وزنِ فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف) میں جامی کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 484در کمندت به گرفتاری من نیست کسی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 484

7 اشعار

غزل شمارهٔ 487نه بشر خوانمت ای دوست نه حور و نه پری

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 487

9 اشعار

غزل شمارهٔ 488شیخ خودبین که به اسلام برآمد نامش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 488

7 اشعار

غزل شمارهٔ 521هر شب از آتش رخسار تو سوزم چو چراغ

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 521

7 اشعار

غزل شمارهٔ 526سر به پای توام ای کعبه جان نیست گزاف

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 526

7 اشعار

غزل شمارهٔ 528رهروی خوش سخنی گفت ز پیران طریق

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 528

7 اشعار

غزل شمارهٔ 546باده پاک است و قدح پاک و حریفان همه پاک

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 546

7 اشعار

غزل شمارهٔ 552ای که چون غنچه دلی دارم از اندوه تو تنگ

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 552

7 اشعار

غزل شمارهٔ 556لعل جانبخش تو لا یبخل فیما یسال

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 556

7 اشعار

غزل شمارهٔ 562آمدی سوی من و ز اشک خودم مانده خجل

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 562

7 اشعار

غزل شمارهٔ 565هودج کیست بر این ناقه زرین خلخال

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 565

7 اشعار

غزل شمارهٔ 567ای به وصف لب شیرین سخنت ناطقه لال

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 567

7 اشعار

غزل شمارهٔ 570ساقیا زین هنر و فضل ملولیم ملول

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 570

7 اشعار

غزل شمارهٔ 572دوستان چند کنم ناله ز بیماری دل

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 572

7 اشعار

غزل شمارهٔ 581خواهم از تیغت پس از قتل استخوان خود قلم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 581

7 اشعار

غزل شمارهٔ 588خبر مقدم عیسی نفسی داد نسیم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 588

7 اشعار

غزل شمارهٔ 606زار می نالم و کس نیست که گوید حالم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 606

7 اشعار

غزل شمارهٔ 607این چنین واله و شیدا که ز عشق تو منم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 607

9 اشعار

غزل شمارهٔ 608ای که دیدی رخ آن دلبر پیمان شکنم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 608

7 اشعار

غزل شمارهٔ 624بر سر کوی مغان بس بود این مرتبه‌ام

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 624

7 اشعار

غزل شمارهٔ 636تنگ دل مانده به فکر دهن تنگ توام

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 636

7 اشعار

غزل شمارهٔ 656خاک آن در که چو کحل بصرش می دارم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 656

7 اشعار

غزل شمارهٔ 658گرچه بر دل ز غم عشق تو باری دارم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 658

7 اشعار

غزل شمارهٔ 664وقت آن شد که ره دیر مغان برگیرم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 664

7 اشعار

غزل شمارهٔ 668نام آن ماه ندانم ز که نامش پرسم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 668

7 اشعار

غزل شمارهٔ 680بود آیا که من آن شکل همایون بینم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 680

7 اشعار

غزل شمارهٔ 692آرزوی دل خونین جگرانت خوانم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 692

7 اشعار

غزل شمارهٔ 701کی بود کی که ازین سوز درون باز رهم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 701

7 اشعار

غزل شمارهٔ 721ای شه تنگ قبایان مه زرین کمران

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 721

7 اشعار

غزل شمارهٔ 723شد وزان سوی رزان باد خزان باز وزان

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 723

7 اشعار

غزل شمارهٔ 724بودم آن روز درین میکده از دُردکشان

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 724

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 728ای همه سیمبران سنگ تو بر سینه زنان

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 728

9 اشعار

غزل شمارهٔ 748نوبهاران که دمد شاخ گلی از گل من

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 748

7 اشعار

غزل شمارهٔ 773ای به رخسار چو مه چشم و چراغ دگران

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 773

7 اشعار

غزل شمارهٔ 774من و فکر تو چه بینم به جمال دگران

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 774

7 اشعار

غزل شمارهٔ 779بازم اندیشه یاری ست که گفتن نتوان

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 779

7 اشعار

غزل شمارهٔ 795تا خم چرخ کهن باشد و جام مه نو

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 795

7 اشعار

غزل شمارهٔ 824می رود عمر گرانمایه و ما غافل ازو

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 824

7 اشعار

غزل شمارهٔ 840آن دو رخ را که نبینیم مگر ماه به ماه

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 840

7 اشعار

غزل شمارهٔ 841همچو شمعم به زبان شعله زند آتش آه

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 841

7 اشعار

غزل شمارهٔ 860گر بنالم ز دل خاره برآید ناله

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 860

7 اشعار

غزل شمارهٔ 875منم اکنون به سر کوی وفا خاک شده

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 875

7 اشعار

غزل شمارهٔ 883ساقیا صاف می عیش به خودکامان ده

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 883

7 اشعار

غزل شمارهٔ 906رخ برافروخته ای ماه منور شده ای

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 906

7 اشعار

غزل شمارهٔ 911لذت عشق فرو رفت مرا در رگ و پی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 911

