صنفِ غزل میں جامی کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 453خوشا گل کامده ست از نازنینان چمن بر سر

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 453

7 اشعار

غزل شمارهٔ 453بر اوج حسن چون خورشید فردی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 453

7 اشعار

غزل شمارهٔ 454ای سهی سرو تو را سنبل مشکین بر سر

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 454

7 اشعار

غزل شمارهٔ 454چند باشم چشم بر در، گوش بر آواز پای

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 454

7 اشعار

غزل شمارهٔ 455عمری ست نور چشم جهان بین ماست یار

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 455

7 اشعار

غزل شمارهٔ 455خرم آن کس که برد پی به ره هیچ کسی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 455

9 اشعار

غزل شمارهٔ 456رخ زرد دارم ز دوری آن در

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 456

5 اشعار

غزل شمارهٔ 456همی‌دهد خبر از گل نسیم صبحدمی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 456

9 اشعار

غزل شمارهٔ 457لله الحمد که بعد از سفر دور و دراز

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 457

7 اشعار

غزل شمارهٔ 457بتابی بر همه چون ماه و از من روی برتابی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 457

7 اشعار

غزل شمارهٔ 458خرامان بگذر ای سرو سرافراز

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 458

7 اشعار

غزل شمارهٔ 458جهانی تازه شد از فیض تو ای ابر نوروزی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 458

7 اشعار

غزل شمارهٔ 459از خزان برگ رزان ریزان شد ای گل چهره خیز

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 459

7 اشعار

غزل شمارهٔ 459به هر که هست چو شیر و شکر درآمیزی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 459

7 اشعار

غزل شمارهٔ 460خطت فتنه ست و لبها فتنه انگیز

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 460

7 اشعار

غزل شمارهٔ 460عشق تو منسوخ ساخت دفتر علامگی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 460

7 اشعار

غزل شمارهٔ 461تیر مژه تنها به دل تنگ مینداز

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 461

7 اشعار

غزل شمارهٔ 461بیا ای عشق پر غوغا که در هر جا فرود آیی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 461

7 اشعار

غزل شمارهٔ 462دلا ز قید حریفان بی‌خرد بگریز

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 462

7 اشعار

غزل شمارهٔ 462گرفت خاطرت از عاشقان شیدایی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 462

7 اشعار

غزل شمارهٔ 463زهی مهر از رخت شرمنده مه نیز

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 463

7 اشعار

غزل شمارهٔ 463شب که رفتی ز برم مونس جان که شدی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 463

7 اشعار

غزل شمارهٔ 464پیر شدیم و به دل داغ جوانان هنوز

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 464

7 اشعار

غزل شمارهٔ 464بهر خدنگ آه از بیداد دلستانی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 464

7 اشعار

غزل شمارهٔ 465رفتی و من ملازم این منزلم هنوز

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 465

7 اشعار

غزل شمارهٔ 465ای خواجه چه جویی ز شب قدر نشانی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 465

7 اشعار

غزل شمارهٔ 466آمد بهار و گلرخ من در سفر هنوز

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 466

7 اشعار

غزل شمارهٔ 466برگل از سبزه خط غالیه بویی داری

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 466

7 اشعار

غزل شمارهٔ 467دیده جز خاک درت خواب نبیند هرگز

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 467

7 اشعار

غزل شمارهٔ 467در وقت گل ای بلبل فریاد بسی داری

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 467

7 اشعار

غزل شمارهٔ 468یاد بادت که ز من یاد نکردی هرگز

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 468

7 اشعار

غزل شمارهٔ 468روشن شبی که شمع شبستان من شوی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 468

7 اشعار

غزل شمارهٔ 469رفت عقل و صبر و هوش ای دل مکن از ناله بس

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 469

7 اشعار

غزل شمارهٔ 469از هیچ نشان داده دهانی که تو داری

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 469

7 اشعار

غزل شمارهٔ 470عید شد هر کس ز یاری عیدیی دارد هوس

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 470

7 اشعار

غزل شمارهٔ 470چون رخت بینم سر خویش از حیا پیش افکنی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 470

7 اشعار

غزل شمارهٔ 471آن دو رخ را جامع آیات زیبایی شناس

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 471

7 اشعار

غزل شمارهٔ 471پریرم دیدی و نادیده کردی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 471

7 اشعار

غزل شمارهٔ 472درین ره خضر همت همرهم بس

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 472

7 اشعار

غزل شمارهٔ 472گویی که منم یار تو ای جان و نباشی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 472

7 اشعار

غزل شمارهٔ 473گر روی به مردم ننمایی چه کند کس

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 473

7 اشعار

غزل شمارهٔ 473دی آن چه شکل بود که از ره برآمدی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 473

