صنفِ غزل میں جامی کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 251هرگز ندیدم رسم حبیبان

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 251

7 اشعار

غزل شمارهٔ 251نیست شب وصل تو مه را رواج

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 251

7 اشعار

غزل شمارهٔ 251نشستی دور ازین مشتاق مهجور

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 251

7 اشعار

غزل شمارهٔ 252ساغر مه نو باشد خالی شده مپسند آن

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 252

7 اشعار

غزل شمارهٔ 252درین خرابه مکش بهر گنج غصه و رنج

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 252

7 اشعار

غزل شمارهٔ 252ز ره ملغز چو پرسم تو را به رسم لغز

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 252

7 اشعار

غزل شمارهٔ 253ای در دهن تنگت جلاب شکر پنهان

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 253

9 اشعار

غزل شمارهٔ 253سر زلفت که هست از باد گاهی راست گاهی کج

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 253

7 اشعار

غزل شمارهٔ 253با جگر سوختگان یار نبودی هرگز

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 253

7 اشعار

غزل شمارهٔ 254ریزد شکر لبت به خط سبز در سخن

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 254

7 اشعار

غزل شمارهٔ 254ز ایوان کاخ میکده آمد علی الصباح

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 254

7 اشعار

غزل شمارهٔ 254عمر بگذشت و رخت سیر ندیدم هرگز

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 254

7 اشعار

غزل شمارهٔ 255بود خیال تو یارم چه یار بهتر ازین

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 255

7 اشعار

غزل شمارهٔ 255ایهاالساقی ادر کاس الصبوح

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 255

7 اشعار

غزل شمارهٔ 255چون بامداد بینمت ای ماه دلفروز

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 255

7 اشعار

غزل شمارهٔ 256دلاکرشمه آن شاه نازنینان بین

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 256

7 اشعار

غزل شمارهٔ 256ای ز لعل تو زنده نام مسیح

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 256

7 اشعار

غزل شمارهٔ 256خالیست ازان رشک پری خانه ام امروز

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 256

9 اشعار

غزل شمارهٔ 257ای تو را روی وفا با دگران

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 257

7 اشعار

غزل شمارهٔ 257دارم از پیر مغان نقل که در دین مسیح

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 257

7 اشعار

غزل شمارهٔ 257از شوق تو شوریست عجب در سرم امروز

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 257

7 اشعار

غزل شمارهٔ 258خواهم ای گل که ز شوق تو بگریم چندان

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 258

7 اشعار

غزل شمارهٔ 258ز مهر روی تو هر شب کنم نظاره صبح

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 258

8 اشعار

غزل شمارهٔ 258لله الحمد آن جان و جهان آمد باز

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 258

7 اشعار

غزل شمارهٔ 259شدم به صحبت پیر مغان سحرگاهان

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 259

7 اشعار

غزل شمارهٔ 259رخش همت تند و ملک فقر را میدان فراخ

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 259

7 اشعار

غزل شمارهٔ 259نبود عروس ملک سزای کنار و بوس

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 259

7 اشعار

غزل شمارهٔ 260خوش آنکه در چمن ای نازنین تو باشی و من

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 260

7 اشعار

غزل شمارهٔ 260ای بی لب توام به دهان قند ناب تلخ

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 260

7 اشعار

غزل شمارهٔ 260صوفی از زنگ سوی آیینه دل بتراش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 260

7 اشعار

غزل شمارهٔ 261عجب در عربده‌ست امروز با من ترک مست من

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 261

8 اشعار

غزل شمارهٔ 261ما خسته خاطریم و دل افگار و دردمند

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 261

7 اشعار

غزل شمارهٔ 261برکنار طاس گردون زد هلال انگشت دوش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 261

7 اشعار

غزل شمارهٔ 262چه کاریست خوش دل به جانان سپردن

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 262

7 اشعار

غزل شمارهٔ 262شد به نقش هستی خود بند شیخ خودپسند

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 262

9 اشعار

غزل شمارهٔ 262مه اشترسوار من که شد رخش فلک پستش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 262

7 اشعار

غزل شمارهٔ 263ای ماه که می نپرسی از من

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 263

7 اشعار

غزل شمارهٔ 263ای دریغ کاخ امانی به غم و شادی بند

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 263

7 اشعار

غزل شمارهٔ 263خاکیست زر که رنگ دهد پرتو خورش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 263

7 اشعار

غزل شمارهٔ 264زلفت که رفت رونق مشک سیاه ازو

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 264

7 اشعار

غزل شمارهٔ 264دل ز خوبان نکشد جز سوی آن سرو بلند

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 264

7 اشعار

غزل شمارهٔ 264کمانداری که در قتلم بود تعجیل تأخیرش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 264

