صنفِ غزل میں جامی کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 17جز شمع کافوری مخوان آن سرو سیم اندام را

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 17

7 اشعار

غزل شمارهٔ 18چنان محروم خواهد یار از دیدار خود ما را

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 18

7 اشعار

غزل شمارهٔ 18نسیم الصبح زر منی ربی نجد و قبلها

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 18

7 اشعار

غزل شمارهٔ 18ای خط تو کرده رقم از مشک لوح سیم را

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 18

7 اشعار

غزل شمارهٔ 19خار غم بیخ فرو برده در آب و گل ما

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 19

7 اشعار

غزل شمارهٔ 19هر شب افروخته از آتش دل مشعله‌ها

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 19

7 اشعار

غزل شمارهٔ 19بنازم آن سوار نازنین را

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 19

7 اشعار

غزل شمارهٔ 20به سبز خطی یار و سفیدمویی ما

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 20

7 اشعار

غزل شمارهٔ 20تا بر ورق گل زدی از مشک رقم‌ها

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 20

7 اشعار

غزل شمارهٔ 20بی تو از جان ملالت است مرا

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 20

7 اشعار

غزل شمارهٔ 21ای خسته دل شکسته ما

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 21

7 اشعار

غزل شمارهٔ 21ای برده رخت رونق گل‌ها و سمن‌ها

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 21

7 اشعار

غزل شمارهٔ 21ای کرده نهان شرم جمال تو پری را

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 21

7 اشعار

غزل شمارهٔ 22گر در دلم از داغ نوت ماند اثرها

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 22

7 اشعار

غزل شمارهٔ 22ای غمت تخم شادمانی ها

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 22

7 اشعار

غزل شمارهٔ 22بر آستان تو عزیست خاکساران را

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 22

7 اشعار

غزل شمارهٔ 23هر شبی از تو درین گوشه کاشانه جدا

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 23

7 اشعار

غزل شمارهٔ 23به کعبه گر ننمایی جمال خود ما را

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 23

7 اشعار

غزل شمارهٔ 23زاهدا چند به طاعات مراعات مرا

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 23

7 اشعار

غزل شمارهٔ 24دستم از جور رقیب است ز دامان حبیب

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 24

7 اشعار

غزل شمارهٔ 24شد سحر قاید اقبال من شیدا را

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 24

7 اشعار

غزل شمارهٔ 24کیست کز خون پر رقم بیند رخ زرد مرا

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 24

7 اشعار

غزل شمارهٔ 25زلف معشوق به دست دگران است امشب

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 25

7 اشعار

غزل شمارهٔ 25سیمین ذقنا سنگدلا لاله عذارا

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 25

7 اشعار

غزل شمارهٔ 25رو ای صبا و بگو یار دلستان مرا

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 25

7 اشعار

غزل شمارهٔ 26ای سیه تر دل سنگین تو از روی رقیب

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 26

7 اشعار

غزل شمارهٔ 26خدای خیر دهاد آن جوان رعنا را

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 26

7 اشعار

غزل شمارهٔ 26نه کوی دوست هوای چمن گذاشت مرا

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 26

7 اشعار

غزل شمارهٔ 27ای دل به بوسه بر لب هر نازنین مچسپ

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 27

7 اشعار

غزل شمارهٔ 27زلف تو بر مه پریشان کرده مشک ناب را

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 27

7 اشعار

غزل شمارهٔ 27اژدهای عشق زد زخمی عجب بر دل مرا

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 27

7 اشعار

غزل شمارهٔ 28زهی فراق تو چون مرگ هادم اللذات

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 28

7 اشعار

غزل شمارهٔ 28من نه تنها خواهم این خوبان شهرآشوب را

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 28

7 اشعار

غزل شمارهٔ 28ای فکنده عزت حسنت به صد خواری مرا

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 28

7 اشعار

غزل شمارهٔ 29پیش قدت دست خدمت بسته هر سروی که هست

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 29

7 اشعار

غزل شمارهٔ 29شد خاک قدم طوبی آن سرو سهی قد را

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 29

