وزنِ مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف) میں جامی کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 204کجا شد آنکه ز بغداد مستقر سلف

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 204

9 اشعار

غزل شمارهٔ 204بیا که چرخ مشعبد هزار شعبده ساخت

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 204

7 اشعار

غزل شمارهٔ 207بیا که شاهد بستان ز رخ نقاب انداخت

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 207

7 اشعار

غزل شمارهٔ 208دنت منازل من کنت منه بالاشواق

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 208

7 اشعار

غزل شمارهٔ 209به خود گمان من آن بود در بدایت عشق

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 209

7 اشعار

غزل شمارهٔ 211مراست بی رخ تو شادیی به غم نزدیک

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 211

9 اشعار

غزل شمارهٔ 213تو تنگ چشمی آن شوخ بین چو ناز کند

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 213

7 اشعار

غزل شمارهٔ 216بیا که فصل بهار است و محتسب معزول

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 216

7 اشعار

غزل شمارهٔ 220شراب لعل بده ساقیا که یک دو سه دم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 220

7 اشعار

غزل شمارهٔ 220چه جور ماند که برما مه صیام نکرد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 220

7 اشعار

غزل شمارهٔ 221ز داغ هجر تو سوزم ز گشت باغ چه سود

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 221

7 اشعار

غزل شمارهٔ 223گهی که بر سر زلفت شمال می‌گذرد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 223

7 اشعار

غزل شمارهٔ 227سحر به گوشه محراب زاریی کردم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 227

7 اشعار

غزل شمارهٔ 227پریرخا چو خیالت فسونگری گیرد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 227

7 اشعار

غزل شمارهٔ 228من آن نیم که ز تو دست دارم و بروم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 228

7 اشعار

غزل شمارهٔ 228اگر نه ساغر لعلت به کام خواهد شد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 228

7 اشعار

غزل شمارهٔ 231سوار من که غبار رهش به ماه رسید

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 231

7 اشعار

غزل شمارهٔ 234به ترک عاشقی ای پندگو مده پندم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 234

7 اشعار

غزل شمارهٔ 239به روز وصل پیاپی نمای دیدارم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 239

7 اشعار

غزل شمارهٔ 241ز سیلی غمت از دیده خون همی بارم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 241

7 اشعار

غزل شمارهٔ 242بیا که خسته دلان را تویی معاد و معاذ

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 242

7 اشعار

غزل شمارهٔ 243صبا ز چشم من آن خاک پا دریغ نداشت

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 243

7 اشعار

غزل شمارهٔ 248تو نور مطلقی و دیگران مجالی نور

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 248

9 اشعار

غزل شمارهٔ 252درین خرابه مکش بهر گنج غصه و رنج

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 252

7 اشعار

غزل شمارهٔ 252ز ره ملغز چو پرسم تو را به رسم لغز

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 252

7 اشعار

غزل شمارهٔ 255بود خیال تو یارم چه یار بهتر ازین

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 255

7 اشعار

غزل شمارهٔ 256دلاکرشمه آن شاه نازنینان بین

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 256

7 اشعار

غزل شمارهٔ 258ز مهر روی تو هر شب کنم نظاره صبح

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 258

8 اشعار

غزل شمارهٔ 259شدم به صحبت پیر مغان سحرگاهان

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 259

7 اشعار

غزل شمارهٔ 260خوش آنکه در چمن ای نازنین تو باشی و من

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 260

7 اشعار

غزل شمارهٔ 271بتی که از همه پوشیده ماند لطف تنش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 271

7 اشعار

غزل شمارهٔ 273ز سبزه گرد لب جوی خط تازه دمید

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 273

9 اشعار

غزل شمارهٔ 277به کام نفس ز جام فنا نیابی حظ

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 277

7 اشعار

غزل شمارهٔ 278چو ترک سرخوشم از خواب ناز برخیزد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 278

7 اشعار

غزل شمارهٔ 281سحر که صوفی صبح از نشیمن ابداع

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 281

13 اشعار

غزل شمارهٔ 282مرا دلیست ز تن غافل و ز جان فارغ

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 282

7 اشعار

غزل شمارهٔ 283سپاه دوست کزین سو سوار می گذرید

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 283

7 اشعار

غزل شمارهٔ 286به شب فروخته رو خانهٔ که می‌پرسی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 286

7 اشعار

غزل شمارهٔ 287به از کدورت زهد ریاست باده صاف

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 287

9 اشعار

غزل شمارهٔ 288به سوی خویش مرا رخصت گذر ندهی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 288

7 اشعار

غزل شمارهٔ 288زهی دهان تو کام شکرلبان شگرف

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 288

7 اشعار

غزل شمارهٔ 289شنیده ام که ز من یاد می کنی گاهی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 289

7 اشعار

غزل شمارهٔ 292شبی به سوی تو از دیده پای خواهم کرد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 292

