وزنِ مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف) میں جامی کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 269ای دل متاع جان به لب لعل یار بخش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 269

7 اشعار

غزل شمارهٔ 271ساقی به شکل جام زر آمد هلال عید

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 271

7 اشعار

غزل شمارهٔ 272برلب رسید جان که به جانان فرستمش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 272

9 اشعار

غزل شمارهٔ 273از یمن عشق سوره یوسف به حکم نص

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 273

7 اشعار

غزل شمارهٔ 274تو طفل خردسالی و ما پیر سالخورد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 274

7 اشعار

غزل شمارهٔ 275وصلت نیافت دل به خیال تو جان سپرد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 275

7 اشعار

غزل شمارهٔ 275جوهر وجود عشق بود مابقی غرض

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 275

7 اشعار

غزل شمارهٔ 276خاکی که زیر پای خود آن شوخ بسپرد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 276

7 اشعار

غزل شمارهٔ 282گل زد به باغ صبحدم اورنگ خسروی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 282

9 اشعار

غزل شمارهٔ 282با آنکه اهل دل ز علایق مجردند

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 282

7 اشعار

غزل شمارهٔ 286آمد خزان عمر و مرا گونه زرد کرد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 286

7 اشعار

غزل شمارهٔ 289آن سرو دی به قصد سلامم قیام کرد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 289

7 اشعار

غزل شمارهٔ 292ای شهره در زمانه به شیرین شمایلی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 292

7 اشعار

غزل شمارهٔ 293ای در سماع عشق تو تسبیح خوان ملک

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 293

9 اشعار

غزل شمارهٔ 295بگذشت یار و سوی اسیران نظر نکرد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 295

7 اشعار

غزل شمارهٔ 299قد راقنی جمالک یا راکب الجمل

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 299

7 اشعار

غزل شمارهٔ 302فردا که دوست کشته خود را ندا کند

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 302

7 اشعار

غزل شمارهٔ 303حادی که بهر ناقه سلمی حدا کند

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 303

7 اشعار

غزل شمارهٔ 305آن مه به جانب سفر آهنگ می‌کند

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 305

7 اشعار

غزل شمارهٔ 307لعل لبت به لطف حکایت نمی‌کند

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 307

7 اشعار

غزل شمارهٔ 307صبح است و از خمار شبم مانده تلخکام

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 307

7 اشعار

غزل شمارهٔ 308بر اوج حسن روی تو ماهی بود تمام

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 308

7 اشعار

غزل شمارهٔ 309بنشین دمی که پیش رخت زاریی کنم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 309

7 اشعار

غزل شمارهٔ 326دی دولتم مساعد و اقبال بنده بود

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 326

7 اشعار

غزل شمارهٔ 329ای نوجوان که دل به کمند تو بسته‌ام

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 329

7 اشعار

غزل شمارهٔ 333رفتم به باغ و سرو خرامان من نبود

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 333

7 اشعار

غزل شمارهٔ 333نی ماه منظری که نظربازیی کنم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 333

7 اشعار

غزل شمارهٔ 337برخیز تا به عزم تماشا برون رویم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 337

7 اشعار

غزل شمارهٔ 338ساقی بیا که میکده را فتح باب شد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 338

7 اشعار

غزل شمارهٔ 339هر چند جز فریب و فسونت نیافتم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 339

7 اشعار

غزل شمارهٔ 340دل با خیال آن لب میگون ز دست شد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 340

7 اشعار

غزل شمارهٔ 349مهر جمالش از دل دیوانه کی شود

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 349

7 اشعار

غزل شمارهٔ 350زان پیشتر که میکده از ما تهی شود

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 350

7 اشعار

غزل شمارهٔ 352جرمی که رخت ما به حریم فنا کشد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 352

7 اشعار

غزل شمارهٔ 355بازم کمند شوق به سوی تو می‌کشد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 355

7 اشعار

غزل شمارهٔ 359دردا که عشق یار به دیوانگی کشید

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 359

7 اشعار

غزل شمارهٔ 360برخیز تا به جانب گلشن گذر کنیم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 360

7 اشعار

غزل شمارهٔ 363کردی ز راندگان در خود شماره ام

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 363

7 اشعار

غزل شمارهٔ 364نشکسته دلی ز هجر کی از دیده خون رود

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 364

7 اشعار

غزل شمارهٔ 367ای روشن از فروغ رخت خانه دلم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 367

7 اشعار

غزل شمارهٔ 368آن ترک شوخ بین که چه مستانه می‌رود

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 368

7 اشعار

غزل شمارهٔ 378آن عید جان کجاست که قربان او شویم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 378

