وزنِ فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون) میں جامی کی کتاب هفت اورنگ

بخش 14به خواب دیدن عبدالله عمر رضی الله عنهما بعد از دوازده سال پدر خود را و خبر دادن وی از مناقشه در حساب و مضایقه در حقوق عباد

جامی » هفت اورنگ » دفتر سوم » بخش 14 - به خواب دیدن عبدالله عمر رضی الله عنهما بعد از دوازده سال پدر خود را و خبر دادن وی از مناقشه در حساب و مضایقه در حقوق عباد

15 اشعار

بخش 15حکایت غازان که از برای یک توبره کاه آتش در خرمن ظالمی انداخت و از پرتو آن عالمی را روشن ساخت

جامی » هفت اورنگ » دفتر سوم » بخش 15 - حکایت غازان که از برای یک توبره کاه آتش در خرمن ظالمی انداخت و از پرتو آن عالمی را روشن ساخت

17 اشعار

بخش 16حکایت هرمز بن کسری و منادی فرمودن وی سپاه را که به کشت کس درمیایید و بریدن گوش آن کس که آن منادی را گوش نکرد

جامی » هفت اورنگ » دفتر سوم » بخش 16 - حکایت هرمز بن کسری و منادی فرمودن وی سپاه را که به کشت کس درمیایید و بریدن گوش آن کس که آن منادی را گوش نکرد

23 اشعار

بخش 17حکایت پادشاهی که گوش وی گرفته بود و سامعه وی خلل پذیرفته و بر ناشنیدن آواز دادخواهان و سؤال محتاجان تأسف می خورد و اظهار تلهف می کرد

جامی » هفت اورنگ » دفتر سوم » بخش 17 - حکایت پادشاهی که گوش وی گرفته بود و سامعه وی خلل پذیرفته و بر ناشنیدن آواز دادخواهان و سؤال محتاجان تأسف می خورد و اظهار تلهف می کرد

19 اشعار

بخش 18در بیان آنکه شهوت که به وایه طبع و کام نفس گرفتاری است دون پایه دولت سلطنت و جهانداری است

جامی » هفت اورنگ » دفتر سوم » بخش 18 - در بیان آنکه شهوت که به وایه طبع و کام نفس گرفتاری است دون پایه دولت سلطنت و جهانداری است

11 اشعار

بخش 19حکایت شبروی محمود غزنوی و از هر کس خبر بدی و نیکی خود پرسیدن و از بدی بریدن و بر نیکی آرمیدن

جامی » هفت اورنگ » دفتر سوم » بخش 19 - حکایت شبروی محمود غزنوی و از هر کس خبر بدی و نیکی خود پرسیدن و از بدی بریدن و بر نیکی آرمیدن

32 اشعار

بخش 20حکایت دعا کردن پادشاه ترمذ که تا از کنیزکی که به محبت وی از تدبیر ملک بازمانده بود خلاصی یابد

جامی » هفت اورنگ » دفتر سوم » بخش 20 - حکایت دعا کردن پادشاه ترمذ که تا از کنیزکی که به محبت وی از تدبیر ملک بازمانده بود خلاصی یابد

34 اشعار

بخش 21در بیان غضب که آتش طبع افروختن است و خرمن دین و دنیا سوختن

جامی » هفت اورنگ » دفتر سوم » بخش 21 - در بیان غضب که آتش طبع افروختن است و خرمن دین و دنیا سوختن

17 اشعار

بخش 22رسیدن پیغمبر صلی الله علیه و سلم به گروهی و از ایشان پرسیدن که در چه کارید و جواب گفتن ایشان

جامی » هفت اورنگ » دفتر سوم » بخش 22 - رسیدن پیغمبر صلی الله علیه و سلم به گروهی و از ایشان پرسیدن که در چه کارید و جواب گفتن ایشان

8 اشعار

بخش 23حکایت شکایت آن پادشاه از استیلای صفت غضب بر وی پیش آن حکیم و معالجه فرمودن حکیم آن را

جامی » هفت اورنگ » دفتر سوم » بخش 23 - حکایت شکایت آن پادشاه از استیلای صفت غضب بر وی پیش آن حکیم و معالجه فرمودن حکیم آن را