7 اشعار

غزل شمارهٔ 295مراست از تب عشق تو جان آتشناک

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 295

7 اشعار

غزل شمارهٔ 297چو ترک سرکش من پای در رکاب کند

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 297

7 اشعار

غزل شمارهٔ 310من آن نیم که پی حفظ اعتقاد عوام

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 310

7 اشعار

غزل شمارهٔ 321نشان پای سگانت که بر زمین بینم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 321

7 اشعار

غزل شمارهٔ 322به چنگ غم دلم از ناله تنگ می‌آید

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 322

7 اشعار

غزل شمارهٔ 323به سینه گر نه غمت دمبدم فرود آید

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 323

7 اشعار

غزل شمارهٔ 323شدم به باغ که کنج فراغتی جویم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 323

7 اشعار

وزنِ مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف) میں جامی کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 204–کجا شد آنکه ز بغداد مستقر سلف

غزل شمارهٔ 204–بیا که چرخ مشعبد هزار شعبده ساخت

غزل شمارهٔ 207–بیا که شاهد بستان ز رخ نقاب انداخت

غزل شمارهٔ 208–دنت منازل من کنت منه بالاشواق

غزل شمارهٔ 209–به خود گمان من آن بود در بدایت عشق

غزل شمارهٔ 211–مراست بی رخ تو شادیی به غم نزدیک

غزل شمارهٔ 213–تو تنگ چشمی آن شوخ بین چو ناز کند

غزل شمارهٔ 216–بیا که فصل بهار است و محتسب معزول

غزل شمارهٔ 220–شراب لعل بده ساقیا که یک دو سه دم

غزل شمارهٔ 220–چه جور ماند که برما مه صیام نکرد

غزل شمارهٔ 221–ز داغ هجر تو سوزم ز گشت باغ چه سود

غزل شمارهٔ 223–گهی که بر سر زلفت شمال می‌گذرد

غزل شمارهٔ 227–سحر به گوشه محراب زاریی کردم

غزل شمارهٔ 227–پریرخا چو خیالت فسونگری گیرد

غزل شمارهٔ 228–من آن نیم که ز تو دست دارم و بروم

غزل شمارهٔ 228–اگر نه ساغر لعلت به کام خواهد شد

غزل شمارهٔ 231–سوار من که غبار رهش به ماه رسید

غزل شمارهٔ 234–به ترک عاشقی ای پندگو مده پندم

غزل شمارهٔ 239–به روز وصل پیاپی نمای دیدارم

غزل شمارهٔ 241–ز سیلی غمت از دیده خون همی بارم

غزل شمارهٔ 242–بیا که خسته دلان را تویی معاد و معاذ

غزل شمارهٔ 243–صبا ز چشم من آن خاک پا دریغ نداشت

غزل شمارهٔ 248–تو نور مطلقی و دیگران مجالی نور

غزل شمارهٔ 252–درین خرابه مکش بهر گنج غصه و رنج

غزل شمارهٔ 252–ز ره ملغز چو پرسم تو را به رسم لغز

غزل شمارهٔ 255–بود خیال تو یارم چه یار بهتر ازین

غزل شمارهٔ 256–دلاکرشمه آن شاه نازنینان بین

غزل شمارهٔ 258–ز مهر روی تو هر شب کنم نظاره صبح

غزل شمارهٔ 259–شدم به صحبت پیر مغان سحرگاهان

غزل شمارهٔ 260–خوش آنکه در چمن ای نازنین تو باشی و من

غزل شمارهٔ 271–بتی که از همه پوشیده ماند لطف تنش

غزل شمارهٔ 273–ز سبزه گرد لب جوی خط تازه دمید

غزل شمارهٔ 277–به کام نفس ز جام فنا نیابی حظ

غزل شمارهٔ 278–چو ترک سرخوشم از خواب ناز برخیزد

غزل شمارهٔ 281–سحر که صوفی صبح از نشیمن ابداع

غزل شمارهٔ 282–مرا دلیست ز تن غافل و ز جان فارغ

غزل شمارهٔ 283–سپاه دوست کزین سو سوار می گذرید

غزل شمارهٔ 286–به شب فروخته رو خانهٔ که می‌پرسی

غزل شمارهٔ 287–به از کدورت زهد ریاست باده صاف

غزل شمارهٔ 288–به سوی خویش مرا رخصت گذر ندهی

غزل شمارهٔ 288–زهی دهان تو کام شکرلبان شگرف

غزل شمارهٔ 289–شنیده ام که ز من یاد می کنی گاهی

غزل شمارهٔ 292–شبی به سوی تو از دیده پای خواهم کرد

غزل شمارهٔ 295–مراست از تب عشق تو جان آتشناک

غزل شمارهٔ 297–چو ترک سرکش من پای در رکاب کند

غزل شمارهٔ 310–من آن نیم که پی حفظ اعتقاد عوام

غزل شمارهٔ 321–نشان پای سگانت که بر زمین بینم

غزل شمارهٔ 322–به چنگ غم دلم از ناله تنگ می‌آید

غزل شمارهٔ 323–به سینه گر نه غمت دمبدم فرود آید

غزل شمارهٔ 323–شدم به باغ که کنج فراغتی جویم

وزنِ مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف) میں جامی کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 204–کجا شد آنکه ز بغداد مستقر سلف

