Name: غزلیات
Author: حافظ

غزل شمارهٔ 401چون شوم خاک رهش دامن بیفشاند ز من

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 401

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 402نکته‌ای دلکَش بگویم خالِ آن مَه‌رو ببین

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 402

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 403شراب لعل‌کش و روی مه‌جبینان بین

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 403

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 404می‌فکن بر صف رندان نظری بهتر از این

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 404

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 405به جان پیر خرابات و حق صحبت او

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 405

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 406گفتا برون شدی به تماشای ماهِ نو

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 406

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 407مزرعِ سبزِ فلک دیدم و داسِ مه نو

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 407

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 408ای آفتاب آینه دار جمال تو

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 408

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 409ای خونبهای نافه چین خاک راه تو

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 409

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 410ای قبای پادشاهی راست بر بالای تو

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 410

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 411تاب بنفشه می‌دهد طرّهٔ مشک‌سای تو

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 411

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 412مرا چشمی‌ست خون‌افشان ز دست آن کمان‌ابرو

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 412

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 413خط عذار یار که بگرفت ماه از او

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 413

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 414گلبن عیش می‌دمد ساقی گل‌عذار کو؟

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 414

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 415ای پیک راستان خبر یار ما بگو

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 415

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 416خنک نسیم معنبر شمامه‌ای دل‌خواه

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 416

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 417عیشم مدام است، از لعل دل‌خواه

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 417

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 418گر تیغ بارد در کوی آن ماه

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 418

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 419وصال او ز عمر جاودان به

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 419

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 420ناگهان پرده برانداخته‌ای، یعنی چه؟

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 420

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 421درِ سرایِ مغان رُفته بود و آب‌زده

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 421

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 422ای که با سلسلهٔ زلف دراز آمده‌ای

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 422

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 423دوش رفتم به در میکده خواب‌آلوده

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 423

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 424از من جدا مشو که توام نور دیده‌ای

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 424

آڈیو

5 اشعار

غزل شمارهٔ 425دامن‌کشان همی شد در شرب زرکشیده

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 425

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 426از خون دل نوشتم، نزدیک دوست نامه

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 426

آڈیو

6 اشعار

غزل شمارهٔ 427چراغ روی تو را شمع گشت پروانه

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 427

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 428سحرگاهان، که مخمورِ شبانه

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 428

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 429ساقی بیا که شد قدحِ لاله پر ز می

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 429

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 430به صوتِ بُلبُل و قُمری اگر نَنوشی مِی

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 430

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 431لبش می‌بوسم و در می‌کشم می

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 431

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 432مخمور جام عشقم، ساقی بده شرابی

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 432

آڈیو

6 اشعار

غزل شمارهٔ 433ای که بر ماه از خط مشکین نقاب انداختی

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 433

آڈیو

13 اشعار

غزل شمارهٔ 434ای دل مباش یک دم خالی ز عشق و مستی

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 434

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 435با مدّعی مگویید، اسرارِ عشق و مستی

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 435

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 436آن غالیه‌خط گر سوی ما نامه نوشتی

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 436

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 437ای قصهٔ بهشت ز کویت حکایتی

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 437

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 438سَبَتْ سَلْمیٰ بِصُدْغَیها فُؤادي

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 438

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 439دیدم به خواب دوش که ماهی برآمدی

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 439

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 440سحر با باد می‌گفتم حدیث آرزومندی

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 440

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 441چه بودی ار دل آن ماه مهربان بودی؟

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 441

آڈیو

6 اشعار

غزل شمارهٔ 442به جان او که گرم دسترس به جان بودی

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 442

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 443چو سرو اگر بخرامی دمی به گلزاری

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 443

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 444شهری‌ست پُر ظریفان وز هر طرف نگاری

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 444

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 445تو را که هر چه مراد است در جهان داری

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 445

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 446صبا تو نکهت آن زلف مشک بو داری

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 446

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 447بیا با ما مَوَرز این کینه‌داری

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 447

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 448ای که در کوی خرابات مقامی داری

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 448

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 449ای که مهجوری عشاق روا می‌داری

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 449

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 450روزگاری‌ست که ما را نگران می‌داری

