وزنِ مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی) میں علامہ اقبال کی کتاب پیام مشرق

رباعی شمارهٔ 101جهان ما که جز انگاره ئی نیست

ہمارا یہ جہان جو صرف نقش ناتمام ہے —

Our world, merely a fleeting notion —

علامہ اقبال » پیام مشرق » لالهٔ طور » رباعی شمارهٔ 101

اردوEnآڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 102چسان ای آفتاب آسمان گرد

کیسے اے آسمان پر گردش کرنے والے آفتاب —

Being so distant, heaven-circling sun, what manner to my vision dost thou come?

علامہ اقبال » پیام مشرق » لالهٔ طور » رباعی شمارهٔ 102

اردوEnآڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 103تراش از تیشهٔ خود جادهٔ خویش

اپنا راستہ اپنے تیشہ سے خود بنا —

Carve your own path with your axe's strike —

علامہ اقبال » پیام مشرق » لالهٔ طور » رباعی شمارهٔ 103

اردوEnآڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 104بمنزل رهرو دل در نسازد

دل ایسا مسافر ہے جو منزل کو پسند نہیں کرتا —

The wandering heart finds no solace at home —

علامہ اقبال » پیام مشرق » لالهٔ طور » رباعی شمارهٔ 104

اردوEnآڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 105بیا با شاهد فطرت نظر باز

آ، حسن فطرت پر نظر ڈال —

Come, behold nature's grandeur with keen eyes —

علامہ اقبال » پیام مشرق » لالهٔ طور » رباعی شمارهٔ 105

اردوEnآڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 106میان آب و گل خلوت گزیدم

میں نے آب و گل کے جہان کے اندر خلوت اختیار کی ہے —

Within the realm of water and clay, I've chosen retreat —

علامہ اقبال » پیام مشرق » لالهٔ طور » رباعی شمارهٔ 106

اردوEnآڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 107ز آغاز خودی کس را خبر نیست

خودی کے آغاز کی کسی کو خبر نہیں —

No soul knows whence the Khudi first came —

علامہ اقبال » پیام مشرق » لالهٔ طور » رباعی شمارهٔ 107

اردوEnآڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 108دلا رمز حیات از غنچه دریاب

اے دل! حیات کا راز کلی سے سمجھ —

Heart, in the rosebud view Life’s mystery! Truth in contingent there unveiled is shewn;

علامہ اقبال » پیام مشرق » لالهٔ طور » رباعی شمارهٔ 108

اردوEnآڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 109فروغ او به بزم باغ و راغ است

اللہ تعالیٰ کا نور باغ و صحرا میں پھیلا ہوا ہے —

Allah's light spreads through gardens and the desert's expanse —

علامہ اقبال » پیام مشرق » لالهٔ طور » رباعی شمارهٔ 109

اردوEnآڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 110ز خاک نرگسستان غنچه ئی رست

نرگس کے باغ کی مٹی سے ایک غنچہ پیدا ہوا —

From the soil of the narcissus field, a bud arose —

علامہ اقبال » پیام مشرق » لالهٔ طور » رباعی شمارهٔ 110

اردوEnآڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 111جهان کز خود ندارد دستگاهی

جہان جو اپنے اندر (کہیں پہنچنے کی) صلاحیت نہیں رکھتا تھا —

The world, that findeth in itself no stay, sought in the street of yearning for a way:

علامہ اقبال » پیام مشرق » لالهٔ طور » رباعی شمارهٔ 111

اردوEnآڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 112دل من رازدان جسم و جان است

جسم و جان کا راز میرے دل کے اندر چھپا ہے —

Think not I grieve to die: The riddle of body and soul I have read plain.