7 اشعار

غزل شمارهٔ 474ای باد صبح آن گل سیراب را بپرس

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 474

7 اشعار

غزل شمارهٔ 474سبزخطا و گلرخا تازه‌بهار کیستی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 474

7 اشعار

غزل شمارهٔ 475جام لعلش نگر از باده گلرنگ مپرس

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 475

7 اشعار

غزل شمارهٔ 475زما همی گذری و به ما نمی نگری

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 475

7 اشعار

غزل شمارهٔ 476قلاش وش دیدم بتی ای وقت آن قلاش خوش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 476

7 اشعار

غزل شمارهٔ 476دل مرا ز هزار آرزو بگردانی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 476

7 اشعار

غزل شمارهٔ 477تنها ز کجا می رسی ای سرو قباپوش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 477

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 477ای کاش من برآن سر کو خاک بودمی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 477

7 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 453–خوشا گل کامده ست از نازنینان چمن بر سر

غزل شمارهٔ 453–بر اوج حسن چون خورشید فردی

غزل شمارهٔ 454–ای سهی سرو تو را سنبل مشکین بر سر

غزل شمارهٔ 454–چند باشم چشم بر در، گوش بر آواز پای

غزل شمارهٔ 455–عمری ست نور چشم جهان بین ماست یار

غزل شمارهٔ 455–خرم آن کس که برد پی به ره هیچ کسی

غزل شمارهٔ 456–رخ زرد دارم ز دوری آن در

غزل شمارهٔ 456–همی‌دهد خبر از گل نسیم صبحدمی

غزل شمارهٔ 457–لله الحمد که بعد از سفر دور و دراز

غزل شمارهٔ 457–بتابی بر همه چون ماه و از من روی برتابی

غزل شمارهٔ 458–خرامان بگذر ای سرو سرافراز

غزل شمارهٔ 458–جهانی تازه شد از فیض تو ای ابر نوروزی

غزل شمارهٔ 459–از خزان برگ رزان ریزان شد ای گل چهره خیز

غزل شمارهٔ 459–به هر که هست چو شیر و شکر درآمیزی

غزل شمارهٔ 460–خطت فتنه ست و لبها فتنه انگیز

غزل شمارهٔ 460–عشق تو منسوخ ساخت دفتر علامگی

غزل شمارهٔ 461–تیر مژه تنها به دل تنگ مینداز

غزل شمارهٔ 461–بیا ای عشق پر غوغا که در هر جا فرود آیی

غزل شمارهٔ 462–دلا ز قید حریفان بی‌خرد بگریز

غزل شمارهٔ 462–گرفت خاطرت از عاشقان شیدایی

غزل شمارهٔ 463–زهی مهر از رخت شرمنده مه نیز

غزل شمارهٔ 463–شب که رفتی ز برم مونس جان که شدی

غزل شمارهٔ 464–پیر شدیم و به دل داغ جوانان هنوز

غزل شمارهٔ 464–بهر خدنگ آه از بیداد دلستانی

غزل شمارهٔ 465–رفتی و من ملازم این منزلم هنوز

غزل شمارهٔ 465–ای خواجه چه جویی ز شب قدر نشانی

غزل شمارهٔ 466–آمد بهار و گلرخ من در سفر هنوز

غزل شمارهٔ 466–برگل از سبزه خط غالیه بویی داری

غزل شمارهٔ 467–دیده جز خاک درت خواب نبیند هرگز

غزل شمارهٔ 467–در وقت گل ای بلبل فریاد بسی داری

غزل شمارهٔ 468–یاد بادت که ز من یاد نکردی هرگز

غزل شمارهٔ 468–روشن شبی که شمع شبستان من شوی

غزل شمارهٔ 469–رفت عقل و صبر و هوش ای دل مکن از ناله بس

غزل شمارهٔ 469–از هیچ نشان داده دهانی که تو داری

غزل شمارهٔ 470–عید شد هر کس ز یاری عیدیی دارد هوس

غزل شمارهٔ 470–چون رخت بینم سر خویش از حیا پیش افکنی

غزل شمارهٔ 471–آن دو رخ را جامع آیات زیبایی شناس

غزل شمارهٔ 471–پریرم دیدی و نادیده کردی

غزل شمارهٔ 472–درین ره خضر همت همرهم بس

غزل شمارهٔ 472–گویی که منم یار تو ای جان و نباشی

غزل شمارهٔ 473–گر روی به مردم ننمایی چه کند کس

غزل شمارهٔ 473–دی آن چه شکل بود که از ره برآمدی

غزل شمارهٔ 474–ای باد صبح آن گل سیراب را بپرس

غزل شمارهٔ 474–سبزخطا و گلرخا تازه‌بهار کیستی

غزل شمارهٔ 475–جام لعلش نگر از باده گلرنگ مپرس

غزل شمارهٔ 475–زما همی گذری و به ما نمی نگری

غزل شمارهٔ 476–قلاش وش دیدم بتی ای وقت آن قلاش خوش

غزل شمارهٔ 476–دل مرا ز هزار آرزو بگردانی

غزل شمارهٔ 477–تنها ز کجا می رسی ای سرو قباپوش

غزل شمارهٔ 477–ای کاش من برآن سر کو خاک بودمی

صنفِ غزل میں جامی کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 453–خوشا گل کامده ست از نازنینان چمن بر سر

