وزنِ مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف) میں جامی کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 414فصل بهار شد بگشا چشم انتباه

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 414

7 اشعار

غزل شمارهٔ 417بر طرف ماه زلف تو آمد شب سیاه

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 417

7 اشعار

غزل شمارهٔ 420ای آرزوی جان دهن از گفت و گو مبند

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 420

7 اشعار

غزل شمارهٔ 421عاشق به سینه بهر تو پیکان فرو خورد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 421

7 اشعار

غزل شمارهٔ 421واعظ خر است و انجمن وعظ خرگله

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 421

7 اشعار

غزل شمارهٔ 455عمری ست نور چشم جهان بین ماست یار

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 455

7 اشعار

غزل شمارهٔ 465رفتی و من ملازم این منزلم هنوز

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 465

7 اشعار

غزل شمارهٔ 466آمد بهار و گلرخ من در سفر هنوز

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 466

7 اشعار

غزل شمارهٔ 468روشن شبی که شمع شبستان من شوی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 468

7 اشعار

غزل شمارهٔ 473دی آن چه شکل بود که از ره برآمدی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 473

7 اشعار

غزل شمارهٔ 474ای باد صبح آن گل سیراب را بپرس

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 474

7 اشعار

غزل شمارهٔ 477ای کاش من برآن سر کو خاک بودمی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 477

7 اشعار

غزل شمارهٔ 479ماییم و خاکساری و عجز وفتادگی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 479

7 اشعار

غزل شمارهٔ 486بیمار تو شدم به عیادت نیامدی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 486

7 اشعار

غزل شمارهٔ 497تا کی کشم به صومعه حرمان ز بخت خویش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 497

7 اشعار

غزل شمارهٔ 503کشتی مرا ز هجر رخ جانفزای خویش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 503

7 اشعار

غزل شمارهٔ 509ای کرده بر هلاک من از اهل عشق نص

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 509

7 اشعار

غزل شمارهٔ 511ساقی بده ز خم صفا یک دو جام خاص

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 511

7 اشعار

غزل شمارهٔ 515گم کرده ایم راه برون شد ازین رباط

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 515

7 اشعار

غزل شمارهٔ 516بر آب می کشد رخت از مشک ناب خط

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 516

7 اشعار

غزل شمارهٔ 520خلقی چو گل شکفته و خندان به طرف باغ

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 520

7 اشعار

غزل شمارهٔ 523گفتم به عزم توبه نهم جام می ز کف

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 523

7 اشعار

غزل شمارهٔ 530ای خرم از هوای رخت نوبهار عشق

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 530

7 اشعار

غزل شمارهٔ 533هر خون که خورد بی تو دل از ساغر فراق

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 533

7 اشعار

غزل شمارهٔ 542دل خون و جان فگار و جگرریش و سینه چاک

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 542

7 اشعار

غزل شمارهٔ 543جان می دهم به باد و غمت می برم به خاک

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 543

7 اشعار

غزل شمارهٔ 560زد شیخ شهر طعنه بر اسرار اهل دل

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 560

9 اشعار

غزل شمارهٔ 566سروی ست قامت تو ز بستان اعتدال

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 566

7 اشعار

غزل شمارهٔ 573دیدم تو را و رفت ز دست اختیار دل

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 573

7 اشعار

غزل شمارهٔ 574آن ماهرو که چشم من است و چراغ دل

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 574

7 اشعار

غزل شمارهٔ 580من بنده حقیر و تو سلطان محتشم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 580

7 اشعار

غزل شمارهٔ 585ساری ست سر عشق در اعیان علی الدوام

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 585

8 اشعار

غزل شمارهٔ 587مایل به قامت تو بود طبع مستقیم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 587

7 اشعار

غزل شمارهٔ 590ای دل ز دست برده به مشکین خط خودم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 590

7 اشعار

غزل شمارهٔ 601من غایبانه عاشق آن روی مهوشم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 601

7 اشعار

غزل شمارهٔ 617نفس از درون و دیو ز بیرون زند رهم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 617

9 اشعار

غزل شمارهٔ 627چشم منی و خانه تو چشم خانه‌ام

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 627

7 اشعار

غزل شمارهٔ 634عمری ست دل به مهر و وفای تو بسته ایم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 634

7 اشعار

غزل شمارهٔ 635در هر گذر که بی گه و گاهی نشسته ام

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 635

7 اشعار

غزل شمارهٔ 643خواهد تنم ز آتش دل سوخت خانه هم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 643

7 اشعار

غزل شمارهٔ 644شکر خدا که شیخ نیم، شیخ زاده هم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 644

7 اشعار

غزل شمارهٔ 670شبها که داغ فرقت آن ماه می کشم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 670

7 اشعار

غزل شمارهٔ 697از هر که نامت ای بت غماز بشنوم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 697

