غزلیات

غزل شمارهٔ 251نیست شب وصل تو مه را رواج

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 251

7 اشعار

غزل شمارهٔ 252درین خرابه مکش بهر گنج غصه و رنج

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 252

7 اشعار

غزل شمارهٔ 253سر زلفت که هست از باد گاهی راست گاهی کج

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 253

7 اشعار

غزل شمارهٔ 254ز ایوان کاخ میکده آمد علی الصباح

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 254

7 اشعار

غزل شمارهٔ 255ایهاالساقی ادر کاس الصبوح

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 255

7 اشعار

غزل شمارهٔ 256ای ز لعل تو زنده نام مسیح

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 256

7 اشعار

غزل شمارهٔ 257دارم از پیر مغان نقل که در دین مسیح

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 257

7 اشعار

غزل شمارهٔ 258ز مهر روی تو هر شب کنم نظاره صبح

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 258

8 اشعار

غزل شمارهٔ 259رخش همت تند و ملک فقر را میدان فراخ

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 259

7 اشعار

غزل شمارهٔ 260ای بی لب توام به دهان قند ناب تلخ

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 260

7 اشعار

غزل شمارهٔ 261ما خسته خاطریم و دل افگار و دردمند

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 261

7 اشعار

غزل شمارهٔ 262شد به نقش هستی خود بند شیخ خودپسند

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 262

9 اشعار

غزل شمارهٔ 263ای دریغ کاخ امانی به غم و شادی بند

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 263

7 اشعار

غزل شمارهٔ 264دل ز خوبان نکشد جز سوی آن سرو بلند

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 264

7 اشعار

غزل شمارهٔ 265دلم از حلقه زلف تو شد بند

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 265

7 اشعار

غزل شمارهٔ 266از یار کهن نمی کنی یاد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 266

7 اشعار

غزل شمارهٔ 267شب ماه عید را ز شفق چرخ جلوه داد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 267

7 اشعار

غزل شمارهٔ 268چیست می دانی صدای چنگ و عود

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 268

9 اشعار

غزل شمارهٔ 269خنده ای زد دهنت رسته دندان بنمود

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 269

7 اشعار

غزل شمارهٔ 270حلقه گوش تو را هر که بدین لطف بدید

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 270

7 اشعار

غزل شمارهٔ 271ساقی به شکل جام زر آمد هلال عید

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 271

7 اشعار

غزل شمارهٔ 272باز صبح طرب از مطلع امید دمید

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 272

7 اشعار

غزل شمارهٔ 273ز سبزه گرد لب جوی خط تازه دمید

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 273

9 اشعار

غزل شمارهٔ 274تو طفل خردسالی و ما پیر سالخورد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 274

7 اشعار

غزل شمارهٔ 275وصلت نیافت دل به خیال تو جان سپرد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 275

7 اشعار

غزل شمارهٔ 276خاکی که زیر پای خود آن شوخ بسپرد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 276

7 اشعار

غزل شمارهٔ 277چنین کان ترک عاشق‌کش به حسن خویش می‌نازد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 277

7 اشعار

غزل شمارهٔ 278چو ترک سرخوشم از خواب ناز برخیزد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 278

7 اشعار

غزل شمارهٔ 279خوش آن که غم عشقت با جان وی آمیزد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 279

7 اشعار

غزل شمارهٔ 280آن قوم که احرام سر کوی تو بستند

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 280

7 اشعار

غزل شمارهٔ 281خرم دل آنها که به میخانه نشستند

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 281

7 اشعار

غزل شمارهٔ 282با آنکه اهل دل ز علایق مجردند

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 282

7 اشعار

غزل شمارهٔ 283سپاه دوست کزین سو سوار می گذرید

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 283

7 اشعار

غزل شمارهٔ 284ای کسانی که در آن کوی گذاری دارید

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 284

9 اشعار

غزل شمارهٔ 285میل خم ابروی توام پشت دو تا کرد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 285

7 اشعار

غزل شمارهٔ 286آمد خزان عمر و مرا گونه زرد کرد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 286

7 اشعار

غزل شمارهٔ 287تیر تو افتاد دور جان من افگار کرد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 287

7 اشعار

غزل شمارهٔ 288مطرب آهنگ ترنم های شوق انگیز کرد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 288

7 اشعار

غزل شمارهٔ 289آن سرو دی به قصد سلامم قیام کرد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 289

7 اشعار

غزل شمارهٔ 290وه که آن ترک پری پیکر مرا دیوانه کرد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 290

7 اشعار

غزل شمارهٔ 291دلم میل یکی سرو سهی کرد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 291

7 اشعار

غزل شمارهٔ 292شبی به سوی تو از دیده پای خواهم کرد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 292

7 اشعار

غزل شمارهٔ 293پیش تو جا نمی توانم کرد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 293

