غزلیات

غزل شمارهٔ 301ساقیا خیز کز محول حال

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 301

11 اشعار

غزل شمارهٔ 302مرا تا کی جگرخون داری ای دل

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 302

7 اشعار

غزل شمارهٔ 303دارد آن سرو گل اندام معنبر کاکل

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 303

7 اشعار

غزل شمارهٔ 304شدم در گوشه میخانه محرم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 304

9 اشعار

غزل شمارهٔ 305چون ز فیض رشحات نم باران قدم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 305

11 اشعار

غزل شمارهٔ 306ایها الساقی ادر کأس المدام

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 306

11 اشعار

غزل شمارهٔ 307صبح است و از خمار شبم مانده تلخکام

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 307

7 اشعار

غزل شمارهٔ 308بر اوج حسن روی تو ماهی بود تمام

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 308

7 اشعار

غزل شمارهٔ 309بنشین دمی که پیش رخت زاریی کنم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 309

7 اشعار

غزل شمارهٔ 310من آن نیم که پی حفظ اعتقاد عوام

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 310

7 اشعار

غزل شمارهٔ 311امر علی بالیات الخیام

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 311

10 اشعار

غزل شمارهٔ 312که گوید سلام من مستهام

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 312

7 اشعار

غزل شمارهٔ 313بی تو دارم ز جدا مردن بیم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 313

7 اشعار

غزل شمارهٔ 314به چشم تو زینسان که صیدی حقیرم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 314

7 اشعار

غزل شمارهٔ 315وه که از پای درافکند غم آن پسرم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 315

7 اشعار

غزل شمارهٔ 316به خاک درت ریخت اشک امشبم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 316

7 اشعار

غزل شمارهٔ 317دادیم دست چو دیدی به ره خود پستم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 317

7 اشعار

غزل شمارهٔ 318چون تاب نیاری که به تو دیده فروزم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 318

7 اشعار

غزل شمارهٔ 319ایستاده به سر از آه دمادم دودم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 319

7 اشعار

غزل شمارهٔ 320نیست جز رخ به کف پای تو سودن هوسم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 320

7 اشعار

غزل شمارهٔ 321نشان پای سگانت که بر زمین بینم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 321

7 اشعار

غزل شمارهٔ 322خیزید حریفان که به میخانه درآییم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 322

7 اشعار

غزل شمارهٔ 323شدم به باغ که کنج فراغتی جویم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 323

7 اشعار

غزل شمارهٔ 324ز سجده ای که نباشد در ابرویت رویم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 324

7 اشعار

غزل شمارهٔ 325دردا که درآمد به درت پای به سنگم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 325

7 اشعار

غزل شمارهٔ 326چو دست بی تو بدین چشم اشکبار برم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 326

7 اشعار

غزل شمارهٔ 327گناه عشق بتان گرچه ساخت نامه سیاهم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 327

7 اشعار

غزل شمارهٔ 328چهره زرد ز خون بسته جگر ته به تهم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 328

7 اشعار

غزل شمارهٔ 329ای نوجوان که دل به کمند تو بسته‌ام

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 329

7 اشعار

غزل شمارهٔ 330دیده از جلوه بتان بستیم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 330

7 اشعار

غزل شمارهٔ 331شب که سر از حلقه سلک سگانت برزنم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 331

7 اشعار

غزل شمارهٔ 332عید فطر است بیا تا به می افطار کنیم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 332

7 اشعار

غزل شمارهٔ 333نی ماه منظری که نظربازیی کنم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 333

7 اشعار

غزل شمارهٔ 334خوش آنکه روی توبینم در اضطراب شوم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 334

7 اشعار

غزل شمارهٔ 335به دل دردی عجب دارم نمی‌دانم که چون گریم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 335

7 اشعار

غزل شمارهٔ 336یار ما یار دگر کرد چه تدبیر کنیم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 336

7 اشعار

غزل شمارهٔ 337برخیز تا به عزم تماشا برون رویم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 337

7 اشعار

غزل شمارهٔ 338بی رخت چون به چمن راه کنم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 338

7 اشعار

غزل شمارهٔ 339هر چند جز فریب و فسونت نیافتم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 339

7 اشعار

غزل شمارهٔ 340چاره عشق تو صبر است ندانم چه کنم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 340

7 اشعار

غزل شمارهٔ 341ز هجران مرده ام جانا نپنداری که جان دارم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 341

7 اشعار

غزل شمارهٔ 342یار نی روی به گلشن چه کنم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 342

