Name: غزلیات
Author: حافظ

غزل شمارهٔ 301ای دلِ ریشِ مرا با لبِ تو حقِّ نمک

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 301

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 302خوش خبر باشی ای نسیمِ شِمال

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 302

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 303شَمَمتُ روحَ وِدادٍ و شِمتُ برقَ وِصال

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 303

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 304دارایِ جهان نصرتِ دین خسروِ کامل

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 304

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 305به وقت گُل شدم از توبهٔ شراب خجِل

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 305

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 306اگر به کویِ تو باشد مرا مَجالِ وصول

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 306

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 307هر نکته‌ای که گفتم در وصفِ آن شَمایل

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 307

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 308ای رُخَت چون خُلد و لَعلَت سَلسَبیل

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 308

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 309عشقبازیّ و جوانیّ و شرابِ لَعلْ‌فام

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 309

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 310مرحبا طایرِ فَرُّخ پِیِ فرخنده پیام

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 310

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 311عاشقِ رویِ جوانی خوشِ نوخاسته‌ام

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 311

آڈیو

6 اشعار

غزل شمارهٔ 312بُشری اِذِ السَّلامةُ حَلَّت بِذی سَلَم

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 312

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 313بازآی ساقیا که هواخواهِ خدمتم

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 313

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 314دوش بیماری چشم تو بِبُرد از دستم

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 314

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 315به غیر از آن که بِشُد دین و دانش از دستم

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 315

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 316زُلف بَر باد مَده تا نَدَهی بَر بادَم

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 316

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 317فاش می‌گویم و از گفتهٔ خود دلشادَم

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 317

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 318مرا می‌بینی و هر دَم زیادَت می‌کنی دَردَم

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 318

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 319سال‌ها پیرُویِ مذهبِ رندان کردم

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 319

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 320دیشب به سیلِ اشک رَهِ خواب می‌زدم

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 320

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 321هر چند پیر و خسته‌دل و ناتوان شدم

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 321

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 322خیالِ نقشِ تو در کارگاهِ دیده کشیدم

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 322

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 323ز دستِ کوتهِ خود زیرِ بارم

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 323

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 324گرچه افتاد ز زلفش گرهی در کارم

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 324

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 325گر دست دهد خاکِ کفِ پایِ نگارم

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 325

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 326در نهانخانهٔ عشرت صنمی خوش دارم

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 326

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 327مرا عهدی‌ست با جانان که تا جان در بدن دارم

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 327

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 328من که باشم که بر آن خاطرِ عاطِر گذرم؟

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 328

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 329جوزا سَحَر نهادْ حمایل برابرم

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 329

آڈیو

25 اشعار

غزل شمارهٔ 330تو همچو صبحی و من شمعِ خلوتِ سَحَرم

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 330

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 331به تیغم گَر کشد دستش نگیرم

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 331

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 332مزن بر دل ز نوکِ غمزه تیرم

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 332

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 333نمازِ شامِ غریبان چو گریه آغازم

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 333

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 334گر دست رَسَد در سرِ زُلفینِ تو بازم

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 334

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 335در خراباتِ مُغان گر گذر افتد بازم

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 335

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 336مژدهٔ وصلِ تو کو کز سرِ جان برخیزم

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 336

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 337چرا نه در پِیِ عزمِ دیارِ خود باشم

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 337

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 338من دوستدارِ رویِ خوش و مویِ دلکَشَم

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 338

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 339خیالِ رویِ تو چون بُگذَرَد به گلشنِ چَشم

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 339

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 340من که از آتشِ دل چون خُمِ مِی در جوشم

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 340

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 341گر من از سرزنشِ مدَّعیان اندیشم

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 341

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 342حجابِ چهرهٔ جان می‌شود غبارِ تنم

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 342

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 343چِل سال بیش رفت که من لاف می‌زنم

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 343

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 344عمریست تا من در طلب، هر روز گامی می‌زنم

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 344

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 345بی تو ای سروِ روان، با گل و گلشن چه کنم؟

