غزلیات

غزل شمارهٔ 451ای تو را دامن ز گلبرگ بهاری پاکتر

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 451

7 اشعار

غزل شمارهٔ 452ای دهانت ز لب و لب ز دهان شیرینتر

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 452

7 اشعار

غزل شمارهٔ 453خوشا گل کامده ست از نازنینان چمن بر سر

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 453

7 اشعار

غزل شمارهٔ 454ای سهی سرو تو را سنبل مشکین بر سر

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 454

7 اشعار

غزل شمارهٔ 455عمری ست نور چشم جهان بین ماست یار

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 455

7 اشعار

غزل شمارهٔ 456رخ زرد دارم ز دوری آن در

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 456

5 اشعار

غزل شمارهٔ 457لله الحمد که بعد از سفر دور و دراز

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 457

7 اشعار

غزل شمارهٔ 458خرامان بگذر ای سرو سرافراز

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 458

7 اشعار

غزل شمارهٔ 459از خزان برگ رزان ریزان شد ای گل چهره خیز

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 459

7 اشعار

غزل شمارهٔ 460خطت فتنه ست و لبها فتنه انگیز

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 460

7 اشعار

غزل شمارهٔ 461تیر مژه تنها به دل تنگ مینداز

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 461

7 اشعار

غزل شمارهٔ 462دلا ز قید حریفان بی‌خرد بگریز

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 462

7 اشعار

غزل شمارهٔ 463زهی مهر از رخت شرمنده مه نیز

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 463

7 اشعار

غزل شمارهٔ 464پیر شدیم و به دل داغ جوانان هنوز

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 464

7 اشعار

غزل شمارهٔ 465رفتی و من ملازم این منزلم هنوز

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 465

7 اشعار

غزل شمارهٔ 466آمد بهار و گلرخ من در سفر هنوز

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 466

7 اشعار

غزل شمارهٔ 467دیده جز خاک درت خواب نبیند هرگز

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 467

7 اشعار

غزل شمارهٔ 468یاد بادت که ز من یاد نکردی هرگز

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 468

7 اشعار

غزل شمارهٔ 469رفت عقل و صبر و هوش ای دل مکن از ناله بس

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 469

7 اشعار

غزل شمارهٔ 470عید شد هر کس ز یاری عیدیی دارد هوس

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 470

7 اشعار

غزل شمارهٔ 471آن دو رخ را جامع آیات زیبایی شناس

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 471

7 اشعار

غزل شمارهٔ 472درین ره خضر همت همرهم بس

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 472

7 اشعار

غزل شمارهٔ 473گر روی به مردم ننمایی چه کند کس

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 473

7 اشعار

غزل شمارهٔ 474ای باد صبح آن گل سیراب را بپرس

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 474

7 اشعار

غزل شمارهٔ 475جام لعلش نگر از باده گلرنگ مپرس

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 475

7 اشعار

غزل شمارهٔ 476قلاش وش دیدم بتی ای وقت آن قلاش خوش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 476

7 اشعار

غزل شمارهٔ 477تنها ز کجا می رسی ای سرو قباپوش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 477

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 478فغان ز ابلهی این خزان بی دم و گوش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 478

7 اشعار

غزل شمارهٔ 479نهادی لعل رخشان بر بناگوش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 479

7 اشعار

غزل شمارهٔ 480آن قبای نیلگون بینید در سیمین برش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 480

7 اشعار

غزل شمارهٔ 481آن سفر کرده که جان رفت مرا بر اثرش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 481

7 اشعار

غزل شمارهٔ 482گردش جام که زد صنع ازل پرگارش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 482

9 اشعار

غزل شمارهٔ 483من بی دل چو خواهم داد جان نادیده دیدارش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 483

7 اشعار

غزل شمارهٔ 484کسی کافتد نظر بر شکل آن سرو قباپوشش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 484

7 اشعار

غزل شمارهٔ 485آن لاله رخ که باشد از داغ ما فراغش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 485

7 اشعار

غزل شمارهٔ 486دلم که شوق لبت داد شربت اجلش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 486

7 اشعار

غزل شمارهٔ 487خرامان می رود آن شوخ و صد بیدل ز دنبالش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 487

7 اشعار

غزل شمارهٔ 488شیخ خودبین که به اسلام برآمد نامش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 488

7 اشعار

غزل شمارهٔ 489سپیده دم که شد از خانه عزم حمامش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 489

7 اشعار

غزل شمارهٔ 490رخت کز خط مشکین شد مزین صفحه سیمش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 490

7 اشعار

غزل شمارهٔ 491آرزو دارم که گردم خاک راه توسنش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 491

7 اشعار

غزل شمارهٔ 492شوخی که تاجداران بوسند خاک راهش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 492

7 اشعار

غزل شمارهٔ 493سر من کاش بودی خاک راهش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 493

