صفحۂ اولشعراءلغاتاوزاناصنافمترجمینصداکارہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

شعراءاوزاناصنافصداکارانمترجمین

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. اصناف
  2. »غزل
  3. »جامی / دیوان اشعار

صنف کے تحت کتاب

صنفِ غزل میں جامی کی کتاب دیوان اشعار

یہ صفحہ صرف صنفِ غزل کے تحت آنے والی نظمیں دکھاتا ہے۔

1804 نظمیں

نظمیں

صنفِ غزل میں جامی کی کتاب دیوان اشعار

  1. زندہ رود
  2. »اصناف
  3. »غزل
  4. »جامی / دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 478–فغان ز ابلهی این خزان بی دم و گوش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 478

7 اشعار

غزل شمارهٔ 478–دیدمی دیدار آن دلدار رعنا کاشکی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 478

8 اشعار

غزل شمارهٔ 479–نهادی لعل رخشان بر بناگوش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 479

7 اشعار

غزل شمارهٔ 479–ماییم و خاکساری و عجز وفتادگی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 479

7 اشعار

غزل شمارهٔ 480–آن قبای نیلگون بینید در سیمین برش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 480

7 اشعار

غزل شمارهٔ 480–هیچ ازین مبتلا نمی پرسی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 480

7 اشعار

غزل شمارهٔ 481–آن سفر کرده که جان رفت مرا بر اثرش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 481

7 اشعار

غزل شمارهٔ 481–سوی بیمار خود ای جان جهان دیر آیی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 481

7 اشعار

غزل شمارهٔ 482–گردش جام که زد صنع ازل پرگارش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 482

9 اشعار

غزل شمارهٔ 482–مشک تر بر برگ گل سودی بلای جان شدی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 482

7 اشعار

غزل شمارهٔ 483–من بی دل چو خواهم داد جان نادیده دیدارش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 483

7 اشعار

غزل شمارهٔ 483–چو گرد ماه خط مشکبو بگردانی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 483

7 اشعار

غزل شمارهٔ 484–کسی کافتد نظر بر شکل آن سرو قباپوشش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 484

7 اشعار

غزل شمارهٔ 484–در کمندت به گرفتاری من نیست کسی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 484

7 اشعار

غزل شمارهٔ 485–آن لاله رخ که باشد از داغ ما فراغش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 485

7 اشعار

غزل شمارهٔ 485–بپوش خط بناگوش نازنین کسی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 485

9 اشعار

غزل شمارهٔ 486–دلم که شوق لبت داد شربت اجلش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 486

7 اشعار

غزل شمارهٔ 486–بیمار تو شدم به عیادت نیامدی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 486

7 اشعار

غزل شمارهٔ 487–خرامان می رود آن شوخ و صد بیدل ز دنبالش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 487

7 اشعار

غزل شمارهٔ 487–نه بشر خوانمت ای دوست نه حور و نه پری

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 487

9 اشعار

غزل شمارهٔ 488–شیخ خودبین که به اسلام برآمد نامش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 488

7 اشعار

غزل شمارهٔ 488–ای ز غمهای تو با مردن برابر زندگی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 488

7 اشعار

غزل شمارهٔ 489–سپیده دم که شد از خانه عزم حمامش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 489

7 اشعار

غزل شمارهٔ 489–ای که به شیرین سخنی نرخ شکر می شکنی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 489

7 اشعار

غزل شمارهٔ 490–رخت کز خط مشکین شد مزین صفحه سیمش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 490

7 اشعار

غزل شمارهٔ 490–ای سپهر از هجر یارم سوختی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 490

7 اشعار

غزل شمارهٔ 491–آرزو دارم که گردم خاک راه توسنش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 491

7 اشعار

غزل شمارهٔ 491–دو ساعد تو که آیین هر دو هست یکی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 491

7 اشعار

غزل شمارهٔ 492–شوخی که تاجداران بوسند خاک راهش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 492

7 اشعار

غزل شمارهٔ 492–ای از دو جام لعلت ما را تمام نیمی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 492

7 اشعار

غزل شمارهٔ 493–سر من کاش بودی خاک راهش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 493

7 اشعار

غزل شمارهٔ 493–دی جعد عنبر افشان برماه بسته بودی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 493

7 اشعار

غزل شمارهٔ 494–نامه کز خوبان رسد تعویذ جان می‌خوانمش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 494

7 اشعار

غزل شمارهٔ 495–رو چو نهد به ملک دل عشق توشاه سازمش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 495

7 اشعار

غزل شمارهٔ 496–دل من که بس مبتلا بینمش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 496

7 اشعار

غزل شمارهٔ 497–تا کی کشم به صومعه حرمان ز بخت خویش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 497

7 اشعار

غزل شمارهٔ 498–مدار آینه را در صفا برابر خویش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 498

7 اشعار

غزل شمارهٔ 499–هر دم آیم بر درت با دیده خونبار خویش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 499

7 اشعار

غزل شمارهٔ 500–زان میان گم کرده ام سررشته تدبیر خویش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 500

7 اشعار

غزل شمارهٔ 501–من و خیال تو شبها و کنج خانه خویش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 501

7 اشعار

غزل شمارهٔ 502–چند فروزم چراغ از علم آه خویش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 502

7 اشعار

غزل شمارهٔ 503–کشتی مرا ز هجر رخ جانفزای خویش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 503

7 اشعار

غزل شمارهٔ 504–چون به خواری خواستی راند آخرم از کوی خویش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 504

7 اشعار

غزل شمارهٔ 505–بنمای رخ و رشک پری خانه چین باش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 505

7 اشعار

غزل شمارهٔ 506–دلا ملازم رندان دردکش می باش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 506

7 اشعار

غزل شمارهٔ 507–بی وفا یارا چنین بی رحم و سنگین دل مباش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 507

7 اشعار

غزل شمارهٔ 508–هر که روزی در نظر آن روی گلرنگ آیدش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 508

5 اشعار

غزل شمارهٔ 509–ای کرده بر هلاک من از اهل عشق نص

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 509

7 اشعار

غزل شمارهٔ 510–چو بخت نیست که بارم دهی به مجلس خاص

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 510

7 اشعار

غزل شمارهٔ 511–ساقی بده ز خم صفا یک دو جام خاص

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 511

7 اشعار
  1. 1
  2. 2
  3. 3
  4. ...
  5. 25
  6. 26
  7. 27
  8. ...
  9. 37
پچھلا صفحہاگلا صفحہ