7 اشعار

غزل شمارهٔ 699هر شب به پاسبان تو جان در میان نهم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 699

7 اشعار

غزل شمارهٔ 705از چشم خوابناک تو بی خواب مانده ایم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 705

7 اشعار

غزل شمارهٔ 714آن کان حسن بود و نبود از جهان نشان

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 714

7 اشعار

غزل شمارهٔ 725ای خاک نعل توسن تو تاج سرکشان

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 725

7 اشعار

غزل شمارهٔ 732کنا شئون ذاتک فی وحدة البطون

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 732

7 اشعار

غزل شمارهٔ 734دل چشمه چشمه شد ز خدنگ تو و کنون

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 734

7 اشعار

غزل شمارهٔ 737ای با لب تو طوطی شیرین زبان زبون

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 737

7 اشعار

وزنِ مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف) میں جامی کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 414–فصل بهار شد بگشا چشم انتباه

غزل شمارهٔ 417–بر طرف ماه زلف تو آمد شب سیاه

غزل شمارهٔ 420–ای آرزوی جان دهن از گفت و گو مبند

غزل شمارهٔ 421–عاشق به سینه بهر تو پیکان فرو خورد

غزل شمارهٔ 421–واعظ خر است و انجمن وعظ خرگله

غزل شمارهٔ 455–عمری ست نور چشم جهان بین ماست یار

غزل شمارهٔ 465–رفتی و من ملازم این منزلم هنوز

غزل شمارهٔ 466–آمد بهار و گلرخ من در سفر هنوز

غزل شمارهٔ 468–روشن شبی که شمع شبستان من شوی

غزل شمارهٔ 473–دی آن چه شکل بود که از ره برآمدی

غزل شمارهٔ 474–ای باد صبح آن گل سیراب را بپرس

غزل شمارهٔ 477–ای کاش من برآن سر کو خاک بودمی

غزل شمارهٔ 479–ماییم و خاکساری و عجز وفتادگی

غزل شمارهٔ 486–بیمار تو شدم به عیادت نیامدی

غزل شمارهٔ 497–تا کی کشم به صومعه حرمان ز بخت خویش

غزل شمارهٔ 503–کشتی مرا ز هجر رخ جانفزای خویش

غزل شمارهٔ 509–ای کرده بر هلاک من از اهل عشق نص

غزل شمارهٔ 511–ساقی بده ز خم صفا یک دو جام خاص

غزل شمارهٔ 515–گم کرده ایم راه برون شد ازین رباط

غزل شمارهٔ 516–بر آب می کشد رخت از مشک ناب خط

غزل شمارهٔ 520–خلقی چو گل شکفته و خندان به طرف باغ

غزل شمارهٔ 523–گفتم به عزم توبه نهم جام می ز کف

غزل شمارهٔ 530–ای خرم از هوای رخت نوبهار عشق

غزل شمارهٔ 533–هر خون که خورد بی تو دل از ساغر فراق

غزل شمارهٔ 542–دل خون و جان فگار و جگرریش و سینه چاک

غزل شمارهٔ 543–جان می دهم به باد و غمت می برم به خاک

غزل شمارهٔ 560–زد شیخ شهر طعنه بر اسرار اهل دل

غزل شمارهٔ 566–سروی ست قامت تو ز بستان اعتدال

غزل شمارهٔ 573–دیدم تو را و رفت ز دست اختیار دل

غزل شمارهٔ 574–آن ماهرو که چشم من است و چراغ دل

غزل شمارهٔ 580–من بنده حقیر و تو سلطان محتشم

غزل شمارهٔ 585–ساری ست سر عشق در اعیان علی الدوام

غزل شمارهٔ 587–مایل به قامت تو بود طبع مستقیم

غزل شمارهٔ 590–ای دل ز دست برده به مشکین خط خودم

غزل شمارهٔ 601–من غایبانه عاشق آن روی مهوشم

غزل شمارهٔ 617–نفس از درون و دیو ز بیرون زند رهم

غزل شمارهٔ 627–چشم منی و خانه تو چشم خانه‌ام

غزل شمارهٔ 634–عمری ست دل به مهر و وفای تو بسته ایم

غزل شمارهٔ 635–در هر گذر که بی گه و گاهی نشسته ام

غزل شمارهٔ 643–خواهد تنم ز آتش دل سوخت خانه هم

غزل شمارهٔ 644–شکر خدا که شیخ نیم، شیخ زاده هم

غزل شمارهٔ 670–شبها که داغ فرقت آن ماه می کشم

غزل شمارهٔ 697–از هر که نامت ای بت غماز بشنوم

غزل شمارهٔ 699–هر شب به پاسبان تو جان در میان نهم

غزل شمارهٔ 705–از چشم خوابناک تو بی خواب مانده ایم

غزل شمارهٔ 714–آن کان حسن بود و نبود از جهان نشان

غزل شمارهٔ 725–ای خاک نعل توسن تو تاج سرکشان

غزل شمارهٔ 732–کنا شئون ذاتک فی وحدة البطون

غزل شمارهٔ 734–دل چشمه چشمه شد ز خدنگ تو و کنون

غزل شمارهٔ 737–ای با لب تو طوطی شیرین زبان زبون

وزنِ مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف) میں جامی کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 414–فصل بهار شد بگشا چشم انتباه