31 اشعار

بخش 24حکایت آن ساقی که در مجلس نوشیروان گستاخی کرد و عفو کردن نوشیروان آن گستاخی را از وی

جامی » هفت اورنگ » دفتر سوم » بخش 24 - حکایت آن ساقی که در مجلس نوشیروان گستاخی کرد و عفو کردن نوشیروان آن گستاخی را از وی

21 اشعار

بخش 25گفتار در فضیلت جود و کرم

جامی » هفت اورنگ » دفتر سوم » بخش 25 - گفتار در فضیلت جود و کرم

12 اشعار

بخش 26حکایت معامله و مقاوله حکم با زن

جامی » هفت اورنگ » دفتر سوم » بخش 26 - حکایت معامله و مقاوله حکم با زن

9 اشعار

بخش 27حکایت رحم کردن نوشیروان بر آن پیرزن ناتوان که به کوزه ای نادرست دست و روی خود می شست

جامی » هفت اورنگ » دفتر سوم » بخش 27 - حکایت رحم کردن نوشیروان بر آن پیرزن ناتوان که به کوزه ای نادرست دست و روی خود می شست

14 اشعار

بخش 28حکایت سنجر و بخشیدن منقل پر لعل و گوهر

جامی » هفت اورنگ » دفتر سوم » بخش 28 - حکایت سنجر و بخشیدن منقل پر لعل و گوهر

18 اشعار

بخش 29قصه حاتم و آن بند از پای اسیری گشادن و بر پای خود نهادن

جامی » هفت اورنگ » دفتر سوم » بخش 29 - قصه حاتم و آن بند از پای اسیری گشادن و بر پای خود نهادن

8 اشعار

بخش 30گفتار در مذمت بخل

جامی » هفت اورنگ » دفتر سوم » بخش 30 - گفتار در مذمت بخل

17 اشعار

بخش 31حکایت آنچه رسول صلی الله علیه و سلم در حق آن زن بخیل گفته است

جامی » هفت اورنگ » دفتر سوم » بخش 31 - حکایت آنچه رسول صلی الله علیه و سلم در حق آن زن بخیل گفته است

7 اشعار

بخش 32حکایت پسر یحیی برمکی و صفت بخل وی

جامی » هفت اورنگ » دفتر سوم » بخش 32 - حکایت پسر یحیی برمکی و صفت بخل وی

29 اشعار

بخش 33گفتار در بیان آنکه پادشاهان را از دو کس گریز نیست عالمی که کار دین وی سازد و وزیری که کار دنیای وی پردازد

جامی » هفت اورنگ » دفتر سوم » بخش 33 - گفتار در بیان آنکه پادشاهان را از دو کس گریز نیست عالمی که کار دین وی سازد و وزیری که کار دنیای وی پردازد

23 اشعار

بخش 34حکایت امیر خوارزمی که ظلم و فسق خود را به شریعت راست کردی

جامی » هفت اورنگ » دفتر سوم » بخش 34 - حکایت امیر خوارزمی که ظلم و فسق خود را به شریعت راست کردی

14 اشعار

بخش 35حکایت محتسب بغداد که منکر پیش او معروف بود و معروف در نظر او منکر می نمود

جامی » هفت اورنگ » دفتر سوم » بخش 35 - حکایت محتسب بغداد که منکر پیش او معروف بود و معروف در نظر او منکر می نمود

26 اشعار

بخش 36در بیان آنکه همچنان که پادشاهان را از دانشمندان خوب گفتار نیک کردار ناچار است از وزیر مشیر به رعایت رعایا و عنایت به کافه برایا ناگزیر است

جامی » هفت اورنگ » دفتر سوم » بخش 36 - در بیان آنکه همچنان که پادشاهان را از دانشمندان خوب گفتار نیک کردار ناچار است از وزیر مشیر به رعایت رعایا و عنایت به کافه برایا ناگزیر است

13 اشعار

بخش 37حکایت آن بد سرشت که به صاحب عباد نامه نوشت که فلان مالدار مرده است و از وی مال خطیر مانده و بجز یک طفل صغیر وارثی ندارد و جواب نوشتن صاحب عباد به وی

