وزنِ مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی) میں جامی کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 3برآمد شاه عشق از طور سینا

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3

7 اشعار

غزل شمارهٔ 10اگر هر دم زنی صد تیغ بر ما

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 10

7 اشعار

غزل شمارهٔ 19بنازم آن سوار نازنین را

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 19

7 اشعار

غزل شمارهٔ 43خوش آن منزل که ماهی باشد آنجا

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 43

7 اشعار

غزل شمارهٔ 53رخت خطی به مشک تر نوشته ست

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 53

7 اشعار

غزل شمارهٔ 54زهی عشق تو را بر کفرو دین پشت

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 54

5 اشعار

غزل شمارهٔ 59جدایی می کند بنیاد ما را

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 59

8 اشعار

غزل شمارهٔ 63رخت روز طرب را بامداد است

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 63

7 اشعار

غزل شمارهٔ 67دلم رابا کس آرامی نمانده ست

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 67

7 اشعار

غزل شمارهٔ 77منجم می کند از ماه و خور بحث

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 77

7 اشعار

غزل شمارهٔ 79ز لعلت آن ز وی قدر شکر هیچ،

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 79

7 اشعار

غزل شمارهٔ 83به کوی عزلتم ویرانه ای هست

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 83

7 اشعار

غزل شمارهٔ 87سر زلفت گره بر کار من زد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 87

7 اشعار

غزل شمارهٔ 88چو می دم با لب جانان من زد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 88

7 اشعار

غزل شمارهٔ 94خوشا بادی که ره سوی تو گیرد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 94

7 اشعار

غزل شمارهٔ 95لبت دل دزد و من از وی شکر دزد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 95

7 اشعار

غزل شمارهٔ 96صلای باده زد پیر خرابات

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 96

7 اشعار

غزل شمارهٔ 99نه دل بی تو ز جانی دور مانده ست

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 99

7 اشعار

غزل شمارهٔ 104خطت از لعل آتشگون برآمد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 104

7 اشعار

غزل شمارهٔ 119به باغم بی رخت تسکین محال است

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 119

7 اشعار

غزل شمارهٔ 124خطت گرد لب آن مشکین نبات است

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 124

7 اشعار

غزل شمارهٔ 126به عشق آن پیر عالمگیر گشته ست

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 126

9 اشعار

غزل شمارهٔ 130مرا کار از غم عشق تو زار است

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 130

7 اشعار

غزل شمارهٔ 141هلال عید جستن کار عام است

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 141

7 اشعار

غزل شمارهٔ 154مرا از درد تو بر سینه داغی ست

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 154

7 اشعار

غزل شمارهٔ 155دلم پیرانه سر با خردسالی ست

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 155

7 اشعار

غزل شمارهٔ 156چو از تن تیر تو جان را بدزدد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 156

8 اشعار

غزل شمارهٔ 168قدت سرویست جانا سایه پرور

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 168

7 اشعار

غزل شمارهٔ 179به هر منزل که جانان من آنجاست

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 179

7 اشعار

غزل شمارهٔ 183غمت تا در دلم منزل گرفته ست

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 183

7 اشعار

غزل شمارهٔ 184اگر از عشق همراهی نباشد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 184

7 اشعار

غزل شمارهٔ 192کس از خوبان وفا هرگز ندیده ست

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 192

7 اشعار

غزل شمارهٔ 193به بزم وصل ما و من نگنجد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 193

7 اشعار

غزل شمارهٔ 198مؤثر در وجود الا یکی نیست

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 198

7 اشعار

غزل شمارهٔ 199غزالی چون تو در صحرای چین نیست

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 199

7 اشعار

غزل شمارهٔ 205خطت کز طرف نسرین سربرآورد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 205

7 اشعار

غزل شمارهٔ 210بیا ساقی بیار آن باده پاک

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 210

7 اشعار

غزل شمارهٔ 210غمت روز مرا رسم شب آموخت

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 210

7 اشعار

غزل شمارهٔ 213دلم چون داستان غم فرو ریخت

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 213

7 اشعار

غزل شمارهٔ 227مرا عشق عزیزی خوار کرده ست

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 227

7 اشعار

غزل شمارهٔ 231چه گویم کز فراقت چونم ای دوست

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 231

7 اشعار

غزل شمارهٔ 233ندیدم از دو چشمت شوختر چشم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 233