7 اشعار

غزل شمارهٔ 494نامه کز خوبان رسد تعویذ جان می‌خوانمش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 494

7 اشعار

غزل شمارهٔ 495رو چو نهد به ملک دل عشق توشاه سازمش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 495

7 اشعار

غزل شمارهٔ 496دل من که بس مبتلا بینمش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 496

7 اشعار

غزل شمارهٔ 497تا کی کشم به صومعه حرمان ز بخت خویش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 497

7 اشعار

غزل شمارهٔ 498مدار آینه را در صفا برابر خویش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 498

7 اشعار

غزل شمارهٔ 499هر دم آیم بر درت با دیده خونبار خویش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 499

7 اشعار

غزل شمارهٔ 500زان میان گم کرده ام سررشته تدبیر خویش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 500

7 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 451–ای تو را دامن ز گلبرگ بهاری پاکتر

غزل شمارهٔ 452–ای دهانت ز لب و لب ز دهان شیرینتر

غزل شمارهٔ 453–خوشا گل کامده ست از نازنینان چمن بر سر

غزل شمارهٔ 454–ای سهی سرو تو را سنبل مشکین بر سر

غزل شمارهٔ 455–عمری ست نور چشم جهان بین ماست یار

غزل شمارهٔ 456–رخ زرد دارم ز دوری آن در

غزل شمارهٔ 457–لله الحمد که بعد از سفر دور و دراز

غزل شمارهٔ 458–خرامان بگذر ای سرو سرافراز

غزل شمارهٔ 459–از خزان برگ رزان ریزان شد ای گل چهره خیز

غزل شمارهٔ 460–خطت فتنه ست و لبها فتنه انگیز

غزل شمارهٔ 461–تیر مژه تنها به دل تنگ مینداز

غزل شمارهٔ 462–دلا ز قید حریفان بی‌خرد بگریز

غزل شمارهٔ 463–زهی مهر از رخت شرمنده مه نیز

غزل شمارهٔ 464–پیر شدیم و به دل داغ جوانان هنوز

غزل شمارهٔ 465–رفتی و من ملازم این منزلم هنوز

غزل شمارهٔ 466–آمد بهار و گلرخ من در سفر هنوز

غزل شمارهٔ 467–دیده جز خاک درت خواب نبیند هرگز

غزل شمارهٔ 468–یاد بادت که ز من یاد نکردی هرگز

غزل شمارهٔ 469–رفت عقل و صبر و هوش ای دل مکن از ناله بس

غزل شمارهٔ 470–عید شد هر کس ز یاری عیدیی دارد هوس

غزل شمارهٔ 471–آن دو رخ را جامع آیات زیبایی شناس

غزل شمارهٔ 472–درین ره خضر همت همرهم بس

غزل شمارهٔ 473–گر روی به مردم ننمایی چه کند کس

غزل شمارهٔ 474–ای باد صبح آن گل سیراب را بپرس

غزل شمارهٔ 475–جام لعلش نگر از باده گلرنگ مپرس

غزل شمارهٔ 476–قلاش وش دیدم بتی ای وقت آن قلاش خوش

غزل شمارهٔ 477–تنها ز کجا می رسی ای سرو قباپوش

غزل شمارهٔ 478–فغان ز ابلهی این خزان بی دم و گوش

غزل شمارهٔ 479–نهادی لعل رخشان بر بناگوش

غزل شمارهٔ 480–آن قبای نیلگون بینید در سیمین برش

غزل شمارهٔ 481–آن سفر کرده که جان رفت مرا بر اثرش

غزل شمارهٔ 482–گردش جام که زد صنع ازل پرگارش

غزل شمارهٔ 483–من بی دل چو خواهم داد جان نادیده دیدارش

غزل شمارهٔ 484–کسی کافتد نظر بر شکل آن سرو قباپوشش

غزل شمارهٔ 485–آن لاله رخ که باشد از داغ ما فراغش

غزل شمارهٔ 486–دلم که شوق لبت داد شربت اجلش

غزل شمارهٔ 487–خرامان می رود آن شوخ و صد بیدل ز دنبالش

غزل شمارهٔ 488–شیخ خودبین که به اسلام برآمد نامش

غزل شمارهٔ 489–سپیده دم که شد از خانه عزم حمامش

غزل شمارهٔ 490–رخت کز خط مشکین شد مزین صفحه سیمش

غزل شمارهٔ 491–آرزو دارم که گردم خاک راه توسنش

غزل شمارهٔ 492–شوخی که تاجداران بوسند خاک راهش

غزل شمارهٔ 493–سر من کاش بودی خاک راهش

غزل شمارهٔ 494–نامه کز خوبان رسد تعویذ جان می‌خوانمش

غزل شمارهٔ 495–رو چو نهد به ملک دل عشق توشاه سازمش

غزل شمارهٔ 496–دل من که بس مبتلا بینمش

غزل شمارهٔ 497–تا کی کشم به صومعه حرمان ز بخت خویش

غزل شمارهٔ 498–مدار آینه را در صفا برابر خویش

غزل شمارهٔ 499–هر دم آیم بر درت با دیده خونبار خویش

غزل شمارهٔ 500–زان میان گم کرده ام سررشته تدبیر خویش

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 451–ای تو را دامن ز گلبرگ بهاری پاکتر

