غزلیات

غزل شمارهٔ 201دلم که بی تو ز هیچ آرزو ندارد حظ

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 201

7 اشعار

غزل شمارهٔ 202زآتش عشقت علم زد رشته جانم چو شمع

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 202

7 اشعار

غزل شمارهٔ 203عمرها آن که به سویم گذری داشت دریغ

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 203

7 اشعار

غزل شمارهٔ 204کجا شد آنکه ز بغداد مستقر سلف

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 204

9 اشعار

غزل شمارهٔ 205صوفی شهر آن به انواع فضایل متصف

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 205

7 اشعار

غزل شمارهٔ 206حشمت میفروش بین بر در او ز هر طرف

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 206

7 اشعار

غزل شمارهٔ 207شب نهان آن مستم از بالای سر بگذشت حیف

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 207

7 اشعار

غزل شمارهٔ 208دنت منازل من کنت منه بالاشواق

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 208

7 اشعار

غزل شمارهٔ 209به خود گمان من آن بود در بدایت عشق

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 209

7 اشعار

غزل شمارهٔ 210بیا ساقی بیار آن باده پاک

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 210

7 اشعار

غزل شمارهٔ 211مراست بی رخ تو شادیی به غم نزدیک

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 211

9 اشعار

غزل شمارهٔ 212شکر آمد ز خنده تو به تنگ

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 212

7 اشعار

غزل شمارهٔ 213از در بسته و دیوار بلند تو به تنگ

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 213

7 اشعار

غزل شمارهٔ 214هرکس آرد دامن صلحت به چنگ

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 214

7 اشعار

غزل شمارهٔ 215مصطفایی به صفای دو رخ و لعل تو آل

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 215

7 اشعار

غزل شمارهٔ 216بیا که فصل بهار است و محتسب معزول

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 216

7 اشعار

غزل شمارهٔ 217در دهانت شک است و آن دو سه خال

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 217

7 اشعار

غزل شمارهٔ 218قد بدا الصبح علی اسعد فال

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 218

7 اشعار

غزل شمارهٔ 219ای پای دل ز زلفت در عنبرین سلاسل

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 219

7 اشعار

غزل شمارهٔ 220شراب لعل بده ساقیا که یک دو سه دم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 220

7 اشعار

غزل شمارهٔ 221دور از توام افتاده بر بستر درد و غم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 221

8 اشعار

غزل شمارهٔ 222ای تنت سیم و بر و ساعد و بازو همه سیم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 222

7 اشعار

غزل شمارهٔ 223گاهی که کشی تیغ نهم گردن تسلیم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 223

7 اشعار

غزل شمارهٔ 224بیا کز روی ساقی وقت گل برقع براندازیم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 224

11 اشعار

غزل شمارهٔ 225ما به راه طلب وصل تو نعل افکندیم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 225

7 اشعار

غزل شمارهٔ 226رخصتم ده که سر زلف سیاهت گیرم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 226

7 اشعار

غزل شمارهٔ 227سحر به گوشه محراب زاریی کردم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 227

7 اشعار

غزل شمارهٔ 228من آن نیم که ز تو دست دارم و بروم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 228

7 اشعار

غزل شمارهٔ 229دیده پر نم ز غم زمزم و بطحا دارم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 229

9 اشعار

غزل شمارهٔ 230چون من بی صبر و دل خواهم که آن رو بنگرم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 230

9 اشعار

غزل شمارهٔ 231زان نرنجم که ز خود کرده گرانت بینم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 231

7 اشعار

غزل شمارهٔ 232ای پیک دوست پیش آ کت دست و پا ببوسم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 232

7 اشعار

غزل شمارهٔ 233ندیدم از دو چشمت شوختر چشم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 233

7 اشعار

غزل شمارهٔ 234به ترک عاشقی ای پندگو مده پندم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 234

7 اشعار

غزل شمارهٔ 235یاد آن روزی که با خوبان سری می‌داشتم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 235

7 اشعار

غزل شمارهٔ 236طره از روی چو مه بگشا که بگشاید دلم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 236

7 اشعار

غزل شمارهٔ 237ای زده نوبت غمت ناله صبحگاهیم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 237

7 اشعار

غزل شمارهٔ 238شب از گریه چندان گهر سفته ام

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 238

7 اشعار

غزل شمارهٔ 239به روز وصل پیاپی نمای دیدارم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 239

7 اشعار

غزل شمارهٔ 240کیم من که وصلت تمنا کنم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 240

7 اشعار

غزل شمارهٔ 241ز سیلی غمت از دیده خون همی بارم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 241

7 اشعار

غزل شمارهٔ 242نوازشنامه ای آورد باد از حضرت جانان

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 242

10 اشعار

غزل شمارهٔ 243تو نازنین جوانی و من پیر ناتوان

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 243

7 اشعار

غزل شمارهٔ 244دانی که چیست بر رخم این اشک لاله گون

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 244

7 اشعار

غزل شمارهٔ 245خدایا به آن سرو نازم رسان

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 245

7 اشعار

غزل شمارهٔ 246به بستان می‌گذر وز چهره گل‌ها را خجل می‌کن

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 246

7 اشعار

غزل شمارهٔ 247نگارا ز درماندگان یاد می کن

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 247

7 اشعار

غزل شمارهٔ 248نگارا شبی همنشین باش با من

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 248

9 اشعار

غزل شمارهٔ 249بیا ای شهره در عشقت به شهر حسن مشهوران

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 249

7 اشعار

غزل شمارهٔ 250تیغ مژگان را به خون عشقبازان تیز کن

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 250

7 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 201–دلم که بی تو ز هیچ آرزو ندارد حظ

غزل شمارهٔ 202–زآتش عشقت علم زد رشته جانم چو شمع

غزل شمارهٔ 203–عمرها آن که به سویم گذری داشت دریغ

غزل شمارهٔ 204–کجا شد آنکه ز بغداد مستقر سلف

غزل شمارهٔ 205–صوفی شهر آن به انواع فضایل متصف

غزل شمارهٔ 206–حشمت میفروش بین بر در او ز هر طرف

غزل شمارهٔ 207–شب نهان آن مستم از بالای سر بگذشت حیف

غزل شمارهٔ 208–دنت منازل من کنت منه بالاشواق

غزل شمارهٔ 209–به خود گمان من آن بود در بدایت عشق

غزل شمارهٔ 210–بیا ساقی بیار آن باده پاک

غزل شمارهٔ 211–مراست بی رخ تو شادیی به غم نزدیک

غزل شمارهٔ 212–شکر آمد ز خنده تو به تنگ

غزل شمارهٔ 213–از در بسته و دیوار بلند تو به تنگ

غزل شمارهٔ 214–هرکس آرد دامن صلحت به چنگ

غزل شمارهٔ 215–مصطفایی به صفای دو رخ و لعل تو آل

غزل شمارهٔ 216–بیا که فصل بهار است و محتسب معزول

غزل شمارهٔ 217–در دهانت شک است و آن دو سه خال

غزل شمارهٔ 218–قد بدا الصبح علی اسعد فال

غزل شمارهٔ 219–ای پای دل ز زلفت در عنبرین سلاسل

غزل شمارهٔ 220–شراب لعل بده ساقیا که یک دو سه دم

غزل شمارهٔ 221–دور از توام افتاده بر بستر درد و غم

غزل شمارهٔ 222–ای تنت سیم و بر و ساعد و بازو همه سیم

غزل شمارهٔ 223–گاهی که کشی تیغ نهم گردن تسلیم

غزل شمارهٔ 224–بیا کز روی ساقی وقت گل برقع براندازیم

غزل شمارهٔ 225–ما به راه طلب وصل تو نعل افکندیم

غزل شمارهٔ 226–رخصتم ده که سر زلف سیاهت گیرم

غزل شمارهٔ 227–سحر به گوشه محراب زاریی کردم

غزل شمارهٔ 228–من آن نیم که ز تو دست دارم و بروم

غزل شمارهٔ 229–دیده پر نم ز غم زمزم و بطحا دارم

غزل شمارهٔ 230–چون من بی صبر و دل خواهم که آن رو بنگرم

غزل شمارهٔ 231–زان نرنجم که ز خود کرده گرانت بینم

غزل شمارهٔ 232–ای پیک دوست پیش آ کت دست و پا ببوسم

غزل شمارهٔ 233–ندیدم از دو چشمت شوختر چشم

غزل شمارهٔ 234–به ترک عاشقی ای پندگو مده پندم

غزل شمارهٔ 235–یاد آن روزی که با خوبان سری می‌داشتم

غزل شمارهٔ 236–طره از روی چو مه بگشا که بگشاید دلم

غزل شمارهٔ 237–ای زده نوبت غمت ناله صبحگاهیم

غزل شمارهٔ 238–شب از گریه چندان گهر سفته ام

غزل شمارهٔ 239–به روز وصل پیاپی نمای دیدارم

غزل شمارهٔ 240–کیم من که وصلت تمنا کنم

غزل شمارهٔ 241–ز سیلی غمت از دیده خون همی بارم

غزل شمارهٔ 242–نوازشنامه ای آورد باد از حضرت جانان

غزل شمارهٔ 243–تو نازنین جوانی و من پیر ناتوان

غزل شمارهٔ 244–دانی که چیست بر رخم این اشک لاله گون

غزل شمارهٔ 245–خدایا به آن سرو نازم رسان

غزل شمارهٔ 246–به بستان می‌گذر وز چهره گل‌ها را خجل می‌کن

غزل شمارهٔ 247–نگارا ز درماندگان یاد می کن

غزل شمارهٔ 248–نگارا شبی همنشین باش با من

غزل شمارهٔ 249–بیا ای شهره در عشقت به شهر حسن مشهوران

غزل شمارهٔ 250–تیغ مژگان را به خون عشقبازان تیز کن

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 201–دلم که بی تو ز هیچ آرزو ندارد حظ

غزل شمارهٔ 202–زآتش عشقت علم زد رشته جانم چو شمع

غزل شمارهٔ 203–عمرها آن که به سویم گذری داشت دریغ

غزل شمارهٔ 204–کجا شد آنکه ز بغداد مستقر سلف

غزل شمارهٔ 205–صوفی شهر آن به انواع فضایل متصف

غزل شمارهٔ 206–حشمت میفروش بین بر در او ز هر طرف

غزل شمارهٔ 207–شب نهان آن مستم از بالای سر بگذشت حیف

غزل شمارهٔ 208–دنت منازل من کنت منه بالاشواق

غزل شمارهٔ 209–به خود گمان من آن بود در بدایت عشق

غزل شمارهٔ 210–بیا ساقی بیار آن باده پاک

غزل شمارهٔ 211–مراست بی رخ تو شادیی به غم نزدیک

غزل شمارهٔ 212–شکر آمد ز خنده تو به تنگ

غزل شمارهٔ 213–از در بسته و دیوار بلند تو به تنگ

غزل شمارهٔ 214–هرکس آرد دامن صلحت به چنگ

غزل شمارهٔ 215–مصطفایی به صفای دو رخ و لعل تو آل

غزل شمارهٔ 216–بیا که فصل بهار است و محتسب معزول

غزل شمارهٔ 217–در دهانت شک است و آن دو سه خال

غزل شمارهٔ 218–قد بدا الصبح علی اسعد فال

غزل شمارهٔ 219–ای پای دل ز زلفت در عنبرین سلاسل

غزل شمارهٔ 220–شراب لعل بده ساقیا که یک دو سه دم

غزل شمارهٔ 221–دور از توام افتاده بر بستر درد و غم

غزل شمارهٔ 222–ای تنت سیم و بر و ساعد و بازو همه سیم

غزل شمارهٔ 223–گاهی که کشی تیغ نهم گردن تسلیم

غزل شمارهٔ 224–بیا کز روی ساقی وقت گل برقع براندازیم

غزل شمارهٔ 225–ما به راه طلب وصل تو نعل افکندیم

غزل شمارهٔ 226–رخصتم ده که سر زلف سیاهت گیرم

غزل شمارهٔ 201دلم که بی تو ز هیچ آرزو ندارد حظ

غزل شمارهٔ 202زآتش عشقت علم زد رشته جانم چو شمع

غزل شمارهٔ 203عمرها آن که به سویم گذری داشت دریغ

غزل شمارهٔ 204کجا شد آنکه ز بغداد مستقر سلف

غزل شمارهٔ 205صوفی شهر آن به انواع فضایل متصف

غزل شمارهٔ 206حشمت میفروش بین بر در او ز هر طرف

غزل شمارهٔ 207شب نهان آن مستم از بالای سر بگذشت حیف

غزل شمارهٔ 208دنت منازل من کنت منه بالاشواق

غزل شمارهٔ 209به خود گمان من آن بود در بدایت عشق

غزل شمارهٔ 210بیا ساقی بیار آن باده پاک

غزل شمارهٔ 211مراست بی رخ تو شادیی به غم نزدیک

غزل شمارهٔ 212شکر آمد ز خنده تو به تنگ

غزل شمارهٔ 213از در بسته و دیوار بلند تو به تنگ

غزل شمارهٔ 214هرکس آرد دامن صلحت به چنگ

غزل شمارهٔ 215مصطفایی به صفای دو رخ و لعل تو آل

غزل شمارهٔ 216بیا که فصل بهار است و محتسب معزول

غزل شمارهٔ 217در دهانت شک است و آن دو سه خال

غزل شمارهٔ 218قد بدا الصبح علی اسعد فال

غزل شمارهٔ 219ای پای دل ز زلفت در عنبرین سلاسل

غزل شمارهٔ 220شراب لعل بده ساقیا که یک دو سه دم

غزل شمارهٔ 221دور از توام افتاده بر بستر درد و غم

غزل شمارهٔ 222ای تنت سیم و بر و ساعد و بازو همه سیم

غزل شمارهٔ 223گاهی که کشی تیغ نهم گردن تسلیم

غزل شمارهٔ 224بیا کز روی ساقی وقت گل برقع براندازیم

غزل شمارهٔ 225ما به راه طلب وصل تو نعل افکندیم

غزل شمارهٔ 226رخصتم ده که سر زلف سیاهت گیرم

غزل شمارهٔ 227سحر به گوشه محراب زاریی کردم

غزل شمارهٔ 228من آن نیم که ز تو دست دارم و بروم

غزل شمارهٔ 229دیده پر نم ز غم زمزم و بطحا دارم

غزل شمارهٔ 230چون من بی صبر و دل خواهم که آن رو بنگرم

غزل شمارهٔ 231زان نرنجم که ز خود کرده گرانت بینم

غزل شمارهٔ 232ای پیک دوست پیش آ کت دست و پا ببوسم

غزل شمارهٔ 233ندیدم از دو چشمت شوختر چشم

غزل شمارهٔ 234به ترک عاشقی ای پندگو مده پندم

غزل شمارهٔ 235یاد آن روزی که با خوبان سری می‌داشتم

غزل شمارهٔ 236طره از روی چو مه بگشا که بگشاید دلم

غزل شمارهٔ 237ای زده نوبت غمت ناله صبحگاهیم

غزل شمارهٔ 238شب از گریه چندان گهر سفته ام

غزل شمارهٔ 239به روز وصل پیاپی نمای دیدارم

غزل شمارهٔ 240کیم من که وصلت تمنا کنم

غزل شمارهٔ 241ز سیلی غمت از دیده خون همی بارم

غزل شمارهٔ 242نوازشنامه ای آورد باد از حضرت جانان

غزل شمارهٔ 243تو نازنین جوانی و من پیر ناتوان

غزل شمارهٔ 244دانی که چیست بر رخم این اشک لاله گون

غزل شمارهٔ 245خدایا به آن سرو نازم رسان

غزل شمارهٔ 246به بستان می‌گذر وز چهره گل‌ها را خجل می‌کن

غزل شمارهٔ 247نگارا ز درماندگان یاد می کن

غزل شمارهٔ 248نگارا شبی همنشین باش با من

غزل شمارهٔ 249بیا ای شهره در عشقت به شهر حسن مشهوران

غزل شمارهٔ 250تیغ مژگان را به خون عشقبازان تیز کن

غزل شمارهٔ 201دلم که بی تو ز هیچ آرزو ندارد حظ

غزل شمارهٔ 202زآتش عشقت علم زد رشته جانم چو شمع

غزل شمارهٔ 203عمرها آن که به سویم گذری داشت دریغ

غزل شمارهٔ 204کجا شد آنکه ز بغداد مستقر سلف

غزل شمارهٔ 205صوفی شهر آن به انواع فضایل متصف

غزل شمارهٔ 206حشمت میفروش بین بر در او ز هر طرف

غزل شمارهٔ 207شب نهان آن مستم از بالای سر بگذشت حیف

غزل شمارهٔ 208دنت منازل من کنت منه بالاشواق

غزل شمارهٔ 209به خود گمان من آن بود در بدایت عشق

غزل شمارهٔ 210بیا ساقی بیار آن باده پاک

غزل شمارهٔ 211مراست بی رخ تو شادیی به غم نزدیک

غزل شمارهٔ 212شکر آمد ز خنده تو به تنگ

غزل شمارهٔ 213از در بسته و دیوار بلند تو به تنگ

غزل شمارهٔ 214هرکس آرد دامن صلحت به چنگ

غزل شمارهٔ 215مصطفایی به صفای دو رخ و لعل تو آل

غزل شمارهٔ 216بیا که فصل بهار است و محتسب معزول

غزل شمارهٔ 217در دهانت شک است و آن دو سه خال

غزل شمارهٔ 218قد بدا الصبح علی اسعد فال

غزل شمارهٔ 219ای پای دل ز زلفت در عنبرین سلاسل

غزل شمارهٔ 220شراب لعل بده ساقیا که یک دو سه دم

غزل شمارهٔ 221دور از توام افتاده بر بستر درد و غم

غزل شمارهٔ 222ای تنت سیم و بر و ساعد و بازو همه سیم

غزل شمارهٔ 223گاهی که کشی تیغ نهم گردن تسلیم

غزل شمارهٔ 224بیا کز روی ساقی وقت گل برقع براندازیم

غزل شمارهٔ 225ما به راه طلب وصل تو نعل افکندیم

غزل شمارهٔ 226رخصتم ده که سر زلف سیاهت گیرم

غزل شمارهٔ 227سحر به گوشه محراب زاریی کردم

غزل شمارهٔ 228من آن نیم که ز تو دست دارم و بروم

غزل شمارهٔ 229دیده پر نم ز غم زمزم و بطحا دارم

غزل شمارهٔ 230چون من بی صبر و دل خواهم که آن رو بنگرم