صنفِ غزل میں جامی کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 862سلام الله ما ناحت حمامه

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 862

7 اشعار

غزل شمارهٔ 863قبول خاص طلب چند بهر خاطر عامه

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 863

7 اشعار

غزل شمارهٔ 864تعالی الله زهی شاه یگانه

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 864

7 اشعار

غزل شمارهٔ 865مغنی به آواز چنگ و چغانه

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 865

7 اشعار

غزل شمارهٔ 866منم امروز و اشک دانه دانه

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 866

7 اشعار

غزل شمارهٔ 867شدم ز مدرسه و خانقاه بیگانه

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 867

7 اشعار

غزل شمارهٔ 868گهی بوسم به مستی پای خم گه دست پیمانه

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 868

7 اشعار

غزل شمارهٔ 869آیینه باش و عکس رخش بین در آینه

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 869

5 اشعار

غزل شمارهٔ 870باری دگرم کش به جفا داغ به سینه

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 870

7 اشعار

غزل شمارهٔ 871رسید یار طریق جفا رها کرده

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 871

7 اشعار

غزل شمارهٔ 872رسید ترک من از تاب می عرق کرده

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 872

7 اشعار

غزل شمارهٔ 873منم چو صبح ز شوق تو جامه شق کرده

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 873

7 اشعار

غزل شمارهٔ 874رخت که همچو گل از تاب می عرق کرده

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 874

7 اشعار

غزل شمارهٔ 875منم اکنون به سر کوی وفا خاک شده

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 875

7 اشعار

غزل شمارهٔ 876یا رب این منشور اقبال از کجا واصل شده

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 876

9 اشعار

غزل شمارهٔ 877تا بسته ای به طره عنبرفشان گره

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 877

7 اشعار

غزل شمارهٔ 878ای سر زلف تو گره بر گره

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 878

7 اشعار

غزل شمارهٔ 879ای طره تو خم خم و گیسو گره گره

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 879

7 اشعار

غزل شمارهٔ 880باز آی و مرهمی به دل ریش خسته نه

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 880

7 اشعار

غزل شمارهٔ 881بر برگ گل رقم ز خط عنبرین منه

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 881

7 اشعار

غزل شمارهٔ 882هر کس که نیست زنده به عشق تو مرده به

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 882

7 اشعار

غزل شمارهٔ 883ساقیا صاف می عیش به خودکامان ده

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 883

7 اشعار

غزل شمارهٔ 884ای غمت هر لحظه جان ناتوانی سوخته

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 884

5 اشعار

غزل شمارهٔ 885دل کان میان نازک با خود خیال بسته

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 885

7 اشعار

غزل شمارهٔ 886ای به قصد ملک دل حسنت سپاه آراسته

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 886

7 اشعار

غزل شمارهٔ 887کی بود جانم ز بند غم رهایی یافته

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 887

7 اشعار

غزل شمارهٔ 888ای بی تو ز دیده خواب رفته

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 888

7 اشعار

غزل شمارهٔ 889کیست می آید قبا پوشیده دامن بر زده

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 889

7 اشعار

غزل شمارهٔ 890برفت آن ماه و ما را در دل از وی صد هوس مانده

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 890

7 اشعار

غزل شمارهٔ 891نشاید ای مه خورشید رخ تو را روزه

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 891

7 اشعار

غزل شمارهٔ 892خوش آن دو یار که دل صاف کرده چون شیشه

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 892

7 اشعار

غزل شمارهٔ 893چشم نگشایی ز ناز آخر چه ناز است این همه

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 893

7 اشعار

غزل شمارهٔ 894گشاد گنج جواهر به بوستان ژاله

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 894

11 اشعار

غزل شمارهٔ 895اشکی که تو را بر گل رخسار دویده

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 895

6 اشعار

غزل شمارهٔ 896بی منت کس راست نشد زان قد و بالا

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 896

7 اشعار

غزل شمارهٔ 897عشق جانان نهاد خوان بلا

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 897

7 اشعار

