صفحۂ اولشعراءلغاتاوزاناصنافمترجمینصداکارہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

شعراءاوزاناصنافصداکارانمترجمین

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. اوزان
  2. »مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
  3. »جامی / دیوان اشعار

وزن کے تحت کتاب

وزنِ مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف) میں جامی کی کتاب دیوان اشعار

یہ صفحہ صرف وزنِ مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف) میں آنے والی نظمیں دکھاتا ہے۔

287 نظمیں

نظمیں

وزنِ مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف) میں جامی کی کتاب دیوان اشعار

  1. زندہ رود
  2. »اوزان
  3. »مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
  4. »جامی / دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 113–تو حور جنتی اما ز چشم فتانت

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 113

7 اشعار

غزل شمارهٔ 114–سفر خوش است اگر یار همسفر باشد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 114

7 اشعار

غزل شمارهٔ 116–مرا چو قبله نگردد به عیدگه رویت

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 116

7 اشعار

غزل شمارهٔ 119–به باغ لاله و گل رونق بهارانند

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 119

7 اشعار

غزل شمارهٔ 120–تو را صباحت ترک و فصاحت عرب است

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 120

7 اشعار

غزل شمارهٔ 121–شنیده ام که به گل بلبل سحرخوان گفت

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 121

9 اشعار

غزل شمارهٔ 123–برهنگان چمن باز سبزپوش شدند

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 123

7 اشعار

غزل شمارهٔ 123–برفت یار و مرا در فراق خویش گذاشت

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 123

7 اشعار

غزل شمارهٔ 125–هنوز یک گل تو از هزار نشکفته ست

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 125

7 اشعار

غزل شمارهٔ 131–بیا که روی تو خورشیدِ عالم‌افروز است

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 131

7 اشعار

غزل شمارهٔ 132–قدم به طرف چمن نه که سبزه نوخیز است

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 132

9 اشعار

غزل شمارهٔ 132–جمال عشق قدیم است و مابقی محدث

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 132

7 اشعار

غزل شمارهٔ 134–مقیم کوی تو را فسحت حرم تنگ است

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 134

7 اشعار

غزل شمارهٔ 136–خیال خال لبت تخم مزرع امل است

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 136

7 اشعار

غزل شمارهٔ 136–چنین که سالک ما می نهد قدم کج مج

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 136

7 اشعار

غزل شمارهٔ 137–به مهر و ماه فلک کودکیست بازی سنج

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 137

7 اشعار

غزل شمارهٔ 140–لطافتی که رخت را ز جعد خم به خم است

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 140

7 اشعار

غزل شمارهٔ 141–برآ به پای خرد گرد آن برآمده کاخ

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 141

7 اشعار

غزل شمارهٔ 142–نهفته سیم به زیر قبا که این بدن است

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 142

7 اشعار

غزل شمارهٔ 143–خوش آن که شد به دلی از مضیق حرص آزاد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 143

11 اشعار

غزل شمارهٔ 145–رخت که بر مه رخشان خطی ز نیل کشید

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 145

7 اشعار

غزل شمارهٔ 145–مگو که قطع بیابان عشق آسان است

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 145

7 اشعار

غزل شمارهٔ 146–دلم ز هجر خراسان ازان هراسان است

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 146

7 اشعار

غزل شمارهٔ 152–چه لطف بود که شیرین شمایل من کرد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 152

7 اشعار

غزل شمارهٔ 154–به طرف باغ عجب دلکش است سایه بید

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 154

9 اشعار

غزل شمارهٔ 155–کجا شد آنکه شب آن مه به خانه من بود

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 155

7 اشعار

غزل شمارهٔ 157–ترانه های تحیت سرودهای درود

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 157

7 اشعار

غزل شمارهٔ 158–معاشران چو می لعل در پیاله کنند

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 158

9 اشعار

غزل شمارهٔ 159–خوش آن مقام که در وی دلی فرود آید

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 159

7 اشعار

غزل شمارهٔ 161–جفای تو که بسی خوشتر از وفای من است

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 161

7 اشعار

غزل شمارهٔ 162–تویی که درد و غمت یار ناگزیر من است

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 162

7 اشعار

غزل شمارهٔ 163–سرت ز عارضه دهر دردمند مباد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 163

9 اشعار

غزل شمارهٔ 163–صبا چو حلقه آن زلف تابدار گشاد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 163

8 اشعار

غزل شمارهٔ 164–بیا که قاصد فرخنده پی ز راه رسید

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 164

9 اشعار

غزل شمارهٔ 164–ز دل زبانه آتش که در دهان من است

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 164

9 اشعار

غزل شمارهٔ 165–به ناز می رود آن شوخ و باز می نگرد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 165

7 اشعار

غزل شمارهٔ 167–حریم منزل جانان برون ز عالم ماست

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 167

7 اشعار

غزل شمارهٔ 169–به توبه شیخ مهوس مرا موسوس شد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 169

7 اشعار

غزل شمارهٔ 170–چنین رخی که تو داری حکایت گل چیست

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 170

7 اشعار

غزل شمارهٔ 178–نسیم باده به جان مژده حیات دهد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 178

7 اشعار

غزل شمارهٔ 180–چو دید اشک روان مرا ستاره شناس

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 180

7 اشعار

غزل شمارهٔ 184–لطافت لب او بین و از زلال مپرس

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 184

7 اشعار

غزل شمارهٔ 187–مشو فریفته حسن صورت ای درویش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 187

7 اشعار

غزل شمارهٔ 189–چو یار دور چه سود ار بهار نزدیک است

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 189

7 اشعار

غزل شمارهٔ 190–به جانب سفر آن ترک تندخو رفته ست

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 190

7 اشعار

غزل شمارهٔ 191–خوشا منازل سلمی و ربع و اطلالش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 191

7 اشعار

غزل شمارهٔ 197–چنین که حسن تو عرض جمال غیب کند

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 197

7 اشعار

غزل شمارهٔ 199–چو خوش دمیده تو را خط به گرد آن عارض

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 199

7 اشعار

غزل شمارهٔ 200–به خوبی خم ابروی تو مه نو نیست

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 200

7 اشعار

غزل شمارهٔ 201–دلم که بی تو ز هیچ آرزو ندارد حظ

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 201

7 اشعار
  1. 1
  2. 2
  3. 3
  4. 4
  5. 5
  6. 6
پچھلا صفحہاگلا صفحہ