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 450

آڈیو

11 اشعار

غزلیات

غزل شمارهٔ 401–چون شوم خاک رهش دامن بیفشاند ز من

غزل شمارهٔ 402–نکته‌ای دلکَش بگویم خالِ آن مَه‌رو ببین

غزل شمارهٔ 403–شراب لعل‌کش و روی مه‌جبینان بین

غزل شمارهٔ 404–می‌فکن بر صف رندان نظری بهتر از این

غزل شمارهٔ 405–به جان پیر خرابات و حق صحبت او

غزل شمارهٔ 406–گفتا برون شدی به تماشای ماهِ نو

غزل شمارهٔ 407–مزرعِ سبزِ فلک دیدم و داسِ مه نو

غزل شمارهٔ 408–ای آفتاب آینه دار جمال تو

غزل شمارهٔ 409–ای خونبهای نافه چین خاک راه تو

غزل شمارهٔ 410–ای قبای پادشاهی راست بر بالای تو

غزل شمارهٔ 411–تاب بنفشه می‌دهد طرّهٔ مشک‌سای تو

غزل شمارهٔ 412–مرا چشمی‌ست خون‌افشان ز دست آن کمان‌ابرو

غزل شمارهٔ 413–خط عذار یار که بگرفت ماه از او

غزل شمارهٔ 414–گلبن عیش می‌دمد ساقی گل‌عذار کو؟

غزل شمارهٔ 415–ای پیک راستان خبر یار ما بگو

غزل شمارهٔ 416–خنک نسیم معنبر شمامه‌ای دل‌خواه

غزل شمارهٔ 417–عیشم مدام است، از لعل دل‌خواه

غزل شمارهٔ 418–گر تیغ بارد در کوی آن ماه

غزل شمارهٔ 419–وصال او ز عمر جاودان به

غزل شمارهٔ 420–ناگهان پرده برانداخته‌ای، یعنی چه؟

غزل شمارهٔ 421–درِ سرایِ مغان رُفته بود و آب‌زده

غزل شمارهٔ 422–ای که با سلسلهٔ زلف دراز آمده‌ای

غزل شمارهٔ 423–دوش رفتم به در میکده خواب‌آلوده

غزل شمارهٔ 424–از من جدا مشو که توام نور دیده‌ای

غزل شمارهٔ 425–دامن‌کشان همی شد در شرب زرکشیده

غزل شمارهٔ 426–از خون دل نوشتم، نزدیک دوست نامه

غزل شمارهٔ 427–چراغ روی تو را شمع گشت پروانه

غزل شمارهٔ 428–سحرگاهان، که مخمورِ شبانه

غزل شمارهٔ 429–ساقی بیا که شد قدحِ لاله پر ز می

غزل شمارهٔ 430–به صوتِ بُلبُل و قُمری اگر نَنوشی مِی

غزل شمارهٔ 431–لبش می‌بوسم و در می‌کشم می

غزل شمارهٔ 432–مخمور جام عشقم، ساقی بده شرابی

غزل شمارهٔ 433–ای که بر ماه از خط مشکین نقاب انداختی

غزل شمارهٔ 434–ای دل مباش یک دم خالی ز عشق و مستی

غزل شمارهٔ 435–با مدّعی مگویید، اسرارِ عشق و مستی

غزل شمارهٔ 436–آن غالیه‌خط گر سوی ما نامه نوشتی

غزل شمارهٔ 437–ای قصهٔ بهشت ز کویت حکایتی

غزل شمارهٔ 438–سَبَتْ سَلْمیٰ بِصُدْغَیها فُؤادي

غزل شمارهٔ 439–دیدم به خواب دوش که ماهی برآمدی

غزل شمارهٔ 440–سحر با باد می‌گفتم حدیث آرزومندی

غزل شمارهٔ 441–چه بودی ار دل آن ماه مهربان بودی؟

غزل شمارهٔ 442–به جان او که گرم دسترس به جان بودی

غزل شمارهٔ 443–چو سرو اگر بخرامی دمی به گلزاری

غزل شمارهٔ 444–شهری‌ست پُر ظریفان وز هر طرف نگاری

غزل شمارهٔ 445–تو را که هر چه مراد است در جهان داری

غزل شمارهٔ 446–صبا تو نکهت آن زلف مشک بو داری

غزل شمارهٔ 447–بیا با ما مَوَرز این کینه‌داری

غزل شمارهٔ 448–ای که در کوی خرابات مقامی داری

غزل شمارهٔ 449–ای که مهجوری عشاق روا می‌داری

غزل شمارهٔ 450–روزگاری‌ست که ما را نگران می‌داری

انگریزی مترجمین

صداکاران