7 اشعار

غزل شمارهٔ 921زارم از فرقت شیرین دهنی نوش لبی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 921

7 اشعار

غزل شمارهٔ 940ای که جز قتل محبان هنری نشناسی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 940

9 اشعار

غزل شمارهٔ 941لی حبیب عربی مدنی قرشی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 941

7 اشعار

غزل شمارهٔ 944باشد از شوب ریا مشرب رندان صافی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 944

7 اشعار

غزل شمارهٔ 948ای فسون چشم مستت مایه دیوانگی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 948

5 اشعار

وزنِ فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف) میں جامی کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 484–در کمندت به گرفتاری من نیست کسی

غزل شمارهٔ 487–نه بشر خوانمت ای دوست نه حور و نه پری

غزل شمارهٔ 488–شیخ خودبین که به اسلام برآمد نامش

غزل شمارهٔ 521–هر شب از آتش رخسار تو سوزم چو چراغ

غزل شمارهٔ 526–سر به پای توام ای کعبه جان نیست گزاف

غزل شمارهٔ 528–رهروی خوش سخنی گفت ز پیران طریق

غزل شمارهٔ 546–باده پاک است و قدح پاک و حریفان همه پاک

غزل شمارهٔ 552–ای که چون غنچه دلی دارم از اندوه تو تنگ

غزل شمارهٔ 556–لعل جانبخش تو لا یبخل فیما یسال

غزل شمارهٔ 562–آمدی سوی من و ز اشک خودم مانده خجل

غزل شمارهٔ 565–هودج کیست بر این ناقه زرین خلخال

غزل شمارهٔ 567–ای به وصف لب شیرین سخنت ناطقه لال

غزل شمارهٔ 570–ساقیا زین هنر و فضل ملولیم ملول

غزل شمارهٔ 572–دوستان چند کنم ناله ز بیماری دل

غزل شمارهٔ 581–خواهم از تیغت پس از قتل استخوان خود قلم

غزل شمارهٔ 588–خبر مقدم عیسی نفسی داد نسیم

غزل شمارهٔ 606–زار می نالم و کس نیست که گوید حالم

غزل شمارهٔ 607–این چنین واله و شیدا که ز عشق تو منم

غزل شمارهٔ 608–ای که دیدی رخ آن دلبر پیمان شکنم

غزل شمارهٔ 624–بر سر کوی مغان بس بود این مرتبه‌ام

غزل شمارهٔ 636–تنگ دل مانده به فکر دهن تنگ توام

غزل شمارهٔ 656–خاک آن در که چو کحل بصرش می دارم

غزل شمارهٔ 658–گرچه بر دل ز غم عشق تو باری دارم

غزل شمارهٔ 664–وقت آن شد که ره دیر مغان برگیرم

غزل شمارهٔ 668–نام آن ماه ندانم ز که نامش پرسم

غزل شمارهٔ 680–بود آیا که من آن شکل همایون بینم

غزل شمارهٔ 692–آرزوی دل خونین جگرانت خوانم

غزل شمارهٔ 701–کی بود کی که ازین سوز درون باز رهم

غزل شمارهٔ 721–ای شه تنگ قبایان مه زرین کمران

غزل شمارهٔ 723–شد وزان سوی رزان باد خزان باز وزان

غزل شمارهٔ 724–بودم آن روز درین میکده از دُردکشان

غزل شمارهٔ 728–ای همه سیمبران سنگ تو بر سینه زنان

غزل شمارهٔ 748–نوبهاران که دمد شاخ گلی از گل من

غزل شمارهٔ 773–ای به رخسار چو مه چشم و چراغ دگران

غزل شمارهٔ 774–من و فکر تو چه بینم به جمال دگران

غزل شمارهٔ 779–بازم اندیشه یاری ست که گفتن نتوان

غزل شمارهٔ 795–تا خم چرخ کهن باشد و جام مه نو

غزل شمارهٔ 824–می رود عمر گرانمایه و ما غافل ازو

غزل شمارهٔ 840–آن دو رخ را که نبینیم مگر ماه به ماه

غزل شمارهٔ 841–همچو شمعم به زبان شعله زند آتش آه

غزل شمارهٔ 860–گر بنالم ز دل خاره برآید ناله

غزل شمارهٔ 875–منم اکنون به سر کوی وفا خاک شده

غزل شمارهٔ 883–ساقیا صاف می عیش به خودکامان ده

غزل شمارهٔ 906–رخ برافروخته ای ماه منور شده ای

غزل شمارهٔ 911–لذت عشق فرو رفت مرا در رگ و پی

غزل شمارهٔ 921–زارم از فرقت شیرین دهنی نوش لبی

غزل شمارهٔ 940–ای که جز قتل محبان هنری نشناسی

غزل شمارهٔ 941–لی حبیب عربی مدنی قرشی

غزل شمارهٔ 944–باشد از شوب ریا مشرب رندان صافی

غزل شمارهٔ 948–ای فسون چشم مستت مایه دیوانگی

وزنِ فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف) میں جامی کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 484–در کمندت به گرفتاری من نیست کسی

