صنفِ غزل میں جامی کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 512کی کنم با کان گوهر درج لعلت را عوض

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 512

7 اشعار

غزل شمارهٔ 513چو عرض توبه کند بر تو زاهد مرتاض

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 513

7 اشعار

غزل شمارهٔ 514خال مشکین چیست بر رخ گرد لب نارسته خط

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 514

7 اشعار

غزل شمارهٔ 515گم کرده ایم راه برون شد ازین رباط

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 515

7 اشعار

غزل شمارهٔ 516بر آب می کشد رخت از مشک ناب خط

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 516

7 اشعار

غزل شمارهٔ 517از لب میگون تو پرهیزگاران را چه حظ

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 517

7 اشعار

غزل شمارهٔ 518حدیث ماه رخت شد تمام در مطلع

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 518

7 اشعار

غزل شمارهٔ 519یار قصد قتل من دارد به تیغ انقطاع

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 519

7 اشعار

غزل شمارهٔ 520خلقی چو گل شکفته و خندان به طرف باغ

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 520

7 اشعار

غزل شمارهٔ 521هر شب از آتش رخسار تو سوزم چو چراغ

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 521

7 اشعار

غزل شمارهٔ 522کی به دعوی تاب آن روی چو مه دارد چراغ

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 522

7 اشعار

غزل شمارهٔ 523گفتم به عزم توبه نهم جام می ز کف

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 523

7 اشعار

غزل شمارهٔ 524نقد عمر زاهدان در توبه از می شد تلف

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 524

7 اشعار

غزل شمارهٔ 525باده صاف و محتسب با باده نوشان در مصاف

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 525

7 اشعار

غزل شمارهٔ 526سر به پای توام ای کعبه جان نیست گزاف

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 526

7 اشعار

غزل شمارهٔ 527حدیثی مشکل و سری ست مغلق

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 527

7 اشعار

غزل شمارهٔ 528رهروی خوش سخنی گفت ز پیران طریق

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 528

7 اشعار

غزل شمارهٔ 529چون تو در شهر مهی از من دلداده چه لایق

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 529

7 اشعار

غزل شمارهٔ 530ای خرم از هوای رخت نوبهار عشق

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 530

7 اشعار

غزل شمارهٔ 531بود عقیق سرشکی که ریزم از غم عشق

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 531

7 اشعار

غزل شمارهٔ 532ای سر عقل از خطت بر خط فرمان عشق

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 532

7 اشعار

غزل شمارهٔ 533هر خون که خورد بی تو دل از ساغر فراق

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 533

7 اشعار

غزل شمارهٔ 534روز ما را ساخت چون شب تیره آن ماه از فراق

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 534

7 اشعار

غزل شمارهٔ 535زهی به خاک درت چشم خون فشان مشتاق

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 535

7 اشعار

غزل شمارهٔ 536ای ذات تو از صفات ما پاک

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 536

11 اشعار