7 اشعار

غزل شمارهٔ 382رفتی و دیده ام به وداع تو خون فشان

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 382

7 اشعار

غزل شمارهٔ 384خوانی کشیده عشق سزاوار آفرین

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 384

12 اشعار

غزل شمارهٔ 387آهوی چشم تو دل شیران دین برد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 387

7 اشعار

غزل شمارهٔ 394گنج خوشی است کنج خرابات عاشقان

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 394

9 اشعار

غزل شمارهٔ 396آن کج کله چو کاکل گلبوی شانه زد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 396

7 اشعار

غزل شمارهٔ 402چین در جبین فکنده گذشتی به سوی من

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 402

7 اشعار

غزل شمارهٔ 411آن تندخو که آمد خون ریختن فن او

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 411

7 اشعار

غزل شمارهٔ 413خورشید و ماه را چه برابر کنم به تو

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 413

7 اشعار

وزنِ مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف) میں جامی کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 269–ای دل متاع جان به لب لعل یار بخش

غزل شمارهٔ 271–ساقی به شکل جام زر آمد هلال عید

غزل شمارهٔ 272–برلب رسید جان که به جانان فرستمش

غزل شمارهٔ 273–از یمن عشق سوره یوسف به حکم نص

غزل شمارهٔ 274–تو طفل خردسالی و ما پیر سالخورد

غزل شمارهٔ 275–وصلت نیافت دل به خیال تو جان سپرد

غزل شمارهٔ 275–جوهر وجود عشق بود مابقی غرض

غزل شمارهٔ 276–خاکی که زیر پای خود آن شوخ بسپرد

غزل شمارهٔ 282–گل زد به باغ صبحدم اورنگ خسروی

غزل شمارهٔ 282–با آنکه اهل دل ز علایق مجردند

غزل شمارهٔ 286–آمد خزان عمر و مرا گونه زرد کرد

غزل شمارهٔ 289–آن سرو دی به قصد سلامم قیام کرد

غزل شمارهٔ 292–ای شهره در زمانه به شیرین شمایلی

غزل شمارهٔ 293–ای در سماع عشق تو تسبیح خوان ملک

غزل شمارهٔ 295–بگذشت یار و سوی اسیران نظر نکرد

غزل شمارهٔ 299–قد راقنی جمالک یا راکب الجمل

غزل شمارهٔ 302–فردا که دوست کشته خود را ندا کند

غزل شمارهٔ 303–حادی که بهر ناقه سلمی حدا کند

غزل شمارهٔ 305–آن مه به جانب سفر آهنگ می‌کند

غزل شمارهٔ 307–لعل لبت به لطف حکایت نمی‌کند

غزل شمارهٔ 307–صبح است و از خمار شبم مانده تلخکام

غزل شمارهٔ 308–بر اوج حسن روی تو ماهی بود تمام

غزل شمارهٔ 309–بنشین دمی که پیش رخت زاریی کنم

غزل شمارهٔ 326–دی دولتم مساعد و اقبال بنده بود

غزل شمارهٔ 329–ای نوجوان که دل به کمند تو بسته‌ام

غزل شمارهٔ 333–رفتم به باغ و سرو خرامان من نبود

غزل شمارهٔ 333–نی ماه منظری که نظربازیی کنم

غزل شمارهٔ 337–برخیز تا به عزم تماشا برون رویم

غزل شمارهٔ 338–ساقی بیا که میکده را فتح باب شد

غزل شمارهٔ 339–هر چند جز فریب و فسونت نیافتم

غزل شمارهٔ 340–دل با خیال آن لب میگون ز دست شد

غزل شمارهٔ 349–مهر جمالش از دل دیوانه کی شود

غزل شمارهٔ 350–زان پیشتر که میکده از ما تهی شود

غزل شمارهٔ 352–جرمی که رخت ما به حریم فنا کشد

غزل شمارهٔ 355–بازم کمند شوق به سوی تو می‌کشد

غزل شمارهٔ 359–دردا که عشق یار به دیوانگی کشید

غزل شمارهٔ 360–برخیز تا به جانب گلشن گذر کنیم

غزل شمارهٔ 363–کردی ز راندگان در خود شماره ام

غزل شمارهٔ 364–نشکسته دلی ز هجر کی از دیده خون رود

غزل شمارهٔ 367–ای روشن از فروغ رخت خانه دلم

غزل شمارهٔ 368–آن ترک شوخ بین که چه مستانه می‌رود

غزل شمارهٔ 378–آن عید جان کجاست که قربان او شویم

غزل شمارهٔ 382–رفتی و دیده ام به وداع تو خون فشان

غزل شمارهٔ 384–خوانی کشیده عشق سزاوار آفرین

غزل شمارهٔ 387–آهوی چشم تو دل شیران دین برد

غزل شمارهٔ 394–گنج خوشی است کنج خرابات عاشقان

غزل شمارهٔ 396–آن کج کله چو کاکل گلبوی شانه زد

غزل شمارهٔ 402–چین در جبین فکنده گذشتی به سوی من

غزل شمارهٔ 411–آن تندخو که آمد خون ریختن فن او

غزل شمارهٔ 413–خورشید و ماه را چه برابر کنم به تو

وزنِ مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف) میں جامی کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 269–ای دل متاع جان به لب لعل یار بخش