علامہ اقبال » پیام مشرق » لالهٔ طور » رباعی شمارهٔ 112

اردوEnآڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 113گل رعنا چو من در مشکلی هست

گل رعنا بھی میری طرح مشکل میں ہے —

The Rose and I one problem have to tell —

علامہ اقبال » پیام مشرق » لالهٔ طور » رباعی شمارهٔ 113

اردوEnآڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 114مزاج لالهٔ خود رو شناسم

میں لالہ ء خودرو کا مزاج پہچانتا ہوں —

The self-sown tulip’s temper I know well —

علامہ اقبال » پیام مشرق » لالهٔ طور » رباعی شمارهٔ 114

اردوEnآڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 115جهان یک نغمه زار آرزوئی

یہ دنیا بس آرزو کا ایک نغمہ زار ہے —

The world is a symphony of aspirations and desires —

علامہ اقبال » پیام مشرق » لالهٔ طور » رباعی شمارهٔ 115

اردوEnآڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 116دل من بی قرار آرزوئی

میرا دل آرزو سے بے قرار ہے —

My heart, restless with longing's fervent plea —

علامہ اقبال » پیام مشرق » لالهٔ طور » رباعی شمارهٔ 116

اردوEnآڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 117دوام ما ز سوز ناتمام است

ہمارے سوز ناتمام ہی سے ہمارا دوام ہے —

Our endurance springs from an unending blaze —

علامہ اقبال » پیام مشرق » لالهٔ طور » رباعی شمارهٔ 117

اردوEnآڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 118مرنج از برهمن ای واعظ شهر

اے واعظ شہر برہمن سے ناراض نہ ہو —

O preacher, don't frown upon the Brahmin's quest —

علامہ اقبال » پیام مشرق » لالهٔ طور » رباعی شمارهٔ 118

اردوEnآڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 119حکیمان گرچه صد پیکر شکستند

فلسفی اگرچہ (تصوّرات کے) صدہا پیکر توڑ چکے ہیں —

Though philosophers have shattered countless forms they've sought —

علامہ اقبال » پیام مشرق » لالهٔ طور » رباعی شمارهٔ 119

اردوEnآڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 120جهانها روید از مشت گل من

میری خاک بدن سے کئی جہان پیدا ہوتے ہیں —

From my handful of clay, many worlds arise —

علامہ اقبال » پیام مشرق » لالهٔ طور » رباعی شمارهٔ 120

اردوEnآڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 121هزاران سال با فطرت نشستم

میں ہزاروں سال فطرت کےساتھ رہا ہوں —

For thousands of years, with nature I did dwell —

علامہ اقبال » پیام مشرق » لالهٔ طور » رباعی شمارهٔ 121

اردوEnآڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 122به پهنای ازل پر می گشودم

میں نے ازل کی وسعتوں میں اپنے پر کھولے —

I spread my wings across eternity's vast expanse —

علامہ اقبال » پیام مشرق » لالهٔ طور » رباعی شمارهٔ 122

اردوEnآڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 123درونم جلوهٔ افکار این چیست؟

میرا اندرون افکار کی جلوہ گاہ ، یہ کیا؟ —

Inside me is such a play of ideas, what does this mean? —

علامہ اقبال » پیام مشرق » لالهٔ طور » رباعی شمارهٔ 123

اردوEnآڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 124بخود نازم گدای بی نیازم

میں گدائے بے نیاز ہوں مجھے اپنے آپ پر ناز ہے —

I take pride in myself, a beggar without need —

علامہ اقبال » پیام مشرق » لالهٔ طور » رباعی شمارهٔ 124

اردوEnآڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 125اگر آگاهی از کیف و کم خویش

اگر تو اپنی صلاحیتوں (احوال) سے آگاہی رکھتا ہے —

If you know the power within your core —

علامہ اقبال » پیام مشرق » لالهٔ طور » رباعی شمارهٔ 125

اردوEnآڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 126چه غم داری ، حیات دل ز دم نیست

غم کیا، دل کی زندگی محض سانس سے نہیں —

Why worry, life's breath is not the heart's sole lease —

علامہ اقبال » پیام مشرق » لالهٔ طور » رباعی شمارهٔ 126

اردوEnآڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 127تو ای دل تا نشینی در کنارم

