غزلیات

غزل شمارهٔ 501من و خیال تو شبها و کنج خانه خویش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 501

7 اشعار

غزل شمارهٔ 502چند فروزم چراغ از علم آه خویش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 502

7 اشعار

غزل شمارهٔ 503کشتی مرا ز هجر رخ جانفزای خویش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 503

7 اشعار

غزل شمارهٔ 504چون به خواری خواستی راند آخرم از کوی خویش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 504

7 اشعار

غزل شمارهٔ 505بنمای رخ و رشک پری خانه چین باش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 505

7 اشعار

غزل شمارهٔ 506دلا ملازم رندان دردکش می باش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 506

7 اشعار

غزل شمارهٔ 507بی وفا یارا چنین بی رحم و سنگین دل مباش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 507

7 اشعار

غزل شمارهٔ 508هر که روزی در نظر آن روی گلرنگ آیدش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 508

5 اشعار

غزل شمارهٔ 509ای کرده بر هلاک من از اهل عشق نص

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 509

7 اشعار

غزل شمارهٔ 510چو بخت نیست که بارم دهی به مجلس خاص

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 510

7 اشعار

غزل شمارهٔ 511ساقی بده ز خم صفا یک دو جام خاص

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 511

7 اشعار

غزل شمارهٔ 512کی کنم با کان گوهر درج لعلت را عوض

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 512

7 اشعار

غزل شمارهٔ 513چو عرض توبه کند بر تو زاهد مرتاض

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 513

7 اشعار

غزل شمارهٔ 514خال مشکین چیست بر رخ گرد لب نارسته خط

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 514

7 اشعار

غزل شمارهٔ 515گم کرده ایم راه برون شد ازین رباط

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 515

7 اشعار

غزل شمارهٔ 516بر آب می کشد رخت از مشک ناب خط

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 516

7 اشعار

غزل شمارهٔ 517از لب میگون تو پرهیزگاران را چه حظ

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 517

7 اشعار

غزل شمارهٔ 518حدیث ماه رخت شد تمام در مطلع

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 518

7 اشعار

غزل شمارهٔ 519یار قصد قتل من دارد به تیغ انقطاع

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 519

7 اشعار

غزل شمارهٔ 520خلقی چو گل شکفته و خندان به طرف باغ

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 520

7 اشعار

غزل شمارهٔ 521هر شب از آتش رخسار تو سوزم چو چراغ

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 521

7 اشعار

غزل شمارهٔ 522کی به دعوی تاب آن روی چو مه دارد چراغ

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 522

7 اشعار

غزل شمارهٔ 523گفتم به عزم توبه نهم جام می ز کف

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 523

7 اشعار

غزل شمارهٔ 524نقد عمر زاهدان در توبه از می شد تلف

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 524

7 اشعار

غزل شمارهٔ 525باده صاف و محتسب با باده نوشان در مصاف

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 525

7 اشعار

غزل شمارهٔ 526سر به پای توام ای کعبه جان نیست گزاف

