وزنِ مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف) میں جامی کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 12شد برقع روی تو چو مهت زلف شب آسا

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 12

7 اشعار

غزل شمارهٔ 13عارض ز خط آراسته شد نوش لبم را

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 13

7 اشعار

غزل شمارهٔ 20تا بر ورق گل زدی از مشک رقم‌ها

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 20

7 اشعار

غزل شمارهٔ 21ای برده رخت رونق گل‌ها و سمن‌ها

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 21

7 اشعار

غزل شمارهٔ 21ای کرده نهان شرم جمال تو پری را

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 21

7 اشعار

غزل شمارهٔ 22گر در دلم از داغ نوت ماند اثرها

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 22

7 اشعار

غزل شمارهٔ 25سیمین ذقنا سنگدلا لاله عذارا

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 25

7 اشعار

غزل شمارهٔ 34ای خاک ته کفش تو کحل بصر ما

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 34

7 اشعار

غزل شمارهٔ 61بگشا دری از تیغ جفا سینه ما را

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 61

7 اشعار

غزل شمارهٔ 62داد از تو که هیچت روش داد نمانده ست

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 62

7 اشعار

غزل شمارهٔ 67ساقی به جدل حل نشود مسئله ما

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 67

7 اشعار

غزل شمارهٔ 68ای مهر تو از صبح ازل هم نفس ما

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 68

7 اشعار

غزل شمارهٔ 73جز مرغ غمت کرده به دل خانه کسی نیست

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 73

7 اشعار

غزل شمارهٔ 91بستان ز شکوفه پر از انوار تجلی ست

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 91

7 اشعار

غزل شمارهٔ 104عشقت که بود کعبه ارباب سلامت

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 104

7 اشعار

غزل شمارهٔ 109ای سنبل مشکین زده سر از گل رویت

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 109

7 اشعار

غزل شمارهٔ 115صد شاخ گل تازه نشاندم به هوایت

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 115

7 اشعار

غزل شمارهٔ 118هر شیشه می با تو چو در محفلم افتد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 118

7 اشعار

غزل شمارهٔ 118لاله قدح باده و گل شاهد رعناست

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 118

11 اشعار

غزل شمارهٔ 122دل دید لبت وز دو جهان بی خبر افتاد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 122

9 اشعار

غزل شمارهٔ 135اشکم به گلو گر ره فریاد نبندد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 135

7 اشعار

غزل شمارهٔ 140هر لحظه نمایی به لباس دگرم رخ

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 140

7 اشعار

غزل شمارهٔ 141از سرو قدت کج نظران را چه گشاید

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 141

7 اشعار

غزل شمارهٔ 148آن کیست سواره که بلای دل و دین است

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 148

7 اشعار

غزل شمارهٔ 151مه شمع شب افروز و رخت نور تجلی ست

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 151

7 اشعار

غزل شمارهٔ 160نقاش ازل کان خط مشکین رقم اوست

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 160

7 اشعار

غزل شمارهٔ 161دل باز سراسیمه سیمین ذقنی شد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 161

7 اشعار

غزل شمارهٔ 176آید به برم چون تو نگاری نه و هرگز

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 176

7 اشعار

غزل شمارهٔ 177در لطف بود گل ز تو افزون نه و هرگز

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 177

7 اشعار

غزل شمارهٔ 193خوی تو بسی نازک و ما را ادبی نیست

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 193

7 اشعار

غزل شمارهٔ 206هر شب به تو مه روی به همخانگی آرد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 206

7 اشعار

غزل شمارهٔ 223گاهی که کشی تیغ نهم گردن تسلیم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 223

7 اشعار

غزل شمارهٔ 229کس شیوه آن دلبر چالاک ندانست

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 229

7 اشعار

غزل شمارهٔ 234چون سایه به خاک افکند آن سرو نه بر من

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 234

5 اشعار

غزل شمارهٔ 241شب یاد رخت در دل ویران شده ره داشت

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 241

7 اشعار

غزل شمارهٔ 247تا ز آتش تب شمع رخت تاب گرفته ست

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 247

7 اشعار

غزل شمارهٔ 256خالیست ازان رشک پری خانه ام امروز

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 256

9 اشعار

غزل شمارهٔ 257از شوق تو شوریست عجب در سرم امروز

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 257

7 اشعار

غزل شمارهٔ 280از صومعه آن به که به میخانه بری پی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 280

7 اشعار

غزل شمارهٔ 280آن قوم که احرام سر کوی تو بستند

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 280

7 اشعار

غزل شمارهٔ 281خرم دل آنها که به میخانه نشستند

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 281

7 اشعار

غزل شمارهٔ 284با این همه کین با من بیدل که تو داری

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 284

7 اشعار

غزل شمارهٔ 285میل خم ابروی توام پشت دو تا کرد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 285