اے دل ! جب تک تو میرے پہلو میں ہے —

Heart, while thou sittest in the breast of me; better my rug, than sovereign dignity:

علامہ اقبال » پیام مشرق » لالهٔ طور » رباعی شمارهٔ 127

اردوEnآڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 128ز من گو صوفیان با صفا را

میری طرف سے صوفیان با صفا سے کہو —

From me, tell the Sufis pure of heart —

علامہ اقبال » پیام مشرق » لالهٔ طور » رباعی شمارهٔ 128

اردوEnآڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 129چو نرگس این چمن نادیده مگذر

نرگس کی مانند اس چمن کو دیکھے بغیر نہ گزر —

Like the narcissus, do not pass the garden without gaze —

علامہ اقبال » پیام مشرق » لالهٔ طور » رباعی شمارهٔ 129

اردوEnآڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 130تراشیدم صنم بر صورت خویش

میں بت کو اپنی صورت پر تراشتا ہوں —

An idol I carved in my own form’s grace —

علامہ اقبال » پیام مشرق » لالهٔ طور » رباعی شمارهٔ 130

اردوEnآڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 131به شبنم غنچهٔ نورسته می گفت

نئی پیدا ہونے والی کلی نے شبنم سے کہا —

Thus spoke the new-sprung blossom to the dew: —

علامہ اقبال » پیام مشرق » لالهٔ طور » رباعی شمارهٔ 131

اردوEnآڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 132زمین را رازدان آسمان گیر

زمین کو آسمان کا رازدان سمجھ —

Consider the earth as the sky's confidant—

علامہ اقبال » پیام مشرق » لالهٔ طور » رباعی شمارهٔ 132

اردوEnآڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 133ضمیر کن فکان غیر از تو کس نیست

جہان ہست و بود (کی تخلیق) کا راز تیرے سوائے اور کوئی نہیں —

The secret of creation, none but you can claim —

علامہ اقبال » پیام مشرق » لالهٔ طور » رباعی شمارهٔ 133

اردوEnآڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 134زمین خاک در میخانهٔ ما

زمین ہمارے مئے خانہ (الست) کے دروازے کی خاک ہے —

The earth is but the dust of our tavern's door —

علامہ اقبال » پیام مشرق » لالهٔ طور » رباعی شمارهٔ 134

اردوEnآڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 135سکندر رفت و شمشیر و علم رفت

سکندر گیا اور اس کی شمشیر اور علم اس کے ساتھ ہی گئے —

Alexander and his flag and sword are gone —

علامہ اقبال » پیام مشرق » لالهٔ طور » رباعی شمارهٔ 135

اردوEnآڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 136ربودی دل ز چاک سینهٔ من

آپ نے میرا سینہ چاک کر کے اندر سے دل لوٹ لیا —

You stole my heart from its open chest —

علامہ اقبال » پیام مشرق » لالهٔ طور » رباعی شمارهٔ 136

اردوEnآڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 137ز پیش من جهان رنگ و بو رفت

میرے سامنے یہ جہان رنگ و بو باقی نہیں —

From before me, the world of color and scent did flee —

علامہ اقبال » پیام مشرق » لالهٔ طور » رباعی شمارهٔ 137

اردوEnآڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 138مرا از پردهٔ ساز آگهی نیست

میں ساز کے سُروں (اسرارِ کائنات) سے تو اگاہ نہیں ہوں —

I do not know the instrument or key —

علامہ اقبال » پیام مشرق » لالهٔ طور » رباعی شمارهٔ 138

اردوEnآڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 139نوا مستانه در محفل زدم من

میں نے محفل میں نوائے مستانہ بلند کی —

In the great throng so rapturous I did play, I struck the spark of Life out of their clay;

علامہ اقبال » پیام مشرق » لالهٔ طور » رباعی شمارهٔ 139

اردوEnآڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 140عجم از نغمه های من جوان شد