7 اشعار

غزل شمارهٔ 294پیش ازان روز که این طاق مقرنس کردند

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 294

7 اشعار

غزل شمارهٔ 295بگذشت یار و سوی اسیران نظر نکرد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 295

7 اشعار

غزل شمارهٔ 296وه که آن سلطان به مظلومان نگاهی هم نکرد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 296

7 اشعار

غزل شمارهٔ 297چو ترک سرکش من پای در رکاب کند

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 297

7 اشعار

غزل شمارهٔ 298هر شبی آهم حریم سدره را روشن کند

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 298

7 اشعار

غزل شمارهٔ 299فرخنده عیدی کان جوان از پشت زین جولان کند

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 299

7 اشعار

غزل شمارهٔ 300تا کی آن شوخ مرا بیند و نادیده کند

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 300

7 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 251–نیست شب وصل تو مه را رواج

غزل شمارهٔ 252–درین خرابه مکش بهر گنج غصه و رنج

غزل شمارهٔ 253–سر زلفت که هست از باد گاهی راست گاهی کج

غزل شمارهٔ 254–ز ایوان کاخ میکده آمد علی الصباح

غزل شمارهٔ 255–ایهاالساقی ادر کاس الصبوح

غزل شمارهٔ 256–ای ز لعل تو زنده نام مسیح

غزل شمارهٔ 257–دارم از پیر مغان نقل که در دین مسیح

غزل شمارهٔ 258–ز مهر روی تو هر شب کنم نظاره صبح

غزل شمارهٔ 259–رخش همت تند و ملک فقر را میدان فراخ

غزل شمارهٔ 260–ای بی لب توام به دهان قند ناب تلخ

غزل شمارهٔ 261–ما خسته خاطریم و دل افگار و دردمند

غزل شمارهٔ 262–شد به نقش هستی خود بند شیخ خودپسند

غزل شمارهٔ 263–ای دریغ کاخ امانی به غم و شادی بند

غزل شمارهٔ 264–دل ز خوبان نکشد جز سوی آن سرو بلند

غزل شمارهٔ 265–دلم از حلقه زلف تو شد بند

غزل شمارهٔ 266–از یار کهن نمی کنی یاد

غزل شمارهٔ 267–شب ماه عید را ز شفق چرخ جلوه داد

غزل شمارهٔ 268–چیست می دانی صدای چنگ و عود

غزل شمارهٔ 269–خنده ای زد دهنت رسته دندان بنمود

غزل شمارهٔ 270–حلقه گوش تو را هر که بدین لطف بدید

غزل شمارهٔ 271–ساقی به شکل جام زر آمد هلال عید

غزل شمارهٔ 272–باز صبح طرب از مطلع امید دمید

غزل شمارهٔ 273–ز سبزه گرد لب جوی خط تازه دمید

غزل شمارهٔ 274–تو طفل خردسالی و ما پیر سالخورد

غزل شمارهٔ 275–وصلت نیافت دل به خیال تو جان سپرد

غزل شمارهٔ 276–خاکی که زیر پای خود آن شوخ بسپرد

غزل شمارهٔ 277–چنین کان ترک عاشق‌کش به حسن خویش می‌نازد

غزل شمارهٔ 278–چو ترک سرخوشم از خواب ناز برخیزد

غزل شمارهٔ 279–خوش آن که غم عشقت با جان وی آمیزد

غزل شمارهٔ 280–آن قوم که احرام سر کوی تو بستند

غزل شمارهٔ 281–خرم دل آنها که به میخانه نشستند

غزل شمارهٔ 282–با آنکه اهل دل ز علایق مجردند

غزل شمارهٔ 283–سپاه دوست کزین سو سوار می گذرید

غزل شمارهٔ 284–ای کسانی که در آن کوی گذاری دارید

غزل شمارهٔ 285–میل خم ابروی توام پشت دو تا کرد

غزل شمارهٔ 286–آمد خزان عمر و مرا گونه زرد کرد

غزل شمارهٔ 287–تیر تو افتاد دور جان من افگار کرد

غزل شمارهٔ 288–مطرب آهنگ ترنم های شوق انگیز کرد

غزل شمارهٔ 289–آن سرو دی به قصد سلامم قیام کرد

غزل شمارهٔ 290–وه که آن ترک پری پیکر مرا دیوانه کرد

غزل شمارهٔ 291–دلم میل یکی سرو سهی کرد

غزل شمارهٔ 292–شبی به سوی تو از دیده پای خواهم کرد

غزل شمارهٔ 293–پیش تو جا نمی توانم کرد

غزل شمارهٔ 294–پیش ازان روز که این طاق مقرنس کردند

غزل شمارهٔ 295–بگذشت یار و سوی اسیران نظر نکرد

غزل شمارهٔ 296–وه که آن سلطان به مظلومان نگاهی هم نکرد

غزل شمارهٔ 297–چو ترک سرکش من پای در رکاب کند

غزل شمارهٔ 298–هر شبی آهم حریم سدره را روشن کند

غزل شمارهٔ 299–فرخنده عیدی کان جوان از پشت زین جولان کند

غزل شمارهٔ 300–تا کی آن شوخ مرا بیند و نادیده کند

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 251–نیست شب وصل تو مه را رواج