جامی » هفت اورنگ » دفتر سوم » بخش 37 - حکایت آن بد سرشت که به صاحب عباد نامه نوشت که فلان مالدار مرده است و از وی مال خطیر مانده و بجز یک طفل صغیر وارثی ندارد و جواب نوشتن صاحب عباد به وی

13 اشعار

بخش 38نصیحتی منجی از فضیحت و ملامت مفضی به سلامت

جامی » هفت اورنگ » دفتر سوم » بخش 38 - نصیحتی منجی از فضیحت و ملامت مفضی به سلامت

11 اشعار

بخش 39حکایت سیاست یعقوب سلطان آن عوان شیرازی را

جامی » هفت اورنگ » دفتر سوم » بخش 39 - حکایت سیاست یعقوب سلطان آن عوان شیرازی را

19 اشعار

بخش 40گفتار در احتیاج پادشاهان در مراحل امید و هراس به حکیمان فلک پیمای و منجمان ستاره شناس

جامی » هفت اورنگ » دفتر سوم » بخش 40 - گفتار در احتیاج پادشاهان در مراحل امید و هراس به حکیمان فلک پیمای و منجمان ستاره شناس

20 اشعار

بخش 41حکایت نظام الملک و منجم موصلی

جامی » هفت اورنگ » دفتر سوم » بخش 41 - حکایت نظام الملک و منجم موصلی

27 اشعار

بخش 42گفتار در احتیاج به طبیب که حفظ صحت به رأی وی منوط است و معالجه مرض به تدبیر وی مشروط

جامی » هفت اورنگ » دفتر سوم » بخش 42 - گفتار در احتیاج به طبیب که حفظ صحت به رأی وی منوط است و معالجه مرض به تدبیر وی مشروط

21 اشعار

بخش 43امام شافعی رضی الله عنه فرموده است که می بایستی طبیب اسلامیان دانایان پارسا بودی نه یهود و ترسا

جامی » هفت اورنگ » دفتر سوم » بخش 43 - امام شافعی رضی الله عنه فرموده است که می بایستی طبیب اسلامیان دانایان پارسا بودی نه یهود و ترسا

9 اشعار

بخش 44قصه آن طبیب که آفت رسیده ای را بی وجود اسباب معالجه کرد

جامی » هفت اورنگ » دفتر سوم » بخش 44 - قصه آن طبیب که آفت رسیده ای را بی وجود اسباب معالجه کرد

18 اشعار

بخش 45معالجه کردن ابوعلی سینا آن صاحب ماخولیا را که طبیبان از معالجه وی عاجز مانده بودند

جامی » هفت اورنگ » دفتر سوم » بخش 45 - معالجه کردن ابوعلی سینا آن صاحب ماخولیا را که طبیبان از معالجه وی عاجز مانده بودند

23 اشعار

بخش 46گفتار در تعریف و توصیف شعر و تقسیم آن به دو قسم متقابل که یکی آسایش جانست و دیگری کاهش دل

جامی » هفت اورنگ » دفتر سوم » بخش 46 - گفتار در تعریف و توصیف شعر و تقسیم آن به دو قسم متقابل که یکی آسایش جانست و دیگری کاهش دل

16 اشعار

بخش 47اشارت به بعضی از شعرای ماتقدم که از سلاطین پیشین تربیت ها یافتند و نام اینان به واسطه مدایح آنان بر صحیفه روزگار بماند

جامی » هفت اورنگ » دفتر سوم » بخش 47 - اشارت به بعضی از شعرای ماتقدم که از سلاطین پیشین تربیت ها یافتند و نام اینان به واسطه مدایح آنان بر صحیفه روزگار بماند

48 اشعار

بخش 48گشادن عنصری به یک دو بیتی گرهی را که از بریدن زلف ایاز بر دل محمود افتاده بود و آن دو بیت این است:

جامی » هفت اورنگ » دفتر سوم » بخش 48 - گشادن عنصری به یک دو بیتی گرهی را که از بریدن زلف ایاز بر دل محمود افتاده بود و آن دو بیت این است:

59 اشعار

بخش 49مقاوله شاعر مادح با خواجه ممدوح

جامی » هفت اورنگ » دفتر سوم » بخش 49 - مقاوله شاعر مادح با خواجه ممدوح

13 اشعار

بخش 50حکایت منت نهادن سفله بازاری با عارف از لباس ذل طمع عاری

جامی » هفت اورنگ » دفتر سوم » بخش 50 - حکایت منت نهادن سفله بازاری با عارف از لباس ذل طمع عاری

22 اشعار

بخش 51خاتمه کتاب

جامی » هفت اورنگ » دفتر سوم » بخش 51 - خاتمه کتاب

48 اشعار

وزنِ فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون) میں جامی کی کتاب هفت اورنگ

نظمیں

بخش 14–به خواب دیدن عبدالله عمر رضی الله عنهما بعد از دوازده سال پدر خود را و خبر دادن وی از مناقشه در حساب و مضایقه در حقوق عباد

بخش 15–حکایت غازان که از برای یک توبره کاه آتش در خرمن ظالمی انداخت و از پرتو آن عالمی را روشن ساخت

بخش 16–حکایت هرمز بن کسری و منادی فرمودن وی سپاه را که به کشت کس درمیایید و بریدن گوش آن کس که آن منادی را گوش نکرد

بخش 17–حکایت پادشاهی که گوش وی گرفته بود و سامعه وی خلل پذیرفته و بر ناشنیدن آواز دادخواهان و سؤال محتاجان تأسف می خورد و اظهار تلهف می کرد

بخش 18–در بیان آنکه شهوت که به وایه طبع و کام نفس گرفتاری است دون پایه دولت سلطنت و جهانداری است

بخش 19–حکایت شبروی محمود غزنوی و از هر کس خبر بدی و نیکی خود پرسیدن و از بدی بریدن و بر نیکی آرمیدن

بخش 20–حکایت دعا کردن پادشاه ترمذ که تا از کنیزکی که به محبت وی از تدبیر ملک بازمانده بود خلاصی یابد

بخش 21–در بیان غضب که آتش طبع افروختن است و خرمن دین و دنیا سوختن

بخش 22–رسیدن پیغمبر صلی الله علیه و سلم به گروهی و از ایشان پرسیدن که در چه کارید و جواب گفتن ایشان

بخش 23–حکایت شکایت آن پادشاه از استیلای صفت غضب بر وی پیش آن حکیم و معالجه فرمودن حکیم آن را

بخش 24–حکایت آن ساقی که در مجلس نوشیروان گستاخی کرد و عفو کردن نوشیروان آن گستاخی را از وی

بخش 25–گفتار در فضیلت جود و کرم

بخش 26–حکایت معامله و مقاوله حکم با زن

بخش 27–حکایت رحم کردن نوشیروان بر آن پیرزن ناتوان که به کوزه ای نادرست دست و روی خود می شست

بخش 28–حکایت سنجر و بخشیدن منقل پر لعل و گوهر

بخش 29–قصه حاتم و آن بند از پای اسیری گشادن و بر پای خود نهادن

بخش 30–گفتار در مذمت بخل

بخش 31–حکایت آنچه رسول صلی الله علیه و سلم در حق آن زن بخیل گفته است

بخش 32–حکایت پسر یحیی برمکی و صفت بخل وی

بخش 33–گفتار در بیان آنکه پادشاهان را از دو کس گریز نیست عالمی که کار دین وی سازد و وزیری که کار دنیای وی پردازد

بخش 34–حکایت امیر خوارزمی که ظلم و فسق خود را به شریعت راست کردی

بخش 35–حکایت محتسب بغداد که منکر پیش او معروف بود و معروف در نظر او منکر می نمود

بخش 36–در بیان آنکه همچنان که پادشاهان را از دانشمندان خوب گفتار نیک کردار ناچار است از وزیر مشیر به رعایت رعایا و عنایت به کافه برایا ناگزیر است

بخش 37–حکایت آن بد سرشت که به صاحب عباد نامه نوشت که فلان مالدار مرده است و از وی مال خطیر مانده و بجز یک طفل صغیر وارثی ندارد و جواب نوشتن صاحب عباد به وی

بخش 38–نصیحتی منجی از فضیحت و ملامت مفضی به سلامت

بخش 39–حکایت سیاست یعقوب سلطان آن عوان شیرازی را

بخش 40–گفتار در احتیاج پادشاهان در مراحل امید و هراس به حکیمان فلک پیمای و منجمان ستاره شناس

بخش 41–حکایت نظام الملک و منجم موصلی

بخش 42–گفتار در احتیاج به طبیب که حفظ صحت به رأی وی منوط است و معالجه مرض به تدبیر وی مشروط

بخش 43–امام شافعی رضی الله عنه فرموده است که می بایستی طبیب اسلامیان دانایان پارسا بودی نه یهود و ترسا

بخش 44–قصه آن طبیب که آفت رسیده ای را بی وجود اسباب معالجه کرد

بخش 45–معالجه کردن ابوعلی سینا آن صاحب ماخولیا را که طبیبان از معالجه وی عاجز مانده بودند

بخش 46–گفتار در تعریف و توصیف شعر و تقسیم آن به دو قسم متقابل که یکی آسایش جانست و دیگری کاهش دل

بخش 47–اشارت به بعضی از شعرای ماتقدم که از سلاطین پیشین تربیت ها یافتند و نام اینان به واسطه مدایح آنان بر صحیفه روزگار بماند

بخش 48–گشادن عنصری به یک دو بیتی گرهی را که از بریدن زلف ایاز بر دل محمود افتاده بود و آن دو بیت این است:

بخش 49–مقاوله شاعر مادح با خواجه ممدوح

بخش 50–حکایت منت نهادن سفله بازاری با عارف از لباس ذل طمع عاری

بخش 51–خاتمه کتاب

وزنِ فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون) میں جامی کی کتاب هفت اورنگ

نظمیں

بخش 14–به خواب دیدن عبدالله عمر رضی الله عنهما بعد از دوازده سال پدر خود را و خبر دادن وی از مناقشه در حساب و مضایقه در حقوق عباد

بخش 15–حکایت غازان که از برای یک توبره کاه آتش در خرمن ظالمی انداخت و از پرتو آن عالمی را روشن ساخت

بخش 16–حکایت هرمز بن کسری و منادی فرمودن وی سپاه را که به کشت کس درمیایید و بریدن گوش آن کس که آن منادی را گوش نکرد

بخش 17–حکایت پادشاهی که گوش وی گرفته بود و سامعه وی خلل پذیرفته و بر ناشنیدن آواز دادخواهان و سؤال محتاجان تأسف می خورد و اظهار تلهف می کرد

بخش 18–در بیان آنکه شهوت که به وایه طبع و کام نفس گرفتاری است دون پایه دولت سلطنت و جهانداری است

بخش 19–حکایت شبروی محمود غزنوی و از هر کس خبر بدی و نیکی خود پرسیدن و از بدی بریدن و بر نیکی آرمیدن

بخش 20–حکایت دعا کردن پادشاه ترمذ که تا از کنیزکی که به محبت وی از تدبیر ملک بازمانده بود خلاصی یابد

بخش 21–در بیان غضب که آتش طبع افروختن است و خرمن دین و دنیا سوختن

بخش 22–رسیدن پیغمبر صلی الله علیه و سلم به گروهی و از ایشان پرسیدن که در چه کارید و جواب گفتن ایشان

بخش 23–حکایت شکایت آن پادشاه از استیلای صفت غضب بر وی پیش آن حکیم و معالجه فرمودن حکیم آن را

بخش 24–حکایت آن ساقی که در مجلس نوشیروان گستاخی کرد و عفو کردن نوشیروان آن گستاخی را از وی

بخش 25–گفتار در فضیلت جود و کرم

بخش 26–حکایت معامله و مقاوله حکم با زن

بخش 27–حکایت رحم کردن نوشیروان بر آن پیرزن ناتوان که به کوزه ای نادرست دست و روی خود می شست

بخش 28–حکایت سنجر و بخشیدن منقل پر لعل و گوهر

بخش 29–قصه حاتم و آن بند از پای اسیری گشادن و بر پای خود نهادن

بخش 30–گفتار در مذمت بخل

بخش 31–حکایت آنچه رسول صلی الله علیه و سلم در حق آن زن بخیل گفته است

بخش 32–حکایت پسر یحیی برمکی و صفت بخل وی

بخش 33–گفتار در بیان آنکه پادشاهان را از دو کس گریز نیست عالمی که کار دین وی سازد و وزیری که کار دنیای وی پردازد