7 اشعار

غزل شمارهٔ 234کیم پیکان تو از دل برآید

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 234

7 اشعار

غزل شمارهٔ 235به من دارد دلت جنگی که دارد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 235

7 اشعار

غزل شمارهٔ 236چه گویم کز فراقت چونم ای دوست

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 236

7 اشعار

غزل شمارهٔ 247زهی نور تو از هر ذره ظاهر

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 247

9 اشعار

غزل شمارهٔ 250مکن در کشتنم زین بیش تقصیر

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 250

7 اشعار

غزل شمارهٔ 251نشستی دور ازین مشتاق مهجور

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 251

7 اشعار

غزل شمارهٔ 265دلم از حلقه زلف تو شد بند

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 265

7 اشعار

غزل شمارهٔ 284به ساعد تا نهاد آن سیمبر داغ

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 284

7 اشعار

وزنِ مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی) میں جامی کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 3–برآمد شاه عشق از طور سینا

غزل شمارهٔ 10–اگر هر دم زنی صد تیغ بر ما

غزل شمارهٔ 19–بنازم آن سوار نازنین را

غزل شمارهٔ 43–خوش آن منزل که ماهی باشد آنجا

غزل شمارهٔ 53–رخت خطی به مشک تر نوشته ست

غزل شمارهٔ 54–زهی عشق تو را بر کفرو دین پشت

غزل شمارهٔ 59–جدایی می کند بنیاد ما را

غزل شمارهٔ 63–رخت روز طرب را بامداد است

غزل شمارهٔ 67–دلم رابا کس آرامی نمانده ست

غزل شمارهٔ 77–منجم می کند از ماه و خور بحث

غزل شمارهٔ 79–ز لعلت آن ز وی قدر شکر هیچ،

غزل شمارهٔ 83–به کوی عزلتم ویرانه ای هست

غزل شمارهٔ 87–سر زلفت گره بر کار من زد

غزل شمارهٔ 88–چو می دم با لب جانان من زد

غزل شمارهٔ 94–خوشا بادی که ره سوی تو گیرد

غزل شمارهٔ 95–لبت دل دزد و من از وی شکر دزد

غزل شمارهٔ 96–صلای باده زد پیر خرابات

غزل شمارهٔ 99–نه دل بی تو ز جانی دور مانده ست

غزل شمارهٔ 104–خطت از لعل آتشگون برآمد

غزل شمارهٔ 119–به باغم بی رخت تسکین محال است

غزل شمارهٔ 124–خطت گرد لب آن مشکین نبات است

غزل شمارهٔ 126–به عشق آن پیر عالمگیر گشته ست

غزل شمارهٔ 130–مرا کار از غم عشق تو زار است

غزل شمارهٔ 141–هلال عید جستن کار عام است

غزل شمارهٔ 154–مرا از درد تو بر سینه داغی ست

غزل شمارهٔ 155–دلم پیرانه سر با خردسالی ست

غزل شمارهٔ 156–چو از تن تیر تو جان را بدزدد

غزل شمارهٔ 168–قدت سرویست جانا سایه پرور

غزل شمارهٔ 179–به هر منزل که جانان من آنجاست

غزل شمارهٔ 183–غمت تا در دلم منزل گرفته ست

غزل شمارهٔ 184–اگر از عشق همراهی نباشد

غزل شمارهٔ 192–کس از خوبان وفا هرگز ندیده ست

غزل شمارهٔ 193–به بزم وصل ما و من نگنجد

غزل شمارهٔ 198–مؤثر در وجود الا یکی نیست

غزل شمارهٔ 199–غزالی چون تو در صحرای چین نیست

غزل شمارهٔ 205–خطت کز طرف نسرین سربرآورد

غزل شمارهٔ 210–بیا ساقی بیار آن باده پاک

غزل شمارهٔ 210–غمت روز مرا رسم شب آموخت

غزل شمارهٔ 213–دلم چون داستان غم فرو ریخت

غزل شمارهٔ 227–مرا عشق عزیزی خوار کرده ست

غزل شمارهٔ 231–چه گویم کز فراقت چونم ای دوست

غزل شمارهٔ 233–ندیدم از دو چشمت شوختر چشم

غزل شمارهٔ 234–کیم پیکان تو از دل برآید

غزل شمارهٔ 235–به من دارد دلت جنگی که دارد

غزل شمارهٔ 236–چه گویم کز فراقت چونم ای دوست

غزل شمارهٔ 247–زهی نور تو از هر ذره ظاهر

غزل شمارهٔ 250–مکن در کشتنم زین بیش تقصیر

غزل شمارهٔ 251–نشستی دور ازین مشتاق مهجور

غزل شمارهٔ 265–دلم از حلقه زلف تو شد بند

غزل شمارهٔ 284–به ساعد تا نهاد آن سیمبر داغ

وزنِ مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی) میں جامی کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 3–برآمد شاه عشق از طور سینا