7 اشعار

غزل شمارهٔ 343مهر رخسار تو دارم که جفای تو کشم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 343

7 اشعار

غزل شمارهٔ 344از در صومعه آن به که قدم بازکشیم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 344

7 اشعار

غزل شمارهٔ 345در ره تو ز دیده پا کردم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 345

7 اشعار

غزل شمارهٔ 346به هیچ مسجد و محراب بی تو رو نکنم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 346

7 اشعار

غزل شمارهٔ 347دی تجربة المداد کردم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 347

7 اشعار

غزل شمارهٔ 348نه نگاری که دل و جان به غمش یارکنم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 348

7 اشعار

غزل شمارهٔ 349به عزم کعبه سفر گفتم اختیار کنم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 349

9 اشعار

غزل شمارهٔ 350تا کی آرام دل بی خبرانت بینم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 350

7 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 301–ساقیا خیز کز محول حال

غزل شمارهٔ 302–مرا تا کی جگرخون داری ای دل

غزل شمارهٔ 303–دارد آن سرو گل اندام معنبر کاکل

غزل شمارهٔ 304–شدم در گوشه میخانه محرم

غزل شمارهٔ 305–چون ز فیض رشحات نم باران قدم

غزل شمارهٔ 306–ایها الساقی ادر کأس المدام

غزل شمارهٔ 307–صبح است و از خمار شبم مانده تلخکام

غزل شمارهٔ 308–بر اوج حسن روی تو ماهی بود تمام

غزل شمارهٔ 309–بنشین دمی که پیش رخت زاریی کنم

غزل شمارهٔ 310–من آن نیم که پی حفظ اعتقاد عوام

غزل شمارهٔ 311–امر علی بالیات الخیام

غزل شمارهٔ 312–که گوید سلام من مستهام

غزل شمارهٔ 313–بی تو دارم ز جدا مردن بیم

غزل شمارهٔ 314–به چشم تو زینسان که صیدی حقیرم

غزل شمارهٔ 315–وه که از پای درافکند غم آن پسرم

غزل شمارهٔ 316–به خاک درت ریخت اشک امشبم

غزل شمارهٔ 317–دادیم دست چو دیدی به ره خود پستم

غزل شمارهٔ 318–چون تاب نیاری که به تو دیده فروزم

غزل شمارهٔ 319–ایستاده به سر از آه دمادم دودم

غزل شمارهٔ 320–نیست جز رخ به کف پای تو سودن هوسم

غزل شمارهٔ 321–نشان پای سگانت که بر زمین بینم

غزل شمارهٔ 322–خیزید حریفان که به میخانه درآییم

غزل شمارهٔ 323–شدم به باغ که کنج فراغتی جویم

غزل شمارهٔ 324–ز سجده ای که نباشد در ابرویت رویم

غزل شمارهٔ 325–دردا که درآمد به درت پای به سنگم

غزل شمارهٔ 326–چو دست بی تو بدین چشم اشکبار برم

غزل شمارهٔ 327–گناه عشق بتان گرچه ساخت نامه سیاهم

غزل شمارهٔ 328–چهره زرد ز خون بسته جگر ته به تهم

غزل شمارهٔ 329–ای نوجوان که دل به کمند تو بسته‌ام

غزل شمارهٔ 330–دیده از جلوه بتان بستیم

غزل شمارهٔ 331–شب که سر از حلقه سلک سگانت برزنم

غزل شمارهٔ 332–عید فطر است بیا تا به می افطار کنیم

غزل شمارهٔ 333–نی ماه منظری که نظربازیی کنم

غزل شمارهٔ 334–خوش آنکه روی توبینم در اضطراب شوم

غزل شمارهٔ 335–به دل دردی عجب دارم نمی‌دانم که چون گریم

غزل شمارهٔ 336–یار ما یار دگر کرد چه تدبیر کنیم

غزل شمارهٔ 337–برخیز تا به عزم تماشا برون رویم

غزل شمارهٔ 338–بی رخت چون به چمن راه کنم