7 اشعار

غزل شمارهٔ 265شد وقت گل به باده مرا طیلسان گرو

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 265

7 اشعار

غزل شمارهٔ 265دلم از حلقه زلف تو شد بند

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 265

7 اشعار

غزل شمارهٔ 265نازک اندامی که هست آسیب تن پیراهنش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 265

7 اشعار

غزل شمارهٔ 266ای شده روی زمین زیر زمینم بی تو

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 266

7 اشعار

غزل شمارهٔ 266از یار کهن نمی کنی یاد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 266

7 اشعار

غزل شمارهٔ 266آن که بر خیل بتان ساخت خدا پادشهش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 266

7 اشعار

غزل شمارهٔ 267ای ترک نازنین بشکن گوشه کلاه

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 267

7 اشعار

غزل شمارهٔ 267شب ماه عید را ز شفق چرخ جلوه داد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 267

7 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 251–هرگز ندیدم رسم حبیبان

غزل شمارهٔ 251–نیست شب وصل تو مه را رواج

غزل شمارهٔ 251–نشستی دور ازین مشتاق مهجور

غزل شمارهٔ 252–ساغر مه نو باشد خالی شده مپسند آن

غزل شمارهٔ 252–درین خرابه مکش بهر گنج غصه و رنج

غزل شمارهٔ 252–ز ره ملغز چو پرسم تو را به رسم لغز

غزل شمارهٔ 253–ای در دهن تنگت جلاب شکر پنهان

غزل شمارهٔ 253–سر زلفت که هست از باد گاهی راست گاهی کج

غزل شمارهٔ 253–با جگر سوختگان یار نبودی هرگز

غزل شمارهٔ 254–ریزد شکر لبت به خط سبز در سخن

غزل شمارهٔ 254–ز ایوان کاخ میکده آمد علی الصباح

غزل شمارهٔ 254–عمر بگذشت و رخت سیر ندیدم هرگز

غزل شمارهٔ 255–بود خیال تو یارم چه یار بهتر ازین

غزل شمارهٔ 255–ایهاالساقی ادر کاس الصبوح

غزل شمارهٔ 255–چون بامداد بینمت ای ماه دلفروز

غزل شمارهٔ 256–دلاکرشمه آن شاه نازنینان بین

غزل شمارهٔ 256–ای ز لعل تو زنده نام مسیح

غزل شمارهٔ 256–خالیست ازان رشک پری خانه ام امروز

غزل شمارهٔ 257–ای تو را روی وفا با دگران

غزل شمارهٔ 257–دارم از پیر مغان نقل که در دین مسیح

غزل شمارهٔ 257–از شوق تو شوریست عجب در سرم امروز

غزل شمارهٔ 258–خواهم ای گل که ز شوق تو بگریم چندان

غزل شمارهٔ 258–ز مهر روی تو هر شب کنم نظاره صبح

غزل شمارهٔ 258–لله الحمد آن جان و جهان آمد باز

غزل شمارهٔ 259–شدم به صحبت پیر مغان سحرگاهان

غزل شمارهٔ 259–رخش همت تند و ملک فقر را میدان فراخ

غزل شمارهٔ 259–نبود عروس ملک سزای کنار و بوس

غزل شمارهٔ 260–خوش آنکه در چمن ای نازنین تو باشی و من

غزل شمارهٔ 260–ای بی لب توام به دهان قند ناب تلخ

غزل شمارهٔ 260–صوفی از زنگ سوی آیینه دل بتراش

غزل شمارهٔ 261–عجب در عربده‌ست امروز با من ترک مست من

غزل شمارهٔ 261–ما خسته خاطریم و دل افگار و دردمند

غزل شمارهٔ 261–برکنار طاس گردون زد هلال انگشت دوش

غزل شمارهٔ 262–چه کاریست خوش دل به جانان سپردن

غزل شمارهٔ 262–شد به نقش هستی خود بند شیخ خودپسند

غزل شمارهٔ 262–مه اشترسوار من که شد رخش فلک پستش

غزل شمارهٔ 263–ای ماه که می نپرسی از من

غزل شمارهٔ 263–ای دریغ کاخ امانی به غم و شادی بند

غزل شمارهٔ 263–خاکیست زر که رنگ دهد پرتو خورش

غزل شمارهٔ 264–زلفت که رفت رونق مشک سیاه ازو

غزل شمارهٔ 264–دل ز خوبان نکشد جز سوی آن سرو بلند

غزل شمارهٔ 264–کمانداری که در قتلم بود تعجیل تأخیرش

غزل شمارهٔ 265–شد وقت گل به باده مرا طیلسان گرو

غزل شمارهٔ 265–دلم از حلقه زلف تو شد بند

غزل شمارهٔ 265–نازک اندامی که هست آسیب تن پیراهنش

غزل شمارهٔ 266–ای شده روی زمین زیر زمینم بی تو

غزل شمارهٔ 266–از یار کهن نمی کنی یاد

غزل شمارهٔ 266–آن که بر خیل بتان ساخت خدا پادشهش

غزل شمارهٔ 267–ای ترک نازنین بشکن گوشه کلاه

غزل شمارهٔ 267–شب ماه عید را ز شفق چرخ جلوه داد

صنفِ غزل میں جامی کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 251–هرگز ندیدم رسم حبیبان