غزل شمارهٔ 10–اگر هر دم زنی صد تیغ بر ما

غزل شمارهٔ 19–بنازم آن سوار نازنین را

غزل شمارهٔ 43–خوش آن منزل که ماهی باشد آنجا

غزل شمارهٔ 53–رخت خطی به مشک تر نوشته ست

غزل شمارهٔ 54–زهی عشق تو را بر کفرو دین پشت

غزل شمارهٔ 59–جدایی می کند بنیاد ما را

غزل شمارهٔ 63–رخت روز طرب را بامداد است

غزل شمارهٔ 67–دلم رابا کس آرامی نمانده ست

غزل شمارهٔ 77–منجم می کند از ماه و خور بحث

غزل شمارهٔ 79–ز لعلت آن ز وی قدر شکر هیچ،

غزل شمارهٔ 83–به کوی عزلتم ویرانه ای هست

غزل شمارهٔ 87–سر زلفت گره بر کار من زد

غزل شمارهٔ 88–چو می دم با لب جانان من زد

غزل شمارهٔ 94–خوشا بادی که ره سوی تو گیرد

غزل شمارهٔ 95–لبت دل دزد و من از وی شکر دزد

غزل شمارهٔ 96–صلای باده زد پیر خرابات

غزل شمارهٔ 99–نه دل بی تو ز جانی دور مانده ست

غزل شمارهٔ 104–خطت از لعل آتشگون برآمد

غزل شمارهٔ 119–به باغم بی رخت تسکین محال است

غزل شمارهٔ 124–خطت گرد لب آن مشکین نبات است

غزل شمارهٔ 126–به عشق آن پیر عالمگیر گشته ست

غزل شمارهٔ 130–مرا کار از غم عشق تو زار است

غزل شمارهٔ 141–هلال عید جستن کار عام است

غزل شمارهٔ 154–مرا از درد تو بر سینه داغی ست

غزل شمارهٔ 155–دلم پیرانه سر با خردسالی ست

غزل شمارهٔ 3برآمد شاه عشق از طور سینا

غزل شمارهٔ 10اگر هر دم زنی صد تیغ بر ما

غزل شمارهٔ 19بنازم آن سوار نازنین را

غزل شمارهٔ 43خوش آن منزل که ماهی باشد آنجا

غزل شمارهٔ 53رخت خطی به مشک تر نوشته ست

غزل شمارهٔ 54زهی عشق تو را بر کفرو دین پشت

غزل شمارهٔ 59جدایی می کند بنیاد ما را

غزل شمارهٔ 63رخت روز طرب را بامداد است

غزل شمارهٔ 67دلم رابا کس آرامی نمانده ست

غزل شمارهٔ 77منجم می کند از ماه و خور بحث

غزل شمارهٔ 79ز لعلت آن ز وی قدر شکر هیچ،

غزل شمارهٔ 83به کوی عزلتم ویرانه ای هست

غزل شمارهٔ 87سر زلفت گره بر کار من زد

غزل شمارهٔ 88چو می دم با لب جانان من زد

غزل شمارهٔ 94خوشا بادی که ره سوی تو گیرد

غزل شمارهٔ 95لبت دل دزد و من از وی شکر دزد

غزل شمارهٔ 96صلای باده زد پیر خرابات

غزل شمارهٔ 99نه دل بی تو ز جانی دور مانده ست

غزل شمارهٔ 104خطت از لعل آتشگون برآمد

غزل شمارهٔ 119به باغم بی رخت تسکین محال است

غزل شمارهٔ 124خطت گرد لب آن مشکین نبات است

غزل شمارهٔ 126به عشق آن پیر عالمگیر گشته ست

غزل شمارهٔ 130مرا کار از غم عشق تو زار است

غزل شمارهٔ 141هلال عید جستن کار عام است

غزل شمارهٔ 154مرا از درد تو بر سینه داغی ست

غزل شمارهٔ 155دلم پیرانه سر با خردسالی ست

غزل شمارهٔ 156چو از تن تیر تو جان را بدزدد