غزل شمارهٔ 453–بر اوج حسن چون خورشید فردی

غزل شمارهٔ 454–ای سهی سرو تو را سنبل مشکین بر سر

غزل شمارهٔ 454–چند باشم چشم بر در، گوش بر آواز پای

غزل شمارهٔ 455–عمری ست نور چشم جهان بین ماست یار

غزل شمارهٔ 455–خرم آن کس که برد پی به ره هیچ کسی

غزل شمارهٔ 456–رخ زرد دارم ز دوری آن در

غزل شمارهٔ 456–همی‌دهد خبر از گل نسیم صبحدمی

غزل شمارهٔ 457–لله الحمد که بعد از سفر دور و دراز

غزل شمارهٔ 457–بتابی بر همه چون ماه و از من روی برتابی

غزل شمارهٔ 458–خرامان بگذر ای سرو سرافراز

غزل شمارهٔ 458–جهانی تازه شد از فیض تو ای ابر نوروزی

غزل شمارهٔ 459–از خزان برگ رزان ریزان شد ای گل چهره خیز

غزل شمارهٔ 459–به هر که هست چو شیر و شکر درآمیزی

غزل شمارهٔ 460–خطت فتنه ست و لبها فتنه انگیز

غزل شمارهٔ 460–عشق تو منسوخ ساخت دفتر علامگی

غزل شمارهٔ 461–تیر مژه تنها به دل تنگ مینداز

غزل شمارهٔ 461–بیا ای عشق پر غوغا که در هر جا فرود آیی

غزل شمارهٔ 462–دلا ز قید حریفان بی‌خرد بگریز

غزل شمارهٔ 462–گرفت خاطرت از عاشقان شیدایی

غزل شمارهٔ 463–زهی مهر از رخت شرمنده مه نیز

غزل شمارهٔ 463–شب که رفتی ز برم مونس جان که شدی

غزل شمارهٔ 464–پیر شدیم و به دل داغ جوانان هنوز

غزل شمارهٔ 464–بهر خدنگ آه از بیداد دلستانی

غزل شمارهٔ 465–رفتی و من ملازم این منزلم هنوز

غزل شمارهٔ 465–ای خواجه چه جویی ز شب قدر نشانی

غزل شمارهٔ 453خوشا گل کامده ست از نازنینان چمن بر سر

غزل شمارهٔ 453بر اوج حسن چون خورشید فردی

غزل شمارهٔ 454ای سهی سرو تو را سنبل مشکین بر سر

غزل شمارهٔ 454چند باشم چشم بر در، گوش بر آواز پای

غزل شمارهٔ 455عمری ست نور چشم جهان بین ماست یار

غزل شمارهٔ 455خرم آن کس که برد پی به ره هیچ کسی

غزل شمارهٔ 456رخ زرد دارم ز دوری آن در

غزل شمارهٔ 456همی‌دهد خبر از گل نسیم صبحدمی

غزل شمارهٔ 457لله الحمد که بعد از سفر دور و دراز

غزل شمارهٔ 457بتابی بر همه چون ماه و از من روی برتابی

غزل شمارهٔ 458خرامان بگذر ای سرو سرافراز

غزل شمارهٔ 458جهانی تازه شد از فیض تو ای ابر نوروزی

غزل شمارهٔ 459از خزان برگ رزان ریزان شد ای گل چهره خیز

غزل شمارهٔ 459به هر که هست چو شیر و شکر درآمیزی

غزل شمارهٔ 460خطت فتنه ست و لبها فتنه انگیز

غزل شمارهٔ 460عشق تو منسوخ ساخت دفتر علامگی

غزل شمارهٔ 461تیر مژه تنها به دل تنگ مینداز

غزل شمارهٔ 461بیا ای عشق پر غوغا که در هر جا فرود آیی

غزل شمارهٔ 462دلا ز قید حریفان بی‌خرد بگریز

غزل شمارهٔ 462گرفت خاطرت از عاشقان شیدایی

غزل شمارهٔ 463زهی مهر از رخت شرمنده مه نیز

غزل شمارهٔ 463شب که رفتی ز برم مونس جان که شدی

غزل شمارهٔ 464پیر شدیم و به دل داغ جوانان هنوز

غزل شمارهٔ 464بهر خدنگ آه از بیداد دلستانی

غزل شمارهٔ 465رفتی و من ملازم این منزلم هنوز

غزل شمارهٔ 465ای خواجه چه جویی ز شب قدر نشانی

غزل شمارهٔ 466آمد بهار و گلرخ من در سفر هنوز