غزل شمارهٔ 204–بیا که چرخ مشعبد هزار شعبده ساخت

غزل شمارهٔ 207–بیا که شاهد بستان ز رخ نقاب انداخت

غزل شمارهٔ 208–دنت منازل من کنت منه بالاشواق

غزل شمارهٔ 209–به خود گمان من آن بود در بدایت عشق

غزل شمارهٔ 211–مراست بی رخ تو شادیی به غم نزدیک

غزل شمارهٔ 213–تو تنگ چشمی آن شوخ بین چو ناز کند

غزل شمارهٔ 216–بیا که فصل بهار است و محتسب معزول

غزل شمارهٔ 220–شراب لعل بده ساقیا که یک دو سه دم

غزل شمارهٔ 220–چه جور ماند که برما مه صیام نکرد

غزل شمارهٔ 221–ز داغ هجر تو سوزم ز گشت باغ چه سود

غزل شمارهٔ 223–گهی که بر سر زلفت شمال می‌گذرد

غزل شمارهٔ 227–سحر به گوشه محراب زاریی کردم

غزل شمارهٔ 227–پریرخا چو خیالت فسونگری گیرد

غزل شمارهٔ 228–من آن نیم که ز تو دست دارم و بروم

غزل شمارهٔ 228–اگر نه ساغر لعلت به کام خواهد شد

غزل شمارهٔ 231–سوار من که غبار رهش به ماه رسید

غزل شمارهٔ 234–به ترک عاشقی ای پندگو مده پندم

غزل شمارهٔ 239–به روز وصل پیاپی نمای دیدارم

غزل شمارهٔ 241–ز سیلی غمت از دیده خون همی بارم

غزل شمارهٔ 242–بیا که خسته دلان را تویی معاد و معاذ

غزل شمارهٔ 243–صبا ز چشم من آن خاک پا دریغ نداشت

غزل شمارهٔ 248–تو نور مطلقی و دیگران مجالی نور

غزل شمارهٔ 252–درین خرابه مکش بهر گنج غصه و رنج

غزل شمارهٔ 252–ز ره ملغز چو پرسم تو را به رسم لغز

غزل شمارهٔ 255–بود خیال تو یارم چه یار بهتر ازین

غزل شمارهٔ 204کجا شد آنکه ز بغداد مستقر سلف

غزل شمارهٔ 204بیا که چرخ مشعبد هزار شعبده ساخت

غزل شمارهٔ 207بیا که شاهد بستان ز رخ نقاب انداخت

غزل شمارهٔ 208دنت منازل من کنت منه بالاشواق

غزل شمارهٔ 209به خود گمان من آن بود در بدایت عشق

غزل شمارهٔ 211مراست بی رخ تو شادیی به غم نزدیک

غزل شمارهٔ 213تو تنگ چشمی آن شوخ بین چو ناز کند

غزل شمارهٔ 216بیا که فصل بهار است و محتسب معزول

غزل شمارهٔ 220شراب لعل بده ساقیا که یک دو سه دم

غزل شمارهٔ 220چه جور ماند که برما مه صیام نکرد

غزل شمارهٔ 221ز داغ هجر تو سوزم ز گشت باغ چه سود

غزل شمارهٔ 223گهی که بر سر زلفت شمال می‌گذرد

غزل شمارهٔ 227سحر به گوشه محراب زاریی کردم

غزل شمارهٔ 227پریرخا چو خیالت فسونگری گیرد

غزل شمارهٔ 228من آن نیم که ز تو دست دارم و بروم

غزل شمارهٔ 228اگر نه ساغر لعلت به کام خواهد شد

غزل شمارهٔ 231سوار من که غبار رهش به ماه رسید

غزل شمارهٔ 234به ترک عاشقی ای پندگو مده پندم

غزل شمارهٔ 239به روز وصل پیاپی نمای دیدارم

غزل شمارهٔ 241ز سیلی غمت از دیده خون همی بارم

غزل شمارهٔ 242بیا که خسته دلان را تویی معاد و معاذ

غزل شمارهٔ 243صبا ز چشم من آن خاک پا دریغ نداشت

غزل شمارهٔ 248تو نور مطلقی و دیگران مجالی نور

غزل شمارهٔ 252درین خرابه مکش بهر گنج غصه و رنج

غزل شمارهٔ 252ز ره ملغز چو پرسم تو را به رسم لغز

غزل شمارهٔ 255بود خیال تو یارم چه یار بهتر ازین

غزل شمارهٔ 256دلاکرشمه آن شاه نازنینان بین