غزل شمارهٔ 339–هر چند جز فریب و فسونت نیافتم

غزل شمارهٔ 340–چاره عشق تو صبر است ندانم چه کنم

غزل شمارهٔ 341–ز هجران مرده ام جانا نپنداری که جان دارم

غزل شمارهٔ 342–یار نی روی به گلشن چه کنم

غزل شمارهٔ 343–مهر رخسار تو دارم که جفای تو کشم

غزل شمارهٔ 344–از در صومعه آن به که قدم بازکشیم

غزل شمارهٔ 345–در ره تو ز دیده پا کردم

غزل شمارهٔ 346–به هیچ مسجد و محراب بی تو رو نکنم

غزل شمارهٔ 347–دی تجربة المداد کردم

غزل شمارهٔ 348–نه نگاری که دل و جان به غمش یارکنم

غزل شمارهٔ 349–به عزم کعبه سفر گفتم اختیار کنم

غزل شمارهٔ 350–تا کی آرام دل بی خبرانت بینم

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 301–ساقیا خیز کز محول حال

غزل شمارهٔ 302–مرا تا کی جگرخون داری ای دل

غزل شمارهٔ 303–دارد آن سرو گل اندام معنبر کاکل

غزل شمارهٔ 304–شدم در گوشه میخانه محرم

غزل شمارهٔ 305–چون ز فیض رشحات نم باران قدم

غزل شمارهٔ 306–ایها الساقی ادر کأس المدام

غزل شمارهٔ 307–صبح است و از خمار شبم مانده تلخکام

غزل شمارهٔ 308–بر اوج حسن روی تو ماهی بود تمام

غزل شمارهٔ 309–بنشین دمی که پیش رخت زاریی کنم

غزل شمارهٔ 310–من آن نیم که پی حفظ اعتقاد عوام

غزل شمارهٔ 311–امر علی بالیات الخیام

غزل شمارهٔ 312–که گوید سلام من مستهام

غزل شمارهٔ 313–بی تو دارم ز جدا مردن بیم

غزل شمارهٔ 314–به چشم تو زینسان که صیدی حقیرم

غزل شمارهٔ 315–وه که از پای درافکند غم آن پسرم

غزل شمارهٔ 316–به خاک درت ریخت اشک امشبم

غزل شمارهٔ 317–دادیم دست چو دیدی به ره خود پستم

غزل شمارهٔ 318–چون تاب نیاری که به تو دیده فروزم

غزل شمارهٔ 319–ایستاده به سر از آه دمادم دودم

غزل شمارهٔ 320–نیست جز رخ به کف پای تو سودن هوسم

غزل شمارهٔ 321–نشان پای سگانت که بر زمین بینم

غزل شمارهٔ 322–خیزید حریفان که به میخانه درآییم

غزل شمارهٔ 323–شدم به باغ که کنج فراغتی جویم

غزل شمارهٔ 324–ز سجده ای که نباشد در ابرویت رویم

غزل شمارهٔ 325–دردا که درآمد به درت پای به سنگم

غزل شمارهٔ 326–چو دست بی تو بدین چشم اشکبار برم

غزل شمارهٔ 301ساقیا خیز کز محول حال

غزل شمارهٔ 302مرا تا کی جگرخون داری ای دل

غزل شمارهٔ 303دارد آن سرو گل اندام معنبر کاکل

غزل شمارهٔ 304شدم در گوشه میخانه محرم

غزل شمارهٔ 305چون ز فیض رشحات نم باران قدم

غزل شمارهٔ 306ایها الساقی ادر کأس المدام

غزل شمارهٔ 307صبح است و از خمار شبم مانده تلخکام

غزل شمارهٔ 308بر اوج حسن روی تو ماهی بود تمام

غزل شمارهٔ 309بنشین دمی که پیش رخت زاریی کنم

غزل شمارهٔ 310من آن نیم که پی حفظ اعتقاد عوام

غزل شمارهٔ 311امر علی بالیات الخیام

غزل شمارهٔ 312که گوید سلام من مستهام

غزل شمارهٔ 313بی تو دارم ز جدا مردن بیم

غزل شمارهٔ 314به چشم تو زینسان که صیدی حقیرم

غزل شمارهٔ 315وه که از پای درافکند غم آن پسرم

غزل شمارهٔ 316به خاک درت ریخت اشک امشبم

غزل شمارهٔ 317دادیم دست چو دیدی به ره خود پستم

غزل شمارهٔ 318چون تاب نیاری که به تو دیده فروزم

غزل شمارهٔ 319ایستاده به سر از آه دمادم دودم

غزل شمارهٔ 320نیست جز رخ به کف پای تو سودن هوسم

غزل شمارهٔ 321نشان پای سگانت که بر زمین بینم

غزل شمارهٔ 322خیزید حریفان که به میخانه درآییم

غزل شمارهٔ 323شدم به باغ که کنج فراغتی جویم

غزل شمارهٔ 324ز سجده ای که نباشد در ابرویت رویم

غزل شمارهٔ 325دردا که درآمد به درت پای به سنگم

غزل شمارهٔ 326چو دست بی تو بدین چشم اشکبار برم

غزل شمارهٔ 327گناه عشق بتان گرچه ساخت نامه سیاهم

غزل شمارهٔ 328چهره زرد ز خون بسته جگر ته به تهم

غزل شمارهٔ 329ای نوجوان که دل به کمند تو بسته‌ام

غزل شمارهٔ 330دیده از جلوه بتان بستیم

غزل شمارهٔ 331شب که سر از حلقه سلک سگانت برزنم

غزل شمارهٔ 332عید فطر است بیا تا به می افطار کنیم

غزل شمارهٔ 333نی ماه منظری که نظربازیی کنم

غزل شمارهٔ 334خوش آنکه روی توبینم در اضطراب شوم

غزل شمارهٔ 335به دل دردی عجب دارم نمی‌دانم که چون گریم

غزل شمارهٔ 336یار ما یار دگر کرد چه تدبیر کنیم

غزل شمارهٔ 337برخیز تا به عزم تماشا برون رویم

غزل شمارهٔ 338بی رخت چون به چمن راه کنم

غزل شمارهٔ 339هر چند جز فریب و فسونت نیافتم

غزل شمارهٔ 340چاره عشق تو صبر است ندانم چه کنم

غزل شمارهٔ 341ز هجران مرده ام جانا نپنداری که جان دارم

غزل شمارهٔ 342یار نی روی به گلشن چه کنم

غزل شمارهٔ 343مهر رخسار تو دارم که جفای تو کشم

غزل شمارهٔ 344از در صومعه آن به که قدم بازکشیم

غزل شمارهٔ 345در ره تو ز دیده پا کردم

غزل شمارهٔ 346به هیچ مسجد و محراب بی تو رو نکنم

غزل شمارهٔ 347دی تجربة المداد کردم

غزل شمارهٔ 348نه نگاری که دل و جان به غمش یارکنم

غزل شمارهٔ 349به عزم کعبه سفر گفتم اختیار کنم

غزل شمارهٔ 350تا کی آرام دل بی خبرانت بینم

غزل شمارهٔ 301ساقیا خیز کز محول حال

غزل شمارهٔ 302مرا تا کی جگرخون داری ای دل

غزل شمارهٔ 303دارد آن سرو گل اندام معنبر کاکل

غزل شمارهٔ 304شدم در گوشه میخانه محرم

غزل شمارهٔ 305چون ز فیض رشحات نم باران قدم

غزل شمارهٔ 306ایها الساقی ادر کأس المدام

غزل شمارهٔ 307صبح است و از خمار شبم مانده تلخکام

غزل شمارهٔ 308بر اوج حسن روی تو ماهی بود تمام

غزل شمارهٔ 309بنشین دمی که پیش رخت زاریی کنم

غزل شمارهٔ 310من آن نیم که پی حفظ اعتقاد عوام

غزل شمارهٔ 311امر علی بالیات الخیام

غزل شمارهٔ 312که گوید سلام من مستهام

غزل شمارهٔ 313بی تو دارم ز جدا مردن بیم

غزل شمارهٔ 314به چشم تو زینسان که صیدی حقیرم

غزل شمارهٔ 315وه که از پای درافکند غم آن پسرم

غزل شمارهٔ 316به خاک درت ریخت اشک امشبم

غزل شمارهٔ 317دادیم دست چو دیدی به ره خود پستم

غزل شمارهٔ 318چون تاب نیاری که به تو دیده فروزم

غزل شمارهٔ 319ایستاده به سر از آه دمادم دودم

غزل شمارهٔ 320نیست جز رخ به کف پای تو سودن هوسم

غزل شمارهٔ 321نشان پای سگانت که بر زمین بینم

غزل شمارهٔ 322خیزید حریفان که به میخانه درآییم

غزل شمارهٔ 323شدم به باغ که کنج فراغتی جویم

غزل شمارهٔ 324ز سجده ای که نباشد در ابرویت رویم

غزل شمارهٔ 325دردا که درآمد به درت پای به سنگم

غزل شمارهٔ 326چو دست بی تو بدین چشم اشکبار برم

غزل شمارهٔ 327گناه عشق بتان گرچه ساخت نامه سیاهم

غزل شمارهٔ 328چهره زرد ز خون بسته جگر ته به تهم

غزل شمارهٔ 329ای نوجوان که دل به کمند تو بسته‌ام

غزل شمارهٔ 330دیده از جلوه بتان بستیم