غزلیات

غزل شمارهٔ 401–چون شوم خاک رهش دامن بیفشاند ز من

غزل شمارهٔ 402–نکته‌ای دلکَش بگویم خالِ آن مَه‌رو ببین

غزل شمارهٔ 403–شراب لعل‌کش و روی مه‌جبینان بین

غزل شمارهٔ 404–می‌فکن بر صف رندان نظری بهتر از این

غزل شمارهٔ 405–به جان پیر خرابات و حق صحبت او

غزل شمارهٔ 406–گفتا برون شدی به تماشای ماهِ نو

غزل شمارهٔ 407–مزرعِ سبزِ فلک دیدم و داسِ مه نو

غزل شمارهٔ 408–ای آفتاب آینه دار جمال تو

غزل شمارهٔ 409–ای خونبهای نافه چین خاک راه تو

غزل شمارهٔ 410–ای قبای پادشاهی راست بر بالای تو

غزل شمارهٔ 411–تاب بنفشه می‌دهد طرّهٔ مشک‌سای تو

غزل شمارهٔ 412–مرا چشمی‌ست خون‌افشان ز دست آن کمان‌ابرو

غزل شمارهٔ 413–خط عذار یار که بگرفت ماه از او

غزل شمارهٔ 414–گلبن عیش می‌دمد ساقی گل‌عذار کو؟

غزل شمارهٔ 415–ای پیک راستان خبر یار ما بگو

غزل شمارهٔ 416–خنک نسیم معنبر شمامه‌ای دل‌خواه

غزل شمارهٔ 417–عیشم مدام است، از لعل دل‌خواه

غزل شمارهٔ 418–گر تیغ بارد در کوی آن ماه

غزل شمارهٔ 419–وصال او ز عمر جاودان به

غزل شمارهٔ 420–ناگهان پرده برانداخته‌ای، یعنی چه؟

غزل شمارهٔ 421–درِ سرایِ مغان رُفته بود و آب‌زده

غزل شمارهٔ 422–ای که با سلسلهٔ زلف دراز آمده‌ای

غزل شمارهٔ 423–دوش رفتم به در میکده خواب‌آلوده

غزل شمارهٔ 424–از من جدا مشو که توام نور دیده‌ای

غزل شمارهٔ 425–دامن‌کشان همی شد در شرب زرکشیده

غزل شمارهٔ 426–از خون دل نوشتم، نزدیک دوست نامه

غزل شمارهٔ 401چون شوم خاک رهش دامن بیفشاند ز من

غزل شمارهٔ 402نکته‌ای دلکَش بگویم خالِ آن مَه‌رو ببین

غزل شمارهٔ 403شراب لعل‌کش و روی مه‌جبینان بین

غزل شمارهٔ 404می‌فکن بر صف رندان نظری بهتر از این

غزل شمارهٔ 405به جان پیر خرابات و حق صحبت او

غزل شمارهٔ 406گفتا برون شدی به تماشای ماهِ نو

غزل شمارهٔ 407مزرعِ سبزِ فلک دیدم و داسِ مه نو

غزل شمارهٔ 408ای آفتاب آینه دار جمال تو

غزل شمارهٔ 409ای خونبهای نافه چین خاک راه تو

غزل شمارهٔ 410ای قبای پادشاهی راست بر بالای تو

غزل شمارهٔ 411تاب بنفشه می‌دهد طرّهٔ مشک‌سای تو

غزل شمارهٔ 412مرا چشمی‌ست خون‌افشان ز دست آن کمان‌ابرو

غزل شمارهٔ 413خط عذار یار که بگرفت ماه از او

غزل شمارهٔ 414گلبن عیش می‌دمد ساقی گل‌عذار کو؟

غزل شمارهٔ 415ای پیک راستان خبر یار ما بگو

غزل شمارهٔ 416خنک نسیم معنبر شمامه‌ای دل‌خواه

غزل شمارهٔ 417عیشم مدام است، از لعل دل‌خواه

غزل شمارهٔ 418گر تیغ بارد در کوی آن ماه

غزل شمارهٔ 419وصال او ز عمر جاودان به

غزل شمارهٔ 420ناگهان پرده برانداخته‌ای، یعنی چه؟

غزل شمارهٔ 421درِ سرایِ مغان رُفته بود و آب‌زده

غزل شمارهٔ 422ای که با سلسلهٔ زلف دراز آمده‌ای

غزل شمارهٔ 423دوش رفتم به در میکده خواب‌آلوده

غزل شمارهٔ 424از من جدا مشو که توام نور دیده‌ای

غزل شمارهٔ 425دامن‌کشان همی شد در شرب زرکشیده

غزل شمارهٔ 426از خون دل نوشتم، نزدیک دوست نامه

غزل شمارهٔ 427چراغ روی تو را شمع گشت پروانه