غزل شمارهٔ 466برگل از سبزه خط غالیه بویی داری

غزل شمارهٔ 467دیده جز خاک درت خواب نبیند هرگز

غزل شمارهٔ 467در وقت گل ای بلبل فریاد بسی داری

غزل شمارهٔ 468یاد بادت که ز من یاد نکردی هرگز

غزل شمارهٔ 468روشن شبی که شمع شبستان من شوی

غزل شمارهٔ 469رفت عقل و صبر و هوش ای دل مکن از ناله بس

غزل شمارهٔ 469از هیچ نشان داده دهانی که تو داری

غزل شمارهٔ 470عید شد هر کس ز یاری عیدیی دارد هوس

غزل شمارهٔ 470چون رخت بینم سر خویش از حیا پیش افکنی

غزل شمارهٔ 471آن دو رخ را جامع آیات زیبایی شناس

غزل شمارهٔ 471پریرم دیدی و نادیده کردی

غزل شمارهٔ 472درین ره خضر همت همرهم بس

غزل شمارهٔ 472گویی که منم یار تو ای جان و نباشی

غزل شمارهٔ 473گر روی به مردم ننمایی چه کند کس

غزل شمارهٔ 473دی آن چه شکل بود که از ره برآمدی

غزل شمارهٔ 474ای باد صبح آن گل سیراب را بپرس

غزل شمارهٔ 474سبزخطا و گلرخا تازه‌بهار کیستی

غزل شمارهٔ 475جام لعلش نگر از باده گلرنگ مپرس

غزل شمارهٔ 475زما همی گذری و به ما نمی نگری

غزل شمارهٔ 476قلاش وش دیدم بتی ای وقت آن قلاش خوش

غزل شمارهٔ 476دل مرا ز هزار آرزو بگردانی

غزل شمارهٔ 477تنها ز کجا می رسی ای سرو قباپوش

غزل شمارهٔ 477ای کاش من برآن سر کو خاک بودمی

غزل شمارهٔ 453خوشا گل کامده ست از نازنینان چمن بر سر

غزل شمارهٔ 453بر اوج حسن چون خورشید فردی

غزل شمارهٔ 454ای سهی سرو تو را سنبل مشکین بر سر

غزل شمارهٔ 454چند باشم چشم بر در، گوش بر آواز پای

غزل شمارهٔ 455عمری ست نور چشم جهان بین ماست یار

غزل شمارهٔ 455خرم آن کس که برد پی به ره هیچ کسی

غزل شمارهٔ 456رخ زرد دارم ز دوری آن در

غزل شمارهٔ 456همی‌دهد خبر از گل نسیم صبحدمی

غزل شمارهٔ 457لله الحمد که بعد از سفر دور و دراز

غزل شمارهٔ 457بتابی بر همه چون ماه و از من روی برتابی

غزل شمارهٔ 458خرامان بگذر ای سرو سرافراز

غزل شمارهٔ 458جهانی تازه شد از فیض تو ای ابر نوروزی

غزل شمارهٔ 459از خزان برگ رزان ریزان شد ای گل چهره خیز

غزل شمارهٔ 459به هر که هست چو شیر و شکر درآمیزی

غزل شمارهٔ 460خطت فتنه ست و لبها فتنه انگیز

غزل شمارهٔ 460عشق تو منسوخ ساخت دفتر علامگی

غزل شمارهٔ 461تیر مژه تنها به دل تنگ مینداز

غزل شمارهٔ 461بیا ای عشق پر غوغا که در هر جا فرود آیی

غزل شمارهٔ 462دلا ز قید حریفان بی‌خرد بگریز

غزل شمارهٔ 462گرفت خاطرت از عاشقان شیدایی

غزل شمارهٔ 463زهی مهر از رخت شرمنده مه نیز

غزل شمارهٔ 463شب که رفتی ز برم مونس جان که شدی

غزل شمارهٔ 464پیر شدیم و به دل داغ جوانان هنوز

غزل شمارهٔ 464بهر خدنگ آه از بیداد دلستانی

غزل شمارهٔ 465رفتی و من ملازم این منزلم هنوز

غزل شمارهٔ 465ای خواجه چه جویی ز شب قدر نشانی

غزل شمارهٔ 466آمد بهار و گلرخ من در سفر هنوز

غزل شمارهٔ 466برگل از سبزه خط غالیه بویی داری

غزل شمارهٔ 467دیده جز خاک درت خواب نبیند هرگز

غزل شمارهٔ 467در وقت گل ای بلبل فریاد بسی داری