صنفِ غزل میں جامی کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 34کیست کز عشاق پیغامی رساند یار را

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 34

7 اشعار

غزل شمارهٔ 34ای خاک ته کفش تو کحل بصر ما

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 34

7 اشعار

غزل شمارهٔ 35روی خوش تو مطلع صبح صباحت است

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 35

7 اشعار

غزل شمارهٔ 35بخرام و باز جلوه ده آن سرو ناز را

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 35

7 اشعار

غزل شمارهٔ 35ما مرید راه عشقیم و جوانان پیر ما

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 35

7 اشعار

غزل شمارهٔ 36امشب ز شغل شاعریم حال دیگر است

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 36

7 اشعار

غزل شمارهٔ 36برکش ای صوفی ز سر این خرقه سالوس را

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 36

7 اشعار

غزل شمارهٔ 36کشته خنجر عشق است دل زنده ما

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 36

7 اشعار

غزل شمارهٔ 37آن شاخ گل که تازه بر و سایه پرور است

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 37

10 اشعار

غزل شمارهٔ 37من که جا کردم به دل آن کافر بدکیش را

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 37

7 اشعار

غزل شمارهٔ 37ای پریرخ مرو از خانه ما

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 37

7 اشعار

غزل شمارهٔ 38تا آن ذقن ز خط شده گوی معنبر است

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 38

7 اشعار

غزل شمارهٔ 38هر دم افروزی چو گل رخسار آتشناک را

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 38

7 اشعار

غزل شمارهٔ 38سرود مجلس درد است آه و ناله ما

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 38

7 اشعار

غزل شمارهٔ 39این کلبه نشیمن نیاز است

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 39

7 اشعار

غزل شمارهٔ 39مطرب امشب ساز کن با ناله من چنگ را

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 39

7 اشعار

غزل شمارهٔ 39نهال قد تو آمد عصای پیری ما

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 39

7 اشعار

غزل شمارهٔ 40به ابروان مه من در خم فلک طاق است

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 40

9 اشعار

غزل شمارهٔ 40من که خدمت کرده ام رندان درد آشام را

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 40

7 اشعار

غزل شمارهٔ 40نکرده قید غزالی گره گشایی ما

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 40

7 اشعار

غزل شمارهٔ 41جهد مل کن که باز عهد گل است

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 41

7 اشعار

غزل شمارهٔ 41می فزایی خط مشکین عارض چون سیم را

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 41

7 اشعار

غزل شمارهٔ 41غم نیست کافتد از تن فرسوده سر جدا

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 41

7 اشعار

غزل شمارهٔ 42چو در طریق ارادت نگار ما دودل است

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 42

7 اشعار

غزل شمارهٔ 42رحمی بده خدایا آن سنگدل جوان را

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 42

7 اشعار

غزل شمارهٔ 42کجاست منزلت ای گنج دیریاب کجا

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 42

9 اشعار

غزل شمارهٔ 43توسنت را رکاب ماه نو است

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 43

9 اشعار

غزل شمارهٔ 43گذشت از حد خروش و گریه ابر نوبهاران را

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 43

7 اشعار

غزل شمارهٔ 43خوش آن منزل که ماهی باشد آنجا

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 43

7 اشعار

غزل شمارهٔ 44واله عشق تو را تمییز خار از گل کی است

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 44

7 اشعار

غزل شمارهٔ 44معلم گو مده تعلیم بیداد آن پریرو را

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 44

7 اشعار

غزل شمارهٔ 44مرا هر لحظه زخمی بر دل از پیکان او بادا

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 44

7 اشعار

غزل شمارهٔ 45بود بهار من آن روز اگرچه فصل دی است

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 45

7 اشعار

غزل شمارهٔ 45گوشه برقع فتاد از طرف رخ آن ماه را

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 45

7 اشعار

غزل شمارهٔ 45ز چیست تفرقه مولوی ز جمع کتب

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 45

7 اشعار

غزل شمارهٔ 46ای رشک شاخ طوبی بالای دلربایت

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 46

10 اشعار