غزل شمارهٔ 252–درین خرابه مکش بهر گنج غصه و رنج

غزل شمارهٔ 253–سر زلفت که هست از باد گاهی راست گاهی کج

غزل شمارهٔ 254–ز ایوان کاخ میکده آمد علی الصباح

غزل شمارهٔ 255–ایهاالساقی ادر کاس الصبوح

غزل شمارهٔ 256–ای ز لعل تو زنده نام مسیح

غزل شمارهٔ 257–دارم از پیر مغان نقل که در دین مسیح

غزل شمارهٔ 258–ز مهر روی تو هر شب کنم نظاره صبح

غزل شمارهٔ 259–رخش همت تند و ملک فقر را میدان فراخ

غزل شمارهٔ 260–ای بی لب توام به دهان قند ناب تلخ

غزل شمارهٔ 261–ما خسته خاطریم و دل افگار و دردمند

غزل شمارهٔ 262–شد به نقش هستی خود بند شیخ خودپسند

غزل شمارهٔ 263–ای دریغ کاخ امانی به غم و شادی بند

غزل شمارهٔ 264–دل ز خوبان نکشد جز سوی آن سرو بلند

غزل شمارهٔ 265–دلم از حلقه زلف تو شد بند

غزل شمارهٔ 266–از یار کهن نمی کنی یاد

غزل شمارهٔ 267–شب ماه عید را ز شفق چرخ جلوه داد

غزل شمارهٔ 268–چیست می دانی صدای چنگ و عود

غزل شمارهٔ 269–خنده ای زد دهنت رسته دندان بنمود

غزل شمارهٔ 270–حلقه گوش تو را هر که بدین لطف بدید

غزل شمارهٔ 271–ساقی به شکل جام زر آمد هلال عید

غزل شمارهٔ 272–باز صبح طرب از مطلع امید دمید

غزل شمارهٔ 273–ز سبزه گرد لب جوی خط تازه دمید

غزل شمارهٔ 274–تو طفل خردسالی و ما پیر سالخورد

غزل شمارهٔ 275–وصلت نیافت دل به خیال تو جان سپرد

غزل شمارهٔ 276–خاکی که زیر پای خود آن شوخ بسپرد

غزل شمارهٔ 251نیست شب وصل تو مه را رواج

غزل شمارهٔ 252درین خرابه مکش بهر گنج غصه و رنج

غزل شمارهٔ 253سر زلفت که هست از باد گاهی راست گاهی کج

غزل شمارهٔ 254ز ایوان کاخ میکده آمد علی الصباح

غزل شمارهٔ 255ایهاالساقی ادر کاس الصبوح

غزل شمارهٔ 256ای ز لعل تو زنده نام مسیح

غزل شمارهٔ 257دارم از پیر مغان نقل که در دین مسیح

غزل شمارهٔ 258ز مهر روی تو هر شب کنم نظاره صبح

غزل شمارهٔ 259رخش همت تند و ملک فقر را میدان فراخ

غزل شمارهٔ 260ای بی لب توام به دهان قند ناب تلخ

غزل شمارهٔ 261ما خسته خاطریم و دل افگار و دردمند

غزل شمارهٔ 262شد به نقش هستی خود بند شیخ خودپسند

غزل شمارهٔ 263ای دریغ کاخ امانی به غم و شادی بند

غزل شمارهٔ 264دل ز خوبان نکشد جز سوی آن سرو بلند

غزل شمارهٔ 265دلم از حلقه زلف تو شد بند

غزل شمارهٔ 266از یار کهن نمی کنی یاد

غزل شمارهٔ 267شب ماه عید را ز شفق چرخ جلوه داد

غزل شمارهٔ 268چیست می دانی صدای چنگ و عود

غزل شمارهٔ 269خنده ای زد دهنت رسته دندان بنمود

غزل شمارهٔ 270حلقه گوش تو را هر که بدین لطف بدید

غزل شمارهٔ 271ساقی به شکل جام زر آمد هلال عید

غزل شمارهٔ 272باز صبح طرب از مطلع امید دمید

غزل شمارهٔ 273ز سبزه گرد لب جوی خط تازه دمید

غزل شمارهٔ 274تو طفل خردسالی و ما پیر سالخورد

غزل شمارهٔ 275وصلت نیافت دل به خیال تو جان سپرد

غزل شمارهٔ 276خاکی که زیر پای خود آن شوخ بسپرد

غزل شمارهٔ 277چنین کان ترک عاشق‌کش به حسن خویش می‌نازد