عجم میرے نغموں سے جوان ہو گیا —

Ajam by my melodies grew young anew —

علامہ اقبال » پیام مشرق » لالهٔ طور » رباعی شمارهٔ 140

اردوEnآڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 141عجم از نغمه ام آتش بجان است

میرے نغمے سے عجم کے دل میں آگ بھڑک اٹھی ہے —

My song ignites a fire in Ajam’s heart —

علامہ اقبال » پیام مشرق » لالهٔ طور » رباعی شمارهٔ 141

اردوEnآڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 142ز جان بیقرار آتش گشادم

میں نے اپنی جانِ بے قرار سے آگ کا منہ کھول دیا ہے —

From my restless soul, I’ve unleashed a blaze —

علامہ اقبال » پیام مشرق » لالهٔ طور » رباعی شمارهٔ 142

اردوEnآڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 143مرا مثل نسیم آواره کردند

مجھے صبح کی تازہ ہوا کی مانند آزاد رو بنایا گیا ہے —

I've been made to roam like the morning breeze —

علامہ اقبال » پیام مشرق » لالهٔ طور » رباعی شمارهٔ 143

اردوEnآڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 144خرد کرپاس را زرینه سازد

عقل ایک معمولی کپڑے کو اطلس بنا دیتی ہے —

Mind turns coarse cloth to golden thread —

علامہ اقبال » پیام مشرق » لالهٔ طور » رباعی شمارهٔ 144

اردوEnآڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 145ز شاخ آرزو بر خورده ام من

میں شاخ آرزو کا پھل حاصل کرچکا ہوں —

From the bough of desire, I've plucked the fruit —

علامہ اقبال » پیام مشرق » لالهٔ طور » رباعی شمارهٔ 145

اردوEnآڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 146خیالم کو گل از فردوس چیند

میرا تخیل جو بہشت سے پھول چنتا ہے —

My imagination, which gathers flowers from paradise —

علامہ اقبال » پیام مشرق » لالهٔ طور » رباعی شمارهٔ 146

اردوEnآڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 147عجم بحریست ناپیدا کناری

عجم (کا فکرِ خواب آور) ایسا سمندر ہے جس کا کوئی کنارہ نہیں —

Persia is a sea with no visible shore —

علامہ اقبال » پیام مشرق » لالهٔ طور » رباعی شمارهٔ 147

اردوEnآڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 148مگو کار جهان نااستوار است

یہ نہ کہہ کہ دنیا کے کام میں پائداری نہیں —

Say not the world's affairs are weak and frail —

علامہ اقبال » پیام مشرق » لالهٔ طور » رباعی شمارهٔ 148

اردوEnآڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 149رمیدی از خداوندان افرنگ

تو فرنگی خداؤں سے تو بھاگتا ہے —

You flee from the Western masters in dismay —

علامہ اقبال » پیام مشرق » لالهٔ طور » رباعی شمارهٔ 149

اردوEnآڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 150قبای زندگانی چاک تا کی

کب تک زندگی کا لباس تار تار رکھے گا؟ —

How long will you wear the tattered robe of life —

علامہ اقبال » پیام مشرق » لالهٔ طور » رباعی شمارهٔ 150

اردوEnآڈیو

2 اشعار

وزنِ مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی) میں علامہ اقبال کی کتاب پیام مشرق

