صفحۂ اولشعراءلغاتاوزاناصنافمترجمینصداکارہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

شعراءاوزاناصنافصداکارانمترجمین

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. اوزان
  2. »فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
  3. »جامی / دیوان اشعار

وزن کے تحت کتاب

وزنِ فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف) میں جامی کی کتاب دیوان اشعار

یہ صفحہ صرف وزنِ فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف) میں آنے والی نظمیں دکھاتا ہے۔

269 نظمیں

نظمیں

وزنِ فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف) میں جامی کی کتاب دیوان اشعار

  1. زندہ رود
  2. »اوزان
  3. »فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
  4. »جامی / دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 225–ما به راه طلب وصل تو نعل افکندیم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 225

7 اشعار

غزل شمارهٔ 225–دلم از خم صفا جام مصفا زده است

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 225

7 اشعار

غزل شمارهٔ 226–رخصتم ده که سر زلف سیاهت گیرم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 226

7 اشعار

غزل شمارهٔ 226–ترک گلچهره من خیمه به صحرا زده است

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 226

7 اشعار

غزل شمارهٔ 229–دیده پر نم ز غم زمزم و بطحا دارم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 229

9 اشعار

غزل شمارهٔ 230–ای که هرگز نشود زلف کجت با ما راست

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 230

7 اشعار

غزل شمارهٔ 231–زان نرنجم که ز خود کرده گرانت بینم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 231

7 اشعار

غزل شمارهٔ 232–زآتش تب مه رخسار تو در تاب مباد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 232

7 اشعار

غزل شمارهٔ 235–ای که هرگز نشود زلف کجت با ما راست

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 235

7 اشعار

غزل شمارهٔ 240–خبر آمدن یار دلم خرم کرد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 240

7 اشعار

غزل شمارهٔ 253–با جگر سوختگان یار نبودی هرگز

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 253

7 اشعار

غزل شمارهٔ 254–عمر بگذشت و رخت سیر ندیدم هرگز

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 254

7 اشعار

غزل شمارهٔ 257–دارم از پیر مغان نقل که در دین مسیح

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 257

7 اشعار

غزل شمارهٔ 258–خواهم ای گل که ز شوق تو بگریم چندان

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 258

7 اشعار

غزل شمارهٔ 258–لله الحمد آن جان و جهان آمد باز

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 258

7 اشعار

غزل شمارهٔ 260–صوفی از زنگ سوی آیینه دل بتراش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 260

7 اشعار

غزل شمارهٔ 263–ای دریغ کاخ امانی به غم و شادی بند

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 263

7 اشعار

غزل شمارهٔ 264–دل ز خوبان نکشد جز سوی آن سرو بلند

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 264

7 اشعار

غزل شمارهٔ 266–ای شده روی زمین زیر زمینم بی تو

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 266

7 اشعار

غزل شمارهٔ 266–آن که بر خیل بتان ساخت خدا پادشهش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 266

7 اشعار

غزل شمارهٔ 269–خنده ای زد دهنت رسته دندان بنمود

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 269

7 اشعار

غزل شمارهٔ 270–حلقه گوش تو را هر که بدین لطف بدید

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 270

7 اشعار

غزل شمارهٔ 272–باز صبح طرب از مطلع امید دمید

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 272

7 اشعار

غزل شمارهٔ 274–تو پریرویی و عالم ز تو پر دیوانه

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 274

7 اشعار

غزل شمارهٔ 276–تا کی ای خواجه مهندس سخن نقطه و خط

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 276

7 اشعار

غزل شمارهٔ 278–آفتابی تو و اعیان وجودت مطلع

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 278

7 اشعار

غزل شمارهٔ 283–گرچه سوزد دل پروانه ز سودای چراغ

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 283

8 اشعار

غزل شمارهٔ 284–ای کسانی که در آن کوی گذاری دارید

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 284

9 اشعار

غزل شمارهٔ 286–آن تهیدست چه خوش گفت می لعل به کف

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 286

7 اشعار

غزل شمارهٔ 287–ای که افسانه این دیدهٔ تر می‌پرسی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 287

7 اشعار

غزل شمارهٔ 290–می زند راه دلم شکل سهی بالایی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 290

7 اشعار

غزل شمارهٔ 292–هر خزان آیدم از رنگ رزان بوی فراق

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 292

7 اشعار

غزل شمارهٔ 293–هرگز ای شوخ سوی خسته دلی دیدی نی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 293

7 اشعار

غزل شمارهٔ 294–پیش ازان روز که این طاق مقرنس کردند

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 294

7 اشعار

غزل شمارهٔ 300–تا کی آن شوخ مرا بیند و نادیده کند

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 300

7 اشعار

غزل شمارهٔ 300–حادی عشق اگر راز تو گوید به جبل

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 300

7 اشعار

غزل شمارهٔ 301–بی تو عاشق چو نظر در قدح لاله کند

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 301

7 اشعار

غزل شمارهٔ 303–دارد آن سرو گل اندام معنبر کاکل

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 303

7 اشعار

غزل شمارهٔ 305–چون ز فیض رشحات نم باران قدم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 305

11 اشعار

غزل شمارهٔ 306–دل به چنگ غمت آهنگ سرودی نکند

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 306

7 اشعار

غزل شمارهٔ 308–پاکبازان همه نظاره آن روی کنند

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 308

7 اشعار

غزل شمارهٔ 311–لله الحمد که آن مه ز سفر باز آمد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 311

7 اشعار

غزل شمارهٔ 315–وه که از پای درافکند غم آن پسرم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 315

7 اشعار

غزل شمارهٔ 317–دادیم دست چو دیدی به ره خود پستم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 317

7 اشعار

غزل شمارهٔ 319–ایستاده به سر از آه دمادم دودم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 319

7 اشعار

غزل شمارهٔ 320–نیست جز رخ به کف پای تو سودن هوسم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 320

7 اشعار

غزل شمارهٔ 328–چهره زرد ز خون بسته جگر ته به تهم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 328

7 اشعار

غزل شمارهٔ 331–دوش در بزم گدا شاه فرو آمده بود

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 331

7 اشعار

غزل شمارهٔ 332–عید فطر است بیا تا به می افطار کنیم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 332

7 اشعار

غزل شمارهٔ 336–یار ما یار دگر کرد چه تدبیر کنیم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 336

7 اشعار
  1. 1
  2. 2
  3. 3
  4. 4
  5. 5
  6. 6
پچھلا صفحہاگلا صفحہ