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 526

7 اشعار

غزل شمارهٔ 527حدیثی مشکل و سری ست مغلق

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 527

7 اشعار

غزل شمارهٔ 528رهروی خوش سخنی گفت ز پیران طریق

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 528

7 اشعار

غزل شمارهٔ 529چون تو در شهر مهی از من دلداده چه لایق

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 529

7 اشعار

غزل شمارهٔ 530ای خرم از هوای رخت نوبهار عشق

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 530

7 اشعار

غزل شمارهٔ 531بود عقیق سرشکی که ریزم از غم عشق

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 531

7 اشعار

غزل شمارهٔ 532ای سر عقل از خطت بر خط فرمان عشق

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 532

7 اشعار

غزل شمارهٔ 533هر خون که خورد بی تو دل از ساغر فراق

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 533

7 اشعار

غزل شمارهٔ 534روز ما را ساخت چون شب تیره آن ماه از فراق

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 534

7 اشعار

غزل شمارهٔ 535زهی به خاک درت چشم خون فشان مشتاق

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 535

7 اشعار

غزل شمارهٔ 536ای ذات تو از صفات ما پاک

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 536

11 اشعار

غزل شمارهٔ 537زد به شکرخنده لعلت بر دل ریشم نمک

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 537

7 اشعار

غزل شمارهٔ 538چون تو ناوک افکنی سویم دل و جان یک به یک

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 538

7 اشعار

غزل شمارهٔ 539چو جزو لایتجزاست آن دهان بی شک

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 539

7 اشعار

غزل شمارهٔ 540دلم شد جزو جزو از تیغ بی داد تو و هر یک

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 540

7 اشعار

غزل شمارهٔ 541سر دهانت ناگشته مدرک

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 541

7 اشعار

غزل شمارهٔ 542دل خون و جان فگار و جگرریش و سینه چاک

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 542

7 اشعار

غزل شمارهٔ 543جان می دهم به باد و غمت می برم به خاک

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 543

7 اشعار

غزل شمارهٔ 544جان عاشق چون بود از آرزوی طبع پاک

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 544

7 اشعار

غزل شمارهٔ 545به جوهر می رخشان که از زجاجه پاک

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 545

7 اشعار

غزل شمارهٔ 546باده پاک است و قدح پاک و حریفان همه پاک

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 546

7 اشعار

غزل شمارهٔ 547مرا شد جامه جان از غمت چاک

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 547

7 اشعار

غزل شمارهٔ 548ز هجران بر لب آمد جان غمناک

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 548

7 اشعار

غزل شمارهٔ 549برانم از عقب کوچ کرده خود بوک

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 549

7 اشعار

غزل شمارهٔ 550فاح ریح الصبا و صاح الدیک

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 550

7 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 501–من و خیال تو شبها و کنج خانه خویش