نظمیں

رباعی شمارهٔ 101–جهان ما که جز انگاره ئی نیست

رباعی شمارهٔ 102–چسان ای آفتاب آسمان گرد

رباعی شمارهٔ 103–تراش از تیشهٔ خود جادهٔ خویش

رباعی شمارهٔ 104–بمنزل رهرو دل در نسازد

رباعی شمارهٔ 105–بیا با شاهد فطرت نظر باز

رباعی شمارهٔ 106–میان آب و گل خلوت گزیدم

رباعی شمارهٔ 107–ز آغاز خودی کس را خبر نیست

رباعی شمارهٔ 108–دلا رمز حیات از غنچه دریاب

رباعی شمارهٔ 109–فروغ او به بزم باغ و راغ است

رباعی شمارهٔ 110–ز خاک نرگسستان غنچه ئی رست

رباعی شمارهٔ 111–جهان کز خود ندارد دستگاهی

رباعی شمارهٔ 112–دل من رازدان جسم و جان است

رباعی شمارهٔ 113–گل رعنا چو من در مشکلی هست

رباعی شمارهٔ 114–مزاج لالهٔ خود رو شناسم

رباعی شمارهٔ 115–جهان یک نغمه زار آرزوئی

رباعی شمارهٔ 116–دل من بی قرار آرزوئی

رباعی شمارهٔ 117–دوام ما ز سوز ناتمام است

رباعی شمارهٔ 118–مرنج از برهمن ای واعظ شهر

رباعی شمارهٔ 119–حکیمان گرچه صد پیکر شکستند

رباعی شمارهٔ 120–جهانها روید از مشت گل من

رباعی شمارهٔ 121–هزاران سال با فطرت نشستم

رباعی شمارهٔ 122–به پهنای ازل پر می گشودم

رباعی شمارهٔ 123–درونم جلوهٔ افکار این چیست؟

رباعی شمارهٔ 124–بخود نازم گدای بی نیازم

رباعی شمارهٔ 125–اگر آگاهی از کیف و کم خویش

رباعی شمارهٔ 126–چه غم داری ، حیات دل ز دم نیست

رباعی شمارهٔ 127–تو ای دل تا نشینی در کنارم

رباعی شمارهٔ 128–ز من گو صوفیان با صفا را

رباعی شمارهٔ 129–چو نرگس این چمن نادیده مگذر

رباعی شمارهٔ 130–تراشیدم صنم بر صورت خویش

رباعی شمارهٔ 131–به شبنم غنچهٔ نورسته می گفت

رباعی شمارهٔ 132–زمین را رازدان آسمان گیر

رباعی شمارهٔ 133–ضمیر کن فکان غیر از تو کس نیست

رباعی شمارهٔ 134–زمین خاک در میخانهٔ ما

رباعی شمارهٔ 135–سکندر رفت و شمشیر و علم رفت

رباعی شمارهٔ 136–ربودی دل ز چاک سینهٔ من

رباعی شمارهٔ 137–ز پیش من جهان رنگ و بو رفت

رباعی شمارهٔ 138–مرا از پردهٔ ساز آگهی نیست

رباعی شمارهٔ 139–نوا مستانه در محفل زدم من

رباعی شمارهٔ 140–عجم از نغمه های من جوان شد

رباعی شمارهٔ 141–عجم از نغمه ام آتش بجان است

رباعی شمارهٔ 142–ز جان بیقرار آتش گشادم

رباعی شمارهٔ 143–مرا مثل نسیم آواره کردند

رباعی شمارهٔ 144–خرد کرپاس را زرینه سازد

رباعی شمارهٔ 145–ز شاخ آرزو بر خورده ام من

رباعی شمارهٔ 146–خیالم کو گل از فردوس چیند

رباعی شمارهٔ 147–عجم بحریست ناپیدا کناری

رباعی شمارهٔ 148–مگو کار جهان نااستوار است

رباعی شمارهٔ 149–رمیدی از خداوندان افرنگ

رباعی شمارهٔ 150–قبای زندگانی چاک تا کی

وزنِ مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی) میں علامہ اقبال کی کتاب پیام مشرق