7 اشعار

غزل شمارهٔ 29ماه من گر عیان کند خود را

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 29

7 اشعار

غزل شمارهٔ 30چو عشق بر دوجهان حرف اتحاد نوشت

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 30

7 اشعار

غزل شمارهٔ 30پیر ما بگذاشت آخر شیوه زهاد را

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 30

7 اشعار

غزل شمارهٔ 30تا دیده ام چو گل به ته پیرهن تو را

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 30

7 اشعار

غزل شمارهٔ 31صبحدم داشتم از غنچه نشکفته شگفت

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 31

7 اشعار

غزل شمارهٔ 31عشق باید کز دو عالم فرد سازد مرد را

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 31

7 اشعار

غزل شمارهٔ 31سبکدستی کن ای ساقی بده رطل گران ما را

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 31

7 اشعار

غزل شمارهٔ 32تا کرد جا به گوشم آوازه جمالت

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 32

7 اشعار

غزل شمارهٔ 32یارب انصافی بده آن شیخ دعوی دار را

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 32

7 اشعار

غزل شمارهٔ 32نشست اشک روان زنگ محنت از شب ما

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 32

7 اشعار

غزل شمارهٔ 33ماهی که خاست در شهر از رفتنش قیامت

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 33

7 اشعار

غزل شمارهٔ 33چند بوسم دست و پا پیک دیار یار را

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 33

7 اشعار

غزل شمارهٔ 33بیاکه تا ز تو ای مه تهیست منزل ما

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 33

7 اشعار

غزل شمارهٔ 34گنج مراد را که بر او قفل ابتلاست

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 34

7 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 17–جز شمع کافوری مخوان آن سرو سیم اندام را

غزل شمارهٔ 18–چنان محروم خواهد یار از دیدار خود ما را

غزل شمارهٔ 18–نسیم الصبح زر منی ربی نجد و قبلها

غزل شمارهٔ 18–ای خط تو کرده رقم از مشک لوح سیم را

غزل شمارهٔ 19–خار غم بیخ فرو برده در آب و گل ما

غزل شمارهٔ 19–هر شب افروخته از آتش دل مشعله‌ها

غزل شمارهٔ 19–بنازم آن سوار نازنین را

غزل شمارهٔ 20–به سبز خطی یار و سفیدمویی ما

غزل شمارهٔ 20–تا بر ورق گل زدی از مشک رقم‌ها

غزل شمارهٔ 20–بی تو از جان ملالت است مرا

غزل شمارهٔ 21–ای خسته دل شکسته ما

غزل شمارهٔ 21–ای برده رخت رونق گل‌ها و سمن‌ها

غزل شمارهٔ 21–ای کرده نهان شرم جمال تو پری را

غزل شمارهٔ 22–گر در دلم از داغ نوت ماند اثرها

غزل شمارهٔ 22–ای غمت تخم شادمانی ها

غزل شمارهٔ 22–بر آستان تو عزیست خاکساران را

غزل شمارهٔ 23–هر شبی از تو درین گوشه کاشانه جدا

غزل شمارهٔ 23–به کعبه گر ننمایی جمال خود ما را

غزل شمارهٔ 23–زاهدا چند به طاعات مراعات مرا

غزل شمارهٔ 24–دستم از جور رقیب است ز دامان حبیب

غزل شمارهٔ 24–شد سحر قاید اقبال من شیدا را

غزل شمارهٔ 24–کیست کز خون پر رقم بیند رخ زرد مرا

غزل شمارهٔ 25–زلف معشوق به دست دگران است امشب

غزل شمارهٔ 25–سیمین ذقنا سنگدلا لاله عذارا

غزل شمارهٔ 25–رو ای صبا و بگو یار دلستان مرا

غزل شمارهٔ 26–ای سیه تر دل سنگین تو از روی رقیب

غزل شمارهٔ 26–خدای خیر دهاد آن جوان رعنا را

غزل شمارهٔ 26–نه کوی دوست هوای چمن گذاشت مرا

غزل شمارهٔ 27–ای دل به بوسه بر لب هر نازنین مچسپ

غزل شمارهٔ 27–زلف تو بر مه پریشان کرده مشک ناب را

غزل شمارهٔ 27–اژدهای عشق زد زخمی عجب بر دل مرا

غزل شمارهٔ 28–زهی فراق تو چون مرگ هادم اللذات

غزل شمارهٔ 28–من نه تنها خواهم این خوبان شهرآشوب را

غزل شمارهٔ 28–ای فکنده عزت حسنت به صد خواری مرا

غزل شمارهٔ 29–پیش قدت دست خدمت بسته هر سروی که هست

غزل شمارهٔ 29–شد خاک قدم طوبی آن سرو سهی قد را

غزل شمارهٔ 29–ماه من گر عیان کند خود را

غزل شمارهٔ 30–چو عشق بر دوجهان حرف اتحاد نوشت

غزل شمارهٔ 30–پیر ما بگذاشت آخر شیوه زهاد را

غزل شمارهٔ 30–تا دیده ام چو گل به ته پیرهن تو را

غزل شمارهٔ 31–صبحدم داشتم از غنچه نشکفته شگفت

غزل شمارهٔ 31–عشق باید کز دو عالم فرد سازد مرد را

غزل شمارهٔ 31–سبکدستی کن ای ساقی بده رطل گران ما را

غزل شمارهٔ 32–تا کرد جا به گوشم آوازه جمالت

غزل شمارهٔ 32–یارب انصافی بده آن شیخ دعوی دار را

غزل شمارهٔ 32–نشست اشک روان زنگ محنت از شب ما

غزل شمارهٔ 33–ماهی که خاست در شهر از رفتنش قیامت

غزل شمارهٔ 33–چند بوسم دست و پا پیک دیار یار را

غزل شمارهٔ 33–بیاکه تا ز تو ای مه تهیست منزل ما

غزل شمارهٔ 34–گنج مراد را که بر او قفل ابتلاست

صنفِ غزل میں جامی کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 17–جز شمع کافوری مخوان آن سرو سیم اندام را