غزل شمارهٔ 502–چند فروزم چراغ از علم آه خویش

غزل شمارهٔ 503–کشتی مرا ز هجر رخ جانفزای خویش

غزل شمارهٔ 504–چون به خواری خواستی راند آخرم از کوی خویش

غزل شمارهٔ 505–بنمای رخ و رشک پری خانه چین باش

غزل شمارهٔ 506–دلا ملازم رندان دردکش می باش

غزل شمارهٔ 507–بی وفا یارا چنین بی رحم و سنگین دل مباش

غزل شمارهٔ 508–هر که روزی در نظر آن روی گلرنگ آیدش

غزل شمارهٔ 509–ای کرده بر هلاک من از اهل عشق نص

غزل شمارهٔ 510–چو بخت نیست که بارم دهی به مجلس خاص

غزل شمارهٔ 511–ساقی بده ز خم صفا یک دو جام خاص

غزل شمارهٔ 512–کی کنم با کان گوهر درج لعلت را عوض

غزل شمارهٔ 513–چو عرض توبه کند بر تو زاهد مرتاض

غزل شمارهٔ 514–خال مشکین چیست بر رخ گرد لب نارسته خط

غزل شمارهٔ 515–گم کرده ایم راه برون شد ازین رباط

غزل شمارهٔ 516–بر آب می کشد رخت از مشک ناب خط

غزل شمارهٔ 517–از لب میگون تو پرهیزگاران را چه حظ

غزل شمارهٔ 518–حدیث ماه رخت شد تمام در مطلع

غزل شمارهٔ 519–یار قصد قتل من دارد به تیغ انقطاع

غزل شمارهٔ 520–خلقی چو گل شکفته و خندان به طرف باغ

غزل شمارهٔ 521–هر شب از آتش رخسار تو سوزم چو چراغ

غزل شمارهٔ 522–کی به دعوی تاب آن روی چو مه دارد چراغ

غزل شمارهٔ 523–گفتم به عزم توبه نهم جام می ز کف

غزل شمارهٔ 524–نقد عمر زاهدان در توبه از می شد تلف

غزل شمارهٔ 525–باده صاف و محتسب با باده نوشان در مصاف

غزل شمارهٔ 526–سر به پای توام ای کعبه جان نیست گزاف

غزل شمارهٔ 527–حدیثی مشکل و سری ست مغلق

غزل شمارهٔ 528–رهروی خوش سخنی گفت ز پیران طریق

غزل شمارهٔ 529–چون تو در شهر مهی از من دلداده چه لایق

غزل شمارهٔ 530–ای خرم از هوای رخت نوبهار عشق

غزل شمارهٔ 531–بود عقیق سرشکی که ریزم از غم عشق

غزل شمارهٔ 532–ای سر عقل از خطت بر خط فرمان عشق

غزل شمارهٔ 533–هر خون که خورد بی تو دل از ساغر فراق

غزل شمارهٔ 534–روز ما را ساخت چون شب تیره آن ماه از فراق

غزل شمارهٔ 535–زهی به خاک درت چشم خون فشان مشتاق

غزل شمارهٔ 536–ای ذات تو از صفات ما پاک

غزل شمارهٔ 537–زد به شکرخنده لعلت بر دل ریشم نمک

غزل شمارهٔ 538–چون تو ناوک افکنی سویم دل و جان یک به یک

غزل شمارهٔ 539–چو جزو لایتجزاست آن دهان بی شک

غزل شمارهٔ 540–دلم شد جزو جزو از تیغ بی داد تو و هر یک

غزل شمارهٔ 541–سر دهانت ناگشته مدرک

غزل شمارهٔ 542–دل خون و جان فگار و جگرریش و سینه چاک

غزل شمارهٔ 543–جان می دهم به باد و غمت می برم به خاک

غزل شمارهٔ 544–جان عاشق چون بود از آرزوی طبع پاک

غزل شمارهٔ 545–به جوهر می رخشان که از زجاجه پاک

غزل شمارهٔ 546–باده پاک است و قدح پاک و حریفان همه پاک

غزل شمارهٔ 547–مرا شد جامه جان از غمت چاک

غزل شمارهٔ 548–ز هجران بر لب آمد جان غمناک

غزل شمارهٔ 549–برانم از عقب کوچ کرده خود بوک

غزل شمارهٔ 550–فاح ریح الصبا و صاح الدیک

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 501–من و خیال تو شبها و کنج خانه خویش