نظمیں

رباعی شمارهٔ 101–جهان ما که جز انگاره ئی نیست

رباعی شمارهٔ 102–چسان ای آفتاب آسمان گرد

رباعی شمارهٔ 103–تراش از تیشهٔ خود جادهٔ خویش

رباعی شمارهٔ 104–بمنزل رهرو دل در نسازد

رباعی شمارهٔ 105–بیا با شاهد فطرت نظر باز

رباعی شمارهٔ 106–میان آب و گل خلوت گزیدم

رباعی شمارهٔ 107–ز آغاز خودی کس را خبر نیست

رباعی شمارهٔ 108–دلا رمز حیات از غنچه دریاب

رباعی شمارهٔ 109–فروغ او به بزم باغ و راغ است

رباعی شمارهٔ 110–ز خاک نرگسستان غنچه ئی رست

رباعی شمارهٔ 111–جهان کز خود ندارد دستگاهی

رباعی شمارهٔ 112–دل من رازدان جسم و جان است

رباعی شمارهٔ 113–گل رعنا چو من در مشکلی هست

رباعی شمارهٔ 114–مزاج لالهٔ خود رو شناسم

رباعی شمارهٔ 115–جهان یک نغمه زار آرزوئی

رباعی شمارهٔ 116–دل من بی قرار آرزوئی

رباعی شمارهٔ 117–دوام ما ز سوز ناتمام است

رباعی شمارهٔ 118–مرنج از برهمن ای واعظ شهر

رباعی شمارهٔ 119–حکیمان گرچه صد پیکر شکستند

رباعی شمارهٔ 120–جهانها روید از مشت گل من

رباعی شمارهٔ 121–هزاران سال با فطرت نشستم

رباعی شمارهٔ 122–به پهنای ازل پر می گشودم

رباعی شمارهٔ 123–درونم جلوهٔ افکار این چیست؟

رباعی شمارهٔ 124–بخود نازم گدای بی نیازم

رباعی شمارهٔ 125–اگر آگاهی از کیف و کم خویش

رباعی شمارهٔ 126–چه غم داری ، حیات دل ز دم نیست

رباعی شمارهٔ 101جهان ما که جز انگاره ئی نیست

رباعی شمارهٔ 102چسان ای آفتاب آسمان گرد

رباعی شمارهٔ 103تراش از تیشهٔ خود جادهٔ خویش

رباعی شمارهٔ 104بمنزل رهرو دل در نسازد

رباعی شمارهٔ 105بیا با شاهد فطرت نظر باز

رباعی شمارهٔ 106میان آب و گل خلوت گزیدم

رباعی شمارهٔ 107ز آغاز خودی کس را خبر نیست

رباعی شمارهٔ 108دلا رمز حیات از غنچه دریاب

رباعی شمارهٔ 109فروغ او به بزم باغ و راغ است

رباعی شمارهٔ 110ز خاک نرگسستان غنچه ئی رست

رباعی شمارهٔ 111جهان کز خود ندارد دستگاهی

رباعی شمارهٔ 112دل من رازدان جسم و جان است

رباعی شمارهٔ 113گل رعنا چو من در مشکلی هست

رباعی شمارهٔ 114مزاج لالهٔ خود رو شناسم

رباعی شمارهٔ 115جهان یک نغمه زار آرزوئی

رباعی شمارهٔ 116دل من بی قرار آرزوئی

رباعی شمارهٔ 117دوام ما ز سوز ناتمام است

رباعی شمارهٔ 118مرنج از برهمن ای واعظ شهر

رباعی شمارهٔ 119حکیمان گرچه صد پیکر شکستند

رباعی شمارهٔ 120جهانها روید از مشت گل من

رباعی شمارهٔ 121هزاران سال با فطرت نشستم

رباعی شمارهٔ 122به پهنای ازل پر می گشودم

رباعی شمارهٔ 123درونم جلوهٔ افکار این چیست؟

رباعی شمارهٔ 124بخود نازم گدای بی نیازم

رباعی شمارهٔ 125اگر آگاهی از کیف و کم خویش

رباعی شمارهٔ 126چه غم داری ، حیات دل ز دم نیست

رباعی شمارهٔ 127تو ای دل تا نشینی در کنارم

