صفحۂ اولشعراءلغاتاوزاناصنافمترجمینصداکارہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

شعراءاوزاناصنافصداکارانمترجمین

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. اصناف
  2. »غزل
  3. »جامی / دیوان اشعار

صنف کے تحت کتاب

صنفِ غزل میں جامی کی کتاب دیوان اشعار

یہ صفحہ صرف صنفِ غزل کے تحت آنے والی نظمیں دکھاتا ہے۔

1804 نظمیں

نظمیں

صنفِ غزل میں جامی کی کتاب دیوان اشعار

  1. زندہ رود
  2. »اصناف
  3. »غزل
  4. »جامی / دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 151–رخ نمودی صفا همین باشد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 151

7 اشعار

غزل شمارهٔ 151–مه شمع شب افروز و رخت نور تجلی ست

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 151

7 اشعار

غزل شمارهٔ 151–دوش در حلقه زلف تو دلم جا می‌کرد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 151

7 اشعار

غزل شمارهٔ 152–دل تو غیر جفا نپسندد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 152

7 اشعار

غزل شمارهٔ 152–خوبان هزار و از همه مقصود من یکی ست

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 152

7 اشعار

غزل شمارهٔ 152–چه لطف بود که شیرین شمایل من کرد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 152

7 اشعار

غزل شمارهٔ 153–مست چشمت شراب را چه کند

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 153

7 اشعار

غزل شمارهٔ 153–سینه تنگم نه جای چون تو زیبا دلبری ست

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 153

7 اشعار

غزل شمارهٔ 153–حسن تو راه امید و بیم زد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 153

7 اشعار

غزل شمارهٔ 154–زان بت آزری خبر که دهد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 154

7 اشعار

غزل شمارهٔ 154–مرا از درد تو بر سینه داغی ست

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 154

7 اشعار

غزل شمارهٔ 154–به طرف باغ عجب دلکش است سایه بید

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 154

9 اشعار

غزل شمارهٔ 155–ز ایام خرمی نفس دیگرم نماند

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 155

7 اشعار

غزل شمارهٔ 155–دلم پیرانه سر با خردسالی ست

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 155

7 اشعار

غزل شمارهٔ 155–کجا شد آنکه شب آن مه به خانه من بود

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 155

7 اشعار

غزل شمارهٔ 156–چو از تن تیر تو جان را بدزدد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 156

8 اشعار

غزل شمارهٔ 156–چرخ را جامی نگون دان کز می عشرت تهی ست

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 156

7 اشعار

غزل شمارهٔ 156–ساقی بیار می که گل از غنچه رو نمود

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 156

7 اشعار

غزل شمارهٔ 157–ماهی چو رخت فلک ندارد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 157

7 اشعار

غزل شمارهٔ 157–ای شهسوار حسن که جانم فدای توست

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 157

7 اشعار

غزل شمارهٔ 157–ترانه های تحیت سرودهای درود

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 157

7 اشعار

غزل شمارهٔ 158–معاشران چو می لعل در پیاله کنند

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 158

9 اشعار

غزل شمارهٔ 158–در همه شهر دلی کو که نه خون کرده توست

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 158

7 اشعار

غزل شمارهٔ 158–هر که از میکده عشق تو بویی شنود

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 158

7 اشعار

غزل شمارهٔ 159–با تو یکجا نمی توانم بود

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 159

9 اشعار

غزل شمارهٔ 159–صبح دولت را فروغ از آفتاب روی توست

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 159

8 اشعار

غزل شمارهٔ 159–خوش آن مقام که در وی دلی فرود آید

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 159

7 اشعار

غزل شمارهٔ 160–زان شست و شو که در چمن از ژاله می‌رود

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 160

7 اشعار

غزل شمارهٔ 160–نقاش ازل کان خط مشکین رقم اوست

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 160

7 اشعار

غزل شمارهٔ 160–پرتو روی تو بر باده گلفام افتاد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 160

6 اشعار

غزل شمارهٔ 161–دل باز سراسیمه سیمین ذقنی شد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 161

7 اشعار

غزل شمارهٔ 161–جفای تو که بسی خوشتر از وفای من است

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 161

7 اشعار

غزل شمارهٔ 161–چه سود آن تیشه کِش بر سنگ دست کوهکن می‌زد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 161

7 اشعار

غزل شمارهٔ 162–مرا بر نوک مژگان بس که خون دل جگر بندد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 162

7 اشعار

غزل شمارهٔ 162–تویی که درد و غمت یار ناگزیر من است

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 162

7 اشعار

غزل شمارهٔ 162–ز شوقت زنم دم زبانم بسوزد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 162

7 اشعار

غزل شمارهٔ 163–سرت ز عارضه دهر دردمند مباد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 163

9 اشعار

غزل شمارهٔ 163–این همه خونابه کاندر چشم گریان من است

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 163

7 اشعار

غزل شمارهٔ 163–صبا چو حلقه آن زلف تابدار گشاد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 163

8 اشعار

غزل شمارهٔ 164–بیا که قاصد فرخنده پی ز راه رسید

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 164

9 اشعار

غزل شمارهٔ 164–ز دل زبانه آتش که در دهان من است

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 164

9 اشعار

غزل شمارهٔ 164–یار هر دم سر بازار دگر می طلبد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 164

7 اشعار

غزل شمارهٔ 165–گریه تلخ من از خنده آن لب نگرید

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 165

9 اشعار

غزل شمارهٔ 165–هر نشان کز خون دل بر دامن چاک من است

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 165

7 اشعار

غزل شمارهٔ 165–به ناز می رود آن شوخ و باز می نگرد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 165

7 اشعار

غزل شمارهٔ 166–خشتی که روز مرگ مرا زیر سر نهند

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 166

7 اشعار

غزل شمارهٔ 166–نامه کز جانان رسد منشور اقبال من است

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 166

7 اشعار

غزل شمارهٔ 166–کی بود کی که ز خوان تو صلایی برسد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 166

7 اشعار

غزل شمارهٔ 167–رقم می زد قلم وصف لب لعل تو بر کاغذ

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 167

7 اشعار

غزل شمارهٔ 167–حریم منزل جانان برون ز عالم ماست

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 167

7 اشعار
  1. 1
  2. 2
  3. 3
  4. ...
  5. 9
  6. 10
  7. 11
  8. ...
  9. 37
پچھلا صفحہاگلا صفحہ