غزل شمارهٔ 487–نه بشر خوانمت ای دوست نه حور و نه پری

غزل شمارهٔ 488–شیخ خودبین که به اسلام برآمد نامش

غزل شمارهٔ 521–هر شب از آتش رخسار تو سوزم چو چراغ

غزل شمارهٔ 526–سر به پای توام ای کعبه جان نیست گزاف

غزل شمارهٔ 528–رهروی خوش سخنی گفت ز پیران طریق

غزل شمارهٔ 546–باده پاک است و قدح پاک و حریفان همه پاک

غزل شمارهٔ 552–ای که چون غنچه دلی دارم از اندوه تو تنگ

غزل شمارهٔ 556–لعل جانبخش تو لا یبخل فیما یسال

غزل شمارهٔ 562–آمدی سوی من و ز اشک خودم مانده خجل

غزل شمارهٔ 565–هودج کیست بر این ناقه زرین خلخال

غزل شمارهٔ 567–ای به وصف لب شیرین سخنت ناطقه لال

غزل شمارهٔ 570–ساقیا زین هنر و فضل ملولیم ملول

غزل شمارهٔ 572–دوستان چند کنم ناله ز بیماری دل

غزل شمارهٔ 581–خواهم از تیغت پس از قتل استخوان خود قلم

غزل شمارهٔ 588–خبر مقدم عیسی نفسی داد نسیم

غزل شمارهٔ 606–زار می نالم و کس نیست که گوید حالم

غزل شمارهٔ 607–این چنین واله و شیدا که ز عشق تو منم

غزل شمارهٔ 608–ای که دیدی رخ آن دلبر پیمان شکنم

غزل شمارهٔ 624–بر سر کوی مغان بس بود این مرتبه‌ام

غزل شمارهٔ 636–تنگ دل مانده به فکر دهن تنگ توام

غزل شمارهٔ 656–خاک آن در که چو کحل بصرش می دارم

غزل شمارهٔ 658–گرچه بر دل ز غم عشق تو باری دارم

غزل شمارهٔ 664–وقت آن شد که ره دیر مغان برگیرم

غزل شمارهٔ 668–نام آن ماه ندانم ز که نامش پرسم

غزل شمارهٔ 680–بود آیا که من آن شکل همایون بینم

غزل شمارهٔ 484در کمندت به گرفتاری من نیست کسی

غزل شمارهٔ 487نه بشر خوانمت ای دوست نه حور و نه پری

غزل شمارهٔ 488شیخ خودبین که به اسلام برآمد نامش

غزل شمارهٔ 521هر شب از آتش رخسار تو سوزم چو چراغ

غزل شمارهٔ 526سر به پای توام ای کعبه جان نیست گزاف

غزل شمارهٔ 528رهروی خوش سخنی گفت ز پیران طریق

غزل شمارهٔ 546باده پاک است و قدح پاک و حریفان همه پاک

غزل شمارهٔ 552ای که چون غنچه دلی دارم از اندوه تو تنگ

غزل شمارهٔ 556لعل جانبخش تو لا یبخل فیما یسال

غزل شمارهٔ 562آمدی سوی من و ز اشک خودم مانده خجل

غزل شمارهٔ 565هودج کیست بر این ناقه زرین خلخال

غزل شمارهٔ 567ای به وصف لب شیرین سخنت ناطقه لال

غزل شمارهٔ 570ساقیا زین هنر و فضل ملولیم ملول

غزل شمارهٔ 572دوستان چند کنم ناله ز بیماری دل

غزل شمارهٔ 581خواهم از تیغت پس از قتل استخوان خود قلم

غزل شمارهٔ 588خبر مقدم عیسی نفسی داد نسیم

غزل شمارهٔ 606زار می نالم و کس نیست که گوید حالم

غزل شمارهٔ 607این چنین واله و شیدا که ز عشق تو منم

غزل شمارهٔ 608ای که دیدی رخ آن دلبر پیمان شکنم

غزل شمارهٔ 624بر سر کوی مغان بس بود این مرتبه‌ام

غزل شمارهٔ 636تنگ دل مانده به فکر دهن تنگ توام

غزل شمارهٔ 656خاک آن در که چو کحل بصرش می دارم

غزل شمارهٔ 658گرچه بر دل ز غم عشق تو باری دارم

غزل شمارهٔ 664وقت آن شد که ره دیر مغان برگیرم

غزل شمارهٔ 668نام آن ماه ندانم ز که نامش پرسم

غزل شمارهٔ 680بود آیا که من آن شکل همایون بینم

غزل شمارهٔ 692آرزوی دل خونین جگرانت خوانم