غزل شمارهٔ 271–ساقی به شکل جام زر آمد هلال عید

غزل شمارهٔ 272–برلب رسید جان که به جانان فرستمش

غزل شمارهٔ 273–از یمن عشق سوره یوسف به حکم نص

غزل شمارهٔ 274–تو طفل خردسالی و ما پیر سالخورد

غزل شمارهٔ 275–وصلت نیافت دل به خیال تو جان سپرد

غزل شمارهٔ 275–جوهر وجود عشق بود مابقی غرض

غزل شمارهٔ 276–خاکی که زیر پای خود آن شوخ بسپرد

غزل شمارهٔ 282–گل زد به باغ صبحدم اورنگ خسروی

غزل شمارهٔ 282–با آنکه اهل دل ز علایق مجردند

غزل شمارهٔ 286–آمد خزان عمر و مرا گونه زرد کرد

غزل شمارهٔ 289–آن سرو دی به قصد سلامم قیام کرد

غزل شمارهٔ 292–ای شهره در زمانه به شیرین شمایلی

غزل شمارهٔ 293–ای در سماع عشق تو تسبیح خوان ملک

غزل شمارهٔ 295–بگذشت یار و سوی اسیران نظر نکرد

غزل شمارهٔ 299–قد راقنی جمالک یا راکب الجمل

غزل شمارهٔ 302–فردا که دوست کشته خود را ندا کند

غزل شمارهٔ 303–حادی که بهر ناقه سلمی حدا کند

غزل شمارهٔ 305–آن مه به جانب سفر آهنگ می‌کند

غزل شمارهٔ 307–لعل لبت به لطف حکایت نمی‌کند

غزل شمارهٔ 307–صبح است و از خمار شبم مانده تلخکام

غزل شمارهٔ 308–بر اوج حسن روی تو ماهی بود تمام

غزل شمارهٔ 309–بنشین دمی که پیش رخت زاریی کنم

غزل شمارهٔ 326–دی دولتم مساعد و اقبال بنده بود

غزل شمارهٔ 329–ای نوجوان که دل به کمند تو بسته‌ام

غزل شمارهٔ 333–رفتم به باغ و سرو خرامان من نبود

غزل شمارهٔ 269ای دل متاع جان به لب لعل یار بخش

غزل شمارهٔ 271ساقی به شکل جام زر آمد هلال عید

غزل شمارهٔ 272برلب رسید جان که به جانان فرستمش

غزل شمارهٔ 273از یمن عشق سوره یوسف به حکم نص

غزل شمارهٔ 274تو طفل خردسالی و ما پیر سالخورد

غزل شمارهٔ 275وصلت نیافت دل به خیال تو جان سپرد

غزل شمارهٔ 275جوهر وجود عشق بود مابقی غرض

غزل شمارهٔ 276خاکی که زیر پای خود آن شوخ بسپرد

غزل شمارهٔ 282گل زد به باغ صبحدم اورنگ خسروی

غزل شمارهٔ 282با آنکه اهل دل ز علایق مجردند

غزل شمارهٔ 286آمد خزان عمر و مرا گونه زرد کرد

غزل شمارهٔ 289آن سرو دی به قصد سلامم قیام کرد

غزل شمارهٔ 292ای شهره در زمانه به شیرین شمایلی

غزل شمارهٔ 293ای در سماع عشق تو تسبیح خوان ملک

غزل شمارهٔ 295بگذشت یار و سوی اسیران نظر نکرد

غزل شمارهٔ 299قد راقنی جمالک یا راکب الجمل

غزل شمارهٔ 302فردا که دوست کشته خود را ندا کند

غزل شمارهٔ 303حادی که بهر ناقه سلمی حدا کند

غزل شمارهٔ 305آن مه به جانب سفر آهنگ می‌کند

غزل شمارهٔ 307لعل لبت به لطف حکایت نمی‌کند

غزل شمارهٔ 307صبح است و از خمار شبم مانده تلخکام

غزل شمارهٔ 308بر اوج حسن روی تو ماهی بود تمام

غزل شمارهٔ 309بنشین دمی که پیش رخت زاریی کنم

غزل شمارهٔ 326دی دولتم مساعد و اقبال بنده بود

غزل شمارهٔ 329ای نوجوان که دل به کمند تو بسته‌ام

غزل شمارهٔ 333رفتم به باغ و سرو خرامان من نبود

غزل شمارهٔ 333نی ماه منظری که نظربازیی کنم