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 345

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 346من نه آن رندم که تَرکِ شاهد و ساغر کنم

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 346

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 347صَنَما با غمِ عشقِ تو چه تدبیر کنم؟

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 347

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 348دیده دریا کُنَم و صبر به صحرا فِکَنَم

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 348

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 349دوش سودایِ رُخَش گفتم ز سر بیرون کُنَم

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 349

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 350به عزمِ توبه سحر گفتم استخاره کُنم

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 350

آڈیو

9 اشعار

غزلیات

غزل شمارهٔ 301–ای دلِ ریشِ مرا با لبِ تو حقِّ نمک

غزل شمارهٔ 302–خوش خبر باشی ای نسیمِ شِمال

غزل شمارهٔ 303–شَمَمتُ روحَ وِدادٍ و شِمتُ برقَ وِصال

غزل شمارهٔ 304–دارایِ جهان نصرتِ دین خسروِ کامل

غزل شمارهٔ 305–به وقت گُل شدم از توبهٔ شراب خجِل

غزل شمارهٔ 306–اگر به کویِ تو باشد مرا مَجالِ وصول

غزل شمارهٔ 307–هر نکته‌ای که گفتم در وصفِ آن شَمایل

غزل شمارهٔ 308–ای رُخَت چون خُلد و لَعلَت سَلسَبیل

غزل شمارهٔ 309–عشقبازیّ و جوانیّ و شرابِ لَعلْ‌فام

غزل شمارهٔ 310–مرحبا طایرِ فَرُّخ پِیِ فرخنده پیام

غزل شمارهٔ 311–عاشقِ رویِ جوانی خوشِ نوخاسته‌ام

غزل شمارهٔ 312–بُشری اِذِ السَّلامةُ حَلَّت بِذی سَلَم

غزل شمارهٔ 313–بازآی ساقیا که هواخواهِ خدمتم

غزل شمارهٔ 314–دوش بیماری چشم تو بِبُرد از دستم

غزل شمارهٔ 315–به غیر از آن که بِشُد دین و دانش از دستم

غزل شمارهٔ 316–زُلف بَر باد مَده تا نَدَهی بَر بادَم

غزل شمارهٔ 317–فاش می‌گویم و از گفتهٔ خود دلشادَم

غزل شمارهٔ 318–مرا می‌بینی و هر دَم زیادَت می‌کنی دَردَم

غزل شمارهٔ 319–سال‌ها پیرُویِ مذهبِ رندان کردم

غزل شمارهٔ 320–دیشب به سیلِ اشک رَهِ خواب می‌زدم

غزل شمارهٔ 321–هر چند پیر و خسته‌دل و ناتوان شدم

غزل شمارهٔ 322–خیالِ نقشِ تو در کارگاهِ دیده کشیدم

غزل شمارهٔ 323–ز دستِ کوتهِ خود زیرِ بارم

غزل شمارهٔ 324–گرچه افتاد ز زلفش گرهی در کارم

غزل شمارهٔ 325–گر دست دهد خاکِ کفِ پایِ نگارم

غزل شمارهٔ 326–در نهانخانهٔ عشرت صنمی خوش دارم