غزل شمارهٔ 452–ای دهانت ز لب و لب ز دهان شیرینتر

غزل شمارهٔ 453–خوشا گل کامده ست از نازنینان چمن بر سر

غزل شمارهٔ 454–ای سهی سرو تو را سنبل مشکین بر سر

غزل شمارهٔ 455–عمری ست نور چشم جهان بین ماست یار

غزل شمارهٔ 456–رخ زرد دارم ز دوری آن در

غزل شمارهٔ 457–لله الحمد که بعد از سفر دور و دراز

غزل شمارهٔ 458–خرامان بگذر ای سرو سرافراز

غزل شمارهٔ 459–از خزان برگ رزان ریزان شد ای گل چهره خیز

غزل شمارهٔ 460–خطت فتنه ست و لبها فتنه انگیز

غزل شمارهٔ 461–تیر مژه تنها به دل تنگ مینداز

غزل شمارهٔ 462–دلا ز قید حریفان بی‌خرد بگریز

غزل شمارهٔ 463–زهی مهر از رخت شرمنده مه نیز

غزل شمارهٔ 464–پیر شدیم و به دل داغ جوانان هنوز

غزل شمارهٔ 465–رفتی و من ملازم این منزلم هنوز

غزل شمارهٔ 466–آمد بهار و گلرخ من در سفر هنوز

غزل شمارهٔ 467–دیده جز خاک درت خواب نبیند هرگز

غزل شمارهٔ 468–یاد بادت که ز من یاد نکردی هرگز

غزل شمارهٔ 469–رفت عقل و صبر و هوش ای دل مکن از ناله بس

غزل شمارهٔ 470–عید شد هر کس ز یاری عیدیی دارد هوس

غزل شمارهٔ 471–آن دو رخ را جامع آیات زیبایی شناس

غزل شمارهٔ 472–درین ره خضر همت همرهم بس

غزل شمارهٔ 473–گر روی به مردم ننمایی چه کند کس

غزل شمارهٔ 474–ای باد صبح آن گل سیراب را بپرس

غزل شمارهٔ 475–جام لعلش نگر از باده گلرنگ مپرس

غزل شمارهٔ 476–قلاش وش دیدم بتی ای وقت آن قلاش خوش

غزل شمارهٔ 451ای تو را دامن ز گلبرگ بهاری پاکتر

غزل شمارهٔ 452ای دهانت ز لب و لب ز دهان شیرینتر

غزل شمارهٔ 453خوشا گل کامده ست از نازنینان چمن بر سر

غزل شمارهٔ 454ای سهی سرو تو را سنبل مشکین بر سر

غزل شمارهٔ 455عمری ست نور چشم جهان بین ماست یار

غزل شمارهٔ 456رخ زرد دارم ز دوری آن در

غزل شمارهٔ 457لله الحمد که بعد از سفر دور و دراز

غزل شمارهٔ 458خرامان بگذر ای سرو سرافراز

غزل شمارهٔ 459از خزان برگ رزان ریزان شد ای گل چهره خیز

غزل شمارهٔ 460خطت فتنه ست و لبها فتنه انگیز

غزل شمارهٔ 461تیر مژه تنها به دل تنگ مینداز

غزل شمارهٔ 462دلا ز قید حریفان بی‌خرد بگریز

غزل شمارهٔ 463زهی مهر از رخت شرمنده مه نیز

غزل شمارهٔ 464پیر شدیم و به دل داغ جوانان هنوز

غزل شمارهٔ 465رفتی و من ملازم این منزلم هنوز

غزل شمارهٔ 466آمد بهار و گلرخ من در سفر هنوز

غزل شمارهٔ 467دیده جز خاک درت خواب نبیند هرگز

غزل شمارهٔ 468یاد بادت که ز من یاد نکردی هرگز

غزل شمارهٔ 469رفت عقل و صبر و هوش ای دل مکن از ناله بس

غزل شمارهٔ 470عید شد هر کس ز یاری عیدیی دارد هوس

غزل شمارهٔ 471آن دو رخ را جامع آیات زیبایی شناس

غزل شمارهٔ 472درین ره خضر همت همرهم بس

غزل شمارهٔ 473گر روی به مردم ننمایی چه کند کس

غزل شمارهٔ 474ای باد صبح آن گل سیراب را بپرس

غزل شمارهٔ 475جام لعلش نگر از باده گلرنگ مپرس

غزل شمارهٔ 476قلاش وش دیدم بتی ای وقت آن قلاش خوش

غزل شمارهٔ 477تنها ز کجا می رسی ای سرو قباپوش

