صفحۂ اولشعراءلغاتاوزاناصنافمترجمینصداکارہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

شعراءاوزاناصنافصداکارانمترجمین

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. جامی
  2. »دیوان اشعار
  3. »واسطة العقد
  4. »غزلیات
  5. »غزل شمارهٔ 29

غزل شمارهٔ 29

شاعر: جامی

وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

قافیہ: انکندخودرا

صنف: غزل

Toggle stanza 1
1

ماه من گر عیان کند خود را

قبله عاشقان کند خود را

2

او فرشته ست جای آن دارد

کز نظرها نهان کند خود را

3

جرعه نوش لبش به آب حیات

زنده جاودان کند خود را

4

تیر اگر سرو قامتش بیند

پی خدمت کمان کند خود را

5

گر دهد دست شیر گردون را

سگ آن آستان کند خود را

6

چون کند سرمگی غبار رهش

چشم من سرمه دان کند خود را

7

گر تواند به وصف او جامی

پای تا سر زبان کند خود را

◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

ای فکنده عزت حسنت به صد خواری مرا

از تو خشنودم به هر خواری که می داری مرا

جامی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 28

اگلی نظم

تا دیده ام چو گل به ته پیرهن تو را

گلبرگ ناز خوانده ام از لطف تن تو را

جامی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 30

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور