صنفِ غزل میں جامی کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 234چون سایه به خاک افکند آن سرو نه بر من

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 234

5 اشعار

غزل شمارهٔ 234کیم پیکان تو از دل برآید

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 234

7 اشعار

غزل شمارهٔ 235یاد آن روزی که با خوبان سری می‌داشتم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 235

7 اشعار

غزل شمارهٔ 235ای که هرگز نشود زلف کجت با ما راست

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 235

7 اشعار

غزل شمارهٔ 235به من دارد دلت جنگی که دارد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 235

7 اشعار

غزل شمارهٔ 236طره از روی چو مه بگشا که بگشاید دلم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 236

7 اشعار

غزل شمارهٔ 236چه گویم کز فراقت چونم ای دوست

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 236

7 اشعار

غزل شمارهٔ 236باز گل اسباب معشوقی به بستان ساز کرد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 236

9 اشعار

غزل شمارهٔ 237ای زده نوبت غمت ناله صبحگاهیم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 237

7 اشعار

غزل شمارهٔ 237دور از رخ تو چنانم ای دوست

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 237

7 اشعار

غزل شمارهٔ 237آن ترک کج کله چو هوای شکار کرد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 237

7 اشعار

غزل شمارهٔ 238شب از گریه چندان گهر سفته ام

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 238

7 اشعار

غزل شمارهٔ 238دوش بر یاد تو چشمم دم به دم خون می‌گریست

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 238

7 اشعار

غزل شمارهٔ 238گر ز هجران چشم من زینگونه خون پالا شود

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 238

7 اشعار

غزل شمارهٔ 239به روز وصل پیاپی نمای دیدارم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 239

7 اشعار

غزل شمارهٔ 239یار خطی که بر عذار نوشت

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 239

7 اشعار

غزل شمارهٔ 239رفتی و دل ز هجر تو با سوز و آه ماند

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 239

7 اشعار

غزل شمارهٔ 240کیم من که وصلت تمنا کنم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 240

7 اشعار

غزل شمارهٔ 240یار نازک دل که بی موجب ز من آزار داشت

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 240

7 اشعار

غزل شمارهٔ 240خبر آمدن یار دلم خرم کرد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 240

7 اشعار

غزل شمارهٔ 241ز سیلی غمت از دیده خون همی بارم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 241

7 اشعار

غزل شمارهٔ 241شب یاد رخت در دل ویران شده ره داشت

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 241

7 اشعار

غزل شمارهٔ 241سحر چون ابر نیسان سایه بان بر کشتزاران زد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 241

11 اشعار

غزل شمارهٔ 242نوازشنامه ای آورد باد از حضرت جانان

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 242

10 اشعار

غزل شمارهٔ 242دردا که یار جانب ما را نگه نداشت

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 242

7 اشعار

غزل شمارهٔ 242بیا که خسته دلان را تویی معاد و معاذ

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 242

7 اشعار

غزل شمارهٔ 243تو نازنین جوانی و من پیر ناتوان

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 243

7 اشعار

غزل شمارهٔ 243صبا ز چشم من آن خاک پا دریغ نداشت

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 243

7 اشعار

غزل شمارهٔ 243معنی الوجود فی صورالکون قد ظهر

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 243

7 اشعار

غزل شمارهٔ 244دانی که چیست بر رخم این اشک لاله گون

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 244

7 اشعار

غزل شمارهٔ 244بر سر کویی که روزی سرو ناز من گذشت

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 244

7 اشعار

غزل شمارهٔ 244شمت برقا یلوح للاسرار

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 244

11 اشعار

غزل شمارهٔ 245خدایا به آن سرو نازم رسان

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 245

7 اشعار

غزل شمارهٔ 245جان تن فرسوده را با غم هجران گذاشت

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 245

7 اشعار

غزل شمارهٔ 245گر همچو عود جا دهدم یار در کنار

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 245

9 اشعار

غزل شمارهٔ 246به بستان می‌گذر وز چهره گل‌ها را خجل می‌کن

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 246

7 اشعار

غزل شمارهٔ 246باز بر شکل دگر می بینمت

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 246

7 اشعار

غزل شمارهٔ 246اگر پرده برخیزد از روی کار

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 246

7 اشعار

غزل شمارهٔ 247نگارا ز درماندگان یاد می کن

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 247

7 اشعار

غزل شمارهٔ 247تا ز آتش تب شمع رخت تاب گرفته ست

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 247

7 اشعار

غزل شمارهٔ 247زهی نور تو از هر ذره ظاهر

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 247

9 اشعار

غزل شمارهٔ 248نگارا شبی همنشین باش با من

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 248

9 اشعار

غزل شمارهٔ 248آن سنگدل چو پیش اسیران غم نشست

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 248

7 اشعار

غزل شمارهٔ 248تو نور مطلقی و دیگران مجالی نور

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 248

9 اشعار

غزل شمارهٔ 249بیا ای شهره در عشقت به شهر حسن مشهوران

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 249

7 اشعار

غزل شمارهٔ 249در بزم ما که می رود از نقل و جام بحث

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 249

7 اشعار

غزل شمارهٔ 249کار من آمد به جان از یار دور

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 249

7 اشعار

غزل شمارهٔ 250تیغ مژگان را به خون عشقبازان تیز کن

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 250

7 اشعار

غزل شمارهٔ 250ای خاک ره تو عرش را تاج

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 250

9 اشعار

غزل شمارهٔ 250مکن در کشتنم زین بیش تقصیر

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 250

7 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 234–چون سایه به خاک افکند آن سرو نه بر من

غزل شمارهٔ 234–کیم پیکان تو از دل برآید

غزل شمارهٔ 235–یاد آن روزی که با خوبان سری می‌داشتم

غزل شمارهٔ 235–ای که هرگز نشود زلف کجت با ما راست

غزل شمارهٔ 235–به من دارد دلت جنگی که دارد

غزل شمارهٔ 236–طره از روی چو مه بگشا که بگشاید دلم

غزل شمارهٔ 236–چه گویم کز فراقت چونم ای دوست

غزل شمارهٔ 236–باز گل اسباب معشوقی به بستان ساز کرد

غزل شمارهٔ 237–ای زده نوبت غمت ناله صبحگاهیم

غزل شمارهٔ 237–دور از رخ تو چنانم ای دوست

غزل شمارهٔ 237–آن ترک کج کله چو هوای شکار کرد

غزل شمارهٔ 238–شب از گریه چندان گهر سفته ام

غزل شمارهٔ 238–دوش بر یاد تو چشمم دم به دم خون می‌گریست

غزل شمارهٔ 238–گر ز هجران چشم من زینگونه خون پالا شود

غزل شمارهٔ 239–به روز وصل پیاپی نمای دیدارم

غزل شمارهٔ 239–یار خطی که بر عذار نوشت

غزل شمارهٔ 239–رفتی و دل ز هجر تو با سوز و آه ماند

غزل شمارهٔ 240–کیم من که وصلت تمنا کنم

غزل شمارهٔ 240–یار نازک دل که بی موجب ز من آزار داشت

غزل شمارهٔ 240–خبر آمدن یار دلم خرم کرد

غزل شمارهٔ 241–ز سیلی غمت از دیده خون همی بارم

غزل شمارهٔ 241–شب یاد رخت در دل ویران شده ره داشت

غزل شمارهٔ 241–سحر چون ابر نیسان سایه بان بر کشتزاران زد

غزل شمارهٔ 242–نوازشنامه ای آورد باد از حضرت جانان

غزل شمارهٔ 242–دردا که یار جانب ما را نگه نداشت

غزل شمارهٔ 242–بیا که خسته دلان را تویی معاد و معاذ

غزل شمارهٔ 243–تو نازنین جوانی و من پیر ناتوان

غزل شمارهٔ 243–صبا ز چشم من آن خاک پا دریغ نداشت

غزل شمارهٔ 243–معنی الوجود فی صورالکون قد ظهر

غزل شمارهٔ 244–دانی که چیست بر رخم این اشک لاله گون

غزل شمارهٔ 244–بر سر کویی که روزی سرو ناز من گذشت

غزل شمارهٔ 244–شمت برقا یلوح للاسرار

غزل شمارهٔ 245–خدایا به آن سرو نازم رسان

غزل شمارهٔ 245–جان تن فرسوده را با غم هجران گذاشت

غزل شمارهٔ 245–گر همچو عود جا دهدم یار در کنار

غزل شمارهٔ 246–به بستان می‌گذر وز چهره گل‌ها را خجل می‌کن

غزل شمارهٔ 246–باز بر شکل دگر می بینمت

غزل شمارهٔ 246–اگر پرده برخیزد از روی کار

غزل شمارهٔ 247–نگارا ز درماندگان یاد می کن

غزل شمارهٔ 247–تا ز آتش تب شمع رخت تاب گرفته ست

غزل شمارهٔ 247–زهی نور تو از هر ذره ظاهر

غزل شمارهٔ 248–نگارا شبی همنشین باش با من

غزل شمارهٔ 248–آن سنگدل چو پیش اسیران غم نشست

غزل شمارهٔ 248–تو نور مطلقی و دیگران مجالی نور

غزل شمارهٔ 249–بیا ای شهره در عشقت به شهر حسن مشهوران

غزل شمارهٔ 249–در بزم ما که می رود از نقل و جام بحث

غزل شمارهٔ 249–کار من آمد به جان از یار دور

غزل شمارهٔ 250–تیغ مژگان را به خون عشقبازان تیز کن

غزل شمارهٔ 250–ای خاک ره تو عرش را تاج

غزل شمارهٔ 250–مکن در کشتنم زین بیش تقصیر

صنفِ غزل میں جامی کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 234–چون سایه به خاک افکند آن سرو نه بر من