غزل شمارهٔ 258ز مهر روی تو هر شب کنم نظاره صبح

غزل شمارهٔ 259شدم به صحبت پیر مغان سحرگاهان

غزل شمارهٔ 260خوش آنکه در چمن ای نازنین تو باشی و من

غزل شمارهٔ 271بتی که از همه پوشیده ماند لطف تنش

غزل شمارهٔ 273ز سبزه گرد لب جوی خط تازه دمید

غزل شمارهٔ 277به کام نفس ز جام فنا نیابی حظ

غزل شمارهٔ 278چو ترک سرخوشم از خواب ناز برخیزد

غزل شمارهٔ 281سحر که صوفی صبح از نشیمن ابداع

غزل شمارهٔ 282مرا دلیست ز تن غافل و ز جان فارغ

غزل شمارهٔ 283سپاه دوست کزین سو سوار می گذرید

غزل شمارهٔ 286به شب فروخته رو خانهٔ که می‌پرسی

غزل شمارهٔ 287به از کدورت زهد ریاست باده صاف

غزل شمارهٔ 288به سوی خویش مرا رخصت گذر ندهی

غزل شمارهٔ 288زهی دهان تو کام شکرلبان شگرف

غزل شمارهٔ 289شنیده ام که ز من یاد می کنی گاهی

غزل شمارهٔ 292شبی به سوی تو از دیده پای خواهم کرد

غزل شمارهٔ 295مراست از تب عشق تو جان آتشناک

غزل شمارهٔ 297چو ترک سرکش من پای در رکاب کند

غزل شمارهٔ 310من آن نیم که پی حفظ اعتقاد عوام

غزل شمارهٔ 321نشان پای سگانت که بر زمین بینم

غزل شمارهٔ 322به چنگ غم دلم از ناله تنگ می‌آید

غزل شمارهٔ 323به سینه گر نه غمت دمبدم فرود آید

غزل شمارهٔ 323شدم به باغ که کنج فراغتی جویم

غزل شمارهٔ 204کجا شد آنکه ز بغداد مستقر سلف

غزل شمارهٔ 204بیا که چرخ مشعبد هزار شعبده ساخت

غزل شمارهٔ 207بیا که شاهد بستان ز رخ نقاب انداخت

غزل شمارهٔ 208دنت منازل من کنت منه بالاشواق

غزل شمارهٔ 209به خود گمان من آن بود در بدایت عشق

غزل شمارهٔ 211مراست بی رخ تو شادیی به غم نزدیک

غزل شمارهٔ 213تو تنگ چشمی آن شوخ بین چو ناز کند

غزل شمارهٔ 216بیا که فصل بهار است و محتسب معزول

غزل شمارهٔ 220شراب لعل بده ساقیا که یک دو سه دم

غزل شمارهٔ 220چه جور ماند که برما مه صیام نکرد

غزل شمارهٔ 221ز داغ هجر تو سوزم ز گشت باغ چه سود

غزل شمارهٔ 223گهی که بر سر زلفت شمال می‌گذرد

غزل شمارهٔ 227سحر به گوشه محراب زاریی کردم

غزل شمارهٔ 227پریرخا چو خیالت فسونگری گیرد

غزل شمارهٔ 228من آن نیم که ز تو دست دارم و بروم

غزل شمارهٔ 228اگر نه ساغر لعلت به کام خواهد شد

غزل شمارهٔ 231سوار من که غبار رهش به ماه رسید

غزل شمارهٔ 234به ترک عاشقی ای پندگو مده پندم

غزل شمارهٔ 239به روز وصل پیاپی نمای دیدارم

غزل شمارهٔ 241ز سیلی غمت از دیده خون همی بارم

غزل شمارهٔ 242بیا که خسته دلان را تویی معاد و معاذ

غزل شمارهٔ 243صبا ز چشم من آن خاک پا دریغ نداشت

غزل شمارهٔ 248تو نور مطلقی و دیگران مجالی نور

غزل شمارهٔ 252درین خرابه مکش بهر گنج غصه و رنج

غزل شمارهٔ 252ز ره ملغز چو پرسم تو را به رسم لغز

غزل شمارهٔ 255بود خیال تو یارم چه یار بهتر ازین

غزل شمارهٔ 256دلاکرشمه آن شاه نازنینان بین

غزل شمارهٔ 258ز مهر روی تو هر شب کنم نظاره صبح

غزل شمارهٔ 259شدم به صحبت پیر مغان سحرگاهان

غزل شمارهٔ 260خوش آنکه در چمن ای نازنین تو باشی و من