غزل شمارهٔ 251–نیست شب وصل تو مه را رواج

غزل شمارهٔ 251–نشستی دور ازین مشتاق مهجور

غزل شمارهٔ 252–ساغر مه نو باشد خالی شده مپسند آن

غزل شمارهٔ 252–درین خرابه مکش بهر گنج غصه و رنج

غزل شمارهٔ 252–ز ره ملغز چو پرسم تو را به رسم لغز

غزل شمارهٔ 253–ای در دهن تنگت جلاب شکر پنهان

غزل شمارهٔ 253–سر زلفت که هست از باد گاهی راست گاهی کج

غزل شمارهٔ 253–با جگر سوختگان یار نبودی هرگز

غزل شمارهٔ 254–ریزد شکر لبت به خط سبز در سخن

غزل شمارهٔ 254–ز ایوان کاخ میکده آمد علی الصباح

غزل شمارهٔ 254–عمر بگذشت و رخت سیر ندیدم هرگز

غزل شمارهٔ 255–بود خیال تو یارم چه یار بهتر ازین

غزل شمارهٔ 255–ایهاالساقی ادر کاس الصبوح

غزل شمارهٔ 255–چون بامداد بینمت ای ماه دلفروز

غزل شمارهٔ 256–دلاکرشمه آن شاه نازنینان بین

غزل شمارهٔ 256–ای ز لعل تو زنده نام مسیح

غزل شمارهٔ 256–خالیست ازان رشک پری خانه ام امروز

غزل شمارهٔ 257–ای تو را روی وفا با دگران

غزل شمارهٔ 257–دارم از پیر مغان نقل که در دین مسیح

غزل شمارهٔ 257–از شوق تو شوریست عجب در سرم امروز

غزل شمارهٔ 258–خواهم ای گل که ز شوق تو بگریم چندان

غزل شمارهٔ 258–ز مهر روی تو هر شب کنم نظاره صبح

غزل شمارهٔ 258–لله الحمد آن جان و جهان آمد باز

غزل شمارهٔ 259–شدم به صحبت پیر مغان سحرگاهان

غزل شمارهٔ 259–رخش همت تند و ملک فقر را میدان فراخ

غزل شمارهٔ 251هرگز ندیدم رسم حبیبان

غزل شمارهٔ 251نیست شب وصل تو مه را رواج

غزل شمارهٔ 251نشستی دور ازین مشتاق مهجور

غزل شمارهٔ 252ساغر مه نو باشد خالی شده مپسند آن

غزل شمارهٔ 252درین خرابه مکش بهر گنج غصه و رنج

غزل شمارهٔ 252ز ره ملغز چو پرسم تو را به رسم لغز

غزل شمارهٔ 253ای در دهن تنگت جلاب شکر پنهان

غزل شمارهٔ 253سر زلفت که هست از باد گاهی راست گاهی کج

غزل شمارهٔ 253با جگر سوختگان یار نبودی هرگز

غزل شمارهٔ 254ریزد شکر لبت به خط سبز در سخن

غزل شمارهٔ 254ز ایوان کاخ میکده آمد علی الصباح

غزل شمارهٔ 254عمر بگذشت و رخت سیر ندیدم هرگز

غزل شمارهٔ 255بود خیال تو یارم چه یار بهتر ازین

غزل شمارهٔ 255ایهاالساقی ادر کاس الصبوح

غزل شمارهٔ 255چون بامداد بینمت ای ماه دلفروز

غزل شمارهٔ 256دلاکرشمه آن شاه نازنینان بین

غزل شمارهٔ 256ای ز لعل تو زنده نام مسیح

غزل شمارهٔ 256خالیست ازان رشک پری خانه ام امروز

غزل شمارهٔ 257ای تو را روی وفا با دگران

غزل شمارهٔ 257دارم از پیر مغان نقل که در دین مسیح

غزل شمارهٔ 257از شوق تو شوریست عجب در سرم امروز

غزل شمارهٔ 258خواهم ای گل که ز شوق تو بگریم چندان

غزل شمارهٔ 258ز مهر روی تو هر شب کنم نظاره صبح

غزل شمارهٔ 258لله الحمد آن جان و جهان آمد باز

غزل شمارهٔ 259شدم به صحبت پیر مغان سحرگاهان

غزل شمارهٔ 259رخش همت تند و ملک فقر را میدان فراخ

غزل شمارهٔ 259نبود عروس ملک سزای کنار و بوس