غزل شمارهٔ 537زد به شکرخنده لعلت بر دل ریشم نمک

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 537

7 اشعار

غزل شمارهٔ 538چون تو ناوک افکنی سویم دل و جان یک به یک

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 538

7 اشعار

غزل شمارهٔ 539چو جزو لایتجزاست آن دهان بی شک

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 539

7 اشعار

غزل شمارهٔ 540دلم شد جزو جزو از تیغ بی داد تو و هر یک

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 540

7 اشعار

غزل شمارهٔ 541سر دهانت ناگشته مدرک

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 541

7 اشعار

غزل شمارهٔ 542دل خون و جان فگار و جگرریش و سینه چاک

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 542

7 اشعار

غزل شمارهٔ 543جان می دهم به باد و غمت می برم به خاک

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 543

7 اشعار

غزل شمارهٔ 544جان عاشق چون بود از آرزوی طبع پاک

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 544

7 اشعار

غزل شمارهٔ 545به جوهر می رخشان که از زجاجه پاک

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 545

7 اشعار

غزل شمارهٔ 546باده پاک است و قدح پاک و حریفان همه پاک

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 546

7 اشعار

غزل شمارهٔ 547مرا شد جامه جان از غمت چاک

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 547

7 اشعار

غزل شمارهٔ 548ز هجران بر لب آمد جان غمناک

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 548

7 اشعار

غزل شمارهٔ 549برانم از عقب کوچ کرده خود بوک

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 549

7 اشعار

غزل شمارهٔ 550فاح ریح الصبا و صاح الدیک

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 550

7 اشعار

غزل شمارهٔ 551درین مقرنس زنگارگون مینا رنگ

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 551

7 اشعار

غزل شمارهٔ 552ای که چون غنچه دلی دارم از اندوه تو تنگ

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 552

7 اشعار

غزل شمارهٔ 553زهی اشک من و لعل تو یکرنگ

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 553

7 اشعار

غزل شمارهٔ 554من که مهر عارضت می ورزم از صبح ازل

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 554

7 اشعار

غزل شمارهٔ 555قتل من خواهد ز یکسو غم ز دیگر سو اجل

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 555

7 اشعار

غزل شمارهٔ 556لعل جانبخش تو لا یبخل فیما یسال

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 556

7 اشعار

غزل شمارهٔ 557دل به زمین بوس درت شد مثل

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 557

7 اشعار

غزل شمارهٔ 558برون آی از نقاب غنچه ای گل

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 558

7 اشعار

غزل شمارهٔ 559حق آفتاب و جهان همچو سایه است ای دل

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 559

10 اشعار

غزل شمارهٔ 560زد شیخ شهر طعنه بر اسرار اهل دل

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 560

9 اشعار

غزل شمارهٔ 561مسلمانان چه سازم چاره با آن شوخ سنگین دل

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 561

7 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 512–کی کنم با کان گوهر درج لعلت را عوض

