تراجم

ایم ہادی حسین کے تراجم میں علامہ اقبال کی کتاب پیام مشرق

یہ صفحہ صرف ایم ہادی حسین کے دستیاب تراجم والی نظمیں دکھاتا ہے۔

238نظمیں

تراجم والی نظمیں

پیشکش به حضور اعلیحضرت امیرامان الله خان فرمانروای دولت مستقلهٔ افغانستان خلد الله ملکه و اجلاله

پیش کش بہ حضور اعلیٰ حضرت امیر امان اللہ خان فرمانروای دولت مستقلہ افغانستان خلد اللہ ملکہ و اجلالہ

Dedicatory Epistle to King Amanullah Khan of Afghanistan

علامہ اقبال » پیام مشرق » پیشکش به حضور اعلیحضرت امیرامان الله خان فرمانروای دولت مستقلهٔ افغانستان خلد الله ملکه و اجلاله

اردوEn

رباعی شمارهٔ 2دل من روشن از سوز درون است

باطن کی آگ سے میرا دل روشن ہے —

Lit by an inner flame, my heart shines —

علامہ اقبال » پیام مشرق » رباعی شمارهٔ 2

تراجم والی نظمیں

پیشکش به حضور اعلیحضرت امیرامان الله خان فرمانروای دولت مستقلهٔ افغانستان خلد الله ملکه و اجلاله