غزل شمارهٔ 234–کیم پیکان تو از دل برآید

غزل شمارهٔ 235–یاد آن روزی که با خوبان سری می‌داشتم

غزل شمارهٔ 235–ای که هرگز نشود زلف کجت با ما راست

غزل شمارهٔ 235–به من دارد دلت جنگی که دارد

غزل شمارهٔ 236–طره از روی چو مه بگشا که بگشاید دلم

غزل شمارهٔ 236–چه گویم کز فراقت چونم ای دوست

غزل شمارهٔ 236–باز گل اسباب معشوقی به بستان ساز کرد

غزل شمارهٔ 237–ای زده نوبت غمت ناله صبحگاهیم

غزل شمارهٔ 237–دور از رخ تو چنانم ای دوست

غزل شمارهٔ 237–آن ترک کج کله چو هوای شکار کرد

غزل شمارهٔ 238–شب از گریه چندان گهر سفته ام

غزل شمارهٔ 238–دوش بر یاد تو چشمم دم به دم خون می‌گریست

غزل شمارهٔ 238–گر ز هجران چشم من زینگونه خون پالا شود

غزل شمارهٔ 239–به روز وصل پیاپی نمای دیدارم

غزل شمارهٔ 239–یار خطی که بر عذار نوشت

غزل شمارهٔ 239–رفتی و دل ز هجر تو با سوز و آه ماند

غزل شمارهٔ 240–کیم من که وصلت تمنا کنم

غزل شمارهٔ 240–یار نازک دل که بی موجب ز من آزار داشت

غزل شمارهٔ 240–خبر آمدن یار دلم خرم کرد

غزل شمارهٔ 241–ز سیلی غمت از دیده خون همی بارم

غزل شمارهٔ 241–شب یاد رخت در دل ویران شده ره داشت

غزل شمارهٔ 241–سحر چون ابر نیسان سایه بان بر کشتزاران زد

غزل شمارهٔ 242–نوازشنامه ای آورد باد از حضرت جانان

غزل شمارهٔ 242–دردا که یار جانب ما را نگه نداشت

غزل شمارهٔ 242–بیا که خسته دلان را تویی معاد و معاذ

غزل شمارهٔ 234چون سایه به خاک افکند آن سرو نه بر من

غزل شمارهٔ 234کیم پیکان تو از دل برآید

غزل شمارهٔ 235یاد آن روزی که با خوبان سری می‌داشتم

غزل شمارهٔ 235ای که هرگز نشود زلف کجت با ما راست

غزل شمارهٔ 235به من دارد دلت جنگی که دارد

غزل شمارهٔ 236طره از روی چو مه بگشا که بگشاید دلم

غزل شمارهٔ 236چه گویم کز فراقت چونم ای دوست

غزل شمارهٔ 236باز گل اسباب معشوقی به بستان ساز کرد

غزل شمارهٔ 237ای زده نوبت غمت ناله صبحگاهیم

غزل شمارهٔ 237دور از رخ تو چنانم ای دوست

غزل شمارهٔ 237آن ترک کج کله چو هوای شکار کرد

غزل شمارهٔ 238شب از گریه چندان گهر سفته ام

غزل شمارهٔ 238دوش بر یاد تو چشمم دم به دم خون می‌گریست

غزل شمارهٔ 238گر ز هجران چشم من زینگونه خون پالا شود

غزل شمارهٔ 239به روز وصل پیاپی نمای دیدارم

غزل شمارهٔ 239یار خطی که بر عذار نوشت

غزل شمارهٔ 239رفتی و دل ز هجر تو با سوز و آه ماند

غزل شمارهٔ 240کیم من که وصلت تمنا کنم

غزل شمارهٔ 240یار نازک دل که بی موجب ز من آزار داشت

غزل شمارهٔ 240خبر آمدن یار دلم خرم کرد

غزل شمارهٔ 241ز سیلی غمت از دیده خون همی بارم

غزل شمارهٔ 241شب یاد رخت در دل ویران شده ره داشت

غزل شمارهٔ 241سحر چون ابر نیسان سایه بان بر کشتزاران زد

غزل شمارهٔ 242نوازشنامه ای آورد باد از حضرت جانان

غزل شمارهٔ 242دردا که یار جانب ما را نگه نداشت

غزل شمارهٔ 242بیا که خسته دلان را تویی معاد و معاذ

غزل شمارهٔ 243تو نازنین جوانی و من پیر ناتوان

غزل شمارهٔ 243صبا ز چشم من آن خاک پا دریغ نداشت

غزل شمارهٔ 243معنی الوجود فی صورالکون قد ظهر

غزل شمارهٔ 244دانی که چیست بر رخم این اشک لاله گون

غزل شمارهٔ 244بر سر کویی که روزی سرو ناز من گذشت

غزل شمارهٔ 244شمت برقا یلوح للاسرار

غزل شمارهٔ 245خدایا به آن سرو نازم رسان

غزل شمارهٔ 245جان تن فرسوده را با غم هجران گذاشت

غزل شمارهٔ 245گر همچو عود جا دهدم یار در کنار

غزل شمارهٔ 246به بستان می‌گذر وز چهره گل‌ها را خجل می‌کن

غزل شمارهٔ 246باز بر شکل دگر می بینمت

غزل شمارهٔ 246اگر پرده برخیزد از روی کار

غزل شمارهٔ 247نگارا ز درماندگان یاد می کن

غزل شمارهٔ 247تا ز آتش تب شمع رخت تاب گرفته ست

غزل شمارهٔ 247زهی نور تو از هر ذره ظاهر

غزل شمارهٔ 248نگارا شبی همنشین باش با من

غزل شمارهٔ 248آن سنگدل چو پیش اسیران غم نشست

غزل شمارهٔ 248تو نور مطلقی و دیگران مجالی نور

غزل شمارهٔ 249بیا ای شهره در عشقت به شهر حسن مشهوران

غزل شمارهٔ 249در بزم ما که می رود از نقل و جام بحث

غزل شمارهٔ 249کار من آمد به جان از یار دور

غزل شمارهٔ 250تیغ مژگان را به خون عشقبازان تیز کن

غزل شمارهٔ 250ای خاک ره تو عرش را تاج

غزل شمارهٔ 250مکن در کشتنم زین بیش تقصیر

غزل شمارهٔ 234چون سایه به خاک افکند آن سرو نه بر من

غزل شمارهٔ 234کیم پیکان تو از دل برآید

غزل شمارهٔ 235یاد آن روزی که با خوبان سری می‌داشتم

غزل شمارهٔ 235ای که هرگز نشود زلف کجت با ما راست

غزل شمارهٔ 235به من دارد دلت جنگی که دارد

غزل شمارهٔ 236طره از روی چو مه بگشا که بگشاید دلم

غزل شمارهٔ 236چه گویم کز فراقت چونم ای دوست

غزل شمارهٔ 236باز گل اسباب معشوقی به بستان ساز کرد

غزل شمارهٔ 237ای زده نوبت غمت ناله صبحگاهیم

غزل شمارهٔ 237دور از رخ تو چنانم ای دوست

غزل شمارهٔ 237آن ترک کج کله چو هوای شکار کرد

غزل شمارهٔ 238شب از گریه چندان گهر سفته ام

غزل شمارهٔ 238دوش بر یاد تو چشمم دم به دم خون می‌گریست

غزل شمارهٔ 238گر ز هجران چشم من زینگونه خون پالا شود

غزل شمارهٔ 239به روز وصل پیاپی نمای دیدارم

غزل شمارهٔ 239یار خطی که بر عذار نوشت

غزل شمارهٔ 239رفتی و دل ز هجر تو با سوز و آه ماند

غزل شمارهٔ 240کیم من که وصلت تمنا کنم

غزل شمارهٔ 240یار نازک دل که بی موجب ز من آزار داشت

غزل شمارهٔ 240خبر آمدن یار دلم خرم کرد

غزل شمارهٔ 241ز سیلی غمت از دیده خون همی بارم

غزل شمارهٔ 241شب یاد رخت در دل ویران شده ره داشت

غزل شمارهٔ 241سحر چون ابر نیسان سایه بان بر کشتزاران زد

غزل شمارهٔ 242نوازشنامه ای آورد باد از حضرت جانان

غزل شمارهٔ 242دردا که یار جانب ما را نگه نداشت

غزل شمارهٔ 242بیا که خسته دلان را تویی معاد و معاذ

غزل شمارهٔ 243تو نازنین جوانی و من پیر ناتوان

غزل شمارهٔ 243صبا ز چشم من آن خاک پا دریغ نداشت

غزل شمارهٔ 243معنی الوجود فی صورالکون قد ظهر

غزل شمارهٔ 244دانی که چیست بر رخم این اشک لاله گون