7 اشعار

غزل شمارهٔ 294در نعت بقا نیست کسی با تو مشارک

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 294

9 اشعار

غزل شمارهٔ 313یارب چه شد امروز که آن ماه نیامد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 313

7 اشعار

غزل شمارهٔ 318چون تاب نیاری که به تو دیده فروزم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 318

7 اشعار

غزل شمارهٔ 319هر آه جگرسوز که از سینه برآید

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 319

7 اشعار

غزل شمارهٔ 322خیزید حریفان که به میخانه درآییم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 322

7 اشعار

غزل شمارهٔ 325دردا که درآمد به درت پای به سنگم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 325

7 اشعار

غزل شمارهٔ 337خوش آنکه وصال تو میسر شده باشد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 337

7 اشعار

وزنِ مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف) میں جامی کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 12–شد برقع روی تو چو مهت زلف شب آسا

غزل شمارهٔ 13–عارض ز خط آراسته شد نوش لبم را

غزل شمارهٔ 20–تا بر ورق گل زدی از مشک رقم‌ها

غزل شمارهٔ 21–ای برده رخت رونق گل‌ها و سمن‌ها

غزل شمارهٔ 21–ای کرده نهان شرم جمال تو پری را

غزل شمارهٔ 22–گر در دلم از داغ نوت ماند اثرها

غزل شمارهٔ 25–سیمین ذقنا سنگدلا لاله عذارا

غزل شمارهٔ 34–ای خاک ته کفش تو کحل بصر ما

غزل شمارهٔ 61–بگشا دری از تیغ جفا سینه ما را

غزل شمارهٔ 62–داد از تو که هیچت روش داد نمانده ست

غزل شمارهٔ 67–ساقی به جدل حل نشود مسئله ما

غزل شمارهٔ 68–ای مهر تو از صبح ازل هم نفس ما

غزل شمارهٔ 73–جز مرغ غمت کرده به دل خانه کسی نیست

غزل شمارهٔ 91–بستان ز شکوفه پر از انوار تجلی ست

غزل شمارهٔ 104–عشقت که بود کعبه ارباب سلامت

غزل شمارهٔ 109–ای سنبل مشکین زده سر از گل رویت

غزل شمارهٔ 115–صد شاخ گل تازه نشاندم به هوایت

غزل شمارهٔ 118–هر شیشه می با تو چو در محفلم افتد

غزل شمارهٔ 118–لاله قدح باده و گل شاهد رعناست

غزل شمارهٔ 122–دل دید لبت وز دو جهان بی خبر افتاد

غزل شمارهٔ 135–اشکم به گلو گر ره فریاد نبندد

غزل شمارهٔ 140–هر لحظه نمایی به لباس دگرم رخ

غزل شمارهٔ 141–از سرو قدت کج نظران را چه گشاید

غزل شمارهٔ 148–آن کیست سواره که بلای دل و دین است

غزل شمارهٔ 151–مه شمع شب افروز و رخت نور تجلی ست

غزل شمارهٔ 160–نقاش ازل کان خط مشکین رقم اوست

غزل شمارهٔ 161–دل باز سراسیمه سیمین ذقنی شد

غزل شمارهٔ 176–آید به برم چون تو نگاری نه و هرگز

غزل شمارهٔ 177–در لطف بود گل ز تو افزون نه و هرگز

غزل شمارهٔ 193–خوی تو بسی نازک و ما را ادبی نیست

غزل شمارهٔ 206–هر شب به تو مه روی به همخانگی آرد

غزل شمارهٔ 223–گاهی که کشی تیغ نهم گردن تسلیم

غزل شمارهٔ 229–کس شیوه آن دلبر چالاک ندانست

غزل شمارهٔ 234–چون سایه به خاک افکند آن سرو نه بر من

غزل شمارهٔ 241–شب یاد رخت در دل ویران شده ره داشت

غزل شمارهٔ 247–تا ز آتش تب شمع رخت تاب گرفته ست

غزل شمارهٔ 256–خالیست ازان رشک پری خانه ام امروز

غزل شمارهٔ 257–از شوق تو شوریست عجب در سرم امروز

غزل شمارهٔ 280–از صومعه آن به که به میخانه بری پی

غزل شمارهٔ 280–آن قوم که احرام سر کوی تو بستند

غزل شمارهٔ 281–خرم دل آنها که به میخانه نشستند

غزل شمارهٔ 284–با این همه کین با من بیدل که تو داری

غزل شمارهٔ 285–میل خم ابروی توام پشت دو تا کرد

غزل شمارهٔ 294–در نعت بقا نیست کسی با تو مشارک

غزل شمارهٔ 313–یارب چه شد امروز که آن ماه نیامد

غزل شمارهٔ 318–چون تاب نیاری که به تو دیده فروزم

غزل شمارهٔ 319–هر آه جگرسوز که از سینه برآید

غزل شمارهٔ 322–خیزید حریفان که به میخانه درآییم

غزل شمارهٔ 325–دردا که درآمد به درت پای به سنگم

غزل شمارهٔ 337–خوش آنکه وصال تو میسر شده باشد

وزنِ مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف) میں جامی کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 12–شد برقع روی تو چو مهت زلف شب آسا

غزل شمارهٔ 13–عارض ز خط آراسته شد نوش لبم را

غزل شمارهٔ 20–تا بر ورق گل زدی از مشک رقم‌ها

غزل شمارهٔ 21–ای برده رخت رونق گل‌ها و سمن‌ها

غزل شمارهٔ 21–ای کرده نهان شرم جمال تو پری را

غزل شمارهٔ 22–گر در دلم از داغ نوت ماند اثرها

غزل شمارهٔ 25–سیمین ذقنا سنگدلا لاله عذارا

غزل شمارهٔ 34–ای خاک ته کفش تو کحل بصر ما

غزل شمارهٔ 61–بگشا دری از تیغ جفا سینه ما را

غزل شمارهٔ 62–داد از تو که هیچت روش داد نمانده ست

غزل شمارهٔ 67–ساقی به جدل حل نشود مسئله ما

غزل شمارهٔ 68–ای مهر تو از صبح ازل هم نفس ما

غزل شمارهٔ 73–جز مرغ غمت کرده به دل خانه کسی نیست

غزل شمارهٔ 91–بستان ز شکوفه پر از انوار تجلی ست

غزل شمارهٔ 104–عشقت که بود کعبه ارباب سلامت

غزل شمارهٔ 109–ای سنبل مشکین زده سر از گل رویت

غزل شمارهٔ 115–صد شاخ گل تازه نشاندم به هوایت

غزل شمارهٔ 118–هر شیشه می با تو چو در محفلم افتد

غزل شمارهٔ 118–لاله قدح باده و گل شاهد رعناست

غزل شمارهٔ 122–دل دید لبت وز دو جهان بی خبر افتاد

غزل شمارهٔ 135–اشکم به گلو گر ره فریاد نبندد

غزل شمارهٔ 140–هر لحظه نمایی به لباس دگرم رخ

غزل شمارهٔ 141–از سرو قدت کج نظران را چه گشاید

غزل شمارهٔ 148–آن کیست سواره که بلای دل و دین است

غزل شمارهٔ 151–مه شمع شب افروز و رخت نور تجلی ست

غزل شمارهٔ 160–نقاش ازل کان خط مشکین رقم اوست

غزل شمارهٔ 12شد برقع روی تو چو مهت زلف شب آسا

غزل شمارهٔ 13عارض ز خط آراسته شد نوش لبم را

غزل شمارهٔ 20تا بر ورق گل زدی از مشک رقم‌ها

غزل شمارهٔ 21ای برده رخت رونق گل‌ها و سمن‌ها

غزل شمارهٔ 21ای کرده نهان شرم جمال تو پری را

غزل شمارهٔ 22گر در دلم از داغ نوت ماند اثرها

غزل شمارهٔ 25سیمین ذقنا سنگدلا لاله عذارا

غزل شمارهٔ 34ای خاک ته کفش تو کحل بصر ما

غزل شمارهٔ 61بگشا دری از تیغ جفا سینه ما را

غزل شمارهٔ 62داد از تو که هیچت روش داد نمانده ست

غزل شمارهٔ 67ساقی به جدل حل نشود مسئله ما

غزل شمارهٔ 68ای مهر تو از صبح ازل هم نفس ما

غزل شمارهٔ 73جز مرغ غمت کرده به دل خانه کسی نیست

غزل شمارهٔ 91بستان ز شکوفه پر از انوار تجلی ست

غزل شمارهٔ 104عشقت که بود کعبه ارباب سلامت

غزل شمارهٔ 109ای سنبل مشکین زده سر از گل رویت

غزل شمارهٔ 115صد شاخ گل تازه نشاندم به هوایت

غزل شمارهٔ 118هر شیشه می با تو چو در محفلم افتد

غزل شمارهٔ 118لاله قدح باده و گل شاهد رعناست

غزل شمارهٔ 122دل دید لبت وز دو جهان بی خبر افتاد

غزل شمارهٔ 135اشکم به گلو گر ره فریاد نبندد

غزل شمارهٔ 140هر لحظه نمایی به لباس دگرم رخ

غزل شمارهٔ 141از سرو قدت کج نظران را چه گشاید

غزل شمارهٔ 148آن کیست سواره که بلای دل و دین است

غزل شمارهٔ 151مه شمع شب افروز و رخت نور تجلی ست

غزل شمارهٔ 160نقاش ازل کان خط مشکین رقم اوست

غزل شمارهٔ 161دل باز سراسیمه سیمین ذقنی شد

غزل شمارهٔ 176آید به برم چون تو نگاری نه و هرگز