رباعی شمارهٔ 2–دل من روشن از سوز درون است

رباعی شمارهٔ 3–به باغان باد فروردین دهد عشق

رباعی شمارهٔ 4–عقابان را بهای کم نهد عشق

رباعی شمارهٔ 5–به برگ لاله رنگ آمیزی عشق

رباعی شمارهٔ 6–نه هر کس از محبت مایه دار است

رباعی شمارهٔ 7–درین گلشن پریشان مثل بویم

رباعی شمارهٔ 11–نوای عشق را ساز است آدم

رباعی شمارهٔ 12–نه من انجام و نی آغاز جویم

رباعی شمارهٔ 13–دلا نارائی پروانه تا کی

رباعی شمارهٔ 17–گذشتی تیز گام ای اختر صبح

رباعی شمارهٔ 18–تهی از های و هو میخانه بودی

رباعی شمارهٔ 20–چه لذت یارب اندر هست و بود است

رباعی شمارهٔ 23–به کویش رهسپاری ای دل ای دل

رباعی شمارهٔ 24–رهی در سینهٔ انجم گشائی

رباعی شمارهٔ 25–سحر در شاخسار بوستانی

رباعی شمارهٔ 26–ترا یک نکتهٔ سر بسته گویم

رباعی شمارهٔ 27–بهل افسانهٔ آن پا چراغی

رباعی شمارهٔ 28–ترا از خویشتن بیگانه سازد

رباعی شمارهٔ 29–زیان بینی ز سیر بوستانم

رباعی شمارهٔ 30–برون از ورطهٔ بود و عدم شو

رباعی شمارهٔ 31–ز مرغان چمن نا آشنایم

رباعی شمارهٔ 32–جهان یارب چه خوش هنگامه دارد

رباعی شمارهٔ 33–سکندر با خضر خوش نکته ئی گفت

رباعی شمارهٔ 34–سریر کیقباد ، اکلیل جم خاک

رباعی شمارهٔ 35–اگر در مشت خاک تو نهادند

رباعی شمارهٔ 36–دمادم نقش های تازه ریزد

رباعی شمارهٔ 37–چو ذوق نغمه ام در جلوت آرد

رباعی شمارهٔ 38–چه میپرسی میان سینه دل چیست

رباعی شمارهٔ 39–خرد گفت او بچشم اندر نگنجد

رباعی شمارهٔ 40–کنشت و مسجد و بتخانه و دیر

رباعی شمارهٔ 41–نه پیوستم درین بستان سرا دل

رباعی شمارهٔ 42–به خود باز آورد رند کهن را

رباعی شمارهٔ 43–سفالم را می او جام جم کرد

رباعی شمارهٔ 44–خرد زنجیری امروز و دوش است

رباعی شمارهٔ 45–خرد اندر سر هر کس نهادند

رباعی شمارهٔ 46–گدای جلوه رفتی بر سر طور

رباعی شمارهٔ 47–بگو جبریل را از من پیامی

رباعی شمارهٔ 48–همای علم تا افتد بدامت

رباعی شمارهٔ 49–خرد بر چهرهٔ تو پرده ها بافت

رباعی شمارهٔ 50–دلت می لرزد از اندیشهٔ مرگ

رباعی شمارهٔ 51–ز پیوند تن و جانم چه پرسی

رباعی شمارهٔ 52–مرا فرمود پیر نکته دانی

رباعی شمارهٔ 53–ز رازی معنی قرآن چه پرسی؟

رباعی شمارهٔ 54–من از بود و نبود خود خموشم

رباعی شمارهٔ 55–ز من با شاعر رنگین بیان گوی

رباعی شمارهٔ 56–ز خوب و زشت تو ناآشنایم

رباعی شمارهٔ 57–تو ای شیخ حرم شاید ندانی

رباعی شمارهٔ 60–میارا بزم بر ساحل که آنجا

رباعی شمارهٔ 61–سراپا معنی سر بسته ام من

تراجم والی نظمیں

پیشکش به حضور اعلیحضرت امیرامان الله خان فرمانروای دولت مستقلهٔ افغانستان خلد الله ملکه و اجلاله