بخش 34–حکایت امیر خوارزمی که ظلم و فسق خود را به شریعت راست کردی

بخش 35–حکایت محتسب بغداد که منکر پیش او معروف بود و معروف در نظر او منکر می نمود

بخش 36–در بیان آنکه همچنان که پادشاهان را از دانشمندان خوب گفتار نیک کردار ناچار است از وزیر مشیر به رعایت رعایا و عنایت به کافه برایا ناگزیر است

بخش 37–حکایت آن بد سرشت که به صاحب عباد نامه نوشت که فلان مالدار مرده است و از وی مال خطیر مانده و بجز یک طفل صغیر وارثی ندارد و جواب نوشتن صاحب عباد به وی

بخش 38–نصیحتی منجی از فضیحت و ملامت مفضی به سلامت

بخش 39–حکایت سیاست یعقوب سلطان آن عوان شیرازی را

بخش 40–گفتار در احتیاج پادشاهان در مراحل امید و هراس به حکیمان فلک پیمای و منجمان ستاره شناس

بخش 41–حکایت نظام الملک و منجم موصلی

بخش 42–گفتار در احتیاج به طبیب که حفظ صحت به رأی وی منوط است و معالجه مرض به تدبیر وی مشروط

بخش 43–امام شافعی رضی الله عنه فرموده است که می بایستی طبیب اسلامیان دانایان پارسا بودی نه یهود و ترسا

بخش 44–قصه آن طبیب که آفت رسیده ای را بی وجود اسباب معالجه کرد

بخش 45–معالجه کردن ابوعلی سینا آن صاحب ماخولیا را که طبیبان از معالجه وی عاجز مانده بودند

بخش 46–گفتار در تعریف و توصیف شعر و تقسیم آن به دو قسم متقابل که یکی آسایش جانست و دیگری کاهش دل

بخش 47–اشارت به بعضی از شعرای ماتقدم که از سلاطین پیشین تربیت ها یافتند و نام اینان به واسطه مدایح آنان بر صحیفه روزگار بماند

بخش 48–گشادن عنصری به یک دو بیتی گرهی را که از بریدن زلف ایاز بر دل محمود افتاده بود و آن دو بیت این است:

بخش 49–مقاوله شاعر مادح با خواجه ممدوح

بخش 50–حکایت منت نهادن سفله بازاری با عارف از لباس ذل طمع عاری

بخش 51–خاتمه کتاب

بخش 14به خواب دیدن عبدالله عمر رضی الله عنهما بعد از دوازده سال پدر خود را و خبر دادن وی از مناقشه در حساب و مضایقه در حقوق عباد

بخش 15حکایت غازان که از برای یک توبره کاه آتش در خرمن ظالمی انداخت و از پرتو آن عالمی را روشن ساخت

بخش 16حکایت هرمز بن کسری و منادی فرمودن وی سپاه را که به کشت کس درمیایید و بریدن گوش آن کس که آن منادی را گوش نکرد

بخش 17حکایت پادشاهی که گوش وی گرفته بود و سامعه وی خلل پذیرفته و بر ناشنیدن آواز دادخواهان و سؤال محتاجان تأسف می خورد و اظهار تلهف می کرد

بخش 18در بیان آنکه شهوت که به وایه طبع و کام نفس گرفتاری است دون پایه دولت سلطنت و جهانداری است

بخش 19حکایت شبروی محمود غزنوی و از هر کس خبر بدی و نیکی خود پرسیدن و از بدی بریدن و بر نیکی آرمیدن

بخش 20حکایت دعا کردن پادشاه ترمذ که تا از کنیزکی که به محبت وی از تدبیر ملک بازمانده بود خلاصی یابد

بخش 21در بیان غضب که آتش طبع افروختن است و خرمن دین و دنیا سوختن

بخش 22رسیدن پیغمبر صلی الله علیه و سلم به گروهی و از ایشان پرسیدن که در چه کارید و جواب گفتن ایشان

بخش 23حکایت شکایت آن پادشاه از استیلای صفت غضب بر وی پیش آن حکیم و معالجه فرمودن حکیم آن را