غزل شمارهٔ 18–چنان محروم خواهد یار از دیدار خود ما را

غزل شمارهٔ 18–نسیم الصبح زر منی ربی نجد و قبلها

غزل شمارهٔ 18–ای خط تو کرده رقم از مشک لوح سیم را

غزل شمارهٔ 19–خار غم بیخ فرو برده در آب و گل ما

غزل شمارهٔ 19–هر شب افروخته از آتش دل مشعله‌ها

غزل شمارهٔ 19–بنازم آن سوار نازنین را

غزل شمارهٔ 20–به سبز خطی یار و سفیدمویی ما

غزل شمارهٔ 20–تا بر ورق گل زدی از مشک رقم‌ها

غزل شمارهٔ 20–بی تو از جان ملالت است مرا

غزل شمارهٔ 21–ای خسته دل شکسته ما

غزل شمارهٔ 21–ای برده رخت رونق گل‌ها و سمن‌ها

غزل شمارهٔ 21–ای کرده نهان شرم جمال تو پری را

غزل شمارهٔ 22–گر در دلم از داغ نوت ماند اثرها

غزل شمارهٔ 22–ای غمت تخم شادمانی ها

غزل شمارهٔ 22–بر آستان تو عزیست خاکساران را

غزل شمارهٔ 23–هر شبی از تو درین گوشه کاشانه جدا

غزل شمارهٔ 23–به کعبه گر ننمایی جمال خود ما را

غزل شمارهٔ 23–زاهدا چند به طاعات مراعات مرا

غزل شمارهٔ 24–دستم از جور رقیب است ز دامان حبیب

غزل شمارهٔ 24–شد سحر قاید اقبال من شیدا را

غزل شمارهٔ 24–کیست کز خون پر رقم بیند رخ زرد مرا

غزل شمارهٔ 25–زلف معشوق به دست دگران است امشب

غزل شمارهٔ 25–سیمین ذقنا سنگدلا لاله عذارا

غزل شمارهٔ 25–رو ای صبا و بگو یار دلستان مرا

غزل شمارهٔ 26–ای سیه تر دل سنگین تو از روی رقیب

غزل شمارهٔ 17جز شمع کافوری مخوان آن سرو سیم اندام را

غزل شمارهٔ 18چنان محروم خواهد یار از دیدار خود ما را

غزل شمارهٔ 18نسیم الصبح زر منی ربی نجد و قبلها

غزل شمارهٔ 18ای خط تو کرده رقم از مشک لوح سیم را

غزل شمارهٔ 19خار غم بیخ فرو برده در آب و گل ما

غزل شمارهٔ 19هر شب افروخته از آتش دل مشعله‌ها

غزل شمارهٔ 19بنازم آن سوار نازنین را

غزل شمارهٔ 20به سبز خطی یار و سفیدمویی ما

غزل شمارهٔ 20تا بر ورق گل زدی از مشک رقم‌ها

غزل شمارهٔ 20بی تو از جان ملالت است مرا

غزل شمارهٔ 21ای خسته دل شکسته ما

غزل شمارهٔ 21ای برده رخت رونق گل‌ها و سمن‌ها

غزل شمارهٔ 21ای کرده نهان شرم جمال تو پری را

غزل شمارهٔ 22گر در دلم از داغ نوت ماند اثرها

غزل شمارهٔ 22ای غمت تخم شادمانی ها

غزل شمارهٔ 22بر آستان تو عزیست خاکساران را

غزل شمارهٔ 23هر شبی از تو درین گوشه کاشانه جدا

غزل شمارهٔ 23به کعبه گر ننمایی جمال خود ما را

غزل شمارهٔ 23زاهدا چند به طاعات مراعات مرا

غزل شمارهٔ 24دستم از جور رقیب است ز دامان حبیب

غزل شمارهٔ 24شد سحر قاید اقبال من شیدا را

غزل شمارهٔ 24کیست کز خون پر رقم بیند رخ زرد مرا

غزل شمارهٔ 25زلف معشوق به دست دگران است امشب

غزل شمارهٔ 25سیمین ذقنا سنگدلا لاله عذارا

غزل شمارهٔ 25رو ای صبا و بگو یار دلستان مرا

غزل شمارهٔ 26ای سیه تر دل سنگین تو از روی رقیب

غزل شمارهٔ 26خدای خیر دهاد آن جوان رعنا را

غزل شمارهٔ 26نه کوی دوست هوای چمن گذاشت مرا

