حافظ»غزلیات»غزل شمارهٔ 332غزل شمارهٔ 332شاعر: حافظوزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)قافیہ: یرمہم وزن و قافیہ نظمیں: 2صنف: غزلصداکاران: فاطمه زندی و دیگرآڈیوفاطمه زندیخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوفاطمه زندیخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںمزن بر دل ز نوکِ غمزه تیرمکه پیشِ چشمِ بیمارت بمیرم2نقل کریںنِصاب حُسن در حدِّ کمال استزکاتم دِه که مسکین و فقیرم3نقل کریںچو طفلان تا کِی ای زاهد، فریبیبه سیبِ بوستان و شهد و شیرم4نقل کریںچُنان پُر شد فضایِ سینه از دوستکه فکرِ خویش گم شد از ضمیرم5نقل کریںقدح پُر کن که من در دولتِ عشقجوانبخت جهانم گرچه پیرم6نقل کریںقراری بستهام با مِی فروشانکه روزِ غم به جز ساغر نگیرم7نقل کریںمبادا جز حسابِ مُطرب و مِیاگر نقشی کشد کِلکِ دبیرم8نقل کریںدر این غوغا که کَس کَس را نپُرسدمن از پیرِ مُغان منّت پذیرم9نقل کریںخوشا آن دَم کز اِستغنایِ مستیفَراغت باشد از شاه و وزیرم10نقل کریںمن آن مرغم که هر شام و سحرگاهز بامِ عرش میآید صَفیرم11نقل کریںچو حافظ گنج او در سینه دارماگرچه مُدَّعی بیند حقیرم◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمبه تیغم گَر کشد دستش نگیرموگر تیرم زَنَد منّت پذیرمحافظ»غزلیات»غزل شمارهٔ 331اگلی نظمنمازِ شامِ غریبان چو گریه آغازمبه مویههایِ غریبانه، قِصه پردازمحافظ»غزلیات»غزل شمارهٔ 333زمینہم وزن و قافیہ نظمیںبیا، جانا، که جانت را بمیرموگر میرم به جان منت پذیرمامیرخسرو دهلوی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 1295به تیغم گَر کشد دستش نگیرموگر تیرم زَنَد منّت پذیرمحافظ»غزلیات»غزل شمارهٔ 331آڈیوصداکار منتخب کریںفاطمه زندیعندلیبمحمدرضا مومن نژادمحسن لیلهکوهیشاپرک شیرازیسهیل قاسمیافسر آریافریدون فرحاندوزنازنین بازیاناحسان حلاجمحمدرضاکاکائیآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
بیا، جانا، که جانت را بمیرموگر میرم به جان منت پذیرمامیرخسرو دهلوی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 1295