غزل شمارهٔ 417–بر طرف ماه زلف تو آمد شب سیاه

غزل شمارهٔ 420–ای آرزوی جان دهن از گفت و گو مبند

غزل شمارهٔ 421–عاشق به سینه بهر تو پیکان فرو خورد

غزل شمارهٔ 421–واعظ خر است و انجمن وعظ خرگله

غزل شمارهٔ 455–عمری ست نور چشم جهان بین ماست یار

غزل شمارهٔ 465–رفتی و من ملازم این منزلم هنوز

غزل شمارهٔ 466–آمد بهار و گلرخ من در سفر هنوز

غزل شمارهٔ 468–روشن شبی که شمع شبستان من شوی

غزل شمارهٔ 473–دی آن چه شکل بود که از ره برآمدی

غزل شمارهٔ 474–ای باد صبح آن گل سیراب را بپرس

غزل شمارهٔ 477–ای کاش من برآن سر کو خاک بودمی

غزل شمارهٔ 479–ماییم و خاکساری و عجز وفتادگی

غزل شمارهٔ 486–بیمار تو شدم به عیادت نیامدی

غزل شمارهٔ 497–تا کی کشم به صومعه حرمان ز بخت خویش

غزل شمارهٔ 503–کشتی مرا ز هجر رخ جانفزای خویش

غزل شمارهٔ 509–ای کرده بر هلاک من از اهل عشق نص

غزل شمارهٔ 511–ساقی بده ز خم صفا یک دو جام خاص

غزل شمارهٔ 515–گم کرده ایم راه برون شد ازین رباط

غزل شمارهٔ 516–بر آب می کشد رخت از مشک ناب خط

غزل شمارهٔ 520–خلقی چو گل شکفته و خندان به طرف باغ

غزل شمارهٔ 523–گفتم به عزم توبه نهم جام می ز کف

غزل شمارهٔ 530–ای خرم از هوای رخت نوبهار عشق

غزل شمارهٔ 533–هر خون که خورد بی تو دل از ساغر فراق

غزل شمارهٔ 542–دل خون و جان فگار و جگرریش و سینه چاک

غزل شمارهٔ 543–جان می دهم به باد و غمت می برم به خاک

غزل شمارهٔ 414فصل بهار شد بگشا چشم انتباه

غزل شمارهٔ 417بر طرف ماه زلف تو آمد شب سیاه

غزل شمارهٔ 420ای آرزوی جان دهن از گفت و گو مبند

غزل شمارهٔ 421عاشق به سینه بهر تو پیکان فرو خورد

غزل شمارهٔ 421واعظ خر است و انجمن وعظ خرگله

غزل شمارهٔ 455عمری ست نور چشم جهان بین ماست یار

غزل شمارهٔ 465رفتی و من ملازم این منزلم هنوز

غزل شمارهٔ 466آمد بهار و گلرخ من در سفر هنوز

غزل شمارهٔ 468روشن شبی که شمع شبستان من شوی

غزل شمارهٔ 473دی آن چه شکل بود که از ره برآمدی

غزل شمارهٔ 474ای باد صبح آن گل سیراب را بپرس

غزل شمارهٔ 477ای کاش من برآن سر کو خاک بودمی

غزل شمارهٔ 479ماییم و خاکساری و عجز وفتادگی

غزل شمارهٔ 486بیمار تو شدم به عیادت نیامدی

غزل شمارهٔ 497تا کی کشم به صومعه حرمان ز بخت خویش

غزل شمارهٔ 503کشتی مرا ز هجر رخ جانفزای خویش

غزل شمارهٔ 509ای کرده بر هلاک من از اهل عشق نص

غزل شمارهٔ 511ساقی بده ز خم صفا یک دو جام خاص

غزل شمارهٔ 515گم کرده ایم راه برون شد ازین رباط

غزل شمارهٔ 516بر آب می کشد رخت از مشک ناب خط

غزل شمارهٔ 520خلقی چو گل شکفته و خندان به طرف باغ

غزل شمارهٔ 523گفتم به عزم توبه نهم جام می ز کف

غزل شمارهٔ 530ای خرم از هوای رخت نوبهار عشق

غزل شمارهٔ 533هر خون که خورد بی تو دل از ساغر فراق

غزل شمارهٔ 542دل خون و جان فگار و جگرریش و سینه چاک

غزل شمارهٔ 543جان می دهم به باد و غمت می برم به خاک

غزل شمارهٔ 560زد شیخ شهر طعنه بر اسرار اهل دل