غزل شمارهٔ 513–چو عرض توبه کند بر تو زاهد مرتاض

غزل شمارهٔ 514–خال مشکین چیست بر رخ گرد لب نارسته خط

غزل شمارهٔ 515–گم کرده ایم راه برون شد ازین رباط

غزل شمارهٔ 516–بر آب می کشد رخت از مشک ناب خط

غزل شمارهٔ 517–از لب میگون تو پرهیزگاران را چه حظ

غزل شمارهٔ 518–حدیث ماه رخت شد تمام در مطلع

غزل شمارهٔ 519–یار قصد قتل من دارد به تیغ انقطاع

غزل شمارهٔ 520–خلقی چو گل شکفته و خندان به طرف باغ

غزل شمارهٔ 521–هر شب از آتش رخسار تو سوزم چو چراغ

غزل شمارهٔ 522–کی به دعوی تاب آن روی چو مه دارد چراغ

غزل شمارهٔ 523–گفتم به عزم توبه نهم جام می ز کف

غزل شمارهٔ 524–نقد عمر زاهدان در توبه از می شد تلف

غزل شمارهٔ 525–باده صاف و محتسب با باده نوشان در مصاف

غزل شمارهٔ 526–سر به پای توام ای کعبه جان نیست گزاف

غزل شمارهٔ 527–حدیثی مشکل و سری ست مغلق

غزل شمارهٔ 528–رهروی خوش سخنی گفت ز پیران طریق

غزل شمارهٔ 529–چون تو در شهر مهی از من دلداده چه لایق

غزل شمارهٔ 530–ای خرم از هوای رخت نوبهار عشق

غزل شمارهٔ 531–بود عقیق سرشکی که ریزم از غم عشق

غزل شمارهٔ 532–ای سر عقل از خطت بر خط فرمان عشق

غزل شمارهٔ 533–هر خون که خورد بی تو دل از ساغر فراق

غزل شمارهٔ 534–روز ما را ساخت چون شب تیره آن ماه از فراق

غزل شمارهٔ 535–زهی به خاک درت چشم خون فشان مشتاق

غزل شمارهٔ 536–ای ذات تو از صفات ما پاک

غزل شمارهٔ 537–زد به شکرخنده لعلت بر دل ریشم نمک

غزل شمارهٔ 538–چون تو ناوک افکنی سویم دل و جان یک به یک

غزل شمارهٔ 539–چو جزو لایتجزاست آن دهان بی شک

غزل شمارهٔ 540–دلم شد جزو جزو از تیغ بی داد تو و هر یک

غزل شمارهٔ 541–سر دهانت ناگشته مدرک

غزل شمارهٔ 542–دل خون و جان فگار و جگرریش و سینه چاک

غزل شمارهٔ 543–جان می دهم به باد و غمت می برم به خاک

غزل شمارهٔ 544–جان عاشق چون بود از آرزوی طبع پاک

غزل شمارهٔ 545–به جوهر می رخشان که از زجاجه پاک

غزل شمارهٔ 546–باده پاک است و قدح پاک و حریفان همه پاک

غزل شمارهٔ 547–مرا شد جامه جان از غمت چاک

غزل شمارهٔ 548–ز هجران بر لب آمد جان غمناک

غزل شمارهٔ 549–برانم از عقب کوچ کرده خود بوک

غزل شمارهٔ 550–فاح ریح الصبا و صاح الدیک

غزل شمارهٔ 551–درین مقرنس زنگارگون مینا رنگ

غزل شمارهٔ 552–ای که چون غنچه دلی دارم از اندوه تو تنگ

غزل شمارهٔ 553–زهی اشک من و لعل تو یکرنگ

غزل شمارهٔ 554–من که مهر عارضت می ورزم از صبح ازل

غزل شمارهٔ 555–قتل من خواهد ز یکسو غم ز دیگر سو اجل

غزل شمارهٔ 556–لعل جانبخش تو لا یبخل فیما یسال

غزل شمارهٔ 557–دل به زمین بوس درت شد مثل

غزل شمارهٔ 558–برون آی از نقاب غنچه ای گل

غزل شمارهٔ 559–حق آفتاب و جهان همچو سایه است ای دل

غزل شمارهٔ 560–زد شیخ شهر طعنه بر اسرار اهل دل

غزل شمارهٔ 561–مسلمانان چه سازم چاره با آن شوخ سنگین دل

صنفِ غزل میں جامی کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 512–کی کنم با کان گوهر درج لعلت را عوض