غزل شمارهٔ 46ای مه خرگه نشین از رخ برافکن پرده ا

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 46

7 اشعار

غزل شمارهٔ 46بود پاک از رنگها بی شیشه نور آفتاب

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 46

9 اشعار

غزل شمارهٔ 47رفت آنکه کام خواهم از لعل جانفزایت

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 47

7 اشعار

غزل شمارهٔ 47رخنه کردی دل به قصد جان من دیوانه را

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 47

7 اشعار

غزل شمارهٔ 47بده به رسم صبوح ای حریف جام شراب

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 47

7 اشعار

غزل شمارهٔ 48همانا آیت سجده ست خط از مصحف رویت

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 48

7 اشعار

غزل شمارهٔ 48دو هفته شد که ندیدم مه دو هفته خود را

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 48

7 اشعار

غزل شمارهٔ 48ابر تنک زند به زمین نرم نرم آب

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 48

13 اشعار

غزل شمارهٔ 49بلبلا هر شب تو را این ناله های زار چیست

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 49

8 اشعار

غزل شمارهٔ 49منم ز جان شده بنده مه یگانه خود را

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 49

7 اشعار

غزل شمارهٔ 49فی ایمن الزمان اتی احسن الکتاب

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 49

11 اشعار

غزل شمارهٔ 50حسنت از خط رونق دیگر گرفت

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 50

7 اشعار

غزل شمارهٔ 50بام برآی و جلوه ده ماه تمام خویش را

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 50

9 اشعار

غزل شمارهٔ 50گرم رسد ز زنخدان تو هزار آسیب

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 50

7 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 34–کیست کز عشاق پیغامی رساند یار را

غزل شمارهٔ 34–ای خاک ته کفش تو کحل بصر ما

غزل شمارهٔ 35–روی خوش تو مطلع صبح صباحت است

غزل شمارهٔ 35–بخرام و باز جلوه ده آن سرو ناز را

غزل شمارهٔ 35–ما مرید راه عشقیم و جوانان پیر ما

غزل شمارهٔ 36–امشب ز شغل شاعریم حال دیگر است

غزل شمارهٔ 36–برکش ای صوفی ز سر این خرقه سالوس را

غزل شمارهٔ 36–کشته خنجر عشق است دل زنده ما

غزل شمارهٔ 37–آن شاخ گل که تازه بر و سایه پرور است

غزل شمارهٔ 37–من که جا کردم به دل آن کافر بدکیش را

غزل شمارهٔ 37–ای پریرخ مرو از خانه ما

غزل شمارهٔ 38–تا آن ذقن ز خط شده گوی معنبر است

غزل شمارهٔ 38–هر دم افروزی چو گل رخسار آتشناک را

غزل شمارهٔ 38–سرود مجلس درد است آه و ناله ما

غزل شمارهٔ 39–این کلبه نشیمن نیاز است

غزل شمارهٔ 39–مطرب امشب ساز کن با ناله من چنگ را

غزل شمارهٔ 39–نهال قد تو آمد عصای پیری ما

غزل شمارهٔ 40–به ابروان مه من در خم فلک طاق است

غزل شمارهٔ 40–من که خدمت کرده ام رندان درد آشام را

غزل شمارهٔ 40–نکرده قید غزالی گره گشایی ما

غزل شمارهٔ 41–جهد مل کن که باز عهد گل است

غزل شمارهٔ 41–می فزایی خط مشکین عارض چون سیم را

غزل شمارهٔ 41–غم نیست کافتد از تن فرسوده سر جدا

غزل شمارهٔ 42–چو در طریق ارادت نگار ما دودل است

غزل شمارهٔ 42–رحمی بده خدایا آن سنگدل جوان را

غزل شمارهٔ 42–کجاست منزلت ای گنج دیریاب کجا

غزل شمارهٔ 43–توسنت را رکاب ماه نو است

غزل شمارهٔ 43–گذشت از حد خروش و گریه ابر نوبهاران را

غزل شمارهٔ 43–خوش آن منزل که ماهی باشد آنجا

غزل شمارهٔ 44–واله عشق تو را تمییز خار از گل کی است

غزل شمارهٔ 44–معلم گو مده تعلیم بیداد آن پریرو را

غزل شمارهٔ 44–مرا هر لحظه زخمی بر دل از پیکان او بادا

غزل شمارهٔ 45–بود بهار من آن روز اگرچه فصل دی است

غزل شمارهٔ 45–گوشه برقع فتاد از طرف رخ آن ماه را

غزل شمارهٔ 45–ز چیست تفرقه مولوی ز جمع کتب

غزل شمارهٔ 46–ای رشک شاخ طوبی بالای دلربایت

غزل شمارهٔ 46–ای مه خرگه نشین از رخ برافکن پرده ا

غزل شمارهٔ 46–بود پاک از رنگها بی شیشه نور آفتاب

غزل شمارهٔ 47–رفت آنکه کام خواهم از لعل جانفزایت

غزل شمارهٔ 47–رخنه کردی دل به قصد جان من دیوانه را

غزل شمارهٔ 47–بده به رسم صبوح ای حریف جام شراب

غزل شمارهٔ 48–همانا آیت سجده ست خط از مصحف رویت

غزل شمارهٔ 48–دو هفته شد که ندیدم مه دو هفته خود را

غزل شمارهٔ 48–ابر تنک زند به زمین نرم نرم آب

غزل شمارهٔ 49–بلبلا هر شب تو را این ناله های زار چیست

غزل شمارهٔ 49–منم ز جان شده بنده مه یگانه خود را

غزل شمارهٔ 49–فی ایمن الزمان اتی احسن الکتاب

غزل شمارهٔ 50–حسنت از خط رونق دیگر گرفت

غزل شمارهٔ 50–بام برآی و جلوه ده ماه تمام خویش را

غزل شمارهٔ 50–گرم رسد ز زنخدان تو هزار آسیب

صنفِ غزل میں جامی کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 34–کیست کز عشاق پیغامی رساند یار را

