صفحۂ اولشعراءلغاتاوزاناصنافمترجمینصداکارہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

شعراءاوزاناصنافصداکارانمترجمین

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. جامی
  2. »دیوان اشعار
  3. »خاتمة الحیات
  4. »غزلیات
  5. »غزل شمارهٔ 39

غزل شمارهٔ 39

شاعر: جامی

وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)

قافیہ: ازاست

صنف: غزل

Toggle stanza 1
1

این کلبه نشیمن نیاز است

خلوتگه محرمان راز است

2

چون خانه چشم اهل بینش

بر روی خسان درش فراز است

3

هر نقش عجب در او که بینی

آیینه صنع نقش ساز است

4

خوش آن که ز هر کتاب در وی

بر شاهد علم دیده باز است

5

آن شاهد خوش که بر رخ او

از خط ورق نقاب ناز است

6

شاهد اینست در حقیقت

باقی همه صورت مجاز است

7

کوتاه کن این حدیث جامی

کافسانه شاهدان دراز است

◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

تا آن ذقن ز خط شده گوی معنبر است

زان عنبرین شمامه مشامم معطر است

جامی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 38

اگلی نظم

به ابروان مه من در خم فلک طاق است

به روی روشن خود نور چشم آفاق است

جامی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 40

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور