غزلیات

غزل شمارهٔ 151رخ نمودی صفا همین باشد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 151

7 اشعار

غزل شمارهٔ 152دل تو غیر جفا نپسندد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 152

7 اشعار

غزل شمارهٔ 153مست چشمت شراب را چه کند

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 153

7 اشعار

غزل شمارهٔ 154زان بت آزری خبر که دهد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 154

7 اشعار

غزل شمارهٔ 155ز ایام خرمی نفس دیگرم نماند

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 155

7 اشعار

غزل شمارهٔ 156چو از تن تیر تو جان را بدزدد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 156

8 اشعار

غزل شمارهٔ 157ماهی چو رخت فلک ندارد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 157

7 اشعار

غزل شمارهٔ 158معاشران چو می لعل در پیاله کنند

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 158

9 اشعار

غزل شمارهٔ 159با تو یکجا نمی توانم بود

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 159

9 اشعار

غزل شمارهٔ 160زان شست و شو که در چمن از ژاله می‌رود

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 160

7 اشعار

غزل شمارهٔ 161دل باز سراسیمه سیمین ذقنی شد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 161

7 اشعار

غزل شمارهٔ 162مرا بر نوک مژگان بس که خون دل جگر بندد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 162

7 اشعار

غزل شمارهٔ 163سرت ز عارضه دهر دردمند مباد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 163

9 اشعار

غزل شمارهٔ 164بیا که قاصد فرخنده پی ز راه رسید

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 164

9 اشعار

غزل شمارهٔ 165گریه تلخ من از خنده آن لب نگرید

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 165

9 اشعار

غزل شمارهٔ 166خشتی که روز مرگ مرا زیر سر نهند

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 166

7 اشعار

غزل شمارهٔ 167رقم می زد قلم وصف لب لعل تو بر کاغذ

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 167

7 اشعار

غزل شمارهٔ 168قدت سرویست جانا سایه پرور

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 168

7 اشعار

غزل شمارهٔ 169عید شد و اندر کنار و بوسه با هم هر دو یار

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 169

7 اشعار

غزل شمارهٔ 170ای به نظاره کرده رو موکب ماه من نگر

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 170

7 اشعار

غزل شمارهٔ 171گر کنی سایه ام ای سرو خرامان بر سر

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 171

7 اشعار

غزل شمارهٔ 172به رخسار و جبین و روی و عارض بردی ای دلبر

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 172

11 اشعار

غزل شمارهٔ 173فصل دی کوته بود ساقی برای عیش روز

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 173

7 اشعار

غزل شمارهٔ 174ندارم دریغ از غمت هیچ چیز

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 174

7 اشعار

غزل شمارهٔ 175من به خون غرق و لب لعل تو در خنده هنوز

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 175

7 اشعار

غزل شمارهٔ 176آید به برم چون تو نگاری نه و هرگز

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 176

7 اشعار

غزل شمارهٔ 177در لطف بود گل ز تو افزون نه و هرگز

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 177

7 اشعار

غزل شمارهٔ 178یا به شمشیر جفا در جگرم چاک انداز

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 178

7 اشعار

غزل شمارهٔ 179آن سرو ناز کیست نهاده کلاه کژ

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 179

7 اشعار

غزل شمارهٔ 180چو دید اشک روان مرا ستاره شناس

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 180

7 اشعار

غزل شمارهٔ 181خنده ای زد لب تو بر من گریان که مپرس

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 181

7 اشعار

غزل شمارهٔ 182منم امروز و حالتی که مپرس

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 182

7 اشعار

غزل شمارهٔ 183دل سپردم به دلبری که مپرس

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 183

7 اشعار

غزل شمارهٔ 184لطافت لب او بین و از زلال مپرس

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 184

7 اشعار

غزل شمارهٔ 185تیر باران رسد از قوس قزح بر نرگس

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 185

9 اشعار

غزل شمارهٔ 186تا به چشمت شده در ناز برابر نرگس

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 186

8 اشعار

غزل شمارهٔ 187مشو فریفته حسن صورت ای درویش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 187

7 اشعار

غزل شمارهٔ 188آشیان می سازد از خس بلبل بی صبر و هوش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 188

7 اشعار

غزل شمارهٔ 189چون نهفتی آن دو رخ بگشا لب خندان خویش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 189

7 اشعار

غزل شمارهٔ 190نگار من که باشد خانه از کوی وفا دورش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 190

7 اشعار

غزل شمارهٔ 191خوشا منازل سلمی و ربع و اطلالش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 191

7 اشعار

غزل شمارهٔ 192خط عنبرین بر شکر مکش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 192

7 اشعار

غزل شمارهٔ 193دم زد دل از سر غمت از سرزنش خون کردمش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 193

7 اشعار

غزل شمارهٔ 194ای چو گلبرگ طری عارض زیبای تو خوش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 194

7 اشعار

غزل شمارهٔ 195ای به سرم دمبدم تیغ جفای تو خوش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 195

7 اشعار

غزل شمارهٔ 196نازنینا یک شبی با عاشقان دمساز باش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 196

7 اشعار

غزل شمارهٔ 197چمن کامسال بینی ناامید از فیض بارانش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 197

8 اشعار

غزل شمارهٔ 198نه به لطف از ستم دوست توان یافت خلاص

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 198

7 اشعار

غزل شمارهٔ 199چو خوش دمیده تو را خط به گرد آن عارض

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 199

7 اشعار

غزل شمارهٔ 200چون نسخه جمال تو خالیست از غلط

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 200

7 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 151–رخ نمودی صفا همین باشد

غزل شمارهٔ 152–دل تو غیر جفا نپسندد

غزل شمارهٔ 153–مست چشمت شراب را چه کند

غزل شمارهٔ 154–زان بت آزری خبر که دهد

غزل شمارهٔ 155–ز ایام خرمی نفس دیگرم نماند

غزل شمارهٔ 156–چو از تن تیر تو جان را بدزدد

غزل شمارهٔ 157–ماهی چو رخت فلک ندارد

غزل شمارهٔ 158–معاشران چو می لعل در پیاله کنند

غزل شمارهٔ 159–با تو یکجا نمی توانم بود

غزل شمارهٔ 160–زان شست و شو که در چمن از ژاله می‌رود

غزل شمارهٔ 161–دل باز سراسیمه سیمین ذقنی شد

غزل شمارهٔ 162–مرا بر نوک مژگان بس که خون دل جگر بندد

غزل شمارهٔ 163–سرت ز عارضه دهر دردمند مباد

غزل شمارهٔ 164–بیا که قاصد فرخنده پی ز راه رسید

غزل شمارهٔ 165–گریه تلخ من از خنده آن لب نگرید

غزل شمارهٔ 166–خشتی که روز مرگ مرا زیر سر نهند

غزل شمارهٔ 167–رقم می زد قلم وصف لب لعل تو بر کاغذ

غزل شمارهٔ 168–قدت سرویست جانا سایه پرور

غزل شمارهٔ 169–عید شد و اندر کنار و بوسه با هم هر دو یار

غزل شمارهٔ 170–ای به نظاره کرده رو موکب ماه من نگر

غزل شمارهٔ 171–گر کنی سایه ام ای سرو خرامان بر سر

غزل شمارهٔ 172–به رخسار و جبین و روی و عارض بردی ای دلبر

غزل شمارهٔ 173–فصل دی کوته بود ساقی برای عیش روز

غزل شمارهٔ 174–ندارم دریغ از غمت هیچ چیز

غزل شمارهٔ 175–من به خون غرق و لب لعل تو در خنده هنوز

غزل شمارهٔ 176–آید به برم چون تو نگاری نه و هرگز

غزل شمارهٔ 177–در لطف بود گل ز تو افزون نه و هرگز

غزل شمارهٔ 178–یا به شمشیر جفا در جگرم چاک انداز

غزل شمارهٔ 179–آن سرو ناز کیست نهاده کلاه کژ

غزل شمارهٔ 180–چو دید اشک روان مرا ستاره شناس

غزل شمارهٔ 181–خنده ای زد لب تو بر من گریان که مپرس

غزل شمارهٔ 182–منم امروز و حالتی که مپرس

غزل شمارهٔ 183–دل سپردم به دلبری که مپرس

غزل شمارهٔ 184–لطافت لب او بین و از زلال مپرس

غزل شمارهٔ 185–تیر باران رسد از قوس قزح بر نرگس

غزل شمارهٔ 186–تا به چشمت شده در ناز برابر نرگس

غزل شمارهٔ 187–مشو فریفته حسن صورت ای درویش

غزل شمارهٔ 188–آشیان می سازد از خس بلبل بی صبر و هوش

غزل شمارهٔ 189–چون نهفتی آن دو رخ بگشا لب خندان خویش

غزل شمارهٔ 190–نگار من که باشد خانه از کوی وفا دورش

غزل شمارهٔ 191–خوشا منازل سلمی و ربع و اطلالش

غزل شمارهٔ 192–خط عنبرین بر شکر مکش

غزل شمارهٔ 193–دم زد دل از سر غمت از سرزنش خون کردمش

غزل شمارهٔ 194–ای چو گلبرگ طری عارض زیبای تو خوش

غزل شمارهٔ 195–ای به سرم دمبدم تیغ جفای تو خوش

غزل شمارهٔ 196–نازنینا یک شبی با عاشقان دمساز باش

غزل شمارهٔ 197–چمن کامسال بینی ناامید از فیض بارانش

غزل شمارهٔ 198–نه به لطف از ستم دوست توان یافت خلاص

غزل شمارهٔ 199–چو خوش دمیده تو را خط به گرد آن عارض

غزل شمارهٔ 200–چون نسخه جمال تو خالیست از غلط

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 151–رخ نمودی صفا همین باشد

غزل شمارهٔ 152–دل تو غیر جفا نپسندد

غزل شمارهٔ 153–مست چشمت شراب را چه کند

غزل شمارهٔ 154–زان بت آزری خبر که دهد

غزل شمارهٔ 155–ز ایام خرمی نفس دیگرم نماند

غزل شمارهٔ 156–چو از تن تیر تو جان را بدزدد

غزل شمارهٔ 157–ماهی چو رخت فلک ندارد

غزل شمارهٔ 158–معاشران چو می لعل در پیاله کنند

غزل شمارهٔ 159–با تو یکجا نمی توانم بود

غزل شمارهٔ 160–زان شست و شو که در چمن از ژاله می‌رود

غزل شمارهٔ 161–دل باز سراسیمه سیمین ذقنی شد

غزل شمارهٔ 162–مرا بر نوک مژگان بس که خون دل جگر بندد

غزل شمارهٔ 163–سرت ز عارضه دهر دردمند مباد

غزل شمارهٔ 164–بیا که قاصد فرخنده پی ز راه رسید

غزل شمارهٔ 165–گریه تلخ من از خنده آن لب نگرید

غزل شمارهٔ 166–خشتی که روز مرگ مرا زیر سر نهند

غزل شمارهٔ 167–رقم می زد قلم وصف لب لعل تو بر کاغذ

غزل شمارهٔ 168–قدت سرویست جانا سایه پرور

غزل شمارهٔ 169–عید شد و اندر کنار و بوسه با هم هر دو یار

غزل شمارهٔ 170–ای به نظاره کرده رو موکب ماه من نگر

غزل شمارهٔ 171–گر کنی سایه ام ای سرو خرامان بر سر

غزل شمارهٔ 172–به رخسار و جبین و روی و عارض بردی ای دلبر

غزل شمارهٔ 173–فصل دی کوته بود ساقی برای عیش روز

غزل شمارهٔ 174–ندارم دریغ از غمت هیچ چیز

غزل شمارهٔ 175–من به خون غرق و لب لعل تو در خنده هنوز

غزل شمارهٔ 176–آید به برم چون تو نگاری نه و هرگز

غزل شمارهٔ 151رخ نمودی صفا همین باشد

غزل شمارهٔ 152دل تو غیر جفا نپسندد

غزل شمارهٔ 153مست چشمت شراب را چه کند

غزل شمارهٔ 154زان بت آزری خبر که دهد

غزل شمارهٔ 155ز ایام خرمی نفس دیگرم نماند

غزل شمارهٔ 156چو از تن تیر تو جان را بدزدد

غزل شمارهٔ 157ماهی چو رخت فلک ندارد

غزل شمارهٔ 158معاشران چو می لعل در پیاله کنند

غزل شمارهٔ 159با تو یکجا نمی توانم بود

غزل شمارهٔ 160زان شست و شو که در چمن از ژاله می‌رود

غزل شمارهٔ 161دل باز سراسیمه سیمین ذقنی شد

غزل شمارهٔ 162مرا بر نوک مژگان بس که خون دل جگر بندد

غزل شمارهٔ 163سرت ز عارضه دهر دردمند مباد

غزل شمارهٔ 164بیا که قاصد فرخنده پی ز راه رسید

غزل شمارهٔ 165گریه تلخ من از خنده آن لب نگرید

غزل شمارهٔ 166خشتی که روز مرگ مرا زیر سر نهند

غزل شمارهٔ 167رقم می زد قلم وصف لب لعل تو بر کاغذ

غزل شمارهٔ 168قدت سرویست جانا سایه پرور

غزل شمارهٔ 169عید شد و اندر کنار و بوسه با هم هر دو یار

غزل شمارهٔ 170ای به نظاره کرده رو موکب ماه من نگر

غزل شمارهٔ 171گر کنی سایه ام ای سرو خرامان بر سر

غزل شمارهٔ 172به رخسار و جبین و روی و عارض بردی ای دلبر

غزل شمارهٔ 173فصل دی کوته بود ساقی برای عیش روز

غزل شمارهٔ 174ندارم دریغ از غمت هیچ چیز

غزل شمارهٔ 175من به خون غرق و لب لعل تو در خنده هنوز

غزل شمارهٔ 176آید به برم چون تو نگاری نه و هرگز

غزل شمارهٔ 177در لطف بود گل ز تو افزون نه و هرگز

غزل شمارهٔ 178یا به شمشیر جفا در جگرم چاک انداز

غزل شمارهٔ 179آن سرو ناز کیست نهاده کلاه کژ

غزل شمارهٔ 180چو دید اشک روان مرا ستاره شناس

غزل شمارهٔ 181خنده ای زد لب تو بر من گریان که مپرس

غزل شمارهٔ 182منم امروز و حالتی که مپرس

غزل شمارهٔ 183دل سپردم به دلبری که مپرس

غزل شمارهٔ 184لطافت لب او بین و از زلال مپرس

غزل شمارهٔ 185تیر باران رسد از قوس قزح بر نرگس

غزل شمارهٔ 186تا به چشمت شده در ناز برابر نرگس

غزل شمارهٔ 187مشو فریفته حسن صورت ای درویش

غزل شمارهٔ 188آشیان می سازد از خس بلبل بی صبر و هوش

غزل شمارهٔ 189چون نهفتی آن دو رخ بگشا لب خندان خویش

غزل شمارهٔ 190نگار من که باشد خانه از کوی وفا دورش

غزل شمارهٔ 191خوشا منازل سلمی و ربع و اطلالش

غزل شمارهٔ 192خط عنبرین بر شکر مکش

غزل شمارهٔ 193دم زد دل از سر غمت از سرزنش خون کردمش

غزل شمارهٔ 194ای چو گلبرگ طری عارض زیبای تو خوش

غزل شمارهٔ 195ای به سرم دمبدم تیغ جفای تو خوش

غزل شمارهٔ 196نازنینا یک شبی با عاشقان دمساز باش

غزل شمارهٔ 197چمن کامسال بینی ناامید از فیض بارانش

غزل شمارهٔ 198نه به لطف از ستم دوست توان یافت خلاص

غزل شمارهٔ 199چو خوش دمیده تو را خط به گرد آن عارض

غزل شمارهٔ 200چون نسخه جمال تو خالیست از غلط

غزل شمارهٔ 151رخ نمودی صفا همین باشد

غزل شمارهٔ 152دل تو غیر جفا نپسندد

غزل شمارهٔ 153مست چشمت شراب را چه کند

غزل شمارهٔ 154زان بت آزری خبر که دهد

غزل شمارهٔ 155ز ایام خرمی نفس دیگرم نماند

غزل شمارهٔ 156چو از تن تیر تو جان را بدزدد

غزل شمارهٔ 157ماهی چو رخت فلک ندارد

غزل شمارهٔ 158معاشران چو می لعل در پیاله کنند

غزل شمارهٔ 159با تو یکجا نمی توانم بود

غزل شمارهٔ 160زان شست و شو که در چمن از ژاله می‌رود

غزل شمارهٔ 161دل باز سراسیمه سیمین ذقنی شد

غزل شمارهٔ 162مرا بر نوک مژگان بس که خون دل جگر بندد

غزل شمارهٔ 163سرت ز عارضه دهر دردمند مباد

غزل شمارهٔ 164بیا که قاصد فرخنده پی ز راه رسید

غزل شمارهٔ 165گریه تلخ من از خنده آن لب نگرید

غزل شمارهٔ 166خشتی که روز مرگ مرا زیر سر نهند

غزل شمارهٔ 167رقم می زد قلم وصف لب لعل تو بر کاغذ

غزل شمارهٔ 168قدت سرویست جانا سایه پرور

غزل شمارهٔ 169عید شد و اندر کنار و بوسه با هم هر دو یار

غزل شمارهٔ 170ای به نظاره کرده رو موکب ماه من نگر

غزل شمارهٔ 171گر کنی سایه ام ای سرو خرامان بر سر

غزل شمارهٔ 172به رخسار و جبین و روی و عارض بردی ای دلبر

غزل شمارهٔ 173فصل دی کوته بود ساقی برای عیش روز

غزل شمارهٔ 174ندارم دریغ از غمت هیچ چیز

غزل شمارهٔ 175من به خون غرق و لب لعل تو در خنده هنوز

غزل شمارهٔ 176آید به برم چون تو نگاری نه و هرگز

غزل شمارهٔ 177در لطف بود گل ز تو افزون نه و هرگز

غزل شمارهٔ 178یا به شمشیر جفا در جگرم چاک انداز

غزل شمارهٔ 179آن سرو ناز کیست نهاده کلاه کژ

غزل شمارهٔ 180چو دید اشک روان مرا ستاره شناس