غزل شمارهٔ 337برخیز تا به عزم تماشا برون رویم

غزل شمارهٔ 338ساقی بیا که میکده را فتح باب شد

غزل شمارهٔ 339هر چند جز فریب و فسونت نیافتم

غزل شمارهٔ 340دل با خیال آن لب میگون ز دست شد

غزل شمارهٔ 349مهر جمالش از دل دیوانه کی شود

غزل شمارهٔ 350زان پیشتر که میکده از ما تهی شود

غزل شمارهٔ 352جرمی که رخت ما به حریم فنا کشد

غزل شمارهٔ 355بازم کمند شوق به سوی تو می‌کشد

غزل شمارهٔ 359دردا که عشق یار به دیوانگی کشید

غزل شمارهٔ 360برخیز تا به جانب گلشن گذر کنیم

غزل شمارهٔ 363کردی ز راندگان در خود شماره ام

غزل شمارهٔ 364نشکسته دلی ز هجر کی از دیده خون رود

غزل شمارهٔ 367ای روشن از فروغ رخت خانه دلم

غزل شمارهٔ 368آن ترک شوخ بین که چه مستانه می‌رود

غزل شمارهٔ 378آن عید جان کجاست که قربان او شویم

غزل شمارهٔ 382رفتی و دیده ام به وداع تو خون فشان

غزل شمارهٔ 384خوانی کشیده عشق سزاوار آفرین

غزل شمارهٔ 387آهوی چشم تو دل شیران دین برد

غزل شمارهٔ 394گنج خوشی است کنج خرابات عاشقان

غزل شمارهٔ 396آن کج کله چو کاکل گلبوی شانه زد

غزل شمارهٔ 402چین در جبین فکنده گذشتی به سوی من

غزل شمارهٔ 411آن تندخو که آمد خون ریختن فن او

غزل شمارهٔ 413خورشید و ماه را چه برابر کنم به تو

غزل شمارهٔ 269ای دل متاع جان به لب لعل یار بخش

غزل شمارهٔ 271ساقی به شکل جام زر آمد هلال عید

غزل شمارهٔ 272برلب رسید جان که به جانان فرستمش

غزل شمارهٔ 273از یمن عشق سوره یوسف به حکم نص

غزل شمارهٔ 274تو طفل خردسالی و ما پیر سالخورد

غزل شمارهٔ 275وصلت نیافت دل به خیال تو جان سپرد

غزل شمارهٔ 275جوهر وجود عشق بود مابقی غرض

غزل شمارهٔ 276خاکی که زیر پای خود آن شوخ بسپرد

غزل شمارهٔ 282گل زد به باغ صبحدم اورنگ خسروی

غزل شمارهٔ 282با آنکه اهل دل ز علایق مجردند

غزل شمارهٔ 286آمد خزان عمر و مرا گونه زرد کرد

غزل شمارهٔ 289آن سرو دی به قصد سلامم قیام کرد

غزل شمارهٔ 292ای شهره در زمانه به شیرین شمایلی

غزل شمارهٔ 293ای در سماع عشق تو تسبیح خوان ملک

غزل شمارهٔ 295بگذشت یار و سوی اسیران نظر نکرد

غزل شمارهٔ 299قد راقنی جمالک یا راکب الجمل

غزل شمارهٔ 302فردا که دوست کشته خود را ندا کند

غزل شمارهٔ 303حادی که بهر ناقه سلمی حدا کند

غزل شمارهٔ 305آن مه به جانب سفر آهنگ می‌کند

غزل شمارهٔ 307لعل لبت به لطف حکایت نمی‌کند

غزل شمارهٔ 307صبح است و از خمار شبم مانده تلخکام

غزل شمارهٔ 308بر اوج حسن روی تو ماهی بود تمام

غزل شمارهٔ 309بنشین دمی که پیش رخت زاریی کنم

غزل شمارهٔ 326دی دولتم مساعد و اقبال بنده بود

غزل شمارهٔ 329ای نوجوان که دل به کمند تو بسته‌ام

غزل شمارهٔ 333رفتم به باغ و سرو خرامان من نبود

غزل شمارهٔ 333نی ماه منظری که نظربازیی کنم

غزل شمارهٔ 337برخیز تا به عزم تماشا برون رویم

غزل شمارهٔ 338ساقی بیا که میکده را فتح باب شد

غزل شمارهٔ 339هر چند جز فریب و فسونت نیافتم