بخش 24حکایت آن ساقی که در مجلس نوشیروان گستاخی کرد و عفو کردن نوشیروان آن گستاخی را از وی

بخش 25گفتار در فضیلت جود و کرم

بخش 26حکایت معامله و مقاوله حکم با زن

بخش 27حکایت رحم کردن نوشیروان بر آن پیرزن ناتوان که به کوزه ای نادرست دست و روی خود می شست

بخش 28حکایت سنجر و بخشیدن منقل پر لعل و گوهر

بخش 29قصه حاتم و آن بند از پای اسیری گشادن و بر پای خود نهادن

بخش 30گفتار در مذمت بخل

بخش 31حکایت آنچه رسول صلی الله علیه و سلم در حق آن زن بخیل گفته است

بخش 32حکایت پسر یحیی برمکی و صفت بخل وی

بخش 33گفتار در بیان آنکه پادشاهان را از دو کس گریز نیست عالمی که کار دین وی سازد و وزیری که کار دنیای وی پردازد

بخش 34حکایت امیر خوارزمی که ظلم و فسق خود را به شریعت راست کردی

بخش 35حکایت محتسب بغداد که منکر پیش او معروف بود و معروف در نظر او منکر می نمود

بخش 36در بیان آنکه همچنان که پادشاهان را از دانشمندان خوب گفتار نیک کردار ناچار است از وزیر مشیر به رعایت رعایا و عنایت به کافه برایا ناگزیر است

بخش 37حکایت آن بد سرشت که به صاحب عباد نامه نوشت که فلان مالدار مرده است و از وی مال خطیر مانده و بجز یک طفل صغیر وارثی ندارد و جواب نوشتن صاحب عباد به وی

بخش 38نصیحتی منجی از فضیحت و ملامت مفضی به سلامت

بخش 39حکایت سیاست یعقوب سلطان آن عوان شیرازی را

بخش 40گفتار در احتیاج پادشاهان در مراحل امید و هراس به حکیمان فلک پیمای و منجمان ستاره شناس

بخش 41حکایت نظام الملک و منجم موصلی

بخش 42گفتار در احتیاج به طبیب که حفظ صحت به رأی وی منوط است و معالجه مرض به تدبیر وی مشروط

بخش 43امام شافعی رضی الله عنه فرموده است که می بایستی طبیب اسلامیان دانایان پارسا بودی نه یهود و ترسا

بخش 44قصه آن طبیب که آفت رسیده ای را بی وجود اسباب معالجه کرد

بخش 45معالجه کردن ابوعلی سینا آن صاحب ماخولیا را که طبیبان از معالجه وی عاجز مانده بودند

بخش 46گفتار در تعریف و توصیف شعر و تقسیم آن به دو قسم متقابل که یکی آسایش جانست و دیگری کاهش دل

بخش 47اشارت به بعضی از شعرای ماتقدم که از سلاطین پیشین تربیت ها یافتند و نام اینان به واسطه مدایح آنان بر صحیفه روزگار بماند

بخش 48گشادن عنصری به یک دو بیتی گرهی را که از بریدن زلف ایاز بر دل محمود افتاده بود و آن دو بیت این است:

بخش 49مقاوله شاعر مادح با خواجه ممدوح

بخش 50حکایت منت نهادن سفله بازاری با عارف از لباس ذل طمع عاری

بخش 51خاتمه کتاب

بخش 14به خواب دیدن عبدالله عمر رضی الله عنهما بعد از دوازده سال پدر خود را و خبر دادن وی از مناقشه در حساب و مضایقه در حقوق عباد

بخش 15حکایت غازان که از برای یک توبره کاه آتش در خرمن ظالمی انداخت و از پرتو آن عالمی را روشن ساخت

بخش 16حکایت هرمز بن کسری و منادی فرمودن وی سپاه را که به کشت کس درمیایید و بریدن گوش آن کس که آن منادی را گوش نکرد

بخش 17حکایت پادشاهی که گوش وی گرفته بود و سامعه وی خلل پذیرفته و بر ناشنیدن آواز دادخواهان و سؤال محتاجان تأسف می خورد و اظهار تلهف می کرد