غزل شمارهٔ 898ای تو را رخ فتنه و بالا بلا

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 898

6 اشعار

غزل شمارهٔ 899زان تازه خط سبز که بر لب فزوده‌ای

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 899

7 اشعار

غزل شمارهٔ 900بازم طفیل خیل سگان نام برده ای

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 900

7 اشعار

غزل شمارهٔ 901حسن خویش از روی خوبان آشکارا کرده‌ای

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 901

7 اشعار

غزل شمارهٔ 902ای سرو راستین که کُلَهْ کج نهاده‌ای

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 902

8 اشعار

غزل شمارهٔ 903ای کزان آرام جانها مانده تنها زنده ای

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 903

7 اشعار

غزل شمارهٔ 904ای که مرا به صد جفا سینه فگار کرده ای

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 904

7 اشعار

غزل شمارهٔ 905جانا چه شد که چنگ جفا ساز کرده ای

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 905

7 اشعار

غزل شمارهٔ 906رخ برافروخته ای ماه منور شده ای

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 906

7 اشعار

غزل شمارهٔ 907الله الله چه نازنین شده‌ای

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 907

7 اشعار

غزل شمارهٔ 908شب‌ها من و خیال تو و کنج خانه‌ای

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 908

7 اشعار

غزل شمارهٔ 909ای تو را چون من به هر ویرانه‌ای دیوانه‌ای

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 909

7 اشعار

غزل شمارهٔ 910گفتمش با لعل جان بخش از مسیحا کم نیی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 910

7 اشعار

غزل شمارهٔ 911لذت عشق فرو رفت مرا در رگ و پی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 911

7 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 862–سلام الله ما ناحت حمامه

غزل شمارهٔ 863–قبول خاص طلب چند بهر خاطر عامه

غزل شمارهٔ 864–تعالی الله زهی شاه یگانه

غزل شمارهٔ 865–مغنی به آواز چنگ و چغانه

غزل شمارهٔ 866–منم امروز و اشک دانه دانه

غزل شمارهٔ 867–شدم ز مدرسه و خانقاه بیگانه

غزل شمارهٔ 868–گهی بوسم به مستی پای خم گه دست پیمانه

غزل شمارهٔ 869–آیینه باش و عکس رخش بین در آینه

غزل شمارهٔ 870–باری دگرم کش به جفا داغ به سینه

غزل شمارهٔ 871–رسید یار طریق جفا رها کرده

غزل شمارهٔ 872–رسید ترک من از تاب می عرق کرده

غزل شمارهٔ 873–منم چو صبح ز شوق تو جامه شق کرده

غزل شمارهٔ 874–رخت که همچو گل از تاب می عرق کرده

غزل شمارهٔ 875–منم اکنون به سر کوی وفا خاک شده

غزل شمارهٔ 876–یا رب این منشور اقبال از کجا واصل شده

غزل شمارهٔ 877–تا بسته ای به طره عنبرفشان گره

غزل شمارهٔ 878–ای سر زلف تو گره بر گره

غزل شمارهٔ 879–ای طره تو خم خم و گیسو گره گره

غزل شمارهٔ 880–باز آی و مرهمی به دل ریش خسته نه

غزل شمارهٔ 881–بر برگ گل رقم ز خط عنبرین منه

غزل شمارهٔ 882–هر کس که نیست زنده به عشق تو مرده به

غزل شمارهٔ 883–ساقیا صاف می عیش به خودکامان ده

غزل شمارهٔ 884–ای غمت هر لحظه جان ناتوانی سوخته

غزل شمارهٔ 885–دل کان میان نازک با خود خیال بسته

غزل شمارهٔ 886–ای به قصد ملک دل حسنت سپاه آراسته

غزل شمارهٔ 887–کی بود جانم ز بند غم رهایی یافته

غزل شمارهٔ 888–ای بی تو ز دیده خواب رفته

غزل شمارهٔ 889–کیست می آید قبا پوشیده دامن بر زده

غزل شمارهٔ 890–برفت آن ماه و ما را در دل از وی صد هوس مانده

غزل شمارهٔ 891–نشاید ای مه خورشید رخ تو را روزه

غزل شمارهٔ 892–خوش آن دو یار که دل صاف کرده چون شیشه

غزل شمارهٔ 893–چشم نگشایی ز ناز آخر چه ناز است این همه

غزل شمارهٔ 894–گشاد گنج جواهر به بوستان ژاله

غزل شمارهٔ 895–اشکی که تو را بر گل رخسار دویده

غزل شمارهٔ 896–بی منت کس راست نشد زان قد و بالا

غزل شمارهٔ 897–عشق جانان نهاد خوان بلا

غزل شمارهٔ 898–ای تو را رخ فتنه و بالا بلا

غزل شمارهٔ 899–زان تازه خط سبز که بر لب فزوده‌ای

غزل شمارهٔ 900–بازم طفیل خیل سگان نام برده ای

غزل شمارهٔ 901–حسن خویش از روی خوبان آشکارا کرده‌ای

غزل شمارهٔ 902–ای سرو راستین که کُلَهْ کج نهاده‌ای

غزل شمارهٔ 903–ای کزان آرام جانها مانده تنها زنده ای

غزل شمارهٔ 904–ای که مرا به صد جفا سینه فگار کرده ای

غزل شمارهٔ 905–جانا چه شد که چنگ جفا ساز کرده ای

غزل شمارهٔ 906–رخ برافروخته ای ماه منور شده ای

غزل شمارهٔ 907–الله الله چه نازنین شده‌ای

غزل شمارهٔ 908–شب‌ها من و خیال تو و کنج خانه‌ای

غزل شمارهٔ 909–ای تو را چون من به هر ویرانه‌ای دیوانه‌ای

غزل شمارهٔ 910–گفتمش با لعل جان بخش از مسیحا کم نیی

غزل شمارهٔ 911–لذت عشق فرو رفت مرا در رگ و پی

صنفِ غزل میں جامی کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 862–سلام الله ما ناحت حمامه