غزل شمارهٔ 34–ای خاک ته کفش تو کحل بصر ما

غزل شمارهٔ 35–روی خوش تو مطلع صبح صباحت است

غزل شمارهٔ 35–بخرام و باز جلوه ده آن سرو ناز را

غزل شمارهٔ 35–ما مرید راه عشقیم و جوانان پیر ما

غزل شمارهٔ 36–امشب ز شغل شاعریم حال دیگر است

غزل شمارهٔ 36–برکش ای صوفی ز سر این خرقه سالوس را

غزل شمارهٔ 36–کشته خنجر عشق است دل زنده ما

غزل شمارهٔ 37–آن شاخ گل که تازه بر و سایه پرور است

غزل شمارهٔ 37–من که جا کردم به دل آن کافر بدکیش را

غزل شمارهٔ 37–ای پریرخ مرو از خانه ما

غزل شمارهٔ 38–تا آن ذقن ز خط شده گوی معنبر است

غزل شمارهٔ 38–هر دم افروزی چو گل رخسار آتشناک را

غزل شمارهٔ 38–سرود مجلس درد است آه و ناله ما

غزل شمارهٔ 39–این کلبه نشیمن نیاز است

غزل شمارهٔ 39–مطرب امشب ساز کن با ناله من چنگ را

غزل شمارهٔ 39–نهال قد تو آمد عصای پیری ما

غزل شمارهٔ 40–به ابروان مه من در خم فلک طاق است

غزل شمارهٔ 40–من که خدمت کرده ام رندان درد آشام را

غزل شمارهٔ 40–نکرده قید غزالی گره گشایی ما

غزل شمارهٔ 41–جهد مل کن که باز عهد گل است

غزل شمارهٔ 41–می فزایی خط مشکین عارض چون سیم را

غزل شمارهٔ 41–غم نیست کافتد از تن فرسوده سر جدا

غزل شمارهٔ 42–چو در طریق ارادت نگار ما دودل است

غزل شمارهٔ 42–رحمی بده خدایا آن سنگدل جوان را

غزل شمارهٔ 42–کجاست منزلت ای گنج دیریاب کجا

غزل شمارهٔ 34کیست کز عشاق پیغامی رساند یار را

غزل شمارهٔ 34ای خاک ته کفش تو کحل بصر ما

غزل شمارهٔ 35روی خوش تو مطلع صبح صباحت است

غزل شمارهٔ 35بخرام و باز جلوه ده آن سرو ناز را

غزل شمارهٔ 35ما مرید راه عشقیم و جوانان پیر ما

غزل شمارهٔ 36امشب ز شغل شاعریم حال دیگر است

غزل شمارهٔ 36برکش ای صوفی ز سر این خرقه سالوس را

غزل شمارهٔ 36کشته خنجر عشق است دل زنده ما

غزل شمارهٔ 37آن شاخ گل که تازه بر و سایه پرور است

غزل شمارهٔ 37من که جا کردم به دل آن کافر بدکیش را

غزل شمارهٔ 37ای پریرخ مرو از خانه ما

غزل شمارهٔ 38تا آن ذقن ز خط شده گوی معنبر است

غزل شمارهٔ 38هر دم افروزی چو گل رخسار آتشناک را

غزل شمارهٔ 38سرود مجلس درد است آه و ناله ما

غزل شمارهٔ 39این کلبه نشیمن نیاز است

غزل شمارهٔ 39مطرب امشب ساز کن با ناله من چنگ را

غزل شمارهٔ 39نهال قد تو آمد عصای پیری ما

غزل شمارهٔ 40به ابروان مه من در خم فلک طاق است

غزل شمارهٔ 40من که خدمت کرده ام رندان درد آشام را

غزل شمارهٔ 40نکرده قید غزالی گره گشایی ما

غزل شمارهٔ 41جهد مل کن که باز عهد گل است

غزل شمارهٔ 41می فزایی خط مشکین عارض چون سیم را

غزل شمارهٔ 41غم نیست کافتد از تن فرسوده سر جدا

غزل شمارهٔ 42چو در طریق ارادت نگار ما دودل است

غزل شمارهٔ 42رحمی بده خدایا آن سنگدل جوان را

غزل شمارهٔ 42کجاست منزلت ای گنج دیریاب کجا

غزل شمارهٔ 43توسنت را رکاب ماه نو است

غزل شمارهٔ 43گذشت از حد خروش و گریه ابر نوبهاران را