غزل شمارهٔ 701کی بود کی که ازین سوز درون باز رهم

غزل شمارهٔ 721ای شه تنگ قبایان مه زرین کمران

غزل شمارهٔ 723شد وزان سوی رزان باد خزان باز وزان

غزل شمارهٔ 724بودم آن روز درین میکده از دُردکشان

غزل شمارهٔ 728ای همه سیمبران سنگ تو بر سینه زنان

غزل شمارهٔ 748نوبهاران که دمد شاخ گلی از گل من

غزل شمارهٔ 773ای به رخسار چو مه چشم و چراغ دگران

غزل شمارهٔ 774من و فکر تو چه بینم به جمال دگران

غزل شمارهٔ 779بازم اندیشه یاری ست که گفتن نتوان

غزل شمارهٔ 795تا خم چرخ کهن باشد و جام مه نو

غزل شمارهٔ 824می رود عمر گرانمایه و ما غافل ازو

غزل شمارهٔ 840آن دو رخ را که نبینیم مگر ماه به ماه

غزل شمارهٔ 841همچو شمعم به زبان شعله زند آتش آه

غزل شمارهٔ 860گر بنالم ز دل خاره برآید ناله

غزل شمارهٔ 875منم اکنون به سر کوی وفا خاک شده

غزل شمارهٔ 883ساقیا صاف می عیش به خودکامان ده

غزل شمارهٔ 906رخ برافروخته ای ماه منور شده ای

غزل شمارهٔ 911لذت عشق فرو رفت مرا در رگ و پی

غزل شمارهٔ 921زارم از فرقت شیرین دهنی نوش لبی

غزل شمارهٔ 940ای که جز قتل محبان هنری نشناسی

غزل شمارهٔ 941لی حبیب عربی مدنی قرشی

غزل شمارهٔ 944باشد از شوب ریا مشرب رندان صافی

غزل شمارهٔ 948ای فسون چشم مستت مایه دیوانگی

غزل شمارهٔ 484در کمندت به گرفتاری من نیست کسی

غزل شمارهٔ 487نه بشر خوانمت ای دوست نه حور و نه پری

غزل شمارهٔ 488شیخ خودبین که به اسلام برآمد نامش

غزل شمارهٔ 521هر شب از آتش رخسار تو سوزم چو چراغ

غزل شمارهٔ 526سر به پای توام ای کعبه جان نیست گزاف

غزل شمارهٔ 528رهروی خوش سخنی گفت ز پیران طریق

غزل شمارهٔ 546باده پاک است و قدح پاک و حریفان همه پاک

غزل شمارهٔ 552ای که چون غنچه دلی دارم از اندوه تو تنگ

غزل شمارهٔ 556لعل جانبخش تو لا یبخل فیما یسال

غزل شمارهٔ 562آمدی سوی من و ز اشک خودم مانده خجل

غزل شمارهٔ 565هودج کیست بر این ناقه زرین خلخال

غزل شمارهٔ 567ای به وصف لب شیرین سخنت ناطقه لال

غزل شمارهٔ 570ساقیا زین هنر و فضل ملولیم ملول

غزل شمارهٔ 572دوستان چند کنم ناله ز بیماری دل

غزل شمارهٔ 581خواهم از تیغت پس از قتل استخوان خود قلم

غزل شمارهٔ 588خبر مقدم عیسی نفسی داد نسیم

غزل شمارهٔ 606زار می نالم و کس نیست که گوید حالم

غزل شمارهٔ 607این چنین واله و شیدا که ز عشق تو منم

غزل شمارهٔ 608ای که دیدی رخ آن دلبر پیمان شکنم

غزل شمارهٔ 624بر سر کوی مغان بس بود این مرتبه‌ام

غزل شمارهٔ 636تنگ دل مانده به فکر دهن تنگ توام

غزل شمارهٔ 656خاک آن در که چو کحل بصرش می دارم

غزل شمارهٔ 658گرچه بر دل ز غم عشق تو باری دارم

غزل شمارهٔ 664وقت آن شد که ره دیر مغان برگیرم

غزل شمارهٔ 668نام آن ماه ندانم ز که نامش پرسم

غزل شمارهٔ 680بود آیا که من آن شکل همایون بینم

غزل شمارهٔ 692آرزوی دل خونین جگرانت خوانم

غزل شمارهٔ 701کی بود کی که ازین سوز درون باز رهم

غزل شمارهٔ 721ای شه تنگ قبایان مه زرین کمران

غزل شمارهٔ 723شد وزان سوی رزان باد خزان باز وزان