غزل شمارهٔ 327–مرا عهدی‌ست با جانان که تا جان در بدن دارم

غزل شمارهٔ 328–من که باشم که بر آن خاطرِ عاطِر گذرم؟

غزل شمارهٔ 329–جوزا سَحَر نهادْ حمایل برابرم

غزل شمارهٔ 330–تو همچو صبحی و من شمعِ خلوتِ سَحَرم

غزل شمارهٔ 331–به تیغم گَر کشد دستش نگیرم

غزل شمارهٔ 332–مزن بر دل ز نوکِ غمزه تیرم

غزل شمارهٔ 333–نمازِ شامِ غریبان چو گریه آغازم

غزل شمارهٔ 334–گر دست رَسَد در سرِ زُلفینِ تو بازم

غزل شمارهٔ 335–در خراباتِ مُغان گر گذر افتد بازم

غزل شمارهٔ 336–مژدهٔ وصلِ تو کو کز سرِ جان برخیزم

غزل شمارهٔ 337–چرا نه در پِیِ عزمِ دیارِ خود باشم

غزل شمارهٔ 338–من دوستدارِ رویِ خوش و مویِ دلکَشَم

غزل شمارهٔ 339–خیالِ رویِ تو چون بُگذَرَد به گلشنِ چَشم

غزل شمارهٔ 340–من که از آتشِ دل چون خُمِ مِی در جوشم

غزل شمارهٔ 341–گر من از سرزنشِ مدَّعیان اندیشم

غزل شمارهٔ 342–حجابِ چهرهٔ جان می‌شود غبارِ تنم

غزل شمارهٔ 343–چِل سال بیش رفت که من لاف می‌زنم

غزل شمارهٔ 344–عمریست تا من در طلب، هر روز گامی می‌زنم

غزل شمارهٔ 345–بی تو ای سروِ روان، با گل و گلشن چه کنم؟

غزل شمارهٔ 346–من نه آن رندم که تَرکِ شاهد و ساغر کنم

غزل شمارهٔ 347–صَنَما با غمِ عشقِ تو چه تدبیر کنم؟

غزل شمارهٔ 348–دیده دریا کُنَم و صبر به صحرا فِکَنَم

غزل شمارهٔ 349–دوش سودایِ رُخَش گفتم ز سر بیرون کُنَم

غزل شمارهٔ 350–به عزمِ توبه سحر گفتم استخاره کُنم

انگریزی مترجمین

صداکاران

غزلیات

غزل شمارهٔ 301–ای دلِ ریشِ مرا با لبِ تو حقِّ نمک

غزل شمارهٔ 302–خوش خبر باشی ای نسیمِ شِمال

غزل شمارهٔ 303–شَمَمتُ روحَ وِدادٍ و شِمتُ برقَ وِصال

غزل شمارهٔ 304–دارایِ جهان نصرتِ دین خسروِ کامل

غزل شمارهٔ 305–به وقت گُل شدم از توبهٔ شراب خجِل

غزل شمارهٔ 306–اگر به کویِ تو باشد مرا مَجالِ وصول

غزل شمارهٔ 307–هر نکته‌ای که گفتم در وصفِ آن شَمایل

غزل شمارهٔ 308–ای رُخَت چون خُلد و لَعلَت سَلسَبیل

غزل شمارهٔ 309–عشقبازیّ و جوانیّ و شرابِ لَعلْ‌فام

غزل شمارهٔ 310–مرحبا طایرِ فَرُّخ پِیِ فرخنده پیام

غزل شمارهٔ 311–عاشقِ رویِ جوانی خوشِ نوخاسته‌ام

غزل شمارهٔ 312–بُشری اِذِ السَّلامةُ حَلَّت بِذی سَلَم

غزل شمارهٔ 313–بازآی ساقیا که هواخواهِ خدمتم

غزل شمارهٔ 314–دوش بیماری چشم تو بِبُرد از دستم

غزل شمارهٔ 315–به غیر از آن که بِشُد دین و دانش از دستم

غزل شمارهٔ 316–زُلف بَر باد مَده تا نَدَهی بَر بادَم

غزل شمارهٔ 317–فاش می‌گویم و از گفتهٔ خود دلشادَم

غزل شمارهٔ 318–مرا می‌بینی و هر دَم زیادَت می‌کنی دَردَم