بخش 18در بیان آنکه شهوت که به وایه طبع و کام نفس گرفتاری است دون پایه دولت سلطنت و جهانداری است

بخش 19حکایت شبروی محمود غزنوی و از هر کس خبر بدی و نیکی خود پرسیدن و از بدی بریدن و بر نیکی آرمیدن

بخش 20حکایت دعا کردن پادشاه ترمذ که تا از کنیزکی که به محبت وی از تدبیر ملک بازمانده بود خلاصی یابد

بخش 21در بیان غضب که آتش طبع افروختن است و خرمن دین و دنیا سوختن

بخش 22رسیدن پیغمبر صلی الله علیه و سلم به گروهی و از ایشان پرسیدن که در چه کارید و جواب گفتن ایشان

بخش 23حکایت شکایت آن پادشاه از استیلای صفت غضب بر وی پیش آن حکیم و معالجه فرمودن حکیم آن را

بخش 24حکایت آن ساقی که در مجلس نوشیروان گستاخی کرد و عفو کردن نوشیروان آن گستاخی را از وی

بخش 25گفتار در فضیلت جود و کرم

بخش 26حکایت معامله و مقاوله حکم با زن

بخش 27حکایت رحم کردن نوشیروان بر آن پیرزن ناتوان که به کوزه ای نادرست دست و روی خود می شست

بخش 28حکایت سنجر و بخشیدن منقل پر لعل و گوهر

بخش 29قصه حاتم و آن بند از پای اسیری گشادن و بر پای خود نهادن

بخش 30گفتار در مذمت بخل

بخش 31حکایت آنچه رسول صلی الله علیه و سلم در حق آن زن بخیل گفته است

بخش 32حکایت پسر یحیی برمکی و صفت بخل وی

بخش 33گفتار در بیان آنکه پادشاهان را از دو کس گریز نیست عالمی که کار دین وی سازد و وزیری که کار دنیای وی پردازد

بخش 34حکایت امیر خوارزمی که ظلم و فسق خود را به شریعت راست کردی

بخش 35حکایت محتسب بغداد که منکر پیش او معروف بود و معروف در نظر او منکر می نمود

بخش 36در بیان آنکه همچنان که پادشاهان را از دانشمندان خوب گفتار نیک کردار ناچار است از وزیر مشیر به رعایت رعایا و عنایت به کافه برایا ناگزیر است

بخش 37حکایت آن بد سرشت که به صاحب عباد نامه نوشت که فلان مالدار مرده است و از وی مال خطیر مانده و بجز یک طفل صغیر وارثی ندارد و جواب نوشتن صاحب عباد به وی

بخش 38نصیحتی منجی از فضیحت و ملامت مفضی به سلامت

بخش 39حکایت سیاست یعقوب سلطان آن عوان شیرازی را

بخش 40گفتار در احتیاج پادشاهان در مراحل امید و هراس به حکیمان فلک پیمای و منجمان ستاره شناس

بخش 41حکایت نظام الملک و منجم موصلی

بخش 42گفتار در احتیاج به طبیب که حفظ صحت به رأی وی منوط است و معالجه مرض به تدبیر وی مشروط

بخش 43امام شافعی رضی الله عنه فرموده است که می بایستی طبیب اسلامیان دانایان پارسا بودی نه یهود و ترسا

بخش 44قصه آن طبیب که آفت رسیده ای را بی وجود اسباب معالجه کرد

بخش 45معالجه کردن ابوعلی سینا آن صاحب ماخولیا را که طبیبان از معالجه وی عاجز مانده بودند

بخش 46گفتار در تعریف و توصیف شعر و تقسیم آن به دو قسم متقابل که یکی آسایش جانست و دیگری کاهش دل

بخش 47اشارت به بعضی از شعرای ماتقدم که از سلاطین پیشین تربیت ها یافتند و نام اینان به واسطه مدایح آنان بر صحیفه روزگار بماند

بخش 48گشادن عنصری به یک دو بیتی گرهی را که از بریدن زلف ایاز بر دل محمود افتاده بود و آن دو بیت این است:

بخش 49مقاوله شاعر مادح با خواجه ممدوح

بخش 50حکایت منت نهادن سفله بازاری با عارف از لباس ذل طمع عاری

بخش 51خاتمه کتاب