غزل شمارهٔ 566سروی ست قامت تو ز بستان اعتدال

غزل شمارهٔ 573دیدم تو را و رفت ز دست اختیار دل

غزل شمارهٔ 574آن ماهرو که چشم من است و چراغ دل

غزل شمارهٔ 580من بنده حقیر و تو سلطان محتشم

غزل شمارهٔ 585ساری ست سر عشق در اعیان علی الدوام

غزل شمارهٔ 587مایل به قامت تو بود طبع مستقیم

غزل شمارهٔ 590ای دل ز دست برده به مشکین خط خودم

غزل شمارهٔ 601من غایبانه عاشق آن روی مهوشم

غزل شمارهٔ 617نفس از درون و دیو ز بیرون زند رهم

غزل شمارهٔ 627چشم منی و خانه تو چشم خانه‌ام

غزل شمارهٔ 634عمری ست دل به مهر و وفای تو بسته ایم

غزل شمارهٔ 635در هر گذر که بی گه و گاهی نشسته ام

غزل شمارهٔ 643خواهد تنم ز آتش دل سوخت خانه هم

غزل شمارهٔ 644شکر خدا که شیخ نیم، شیخ زاده هم

غزل شمارهٔ 670شبها که داغ فرقت آن ماه می کشم

غزل شمارهٔ 697از هر که نامت ای بت غماز بشنوم

غزل شمارهٔ 699هر شب به پاسبان تو جان در میان نهم

غزل شمارهٔ 705از چشم خوابناک تو بی خواب مانده ایم

غزل شمارهٔ 714آن کان حسن بود و نبود از جهان نشان

غزل شمارهٔ 725ای خاک نعل توسن تو تاج سرکشان

غزل شمارهٔ 732کنا شئون ذاتک فی وحدة البطون

غزل شمارهٔ 734دل چشمه چشمه شد ز خدنگ تو و کنون

غزل شمارهٔ 737ای با لب تو طوطی شیرین زبان زبون

غزل شمارهٔ 414فصل بهار شد بگشا چشم انتباه

غزل شمارهٔ 417بر طرف ماه زلف تو آمد شب سیاه

غزل شمارهٔ 420ای آرزوی جان دهن از گفت و گو مبند

غزل شمارهٔ 421عاشق به سینه بهر تو پیکان فرو خورد

غزل شمارهٔ 421واعظ خر است و انجمن وعظ خرگله

غزل شمارهٔ 455عمری ست نور چشم جهان بین ماست یار

غزل شمارهٔ 465رفتی و من ملازم این منزلم هنوز

غزل شمارهٔ 466آمد بهار و گلرخ من در سفر هنوز

غزل شمارهٔ 468روشن شبی که شمع شبستان من شوی

غزل شمارهٔ 473دی آن چه شکل بود که از ره برآمدی

غزل شمارهٔ 474ای باد صبح آن گل سیراب را بپرس

غزل شمارهٔ 477ای کاش من برآن سر کو خاک بودمی

غزل شمارهٔ 479ماییم و خاکساری و عجز وفتادگی

غزل شمارهٔ 486بیمار تو شدم به عیادت نیامدی

غزل شمارهٔ 497تا کی کشم به صومعه حرمان ز بخت خویش

غزل شمارهٔ 503کشتی مرا ز هجر رخ جانفزای خویش

غزل شمارهٔ 509ای کرده بر هلاک من از اهل عشق نص

غزل شمارهٔ 511ساقی بده ز خم صفا یک دو جام خاص

غزل شمارهٔ 515گم کرده ایم راه برون شد ازین رباط

غزل شمارهٔ 516بر آب می کشد رخت از مشک ناب خط

غزل شمارهٔ 520خلقی چو گل شکفته و خندان به طرف باغ

غزل شمارهٔ 523گفتم به عزم توبه نهم جام می ز کف

غزل شمارهٔ 530ای خرم از هوای رخت نوبهار عشق

غزل شمارهٔ 533هر خون که خورد بی تو دل از ساغر فراق

غزل شمارهٔ 542دل خون و جان فگار و جگرریش و سینه چاک

غزل شمارهٔ 543جان می دهم به باد و غمت می برم به خاک

غزل شمارهٔ 560زد شیخ شهر طعنه بر اسرار اهل دل

غزل شمارهٔ 566سروی ست قامت تو ز بستان اعتدال

غزل شمارهٔ 573دیدم تو را و رفت ز دست اختیار دل

غزل شمارهٔ 574آن ماهرو که چشم من است و چراغ دل