صفحۂ اولشعراءلغاتاوزاناصنافمترجمینصداکارہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

شعراءاوزاناصنافصداکارانمترجمین

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. اصناف
  2. »غزل
  3. »جامی / دیوان اشعار

صنف کے تحت کتاب

صنفِ غزل میں جامی کی کتاب دیوان اشعار

یہ صفحہ صرف صنفِ غزل کے تحت آنے والی نظمیں دکھاتا ہے۔

1804 نظمیں

نظمیں

صنفِ غزل میں جامی کی کتاب دیوان اشعار

  1. زندہ رود
  2. »اصناف
  3. »غزل
  4. »جامی / دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 117–وقت گل شد بزم عشرت بر لب جو خوشتر است

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 117

7 اشعار

غزل شمارهٔ 118–هر شیشه می با تو چو در محفلم افتد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 118

7 اشعار

غزل شمارهٔ 118–لاله قدح باده و گل شاهد رعناست

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 118

11 اشعار

غزل شمارهٔ 118–دودم از سینه که گرد آمده بالای سر است

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 118

7 اشعار

غزل شمارهٔ 119–به باغ لاله و گل رونق بهارانند

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 119

7 اشعار

غزل شمارهٔ 119–عاشق تو شهید تیغ بلاست

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 119

7 اشعار

غزل شمارهٔ 119–به باغم بی رخت تسکین محال است

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 119

7 اشعار

غزل شمارهٔ 120–صبحدم دردکشان نقب به میخانه زدند

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 120

9 اشعار

غزل شمارهٔ 120–تو را صباحت ترک و فصاحت عرب است

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 120

7 اشعار

غزل شمارهٔ 120–یا از زبان دوست شنو داستان دوست

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 120

آڈیو
7 اشعار

غزل شمارهٔ 121–آن که تیغ مهر او در سینه صد چاکم زند

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 121

7 اشعار

غزل شمارهٔ 121–این چه رخسار و چه خط وین چه لب است

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 121

7 اشعار

غزل شمارهٔ 121–شنیده ام که به گل بلبل سحرخوان گفت

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 121

9 اشعار

غزل شمارهٔ 122–دل دید لبت وز دو جهان بی خبر افتاد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 122

9 اشعار

غزل شمارهٔ 122–وادی عشق که جز تشنه در او نایاب است

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 122

8 اشعار

غزل شمارهٔ 122–ساقیا می ده که صحرا سبز و بستان خرم است

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 122

7 اشعار

غزل شمارهٔ 123–برهنگان چمن باز سبزپوش شدند

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 123

7 اشعار

غزل شمارهٔ 123–ساقی بیا و باده ده اکنون که فرصت است

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 123

8 اشعار

غزل شمارهٔ 123–برفت یار و مرا در فراق خویش گذاشت

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 123

7 اشعار

غزل شمارهٔ 124–چو رند خط به حریفان دردخواره نویسد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 124

7 اشعار

غزل شمارهٔ 124–خطت گرد لب آن مشکین نبات است

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 124

7 اشعار

غزل شمارهٔ 124–ترک شیرین شمایلی که مراست

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 124

7 اشعار

غزل شمارهٔ 125–خوبرویان جهان رسم وفا نشناسند

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 125

7 اشعار

غزل شمارهٔ 125–ابروی خوشت که ماه عید است

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 125

7 اشعار

غزل شمارهٔ 125–هنوز یک گل تو از هزار نشکفته ست

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 125

7 اشعار

غزل شمارهٔ 126–بر دل عاشق چو زخم از نشتر خاری رسد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 126

7 اشعار

غزل شمارهٔ 126–تارک درویش تارک فارغ از تاج زر است

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 126

9 اشعار

غزل شمارهٔ 126–به عشق آن پیر عالمگیر گشته ست

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 126

9 اشعار

غزل شمارهٔ 127–دوستان از ناله زارم صدایی بشنوید

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 127

7 اشعار

غزل شمارهٔ 127–منشور دولتی که ز عشقم میسر است

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 127

9 اشعار

غزل شمارهٔ 127–چیست آن زلف سیه پیش رخت کافروخته‌ست

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 127

6 اشعار

غزل شمارهٔ 128–منم امروز حریف قدح آشامی چند

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 128

7 اشعار

غزل شمارهٔ 128–یار رفت از دیده لیکن روز و شب در خاطر است

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 128

7 اشعار

غزل شمارهٔ 128–جلوه حسن تو کجاست که نیست

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 128

7 اشعار

غزل شمارهٔ 129–چو خندان جام می کام از لب لعل تو بردارد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 129

7 اشعار

غزل شمارهٔ 129–بگذر از توبه و تقوی که همه پندار است

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 129

7 اشعار

غزل شمارهٔ 129–دلنواز ز من خسته جگر بازمایست

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 129

7 اشعار

غزل شمارهٔ 130–گر روی بی تو مرا داغ جگر تازه شود

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 130

7 اشعار

غزل شمارهٔ 130–مرا کار از غم عشق تو زار است

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 130

7 اشعار

غزل شمارهٔ 130–یار دروغ وعده بیباک من کجاست

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 130

7 اشعار

غزل شمارهٔ 131–چون رسوم شاهی از دور فلک بنیاد شد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 131

9 اشعار

غزل شمارهٔ 131–بیا که روی تو خورشیدِ عالم‌افروز است

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 131

7 اشعار

غزل شمارهٔ 131–آنکه گل را غیرت از لطف تن او خاسته ست

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 131

7 اشعار

غزل شمارهٔ 132–دي چو به بوستان تو را جا به کنار آب شد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 132

7 اشعار

غزل شمارهٔ 132–قدم به طرف چمن نه که سبزه نوخیز است

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 132

9 اشعار

غزل شمارهٔ 132–جمال عشق قدیم است و مابقی محدث

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 132

7 اشعار

غزل شمارهٔ 133–بر سر از چتر مرصع سایه ات می گستردند

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 133

7 اشعار

غزل شمارهٔ 133–باز در بزم غمت نعره نوشانوش است

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 133

7 اشعار

غزل شمارهٔ 133–مرا نیست بر خوردن باده باعث

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 133

7 اشعار

غزل شمارهٔ 134–ز آب حیات مشک خطا را سرشته‌اند

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 134

7 اشعار
  1. 1
  2. 2
  3. 3
  4. ...
  5. 7
  6. 8
  7. 9
  8. ...
  9. 37
پچھلا صفحہاگلا صفحہ