غزل شمارهٔ 428سحرگاهان، که مخمورِ شبانه

غزل شمارهٔ 429ساقی بیا که شد قدحِ لاله پر ز می

غزل شمارهٔ 430به صوتِ بُلبُل و قُمری اگر نَنوشی مِی

غزل شمارهٔ 431لبش می‌بوسم و در می‌کشم می

غزل شمارهٔ 432مخمور جام عشقم، ساقی بده شرابی

غزل شمارهٔ 433ای که بر ماه از خط مشکین نقاب انداختی

غزل شمارهٔ 434ای دل مباش یک دم خالی ز عشق و مستی

غزل شمارهٔ 435با مدّعی مگویید، اسرارِ عشق و مستی

غزل شمارهٔ 436آن غالیه‌خط گر سوی ما نامه نوشتی

غزل شمارهٔ 437ای قصهٔ بهشت ز کویت حکایتی

غزل شمارهٔ 438سَبَتْ سَلْمیٰ بِصُدْغَیها فُؤادي

غزل شمارهٔ 439دیدم به خواب دوش که ماهی برآمدی

غزل شمارهٔ 440سحر با باد می‌گفتم حدیث آرزومندی

غزل شمارهٔ 441چه بودی ار دل آن ماه مهربان بودی؟

غزل شمارهٔ 442به جان او که گرم دسترس به جان بودی

غزل شمارهٔ 443چو سرو اگر بخرامی دمی به گلزاری

غزل شمارهٔ 444شهری‌ست پُر ظریفان وز هر طرف نگاری

غزل شمارهٔ 445تو را که هر چه مراد است در جهان داری

غزل شمارهٔ 446صبا تو نکهت آن زلف مشک بو داری

غزل شمارهٔ 447بیا با ما مَوَرز این کینه‌داری

غزل شمارهٔ 448ای که در کوی خرابات مقامی داری

غزل شمارهٔ 449ای که مهجوری عشاق روا می‌داری

غزل شمارهٔ 450روزگاری‌ست که ما را نگران می‌داری

غزل شمارهٔ 401چون شوم خاک رهش دامن بیفشاند ز من

غزل شمارهٔ 402نکته‌ای دلکَش بگویم خالِ آن مَه‌رو ببین

غزل شمارهٔ 403شراب لعل‌کش و روی مه‌جبینان بین

غزل شمارهٔ 404می‌فکن بر صف رندان نظری بهتر از این

غزل شمارهٔ 405به جان پیر خرابات و حق صحبت او

غزل شمارهٔ 406گفتا برون شدی به تماشای ماهِ نو

غزل شمارهٔ 407مزرعِ سبزِ فلک دیدم و داسِ مه نو

غزل شمارهٔ 408ای آفتاب آینه دار جمال تو

غزل شمارهٔ 409ای خونبهای نافه چین خاک راه تو

غزل شمارهٔ 410ای قبای پادشاهی راست بر بالای تو

غزل شمارهٔ 411تاب بنفشه می‌دهد طرّهٔ مشک‌سای تو

غزل شمارهٔ 412مرا چشمی‌ست خون‌افشان ز دست آن کمان‌ابرو

غزل شمارهٔ 413خط عذار یار که بگرفت ماه از او

غزل شمارهٔ 414گلبن عیش می‌دمد ساقی گل‌عذار کو؟

غزل شمارهٔ 415ای پیک راستان خبر یار ما بگو

غزل شمارهٔ 416خنک نسیم معنبر شمامه‌ای دل‌خواه

غزل شمارهٔ 417عیشم مدام است، از لعل دل‌خواه

غزل شمارهٔ 418گر تیغ بارد در کوی آن ماه

غزل شمارهٔ 419وصال او ز عمر جاودان به

غزل شمارهٔ 420ناگهان پرده برانداخته‌ای، یعنی چه؟

غزل شمارهٔ 421درِ سرایِ مغان رُفته بود و آب‌زده

غزل شمارهٔ 422ای که با سلسلهٔ زلف دراز آمده‌ای

غزل شمارهٔ 423دوش رفتم به در میکده خواب‌آلوده

غزل شمارهٔ 424از من جدا مشو که توام نور دیده‌ای

غزل شمارهٔ 425دامن‌کشان همی شد در شرب زرکشیده

غزل شمارهٔ 426از خون دل نوشتم، نزدیک دوست نامه

غزل شمارهٔ 427چراغ روی تو را شمع گشت پروانه

غزل شمارهٔ 428سحرگاهان، که مخمورِ شبانه

غزل شمارهٔ 429ساقی بیا که شد قدحِ لاله پر ز می

غزل شمارهٔ 430به صوتِ بُلبُل و قُمری اگر نَنوشی مِی