رباعی شمارهٔ 2–دل من روشن از سوز درون است

رباعی شمارهٔ 3–به باغان باد فروردین دهد عشق

رباعی شمارهٔ 4–عقابان را بهای کم نهد عشق

رباعی شمارهٔ 5–به برگ لاله رنگ آمیزی عشق

رباعی شمارهٔ 6–نه هر کس از محبت مایه دار است

رباعی شمارهٔ 7–درین گلشن پریشان مثل بویم

رباعی شمارهٔ 11–نوای عشق را ساز است آدم

رباعی شمارهٔ 12–نه من انجام و نی آغاز جویم

رباعی شمارهٔ 13–دلا نارائی پروانه تا کی

رباعی شمارهٔ 17–گذشتی تیز گام ای اختر صبح

رباعی شمارهٔ 18–تهی از های و هو میخانه بودی

رباعی شمارهٔ 20–چه لذت یارب اندر هست و بود است

رباعی شمارهٔ 23–به کویش رهسپاری ای دل ای دل

رباعی شمارهٔ 24–رهی در سینهٔ انجم گشائی

رباعی شمارهٔ 25–سحر در شاخسار بوستانی

رباعی شمارهٔ 26–ترا یک نکتهٔ سر بسته گویم

رباعی شمارهٔ 27–بهل افسانهٔ آن پا چراغی

رباعی شمارهٔ 28–ترا از خویشتن بیگانه سازد

رباعی شمارهٔ 29–زیان بینی ز سیر بوستانم

رباعی شمارهٔ 30–برون از ورطهٔ بود و عدم شو

رباعی شمارهٔ 31–ز مرغان چمن نا آشنایم

رباعی شمارهٔ 32–جهان یارب چه خوش هنگامه دارد

رباعی شمارهٔ 33–سکندر با خضر خوش نکته ئی گفت

رباعی شمارهٔ 34–سریر کیقباد ، اکلیل جم خاک

رباعی شمارهٔ 35–اگر در مشت خاک تو نهادند

رباعی شمارهٔ 36–دمادم نقش های تازه ریزد

رباعی شمارهٔ 37–چو ذوق نغمه ام در جلوت آرد

رباعی شمارهٔ 2دل من روشن از سوز درون است

رباعی شمارهٔ 3به باغان باد فروردین دهد عشق

رباعی شمارهٔ 4عقابان را بهای کم نهد عشق

رباعی شمارهٔ 5به برگ لاله رنگ آمیزی عشق

رباعی شمارهٔ 6نه هر کس از محبت مایه دار است

رباعی شمارهٔ 7درین گلشن پریشان مثل بویم

رباعی شمارهٔ 11نوای عشق را ساز است آدم

رباعی شمارهٔ 12نه من انجام و نی آغاز جویم

رباعی شمارهٔ 13دلا نارائی پروانه تا کی

رباعی شمارهٔ 17گذشتی تیز گام ای اختر صبح

رباعی شمارهٔ 18تهی از های و هو میخانه بودی

رباعی شمارهٔ 20چه لذت یارب اندر هست و بود است

رباعی شمارهٔ 23به کویش رهسپاری ای دل ای دل

رباعی شمارهٔ 24رهی در سینهٔ انجم گشائی

رباعی شمارهٔ 25سحر در شاخسار بوستانی

رباعی شمارهٔ 26ترا یک نکتهٔ سر بسته گویم

رباعی شمارهٔ 27بهل افسانهٔ آن پا چراغی

رباعی شمارهٔ 28ترا از خویشتن بیگانه سازد

رباعی شمارهٔ 29زیان بینی ز سیر بوستانم

رباعی شمارهٔ 30برون از ورطهٔ بود و عدم شو

رباعی شمارهٔ 31ز مرغان چمن نا آشنایم

رباعی شمارهٔ 32جهان یارب چه خوش هنگامه دارد

رباعی شمارهٔ 33سکندر با خضر خوش نکته ئی گفت

رباعی شمارهٔ 34سریر کیقباد ، اکلیل جم خاک

رباعی شمارهٔ 35اگر در مشت خاک تو نهادند

رباعی شمارهٔ 36دمادم نقش های تازه ریزد

رباعی شمارهٔ 37چو ذوق نغمه ام در جلوت آرد

رباعی شمارهٔ 38چه میپرسی میان سینه دل چیست

رباعی شمارهٔ 39خرد گفت او بچشم اندر نگنجد

رباعی شمارهٔ 40کنشت و مسجد و بتخانه و دیر

رباعی شمارهٔ 41نه پیوستم درین بستان سرا دل

رباعی شمارهٔ 42به خود باز آورد رند کهن را

رباعی شمارهٔ 43سفالم را می او جام جم کرد

رباعی شمارهٔ 44خرد زنجیری امروز و دوش است

رباعی شمارهٔ 45خرد اندر سر هر کس نهادند

رباعی شمارهٔ 46گدای جلوه رفتی بر سر طور

رباعی شمارهٔ 47بگو جبریل را از من پیامی

رباعی شمارهٔ 48همای علم تا افتد بدامت

رباعی شمارهٔ 49خرد بر چهرهٔ تو پرده ها بافت

رباعی شمارهٔ 50دلت می لرزد از اندیشهٔ مرگ

رباعی شمارهٔ 51ز پیوند تن و جانم چه پرسی

رباعی شمارهٔ 52مرا فرمود پیر نکته دانی

رباعی شمارهٔ 53ز رازی معنی قرآن چه پرسی؟

رباعی شمارهٔ 54من از بود و نبود خود خموشم

رباعی شمارهٔ 55ز من با شاعر رنگین بیان گوی

رباعی شمارهٔ 56ز خوب و زشت تو ناآشنایم

رباعی شمارهٔ 57تو ای شیخ حرم شاید ندانی

رباعی شمارهٔ 60میارا بزم بر ساحل که آنجا

رباعی شمارهٔ 61سراپا معنی سر بسته ام من

رباعی شمارهٔ 2دل من روشن از سوز درون است

رباعی شمارهٔ 3به باغان باد فروردین دهد عشق

رباعی شمارهٔ 4عقابان را بهای کم نهد عشق

رباعی شمارهٔ 5به برگ لاله رنگ آمیزی عشق

رباعی شمارهٔ 6نه هر کس از محبت مایه دار است

رباعی شمارهٔ 7درین گلشن پریشان مثل بویم

رباعی شمارهٔ 11نوای عشق را ساز است آدم

رباعی شمارهٔ 12نه من انجام و نی آغاز جویم

رباعی شمارهٔ 13دلا نارائی پروانه تا کی

رباعی شمارهٔ 17گذشتی تیز گام ای اختر صبح

رباعی شمارهٔ 18تهی از های و هو میخانه بودی

رباعی شمارهٔ 20چه لذت یارب اندر هست و بود است

رباعی شمارهٔ 23به کویش رهسپاری ای دل ای دل

رباعی شمارهٔ 24رهی در سینهٔ انجم گشائی

رباعی شمارهٔ 25سحر در شاخسار بوستانی

رباعی شمارهٔ 26ترا یک نکتهٔ سر بسته گویم

رباعی شمارهٔ 27بهل افسانهٔ آن پا چراغی

رباعی شمارهٔ 28ترا از خویشتن بیگانه سازد

رباعی شمارهٔ 29زیان بینی ز سیر بوستانم

رباعی شمارهٔ 30برون از ورطهٔ بود و عدم شو

رباعی شمارهٔ 31ز مرغان چمن نا آشنایم

رباعی شمارهٔ 32جهان یارب چه خوش هنگامه دارد

رباعی شمارهٔ 33سکندر با خضر خوش نکته ئی گفت

رباعی شمارهٔ 34سریر کیقباد ، اکلیل جم خاک

رباعی شمارهٔ 35اگر در مشت خاک تو نهادند

رباعی شمارهٔ 36دمادم نقش های تازه ریزد

رباعی شمارهٔ 37چو ذوق نغمه ام در جلوت آرد

رباعی شمارهٔ 38چه میپرسی میان سینه دل چیست

رباعی شمارهٔ 39خرد گفت او بچشم اندر نگنجد

رباعی شمارهٔ 40کنشت و مسجد و بتخانه و دیر

رباعی شمارهٔ 41نه پیوستم درین بستان سرا دل