غزل شمارهٔ 260خوش آنکه در چمن ای نازنین تو باشی و من

غزل شمارهٔ 260ای بی لب توام به دهان قند ناب تلخ

غزل شمارهٔ 260صوفی از زنگ سوی آیینه دل بتراش

غزل شمارهٔ 261عجب در عربده‌ست امروز با من ترک مست من

غزل شمارهٔ 261ما خسته خاطریم و دل افگار و دردمند

غزل شمارهٔ 261برکنار طاس گردون زد هلال انگشت دوش

غزل شمارهٔ 262چه کاریست خوش دل به جانان سپردن

غزل شمارهٔ 262شد به نقش هستی خود بند شیخ خودپسند

غزل شمارهٔ 262مه اشترسوار من که شد رخش فلک پستش

غزل شمارهٔ 263ای ماه که می نپرسی از من

غزل شمارهٔ 263ای دریغ کاخ امانی به غم و شادی بند

غزل شمارهٔ 263خاکیست زر که رنگ دهد پرتو خورش

غزل شمارهٔ 264زلفت که رفت رونق مشک سیاه ازو

غزل شمارهٔ 264دل ز خوبان نکشد جز سوی آن سرو بلند

غزل شمارهٔ 264کمانداری که در قتلم بود تعجیل تأخیرش

غزل شمارهٔ 265شد وقت گل به باده مرا طیلسان گرو

غزل شمارهٔ 265دلم از حلقه زلف تو شد بند

غزل شمارهٔ 265نازک اندامی که هست آسیب تن پیراهنش

غزل شمارهٔ 266ای شده روی زمین زیر زمینم بی تو

غزل شمارهٔ 266از یار کهن نمی کنی یاد

غزل شمارهٔ 266آن که بر خیل بتان ساخت خدا پادشهش

غزل شمارهٔ 267ای ترک نازنین بشکن گوشه کلاه

غزل شمارهٔ 267شب ماه عید را ز شفق چرخ جلوه داد

غزل شمارهٔ 251هرگز ندیدم رسم حبیبان

غزل شمارهٔ 251نیست شب وصل تو مه را رواج

غزل شمارهٔ 251نشستی دور ازین مشتاق مهجور

غزل شمارهٔ 252ساغر مه نو باشد خالی شده مپسند آن

غزل شمارهٔ 252درین خرابه مکش بهر گنج غصه و رنج

غزل شمارهٔ 252ز ره ملغز چو پرسم تو را به رسم لغز

غزل شمارهٔ 253ای در دهن تنگت جلاب شکر پنهان

غزل شمارهٔ 253سر زلفت که هست از باد گاهی راست گاهی کج

غزل شمارهٔ 253با جگر سوختگان یار نبودی هرگز

غزل شمارهٔ 254ریزد شکر لبت به خط سبز در سخن

غزل شمارهٔ 254ز ایوان کاخ میکده آمد علی الصباح

غزل شمارهٔ 254عمر بگذشت و رخت سیر ندیدم هرگز

غزل شمارهٔ 255بود خیال تو یارم چه یار بهتر ازین

غزل شمارهٔ 255ایهاالساقی ادر کاس الصبوح

غزل شمارهٔ 255چون بامداد بینمت ای ماه دلفروز

غزل شمارهٔ 256دلاکرشمه آن شاه نازنینان بین

غزل شمارهٔ 256ای ز لعل تو زنده نام مسیح

غزل شمارهٔ 256خالیست ازان رشک پری خانه ام امروز

غزل شمارهٔ 257ای تو را روی وفا با دگران

غزل شمارهٔ 257دارم از پیر مغان نقل که در دین مسیح

غزل شمارهٔ 257از شوق تو شوریست عجب در سرم امروز

غزل شمارهٔ 258خواهم ای گل که ز شوق تو بگریم چندان

غزل شمارهٔ 258ز مهر روی تو هر شب کنم نظاره صبح

غزل شمارهٔ 258لله الحمد آن جان و جهان آمد باز

غزل شمارهٔ 259شدم به صحبت پیر مغان سحرگاهان

غزل شمارهٔ 259رخش همت تند و ملک فقر را میدان فراخ

غزل شمارهٔ 259نبود عروس ملک سزای کنار و بوس

غزل شمارهٔ 260خوش آنکه در چمن ای نازنین تو باشی و من

غزل شمارهٔ 260ای بی لب توام به دهان قند ناب تلخ

غزل شمارهٔ 260صوفی از زنگ سوی آیینه دل بتراش