رباعی شمارهٔ 128ز من گو صوفیان با صفا را

رباعی شمارهٔ 129چو نرگس این چمن نادیده مگذر

رباعی شمارهٔ 130تراشیدم صنم بر صورت خویش

رباعی شمارهٔ 131به شبنم غنچهٔ نورسته می گفت

رباعی شمارهٔ 132زمین را رازدان آسمان گیر

رباعی شمارهٔ 133ضمیر کن فکان غیر از تو کس نیست

رباعی شمارهٔ 134زمین خاک در میخانهٔ ما

رباعی شمارهٔ 135سکندر رفت و شمشیر و علم رفت

رباعی شمارهٔ 136ربودی دل ز چاک سینهٔ من

رباعی شمارهٔ 137ز پیش من جهان رنگ و بو رفت

رباعی شمارهٔ 138مرا از پردهٔ ساز آگهی نیست

رباعی شمارهٔ 139نوا مستانه در محفل زدم من

رباعی شمارهٔ 140عجم از نغمه های من جوان شد

رباعی شمارهٔ 141عجم از نغمه ام آتش بجان است

رباعی شمارهٔ 142ز جان بیقرار آتش گشادم

رباعی شمارهٔ 143مرا مثل نسیم آواره کردند

رباعی شمارهٔ 144خرد کرپاس را زرینه سازد

رباعی شمارهٔ 145ز شاخ آرزو بر خورده ام من

رباعی شمارهٔ 146خیالم کو گل از فردوس چیند

رباعی شمارهٔ 147عجم بحریست ناپیدا کناری

رباعی شمارهٔ 148مگو کار جهان نااستوار است

رباعی شمارهٔ 149رمیدی از خداوندان افرنگ

رباعی شمارهٔ 150قبای زندگانی چاک تا کی

رباعی شمارهٔ 101جهان ما که جز انگاره ئی نیست

رباعی شمارهٔ 102چسان ای آفتاب آسمان گرد

رباعی شمارهٔ 103تراش از تیشهٔ خود جادهٔ خویش

رباعی شمارهٔ 104بمنزل رهرو دل در نسازد

رباعی شمارهٔ 105بیا با شاهد فطرت نظر باز

رباعی شمارهٔ 106میان آب و گل خلوت گزیدم

رباعی شمارهٔ 107ز آغاز خودی کس را خبر نیست

رباعی شمارهٔ 108دلا رمز حیات از غنچه دریاب

رباعی شمارهٔ 109فروغ او به بزم باغ و راغ است

رباعی شمارهٔ 110ز خاک نرگسستان غنچه ئی رست

رباعی شمارهٔ 111جهان کز خود ندارد دستگاهی

رباعی شمارهٔ 112دل من رازدان جسم و جان است

رباعی شمارهٔ 113گل رعنا چو من در مشکلی هست

رباعی شمارهٔ 114مزاج لالهٔ خود رو شناسم

رباعی شمارهٔ 115جهان یک نغمه زار آرزوئی

رباعی شمارهٔ 116دل من بی قرار آرزوئی

رباعی شمارهٔ 117دوام ما ز سوز ناتمام است

رباعی شمارهٔ 118مرنج از برهمن ای واعظ شهر

رباعی شمارهٔ 119حکیمان گرچه صد پیکر شکستند

رباعی شمارهٔ 120جهانها روید از مشت گل من

رباعی شمارهٔ 121هزاران سال با فطرت نشستم

رباعی شمارهٔ 122به پهنای ازل پر می گشودم

رباعی شمارهٔ 123درونم جلوهٔ افکار این چیست؟

رباعی شمارهٔ 124بخود نازم گدای بی نیازم

رباعی شمارهٔ 125اگر آگاهی از کیف و کم خویش

رباعی شمارهٔ 126چه غم داری ، حیات دل ز دم نیست

رباعی شمارهٔ 127تو ای دل تا نشینی در کنارم

رباعی شمارهٔ 128ز من گو صوفیان با صفا را

رباعی شمارهٔ 129چو نرگس این چمن نادیده مگذر

رباعی شمارهٔ 130تراشیدم صنم بر صورت خویش