غزل شمارهٔ 278چو ترک سرخوشم از خواب ناز برخیزد

غزل شمارهٔ 279خوش آن که غم عشقت با جان وی آمیزد

غزل شمارهٔ 280آن قوم که احرام سر کوی تو بستند

غزل شمارهٔ 281خرم دل آنها که به میخانه نشستند

غزل شمارهٔ 282با آنکه اهل دل ز علایق مجردند

غزل شمارهٔ 283سپاه دوست کزین سو سوار می گذرید

غزل شمارهٔ 284ای کسانی که در آن کوی گذاری دارید

غزل شمارهٔ 285میل خم ابروی توام پشت دو تا کرد

غزل شمارهٔ 286آمد خزان عمر و مرا گونه زرد کرد

غزل شمارهٔ 287تیر تو افتاد دور جان من افگار کرد

غزل شمارهٔ 288مطرب آهنگ ترنم های شوق انگیز کرد

غزل شمارهٔ 289آن سرو دی به قصد سلامم قیام کرد

غزل شمارهٔ 290وه که آن ترک پری پیکر مرا دیوانه کرد

غزل شمارهٔ 291دلم میل یکی سرو سهی کرد

غزل شمارهٔ 292شبی به سوی تو از دیده پای خواهم کرد

غزل شمارهٔ 293پیش تو جا نمی توانم کرد

غزل شمارهٔ 294پیش ازان روز که این طاق مقرنس کردند

غزل شمارهٔ 295بگذشت یار و سوی اسیران نظر نکرد

غزل شمارهٔ 296وه که آن سلطان به مظلومان نگاهی هم نکرد

غزل شمارهٔ 297چو ترک سرکش من پای در رکاب کند

غزل شمارهٔ 298هر شبی آهم حریم سدره را روشن کند

غزل شمارهٔ 299فرخنده عیدی کان جوان از پشت زین جولان کند

غزل شمارهٔ 300تا کی آن شوخ مرا بیند و نادیده کند

غزل شمارهٔ 251نیست شب وصل تو مه را رواج

غزل شمارهٔ 252درین خرابه مکش بهر گنج غصه و رنج

غزل شمارهٔ 253سر زلفت که هست از باد گاهی راست گاهی کج

غزل شمارهٔ 254ز ایوان کاخ میکده آمد علی الصباح

غزل شمارهٔ 255ایهاالساقی ادر کاس الصبوح

غزل شمارهٔ 256ای ز لعل تو زنده نام مسیح

غزل شمارهٔ 257دارم از پیر مغان نقل که در دین مسیح

غزل شمارهٔ 258ز مهر روی تو هر شب کنم نظاره صبح

غزل شمارهٔ 259رخش همت تند و ملک فقر را میدان فراخ

غزل شمارهٔ 260ای بی لب توام به دهان قند ناب تلخ

غزل شمارهٔ 261ما خسته خاطریم و دل افگار و دردمند

غزل شمارهٔ 262شد به نقش هستی خود بند شیخ خودپسند

غزل شمارهٔ 263ای دریغ کاخ امانی به غم و شادی بند

غزل شمارهٔ 264دل ز خوبان نکشد جز سوی آن سرو بلند

غزل شمارهٔ 265دلم از حلقه زلف تو شد بند

غزل شمارهٔ 266از یار کهن نمی کنی یاد

غزل شمارهٔ 267شب ماه عید را ز شفق چرخ جلوه داد

غزل شمارهٔ 268چیست می دانی صدای چنگ و عود

غزل شمارهٔ 269خنده ای زد دهنت رسته دندان بنمود

غزل شمارهٔ 270حلقه گوش تو را هر که بدین لطف بدید

غزل شمارهٔ 271ساقی به شکل جام زر آمد هلال عید

غزل شمارهٔ 272باز صبح طرب از مطلع امید دمید

غزل شمارهٔ 273ز سبزه گرد لب جوی خط تازه دمید

غزل شمارهٔ 274تو طفل خردسالی و ما پیر سالخورد

غزل شمارهٔ 275وصلت نیافت دل به خیال تو جان سپرد

غزل شمارهٔ 276خاکی که زیر پای خود آن شوخ بسپرد

غزل شمارهٔ 277چنین کان ترک عاشق‌کش به حسن خویش می‌نازد

غزل شمارهٔ 278چو ترک سرخوشم از خواب ناز برخیزد

غزل شمارهٔ 279خوش آن که غم عشقت با جان وی آمیزد

غزل شمارهٔ 280آن قوم که احرام سر کوی تو بستند