غزل شمارهٔ 863–قبول خاص طلب چند بهر خاطر عامه

غزل شمارهٔ 864–تعالی الله زهی شاه یگانه

غزل شمارهٔ 865–مغنی به آواز چنگ و چغانه

غزل شمارهٔ 866–منم امروز و اشک دانه دانه

غزل شمارهٔ 867–شدم ز مدرسه و خانقاه بیگانه

غزل شمارهٔ 868–گهی بوسم به مستی پای خم گه دست پیمانه

غزل شمارهٔ 869–آیینه باش و عکس رخش بین در آینه

غزل شمارهٔ 870–باری دگرم کش به جفا داغ به سینه

غزل شمارهٔ 871–رسید یار طریق جفا رها کرده

غزل شمارهٔ 872–رسید ترک من از تاب می عرق کرده

غزل شمارهٔ 873–منم چو صبح ز شوق تو جامه شق کرده

غزل شمارهٔ 874–رخت که همچو گل از تاب می عرق کرده

غزل شمارهٔ 875–منم اکنون به سر کوی وفا خاک شده

غزل شمارهٔ 876–یا رب این منشور اقبال از کجا واصل شده

غزل شمارهٔ 877–تا بسته ای به طره عنبرفشان گره

غزل شمارهٔ 878–ای سر زلف تو گره بر گره

غزل شمارهٔ 879–ای طره تو خم خم و گیسو گره گره

غزل شمارهٔ 880–باز آی و مرهمی به دل ریش خسته نه

غزل شمارهٔ 881–بر برگ گل رقم ز خط عنبرین منه

غزل شمارهٔ 882–هر کس که نیست زنده به عشق تو مرده به

غزل شمارهٔ 883–ساقیا صاف می عیش به خودکامان ده

غزل شمارهٔ 884–ای غمت هر لحظه جان ناتوانی سوخته

غزل شمارهٔ 885–دل کان میان نازک با خود خیال بسته

غزل شمارهٔ 886–ای به قصد ملک دل حسنت سپاه آراسته

غزل شمارهٔ 887–کی بود جانم ز بند غم رهایی یافته

غزل شمارهٔ 862سلام الله ما ناحت حمامه

غزل شمارهٔ 863قبول خاص طلب چند بهر خاطر عامه

غزل شمارهٔ 864تعالی الله زهی شاه یگانه

غزل شمارهٔ 865مغنی به آواز چنگ و چغانه

غزل شمارهٔ 866منم امروز و اشک دانه دانه

غزل شمارهٔ 867شدم ز مدرسه و خانقاه بیگانه

غزل شمارهٔ 868گهی بوسم به مستی پای خم گه دست پیمانه

غزل شمارهٔ 869آیینه باش و عکس رخش بین در آینه

غزل شمارهٔ 870باری دگرم کش به جفا داغ به سینه

غزل شمارهٔ 871رسید یار طریق جفا رها کرده

غزل شمارهٔ 872رسید ترک من از تاب می عرق کرده

غزل شمارهٔ 873منم چو صبح ز شوق تو جامه شق کرده

غزل شمارهٔ 874رخت که همچو گل از تاب می عرق کرده

غزل شمارهٔ 875منم اکنون به سر کوی وفا خاک شده

غزل شمارهٔ 876یا رب این منشور اقبال از کجا واصل شده

غزل شمارهٔ 877تا بسته ای به طره عنبرفشان گره

غزل شمارهٔ 878ای سر زلف تو گره بر گره

غزل شمارهٔ 879ای طره تو خم خم و گیسو گره گره

غزل شمارهٔ 880باز آی و مرهمی به دل ریش خسته نه

غزل شمارهٔ 881بر برگ گل رقم ز خط عنبرین منه

غزل شمارهٔ 882هر کس که نیست زنده به عشق تو مرده به

غزل شمارهٔ 883ساقیا صاف می عیش به خودکامان ده

غزل شمارهٔ 884ای غمت هر لحظه جان ناتوانی سوخته

غزل شمارهٔ 885دل کان میان نازک با خود خیال بسته

غزل شمارهٔ 886ای به قصد ملک دل حسنت سپاه آراسته

غزل شمارهٔ 887کی بود جانم ز بند غم رهایی یافته

غزل شمارهٔ 888ای بی تو ز دیده خواب رفته

غزل شمارهٔ 889کیست می آید قبا پوشیده دامن بر زده