غزل شمارهٔ 168قدت سرویست جانا سایه پرور

غزل شمارهٔ 179به هر منزل که جانان من آنجاست

غزل شمارهٔ 183غمت تا در دلم منزل گرفته ست

غزل شمارهٔ 184اگر از عشق همراهی نباشد

غزل شمارهٔ 192کس از خوبان وفا هرگز ندیده ست

غزل شمارهٔ 193به بزم وصل ما و من نگنجد

غزل شمارهٔ 198مؤثر در وجود الا یکی نیست

غزل شمارهٔ 199غزالی چون تو در صحرای چین نیست

غزل شمارهٔ 205خطت کز طرف نسرین سربرآورد

غزل شمارهٔ 210بیا ساقی بیار آن باده پاک

غزل شمارهٔ 210غمت روز مرا رسم شب آموخت

غزل شمارهٔ 213دلم چون داستان غم فرو ریخت

غزل شمارهٔ 227مرا عشق عزیزی خوار کرده ست

غزل شمارهٔ 231چه گویم کز فراقت چونم ای دوست

غزل شمارهٔ 233ندیدم از دو چشمت شوختر چشم

غزل شمارهٔ 234کیم پیکان تو از دل برآید

غزل شمارهٔ 235به من دارد دلت جنگی که دارد

غزل شمارهٔ 236چه گویم کز فراقت چونم ای دوست

غزل شمارهٔ 247زهی نور تو از هر ذره ظاهر

غزل شمارهٔ 250مکن در کشتنم زین بیش تقصیر

غزل شمارهٔ 251نشستی دور ازین مشتاق مهجور

غزل شمارهٔ 265دلم از حلقه زلف تو شد بند

غزل شمارهٔ 284به ساعد تا نهاد آن سیمبر داغ

غزل شمارهٔ 3برآمد شاه عشق از طور سینا

غزل شمارهٔ 10اگر هر دم زنی صد تیغ بر ما

غزل شمارهٔ 19بنازم آن سوار نازنین را

غزل شمارهٔ 43خوش آن منزل که ماهی باشد آنجا

غزل شمارهٔ 53رخت خطی به مشک تر نوشته ست

غزل شمارهٔ 54زهی عشق تو را بر کفرو دین پشت

غزل شمارهٔ 59جدایی می کند بنیاد ما را

غزل شمارهٔ 63رخت روز طرب را بامداد است

غزل شمارهٔ 67دلم رابا کس آرامی نمانده ست

غزل شمارهٔ 77منجم می کند از ماه و خور بحث

غزل شمارهٔ 79ز لعلت آن ز وی قدر شکر هیچ،

غزل شمارهٔ 83به کوی عزلتم ویرانه ای هست

غزل شمارهٔ 87سر زلفت گره بر کار من زد

غزل شمارهٔ 88چو می دم با لب جانان من زد

غزل شمارهٔ 94خوشا بادی که ره سوی تو گیرد

غزل شمارهٔ 95لبت دل دزد و من از وی شکر دزد

غزل شمارهٔ 96صلای باده زد پیر خرابات

غزل شمارهٔ 99نه دل بی تو ز جانی دور مانده ست

غزل شمارهٔ 104خطت از لعل آتشگون برآمد

غزل شمارهٔ 119به باغم بی رخت تسکین محال است

غزل شمارهٔ 124خطت گرد لب آن مشکین نبات است

غزل شمارهٔ 126به عشق آن پیر عالمگیر گشته ست

غزل شمارهٔ 130مرا کار از غم عشق تو زار است

غزل شمارهٔ 141هلال عید جستن کار عام است

غزل شمارهٔ 154مرا از درد تو بر سینه داغی ست

غزل شمارهٔ 155دلم پیرانه سر با خردسالی ست

غزل شمارهٔ 156چو از تن تیر تو جان را بدزدد

غزل شمارهٔ 168قدت سرویست جانا سایه پرور

غزل شمارهٔ 179به هر منزل که جانان من آنجاست

غزل شمارهٔ 183غمت تا در دلم منزل گرفته ست