غزل شمارهٔ 319–سال‌ها پیرُویِ مذهبِ رندان کردم

غزل شمارهٔ 320–دیشب به سیلِ اشک رَهِ خواب می‌زدم

غزل شمارهٔ 321–هر چند پیر و خسته‌دل و ناتوان شدم

غزل شمارهٔ 322–خیالِ نقشِ تو در کارگاهِ دیده کشیدم

غزل شمارهٔ 323–ز دستِ کوتهِ خود زیرِ بارم

غزل شمارهٔ 324–گرچه افتاد ز زلفش گرهی در کارم

غزل شمارهٔ 325–گر دست دهد خاکِ کفِ پایِ نگارم

غزل شمارهٔ 326–در نهانخانهٔ عشرت صنمی خوش دارم

غزل شمارهٔ 301ای دلِ ریشِ مرا با لبِ تو حقِّ نمک

غزل شمارهٔ 302خوش خبر باشی ای نسیمِ شِمال

غزل شمارهٔ 303شَمَمتُ روحَ وِدادٍ و شِمتُ برقَ وِصال

غزل شمارهٔ 304دارایِ جهان نصرتِ دین خسروِ کامل

غزل شمارهٔ 305به وقت گُل شدم از توبهٔ شراب خجِل

غزل شمارهٔ 306اگر به کویِ تو باشد مرا مَجالِ وصول

غزل شمارهٔ 307هر نکته‌ای که گفتم در وصفِ آن شَمایل

غزل شمارهٔ 308ای رُخَت چون خُلد و لَعلَت سَلسَبیل

غزل شمارهٔ 309عشقبازیّ و جوانیّ و شرابِ لَعلْ‌فام

غزل شمارهٔ 310مرحبا طایرِ فَرُّخ پِیِ فرخنده پیام

غزل شمارهٔ 311عاشقِ رویِ جوانی خوشِ نوخاسته‌ام

غزل شمارهٔ 312بُشری اِذِ السَّلامةُ حَلَّت بِذی سَلَم

غزل شمارهٔ 313بازآی ساقیا که هواخواهِ خدمتم

غزل شمارهٔ 314دوش بیماری چشم تو بِبُرد از دستم

غزل شمارهٔ 315به غیر از آن که بِشُد دین و دانش از دستم

غزل شمارهٔ 316زُلف بَر باد مَده تا نَدَهی بَر بادَم

غزل شمارهٔ 317فاش می‌گویم و از گفتهٔ خود دلشادَم

غزل شمارهٔ 318مرا می‌بینی و هر دَم زیادَت می‌کنی دَردَم

غزل شمارهٔ 319سال‌ها پیرُویِ مذهبِ رندان کردم

غزل شمارهٔ 320دیشب به سیلِ اشک رَهِ خواب می‌زدم

غزل شمارهٔ 321هر چند پیر و خسته‌دل و ناتوان شدم

غزل شمارهٔ 322خیالِ نقشِ تو در کارگاهِ دیده کشیدم

غزل شمارهٔ 323ز دستِ کوتهِ خود زیرِ بارم

غزل شمارهٔ 324گرچه افتاد ز زلفش گرهی در کارم

غزل شمارهٔ 325گر دست دهد خاکِ کفِ پایِ نگارم

غزل شمارهٔ 326در نهانخانهٔ عشرت صنمی خوش دارم

غزل شمارهٔ 327مرا عهدی‌ست با جانان که تا جان در بدن دارم

غزل شمارهٔ 328من که باشم که بر آن خاطرِ عاطِر گذرم؟

غزل شمارهٔ 329جوزا سَحَر نهادْ حمایل برابرم

غزل شمارهٔ 330تو همچو صبحی و من شمعِ خلوتِ سَحَرم

غزل شمارهٔ 331به تیغم گَر کشد دستش نگیرم

غزل شمارهٔ 332مزن بر دل ز نوکِ غمزه تیرم

غزل شمارهٔ 333نمازِ شامِ غریبان چو گریه آغازم

غزل شمارهٔ 334گر دست رَسَد در سرِ زُلفینِ تو بازم

غزل شمارهٔ 335در خراباتِ مُغان گر گذر افتد بازم

غزل شمارهٔ 336مژدهٔ وصلِ تو کو کز سرِ جان برخیزم

غزل شمارهٔ 337چرا نه در پِیِ عزمِ دیارِ خود باشم