غزل شمارهٔ 177در لطف بود گل ز تو افزون نه و هرگز

غزل شمارهٔ 193خوی تو بسی نازک و ما را ادبی نیست

غزل شمارهٔ 206هر شب به تو مه روی به همخانگی آرد

غزل شمارهٔ 223گاهی که کشی تیغ نهم گردن تسلیم

غزل شمارهٔ 229کس شیوه آن دلبر چالاک ندانست

غزل شمارهٔ 234چون سایه به خاک افکند آن سرو نه بر من

غزل شمارهٔ 241شب یاد رخت در دل ویران شده ره داشت

غزل شمارهٔ 247تا ز آتش تب شمع رخت تاب گرفته ست

غزل شمارهٔ 256خالیست ازان رشک پری خانه ام امروز

غزل شمارهٔ 257از شوق تو شوریست عجب در سرم امروز

غزل شمارهٔ 280از صومعه آن به که به میخانه بری پی

غزل شمارهٔ 280آن قوم که احرام سر کوی تو بستند

غزل شمارهٔ 281خرم دل آنها که به میخانه نشستند

غزل شمارهٔ 284با این همه کین با من بیدل که تو داری

غزل شمارهٔ 285میل خم ابروی توام پشت دو تا کرد

غزل شمارهٔ 294در نعت بقا نیست کسی با تو مشارک

غزل شمارهٔ 313یارب چه شد امروز که آن ماه نیامد

غزل شمارهٔ 318چون تاب نیاری که به تو دیده فروزم

غزل شمارهٔ 319هر آه جگرسوز که از سینه برآید

غزل شمارهٔ 322خیزید حریفان که به میخانه درآییم

غزل شمارهٔ 325دردا که درآمد به درت پای به سنگم

غزل شمارهٔ 337خوش آنکه وصال تو میسر شده باشد

غزل شمارهٔ 12شد برقع روی تو چو مهت زلف شب آسا

غزل شمارهٔ 13عارض ز خط آراسته شد نوش لبم را

غزل شمارهٔ 20تا بر ورق گل زدی از مشک رقم‌ها

غزل شمارهٔ 21ای برده رخت رونق گل‌ها و سمن‌ها

غزل شمارهٔ 21ای کرده نهان شرم جمال تو پری را

غزل شمارهٔ 22گر در دلم از داغ نوت ماند اثرها

غزل شمارهٔ 25سیمین ذقنا سنگدلا لاله عذارا

غزل شمارهٔ 34ای خاک ته کفش تو کحل بصر ما

غزل شمارهٔ 61بگشا دری از تیغ جفا سینه ما را

غزل شمارهٔ 62داد از تو که هیچت روش داد نمانده ست

غزل شمارهٔ 67ساقی به جدل حل نشود مسئله ما

غزل شمارهٔ 68ای مهر تو از صبح ازل هم نفس ما

غزل شمارهٔ 73جز مرغ غمت کرده به دل خانه کسی نیست

غزل شمارهٔ 91بستان ز شکوفه پر از انوار تجلی ست

غزل شمارهٔ 104عشقت که بود کعبه ارباب سلامت

غزل شمارهٔ 109ای سنبل مشکین زده سر از گل رویت

غزل شمارهٔ 115صد شاخ گل تازه نشاندم به هوایت

غزل شمارهٔ 118هر شیشه می با تو چو در محفلم افتد

غزل شمارهٔ 118لاله قدح باده و گل شاهد رعناست

غزل شمارهٔ 122دل دید لبت وز دو جهان بی خبر افتاد

غزل شمارهٔ 135اشکم به گلو گر ره فریاد نبندد

غزل شمارهٔ 140هر لحظه نمایی به لباس دگرم رخ

غزل شمارهٔ 141از سرو قدت کج نظران را چه گشاید

غزل شمارهٔ 148آن کیست سواره که بلای دل و دین است

غزل شمارهٔ 151مه شمع شب افروز و رخت نور تجلی ست

غزل شمارهٔ 160نقاش ازل کان خط مشکین رقم اوست

غزل شمارهٔ 161دل باز سراسیمه سیمین ذقنی شد

غزل شمارهٔ 176آید به برم چون تو نگاری نه و هرگز

غزل شمارهٔ 177در لطف بود گل ز تو افزون نه و هرگز

غزل شمارهٔ 193خوی تو بسی نازک و ما را ادبی نیست