غزل شمارهٔ 27ای دل به بوسه بر لب هر نازنین مچسپ

غزل شمارهٔ 27زلف تو بر مه پریشان کرده مشک ناب را

غزل شمارهٔ 27اژدهای عشق زد زخمی عجب بر دل مرا

غزل شمارهٔ 28زهی فراق تو چون مرگ هادم اللذات

غزل شمارهٔ 28من نه تنها خواهم این خوبان شهرآشوب را

غزل شمارهٔ 28ای فکنده عزت حسنت به صد خواری مرا

غزل شمارهٔ 29پیش قدت دست خدمت بسته هر سروی که هست

غزل شمارهٔ 29شد خاک قدم طوبی آن سرو سهی قد را

غزل شمارهٔ 29ماه من گر عیان کند خود را

غزل شمارهٔ 30چو عشق بر دوجهان حرف اتحاد نوشت

غزل شمارهٔ 30پیر ما بگذاشت آخر شیوه زهاد را

غزل شمارهٔ 30تا دیده ام چو گل به ته پیرهن تو را

غزل شمارهٔ 31صبحدم داشتم از غنچه نشکفته شگفت

غزل شمارهٔ 31عشق باید کز دو عالم فرد سازد مرد را

غزل شمارهٔ 31سبکدستی کن ای ساقی بده رطل گران ما را

غزل شمارهٔ 32تا کرد جا به گوشم آوازه جمالت

غزل شمارهٔ 32یارب انصافی بده آن شیخ دعوی دار را

غزل شمارهٔ 32نشست اشک روان زنگ محنت از شب ما

غزل شمارهٔ 33ماهی که خاست در شهر از رفتنش قیامت

غزل شمارهٔ 33چند بوسم دست و پا پیک دیار یار را

غزل شمارهٔ 33بیاکه تا ز تو ای مه تهیست منزل ما

غزل شمارهٔ 34گنج مراد را که بر او قفل ابتلاست

غزل شمارهٔ 17جز شمع کافوری مخوان آن سرو سیم اندام را

غزل شمارهٔ 18چنان محروم خواهد یار از دیدار خود ما را

غزل شمارهٔ 18نسیم الصبح زر منی ربی نجد و قبلها

غزل شمارهٔ 18ای خط تو کرده رقم از مشک لوح سیم را

غزل شمارهٔ 19خار غم بیخ فرو برده در آب و گل ما

غزل شمارهٔ 19هر شب افروخته از آتش دل مشعله‌ها

غزل شمارهٔ 19بنازم آن سوار نازنین را

غزل شمارهٔ 20به سبز خطی یار و سفیدمویی ما

غزل شمارهٔ 20تا بر ورق گل زدی از مشک رقم‌ها

غزل شمارهٔ 20بی تو از جان ملالت است مرا

غزل شمارهٔ 21ای خسته دل شکسته ما

غزل شمارهٔ 21ای برده رخت رونق گل‌ها و سمن‌ها

غزل شمارهٔ 21ای کرده نهان شرم جمال تو پری را

غزل شمارهٔ 22گر در دلم از داغ نوت ماند اثرها

غزل شمارهٔ 22ای غمت تخم شادمانی ها

غزل شمارهٔ 22بر آستان تو عزیست خاکساران را

غزل شمارهٔ 23هر شبی از تو درین گوشه کاشانه جدا

غزل شمارهٔ 23به کعبه گر ننمایی جمال خود ما را

غزل شمارهٔ 23زاهدا چند به طاعات مراعات مرا

غزل شمارهٔ 24دستم از جور رقیب است ز دامان حبیب

غزل شمارهٔ 24شد سحر قاید اقبال من شیدا را

غزل شمارهٔ 24کیست کز خون پر رقم بیند رخ زرد مرا

غزل شمارهٔ 25زلف معشوق به دست دگران است امشب

غزل شمارهٔ 25سیمین ذقنا سنگدلا لاله عذارا

غزل شمارهٔ 25رو ای صبا و بگو یار دلستان مرا

غزل شمارهٔ 26ای سیه تر دل سنگین تو از روی رقیب

غزل شمارهٔ 26خدای خیر دهاد آن جوان رعنا را

غزل شمارهٔ 26نه کوی دوست هوای چمن گذاشت مرا

غزل شمارهٔ 27ای دل به بوسه بر لب هر نازنین مچسپ

غزل شمارهٔ 27زلف تو بر مه پریشان کرده مشک ناب را