غزل شمارهٔ 513–چو عرض توبه کند بر تو زاهد مرتاض

غزل شمارهٔ 514–خال مشکین چیست بر رخ گرد لب نارسته خط

غزل شمارهٔ 515–گم کرده ایم راه برون شد ازین رباط

غزل شمارهٔ 516–بر آب می کشد رخت از مشک ناب خط

غزل شمارهٔ 517–از لب میگون تو پرهیزگاران را چه حظ

غزل شمارهٔ 518–حدیث ماه رخت شد تمام در مطلع

غزل شمارهٔ 519–یار قصد قتل من دارد به تیغ انقطاع

غزل شمارهٔ 520–خلقی چو گل شکفته و خندان به طرف باغ

غزل شمارهٔ 521–هر شب از آتش رخسار تو سوزم چو چراغ

غزل شمارهٔ 522–کی به دعوی تاب آن روی چو مه دارد چراغ

غزل شمارهٔ 523–گفتم به عزم توبه نهم جام می ز کف

غزل شمارهٔ 524–نقد عمر زاهدان در توبه از می شد تلف

غزل شمارهٔ 525–باده صاف و محتسب با باده نوشان در مصاف

غزل شمارهٔ 526–سر به پای توام ای کعبه جان نیست گزاف

غزل شمارهٔ 527–حدیثی مشکل و سری ست مغلق

غزل شمارهٔ 528–رهروی خوش سخنی گفت ز پیران طریق

غزل شمارهٔ 529–چون تو در شهر مهی از من دلداده چه لایق

غزل شمارهٔ 530–ای خرم از هوای رخت نوبهار عشق

غزل شمارهٔ 531–بود عقیق سرشکی که ریزم از غم عشق

غزل شمارهٔ 532–ای سر عقل از خطت بر خط فرمان عشق

غزل شمارهٔ 533–هر خون که خورد بی تو دل از ساغر فراق

غزل شمارهٔ 534–روز ما را ساخت چون شب تیره آن ماه از فراق

غزل شمارهٔ 535–زهی به خاک درت چشم خون فشان مشتاق

غزل شمارهٔ 536–ای ذات تو از صفات ما پاک

غزل شمارهٔ 537–زد به شکرخنده لعلت بر دل ریشم نمک

غزل شمارهٔ 512کی کنم با کان گوهر درج لعلت را عوض

غزل شمارهٔ 513چو عرض توبه کند بر تو زاهد مرتاض

غزل شمارهٔ 514خال مشکین چیست بر رخ گرد لب نارسته خط

غزل شمارهٔ 515گم کرده ایم راه برون شد ازین رباط

غزل شمارهٔ 516بر آب می کشد رخت از مشک ناب خط

غزل شمارهٔ 517از لب میگون تو پرهیزگاران را چه حظ

غزل شمارهٔ 518حدیث ماه رخت شد تمام در مطلع

غزل شمارهٔ 519یار قصد قتل من دارد به تیغ انقطاع

غزل شمارهٔ 520خلقی چو گل شکفته و خندان به طرف باغ

غزل شمارهٔ 521هر شب از آتش رخسار تو سوزم چو چراغ

غزل شمارهٔ 522کی به دعوی تاب آن روی چو مه دارد چراغ

غزل شمارهٔ 523گفتم به عزم توبه نهم جام می ز کف

غزل شمارهٔ 524نقد عمر زاهدان در توبه از می شد تلف

غزل شمارهٔ 525باده صاف و محتسب با باده نوشان در مصاف

غزل شمارهٔ 526سر به پای توام ای کعبه جان نیست گزاف

غزل شمارهٔ 527حدیثی مشکل و سری ست مغلق

غزل شمارهٔ 528رهروی خوش سخنی گفت ز پیران طریق

غزل شمارهٔ 529چون تو در شهر مهی از من دلداده چه لایق

غزل شمارهٔ 530ای خرم از هوای رخت نوبهار عشق

غزل شمارهٔ 531بود عقیق سرشکی که ریزم از غم عشق

غزل شمارهٔ 532ای سر عقل از خطت بر خط فرمان عشق

غزل شمارهٔ 533هر خون که خورد بی تو دل از ساغر فراق

غزل شمارهٔ 534روز ما را ساخت چون شب تیره آن ماه از فراق

غزل شمارهٔ 535زهی به خاک درت چشم خون فشان مشتاق

غزل شمارهٔ 536ای ذات تو از صفات ما پاک

غزل شمارهٔ 537زد به شکرخنده لعلت بر دل ریشم نمک

غزل شمارهٔ 538چون تو ناوک افکنی سویم دل و جان یک به یک