غزل شمارهٔ 502–چند فروزم چراغ از علم آه خویش

غزل شمارهٔ 503–کشتی مرا ز هجر رخ جانفزای خویش

غزل شمارهٔ 504–چون به خواری خواستی راند آخرم از کوی خویش

غزل شمارهٔ 505–بنمای رخ و رشک پری خانه چین باش

غزل شمارهٔ 506–دلا ملازم رندان دردکش می باش

غزل شمارهٔ 507–بی وفا یارا چنین بی رحم و سنگین دل مباش

غزل شمارهٔ 508–هر که روزی در نظر آن روی گلرنگ آیدش

غزل شمارهٔ 509–ای کرده بر هلاک من از اهل عشق نص

غزل شمارهٔ 510–چو بخت نیست که بارم دهی به مجلس خاص

غزل شمارهٔ 511–ساقی بده ز خم صفا یک دو جام خاص

غزل شمارهٔ 512–کی کنم با کان گوهر درج لعلت را عوض

غزل شمارهٔ 513–چو عرض توبه کند بر تو زاهد مرتاض

غزل شمارهٔ 514–خال مشکین چیست بر رخ گرد لب نارسته خط

غزل شمارهٔ 515–گم کرده ایم راه برون شد ازین رباط

غزل شمارهٔ 516–بر آب می کشد رخت از مشک ناب خط

غزل شمارهٔ 517–از لب میگون تو پرهیزگاران را چه حظ

غزل شمارهٔ 518–حدیث ماه رخت شد تمام در مطلع

غزل شمارهٔ 519–یار قصد قتل من دارد به تیغ انقطاع

غزل شمارهٔ 520–خلقی چو گل شکفته و خندان به طرف باغ

غزل شمارهٔ 521–هر شب از آتش رخسار تو سوزم چو چراغ

غزل شمارهٔ 522–کی به دعوی تاب آن روی چو مه دارد چراغ

غزل شمارهٔ 523–گفتم به عزم توبه نهم جام می ز کف

غزل شمارهٔ 524–نقد عمر زاهدان در توبه از می شد تلف

غزل شمارهٔ 525–باده صاف و محتسب با باده نوشان در مصاف

غزل شمارهٔ 526–سر به پای توام ای کعبه جان نیست گزاف

غزل شمارهٔ 501من و خیال تو شبها و کنج خانه خویش

غزل شمارهٔ 502چند فروزم چراغ از علم آه خویش

غزل شمارهٔ 503کشتی مرا ز هجر رخ جانفزای خویش

غزل شمارهٔ 504چون به خواری خواستی راند آخرم از کوی خویش

غزل شمارهٔ 505بنمای رخ و رشک پری خانه چین باش

غزل شمارهٔ 506دلا ملازم رندان دردکش می باش

غزل شمارهٔ 507بی وفا یارا چنین بی رحم و سنگین دل مباش

غزل شمارهٔ 508هر که روزی در نظر آن روی گلرنگ آیدش

غزل شمارهٔ 509ای کرده بر هلاک من از اهل عشق نص

غزل شمارهٔ 510چو بخت نیست که بارم دهی به مجلس خاص

غزل شمارهٔ 511ساقی بده ز خم صفا یک دو جام خاص

غزل شمارهٔ 512کی کنم با کان گوهر درج لعلت را عوض

غزل شمارهٔ 513چو عرض توبه کند بر تو زاهد مرتاض

غزل شمارهٔ 514خال مشکین چیست بر رخ گرد لب نارسته خط

غزل شمارهٔ 515گم کرده ایم راه برون شد ازین رباط

غزل شمارهٔ 516بر آب می کشد رخت از مشک ناب خط

غزل شمارهٔ 517از لب میگون تو پرهیزگاران را چه حظ

غزل شمارهٔ 518حدیث ماه رخت شد تمام در مطلع

غزل شمارهٔ 519یار قصد قتل من دارد به تیغ انقطاع

غزل شمارهٔ 520خلقی چو گل شکفته و خندان به طرف باغ

غزل شمارهٔ 521هر شب از آتش رخسار تو سوزم چو چراغ

غزل شمارهٔ 522کی به دعوی تاب آن روی چو مه دارد چراغ

غزل شمارهٔ 523گفتم به عزم توبه نهم جام می ز کف

غزل شمارهٔ 524نقد عمر زاهدان در توبه از می شد تلف

غزل شمارهٔ 525باده صاف و محتسب با باده نوشان در مصاف

غزل شمارهٔ 526سر به پای توام ای کعبه جان نیست گزاف

غزل شمارهٔ 527حدیثی مشکل و سری ست مغلق

