ برین

غزل شمارهٔ 759پیاده سوی چمن سرو من گذار مکن

غزل شمارهٔ 783ز نعل مرکب تو بر زمین نشان دیدن