غزل شمارهٔ 539چو جزو لایتجزاست آن دهان بی شک

غزل شمارهٔ 540دلم شد جزو جزو از تیغ بی داد تو و هر یک

غزل شمارهٔ 541سر دهانت ناگشته مدرک

غزل شمارهٔ 542دل خون و جان فگار و جگرریش و سینه چاک

غزل شمارهٔ 543جان می دهم به باد و غمت می برم به خاک

غزل شمارهٔ 544جان عاشق چون بود از آرزوی طبع پاک

غزل شمارهٔ 545به جوهر می رخشان که از زجاجه پاک

غزل شمارهٔ 546باده پاک است و قدح پاک و حریفان همه پاک

غزل شمارهٔ 547مرا شد جامه جان از غمت چاک

غزل شمارهٔ 548ز هجران بر لب آمد جان غمناک

غزل شمارهٔ 549برانم از عقب کوچ کرده خود بوک

غزل شمارهٔ 550فاح ریح الصبا و صاح الدیک

غزل شمارهٔ 551درین مقرنس زنگارگون مینا رنگ

غزل شمارهٔ 552ای که چون غنچه دلی دارم از اندوه تو تنگ

غزل شمارهٔ 553زهی اشک من و لعل تو یکرنگ

غزل شمارهٔ 554من که مهر عارضت می ورزم از صبح ازل

غزل شمارهٔ 555قتل من خواهد ز یکسو غم ز دیگر سو اجل

غزل شمارهٔ 556لعل جانبخش تو لا یبخل فیما یسال

غزل شمارهٔ 557دل به زمین بوس درت شد مثل

غزل شمارهٔ 558برون آی از نقاب غنچه ای گل

غزل شمارهٔ 559حق آفتاب و جهان همچو سایه است ای دل

غزل شمارهٔ 560زد شیخ شهر طعنه بر اسرار اهل دل

غزل شمارهٔ 561مسلمانان چه سازم چاره با آن شوخ سنگین دل

غزل شمارهٔ 512کی کنم با کان گوهر درج لعلت را عوض

غزل شمارهٔ 513چو عرض توبه کند بر تو زاهد مرتاض

غزل شمارهٔ 514خال مشکین چیست بر رخ گرد لب نارسته خط

غزل شمارهٔ 515گم کرده ایم راه برون شد ازین رباط

غزل شمارهٔ 516بر آب می کشد رخت از مشک ناب خط

غزل شمارهٔ 517از لب میگون تو پرهیزگاران را چه حظ

غزل شمارهٔ 518حدیث ماه رخت شد تمام در مطلع

غزل شمارهٔ 519یار قصد قتل من دارد به تیغ انقطاع

غزل شمارهٔ 520خلقی چو گل شکفته و خندان به طرف باغ

غزل شمارهٔ 521هر شب از آتش رخسار تو سوزم چو چراغ

غزل شمارهٔ 522کی به دعوی تاب آن روی چو مه دارد چراغ

غزل شمارهٔ 523گفتم به عزم توبه نهم جام می ز کف

غزل شمارهٔ 524نقد عمر زاهدان در توبه از می شد تلف

غزل شمارهٔ 525باده صاف و محتسب با باده نوشان در مصاف

غزل شمارهٔ 526سر به پای توام ای کعبه جان نیست گزاف

غزل شمارهٔ 527حدیثی مشکل و سری ست مغلق

غزل شمارهٔ 528رهروی خوش سخنی گفت ز پیران طریق

غزل شمارهٔ 529چون تو در شهر مهی از من دلداده چه لایق

غزل شمارهٔ 530ای خرم از هوای رخت نوبهار عشق

غزل شمارهٔ 531بود عقیق سرشکی که ریزم از غم عشق

غزل شمارهٔ 532ای سر عقل از خطت بر خط فرمان عشق

غزل شمارهٔ 533هر خون که خورد بی تو دل از ساغر فراق

غزل شمارهٔ 534روز ما را ساخت چون شب تیره آن ماه از فراق

غزل شمارهٔ 535زهی به خاک درت چشم خون فشان مشتاق

غزل شمارهٔ 536ای ذات تو از صفات ما پاک

غزل شمارهٔ 537زد به شکرخنده لعلت بر دل ریشم نمک

غزل شمارهٔ 538چون تو ناوک افکنی سویم دل و جان یک به یک

غزل شمارهٔ 539چو جزو لایتجزاست آن دهان بی شک

غزل شمارهٔ 540دلم شد جزو جزو از تیغ بی داد تو و هر یک

غزل شمارهٔ 541سر دهانت ناگشته مدرک