غزل شمارهٔ 43خوش آن منزل که ماهی باشد آنجا

غزل شمارهٔ 44واله عشق تو را تمییز خار از گل کی است

غزل شمارهٔ 44معلم گو مده تعلیم بیداد آن پریرو را

غزل شمارهٔ 44مرا هر لحظه زخمی بر دل از پیکان او بادا

غزل شمارهٔ 45بود بهار من آن روز اگرچه فصل دی است

غزل شمارهٔ 45گوشه برقع فتاد از طرف رخ آن ماه را

غزل شمارهٔ 45ز چیست تفرقه مولوی ز جمع کتب

غزل شمارهٔ 46ای رشک شاخ طوبی بالای دلربایت

غزل شمارهٔ 46ای مه خرگه نشین از رخ برافکن پرده ا

غزل شمارهٔ 46بود پاک از رنگها بی شیشه نور آفتاب

غزل شمارهٔ 47رفت آنکه کام خواهم از لعل جانفزایت

غزل شمارهٔ 47رخنه کردی دل به قصد جان من دیوانه را

غزل شمارهٔ 47بده به رسم صبوح ای حریف جام شراب

غزل شمارهٔ 48همانا آیت سجده ست خط از مصحف رویت

غزل شمارهٔ 48دو هفته شد که ندیدم مه دو هفته خود را

غزل شمارهٔ 48ابر تنک زند به زمین نرم نرم آب

غزل شمارهٔ 49بلبلا هر شب تو را این ناله های زار چیست

غزل شمارهٔ 49منم ز جان شده بنده مه یگانه خود را

غزل شمارهٔ 49فی ایمن الزمان اتی احسن الکتاب

غزل شمارهٔ 50حسنت از خط رونق دیگر گرفت

غزل شمارهٔ 50بام برآی و جلوه ده ماه تمام خویش را

غزل شمارهٔ 50گرم رسد ز زنخدان تو هزار آسیب

غزل شمارهٔ 34کیست کز عشاق پیغامی رساند یار را

غزل شمارهٔ 34ای خاک ته کفش تو کحل بصر ما

غزل شمارهٔ 35روی خوش تو مطلع صبح صباحت است

غزل شمارهٔ 35بخرام و باز جلوه ده آن سرو ناز را

غزل شمارهٔ 35ما مرید راه عشقیم و جوانان پیر ما

غزل شمارهٔ 36امشب ز شغل شاعریم حال دیگر است

غزل شمارهٔ 36برکش ای صوفی ز سر این خرقه سالوس را

غزل شمارهٔ 36کشته خنجر عشق است دل زنده ما

غزل شمارهٔ 37آن شاخ گل که تازه بر و سایه پرور است

غزل شمارهٔ 37من که جا کردم به دل آن کافر بدکیش را

غزل شمارهٔ 37ای پریرخ مرو از خانه ما

غزل شمارهٔ 38تا آن ذقن ز خط شده گوی معنبر است

غزل شمارهٔ 38هر دم افروزی چو گل رخسار آتشناک را

غزل شمارهٔ 38سرود مجلس درد است آه و ناله ما

غزل شمارهٔ 39این کلبه نشیمن نیاز است

غزل شمارهٔ 39مطرب امشب ساز کن با ناله من چنگ را

غزل شمارهٔ 39نهال قد تو آمد عصای پیری ما

غزل شمارهٔ 40به ابروان مه من در خم فلک طاق است

غزل شمارهٔ 40من که خدمت کرده ام رندان درد آشام را

غزل شمارهٔ 40نکرده قید غزالی گره گشایی ما

غزل شمارهٔ 41جهد مل کن که باز عهد گل است

غزل شمارهٔ 41می فزایی خط مشکین عارض چون سیم را

غزل شمارهٔ 41غم نیست کافتد از تن فرسوده سر جدا

غزل شمارهٔ 42چو در طریق ارادت نگار ما دودل است

غزل شمارهٔ 42رحمی بده خدایا آن سنگدل جوان را

غزل شمارهٔ 42کجاست منزلت ای گنج دیریاب کجا

غزل شمارهٔ 43توسنت را رکاب ماه نو است

غزل شمارهٔ 43گذشت از حد خروش و گریه ابر نوبهاران را

غزل شمارهٔ 43خوش آن منزل که ماهی باشد آنجا

غزل شمارهٔ 44واله عشق تو را تمییز خار از گل کی است