غزل شمارهٔ 890برفت آن ماه و ما را در دل از وی صد هوس مانده

غزل شمارهٔ 891نشاید ای مه خورشید رخ تو را روزه

غزل شمارهٔ 892خوش آن دو یار که دل صاف کرده چون شیشه

غزل شمارهٔ 893چشم نگشایی ز ناز آخر چه ناز است این همه

غزل شمارهٔ 894گشاد گنج جواهر به بوستان ژاله

غزل شمارهٔ 895اشکی که تو را بر گل رخسار دویده

غزل شمارهٔ 896بی منت کس راست نشد زان قد و بالا

غزل شمارهٔ 897عشق جانان نهاد خوان بلا

غزل شمارهٔ 898ای تو را رخ فتنه و بالا بلا

غزل شمارهٔ 899زان تازه خط سبز که بر لب فزوده‌ای

غزل شمارهٔ 900بازم طفیل خیل سگان نام برده ای

غزل شمارهٔ 901حسن خویش از روی خوبان آشکارا کرده‌ای

غزل شمارهٔ 902ای سرو راستین که کُلَهْ کج نهاده‌ای

غزل شمارهٔ 903ای کزان آرام جانها مانده تنها زنده ای

غزل شمارهٔ 904ای که مرا به صد جفا سینه فگار کرده ای

غزل شمارهٔ 905جانا چه شد که چنگ جفا ساز کرده ای

غزل شمارهٔ 906رخ برافروخته ای ماه منور شده ای

غزل شمارهٔ 907الله الله چه نازنین شده‌ای

غزل شمارهٔ 908شب‌ها من و خیال تو و کنج خانه‌ای

غزل شمارهٔ 909ای تو را چون من به هر ویرانه‌ای دیوانه‌ای

غزل شمارهٔ 910گفتمش با لعل جان بخش از مسیحا کم نیی

غزل شمارهٔ 911لذت عشق فرو رفت مرا در رگ و پی

غزل شمارهٔ 862سلام الله ما ناحت حمامه

غزل شمارهٔ 863قبول خاص طلب چند بهر خاطر عامه

غزل شمارهٔ 864تعالی الله زهی شاه یگانه

غزل شمارهٔ 865مغنی به آواز چنگ و چغانه

غزل شمارهٔ 866منم امروز و اشک دانه دانه

غزل شمارهٔ 867شدم ز مدرسه و خانقاه بیگانه

غزل شمارهٔ 868گهی بوسم به مستی پای خم گه دست پیمانه

غزل شمارهٔ 869آیینه باش و عکس رخش بین در آینه

غزل شمارهٔ 870باری دگرم کش به جفا داغ به سینه

غزل شمارهٔ 871رسید یار طریق جفا رها کرده

غزل شمارهٔ 872رسید ترک من از تاب می عرق کرده

غزل شمارهٔ 873منم چو صبح ز شوق تو جامه شق کرده

غزل شمارهٔ 874رخت که همچو گل از تاب می عرق کرده

غزل شمارهٔ 875منم اکنون به سر کوی وفا خاک شده

غزل شمارهٔ 876یا رب این منشور اقبال از کجا واصل شده

غزل شمارهٔ 877تا بسته ای به طره عنبرفشان گره

غزل شمارهٔ 878ای سر زلف تو گره بر گره

غزل شمارهٔ 879ای طره تو خم خم و گیسو گره گره

غزل شمارهٔ 880باز آی و مرهمی به دل ریش خسته نه

غزل شمارهٔ 881بر برگ گل رقم ز خط عنبرین منه

غزل شمارهٔ 882هر کس که نیست زنده به عشق تو مرده به

غزل شمارهٔ 883ساقیا صاف می عیش به خودکامان ده

غزل شمارهٔ 884ای غمت هر لحظه جان ناتوانی سوخته

غزل شمارهٔ 885دل کان میان نازک با خود خیال بسته

غزل شمارهٔ 886ای به قصد ملک دل حسنت سپاه آراسته

غزل شمارهٔ 887کی بود جانم ز بند غم رهایی یافته

غزل شمارهٔ 888ای بی تو ز دیده خواب رفته

غزل شمارهٔ 889کیست می آید قبا پوشیده دامن بر زده

غزل شمارهٔ 890برفت آن ماه و ما را در دل از وی صد هوس مانده

غزل شمارهٔ 891نشاید ای مه خورشید رخ تو را روزه