غزل شمارهٔ 338من دوستدارِ رویِ خوش و مویِ دلکَشَم

غزل شمارهٔ 339خیالِ رویِ تو چون بُگذَرَد به گلشنِ چَشم

غزل شمارهٔ 340من که از آتشِ دل چون خُمِ مِی در جوشم

غزل شمارهٔ 341گر من از سرزنشِ مدَّعیان اندیشم

غزل شمارهٔ 342حجابِ چهرهٔ جان می‌شود غبارِ تنم

غزل شمارهٔ 343چِل سال بیش رفت که من لاف می‌زنم

غزل شمارهٔ 344عمریست تا من در طلب، هر روز گامی می‌زنم

غزل شمارهٔ 345بی تو ای سروِ روان، با گل و گلشن چه کنم؟

غزل شمارهٔ 346من نه آن رندم که تَرکِ شاهد و ساغر کنم

غزل شمارهٔ 347صَنَما با غمِ عشقِ تو چه تدبیر کنم؟

غزل شمارهٔ 348دیده دریا کُنَم و صبر به صحرا فِکَنَم

غزل شمارهٔ 349دوش سودایِ رُخَش گفتم ز سر بیرون کُنَم

غزل شمارهٔ 350به عزمِ توبه سحر گفتم استخاره کُنم

غزل شمارهٔ 301ای دلِ ریشِ مرا با لبِ تو حقِّ نمک

غزل شمارهٔ 302خوش خبر باشی ای نسیمِ شِمال

غزل شمارهٔ 303شَمَمتُ روحَ وِدادٍ و شِمتُ برقَ وِصال

غزل شمارهٔ 304دارایِ جهان نصرتِ دین خسروِ کامل

غزل شمارهٔ 305به وقت گُل شدم از توبهٔ شراب خجِل

غزل شمارهٔ 306اگر به کویِ تو باشد مرا مَجالِ وصول

غزل شمارهٔ 307هر نکته‌ای که گفتم در وصفِ آن شَمایل

غزل شمارهٔ 308ای رُخَت چون خُلد و لَعلَت سَلسَبیل

غزل شمارهٔ 309عشقبازیّ و جوانیّ و شرابِ لَعلْ‌فام

غزل شمارهٔ 310مرحبا طایرِ فَرُّخ پِیِ فرخنده پیام

غزل شمارهٔ 311عاشقِ رویِ جوانی خوشِ نوخاسته‌ام

غزل شمارهٔ 312بُشری اِذِ السَّلامةُ حَلَّت بِذی سَلَم

غزل شمارهٔ 313بازآی ساقیا که هواخواهِ خدمتم

غزل شمارهٔ 314دوش بیماری چشم تو بِبُرد از دستم

غزل شمارهٔ 315به غیر از آن که بِشُد دین و دانش از دستم

غزل شمارهٔ 316زُلف بَر باد مَده تا نَدَهی بَر بادَم

غزل شمارهٔ 317فاش می‌گویم و از گفتهٔ خود دلشادَم

غزل شمارهٔ 318مرا می‌بینی و هر دَم زیادَت می‌کنی دَردَم

غزل شمارهٔ 319سال‌ها پیرُویِ مذهبِ رندان کردم

غزل شمارهٔ 320دیشب به سیلِ اشک رَهِ خواب می‌زدم

غزل شمارهٔ 321هر چند پیر و خسته‌دل و ناتوان شدم

غزل شمارهٔ 322خیالِ نقشِ تو در کارگاهِ دیده کشیدم

غزل شمارهٔ 323ز دستِ کوتهِ خود زیرِ بارم

غزل شمارهٔ 324گرچه افتاد ز زلفش گرهی در کارم

غزل شمارهٔ 325گر دست دهد خاکِ کفِ پایِ نگارم

غزل شمارهٔ 326در نهانخانهٔ عشرت صنمی خوش دارم

غزل شمارهٔ 327مرا عهدی‌ست با جانان که تا جان در بدن دارم

غزل شمارهٔ 328من که باشم که بر آن خاطرِ عاطِر گذرم؟

غزل شمارهٔ 329جوزا سَحَر نهادْ حمایل برابرم

غزل شمارهٔ 330تو همچو صبحی و من شمعِ خلوتِ سَحَرم