غزل شمارهٔ 528رهروی خوش سخنی گفت ز پیران طریق

غزل شمارهٔ 529چون تو در شهر مهی از من دلداده چه لایق

غزل شمارهٔ 530ای خرم از هوای رخت نوبهار عشق

غزل شمارهٔ 531بود عقیق سرشکی که ریزم از غم عشق

غزل شمارهٔ 532ای سر عقل از خطت بر خط فرمان عشق

غزل شمارهٔ 533هر خون که خورد بی تو دل از ساغر فراق

غزل شمارهٔ 534روز ما را ساخت چون شب تیره آن ماه از فراق

غزل شمارهٔ 535زهی به خاک درت چشم خون فشان مشتاق

غزل شمارهٔ 536ای ذات تو از صفات ما پاک

غزل شمارهٔ 537زد به شکرخنده لعلت بر دل ریشم نمک

غزل شمارهٔ 538چون تو ناوک افکنی سویم دل و جان یک به یک

غزل شمارهٔ 539چو جزو لایتجزاست آن دهان بی شک

غزل شمارهٔ 540دلم شد جزو جزو از تیغ بی داد تو و هر یک

غزل شمارهٔ 541سر دهانت ناگشته مدرک

غزل شمارهٔ 542دل خون و جان فگار و جگرریش و سینه چاک

غزل شمارهٔ 543جان می دهم به باد و غمت می برم به خاک

غزل شمارهٔ 544جان عاشق چون بود از آرزوی طبع پاک

غزل شمارهٔ 545به جوهر می رخشان که از زجاجه پاک

غزل شمارهٔ 546باده پاک است و قدح پاک و حریفان همه پاک

غزل شمارهٔ 547مرا شد جامه جان از غمت چاک

غزل شمارهٔ 548ز هجران بر لب آمد جان غمناک

غزل شمارهٔ 549برانم از عقب کوچ کرده خود بوک

غزل شمارهٔ 550فاح ریح الصبا و صاح الدیک

غزل شمارهٔ 501من و خیال تو شبها و کنج خانه خویش

غزل شمارهٔ 502چند فروزم چراغ از علم آه خویش

غزل شمارهٔ 503کشتی مرا ز هجر رخ جانفزای خویش

غزل شمارهٔ 504چون به خواری خواستی راند آخرم از کوی خویش

غزل شمارهٔ 505بنمای رخ و رشک پری خانه چین باش

غزل شمارهٔ 506دلا ملازم رندان دردکش می باش

غزل شمارهٔ 507بی وفا یارا چنین بی رحم و سنگین دل مباش

غزل شمارهٔ 508هر که روزی در نظر آن روی گلرنگ آیدش

غزل شمارهٔ 509ای کرده بر هلاک من از اهل عشق نص

غزل شمارهٔ 510چو بخت نیست که بارم دهی به مجلس خاص

غزل شمارهٔ 511ساقی بده ز خم صفا یک دو جام خاص

غزل شمارهٔ 512کی کنم با کان گوهر درج لعلت را عوض

غزل شمارهٔ 513چو عرض توبه کند بر تو زاهد مرتاض

غزل شمارهٔ 514خال مشکین چیست بر رخ گرد لب نارسته خط

غزل شمارهٔ 515گم کرده ایم راه برون شد ازین رباط

غزل شمارهٔ 516بر آب می کشد رخت از مشک ناب خط

غزل شمارهٔ 517از لب میگون تو پرهیزگاران را چه حظ

غزل شمارهٔ 518حدیث ماه رخت شد تمام در مطلع

غزل شمارهٔ 519یار قصد قتل من دارد به تیغ انقطاع

غزل شمارهٔ 520خلقی چو گل شکفته و خندان به طرف باغ

غزل شمارهٔ 521هر شب از آتش رخسار تو سوزم چو چراغ

غزل شمارهٔ 522کی به دعوی تاب آن روی چو مه دارد چراغ

غزل شمارهٔ 523گفتم به عزم توبه نهم جام می ز کف

غزل شمارهٔ 524نقد عمر زاهدان در توبه از می شد تلف

غزل شمارهٔ 525باده صاف و محتسب با باده نوشان در مصاف

غزل شمارهٔ 526سر به پای توام ای کعبه جان نیست گزاف

غزل شمارهٔ 527حدیثی مشکل و سری ست مغلق

غزل شمارهٔ 528رهروی خوش سخنی گفت ز پیران طریق

غزل شمارهٔ 529چون تو در شهر مهی از من دلداده چه لایق

غزل شمارهٔ 530ای خرم از هوای رخت نوبهار عشق