غزل شمارهٔ 478فغان ز ابلهی این خزان بی دم و گوش

غزل شمارهٔ 479نهادی لعل رخشان بر بناگوش

غزل شمارهٔ 480آن قبای نیلگون بینید در سیمین برش

غزل شمارهٔ 481آن سفر کرده که جان رفت مرا بر اثرش

غزل شمارهٔ 482گردش جام که زد صنع ازل پرگارش

غزل شمارهٔ 483من بی دل چو خواهم داد جان نادیده دیدارش

غزل شمارهٔ 484کسی کافتد نظر بر شکل آن سرو قباپوشش

غزل شمارهٔ 485آن لاله رخ که باشد از داغ ما فراغش

غزل شمارهٔ 486دلم که شوق لبت داد شربت اجلش

غزل شمارهٔ 487خرامان می رود آن شوخ و صد بیدل ز دنبالش

غزل شمارهٔ 488شیخ خودبین که به اسلام برآمد نامش

غزل شمارهٔ 489سپیده دم که شد از خانه عزم حمامش

غزل شمارهٔ 490رخت کز خط مشکین شد مزین صفحه سیمش

غزل شمارهٔ 491آرزو دارم که گردم خاک راه توسنش

غزل شمارهٔ 492شوخی که تاجداران بوسند خاک راهش

غزل شمارهٔ 493سر من کاش بودی خاک راهش

غزل شمارهٔ 494نامه کز خوبان رسد تعویذ جان می‌خوانمش

غزل شمارهٔ 495رو چو نهد به ملک دل عشق توشاه سازمش

غزل شمارهٔ 496دل من که بس مبتلا بینمش

غزل شمارهٔ 497تا کی کشم به صومعه حرمان ز بخت خویش

غزل شمارهٔ 498مدار آینه را در صفا برابر خویش

غزل شمارهٔ 499هر دم آیم بر درت با دیده خونبار خویش

غزل شمارهٔ 500زان میان گم کرده ام سررشته تدبیر خویش

غزل شمارهٔ 451ای تو را دامن ز گلبرگ بهاری پاکتر

غزل شمارهٔ 452ای دهانت ز لب و لب ز دهان شیرینتر

غزل شمارهٔ 453خوشا گل کامده ست از نازنینان چمن بر سر

غزل شمارهٔ 454ای سهی سرو تو را سنبل مشکین بر سر

غزل شمارهٔ 455عمری ست نور چشم جهان بین ماست یار

غزل شمارهٔ 456رخ زرد دارم ز دوری آن در

غزل شمارهٔ 457لله الحمد که بعد از سفر دور و دراز

غزل شمارهٔ 458خرامان بگذر ای سرو سرافراز

غزل شمارهٔ 459از خزان برگ رزان ریزان شد ای گل چهره خیز

غزل شمارهٔ 460خطت فتنه ست و لبها فتنه انگیز

غزل شمارهٔ 461تیر مژه تنها به دل تنگ مینداز

غزل شمارهٔ 462دلا ز قید حریفان بی‌خرد بگریز

غزل شمارهٔ 463زهی مهر از رخت شرمنده مه نیز

غزل شمارهٔ 464پیر شدیم و به دل داغ جوانان هنوز

غزل شمارهٔ 465رفتی و من ملازم این منزلم هنوز

غزل شمارهٔ 466آمد بهار و گلرخ من در سفر هنوز

غزل شمارهٔ 467دیده جز خاک درت خواب نبیند هرگز

غزل شمارهٔ 468یاد بادت که ز من یاد نکردی هرگز

غزل شمارهٔ 469رفت عقل و صبر و هوش ای دل مکن از ناله بس

غزل شمارهٔ 470عید شد هر کس ز یاری عیدیی دارد هوس

غزل شمارهٔ 471آن دو رخ را جامع آیات زیبایی شناس

غزل شمارهٔ 472درین ره خضر همت همرهم بس

غزل شمارهٔ 473گر روی به مردم ننمایی چه کند کس

غزل شمارهٔ 474ای باد صبح آن گل سیراب را بپرس

غزل شمارهٔ 475جام لعلش نگر از باده گلرنگ مپرس

غزل شمارهٔ 476قلاش وش دیدم بتی ای وقت آن قلاش خوش

غزل شمارهٔ 477تنها ز کجا می رسی ای سرو قباپوش

غزل شمارهٔ 478فغان ز ابلهی این خزان بی دم و گوش

غزل شمارهٔ 479نهادی لعل رخشان بر بناگوش

غزل شمارهٔ 480آن قبای نیلگون بینید در سیمین برش