صنفِ غزل میں جامی کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 284ای کسانی که در آن کوی گذاری دارید

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 284

9 اشعار

غزل شمارهٔ 284به ساعد تا نهاد آن سیمبر داغ

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 284

7 اشعار

غزل شمارهٔ 285یار شد شهرگرد و هر جایی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 285

7 اشعار

غزل شمارهٔ 285میل خم ابروی توام پشت دو تا کرد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 285

7 اشعار

غزل شمارهٔ 285چند سوال ای پسر که چیست تصوف

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 285

7 اشعار

غزل شمارهٔ 286به شب فروخته رو خانهٔ که می‌پرسی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 286

7 اشعار

غزل شمارهٔ 286آمد خزان عمر و مرا گونه زرد کرد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 286

7 اشعار

غزل شمارهٔ 286آن تهیدست چه خوش گفت می لعل به کف

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 286

7 اشعار

غزل شمارهٔ 287ای که افسانه این دیدهٔ تر می‌پرسی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 287

7 اشعار

غزل شمارهٔ 287تیر تو افتاد دور جان من افگار کرد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 287

7 اشعار

غزل شمارهٔ 287به از کدورت زهد ریاست باده صاف

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 287

9 اشعار

غزل شمارهٔ 288به سوی خویش مرا رخصت گذر ندهی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 288

7 اشعار

غزل شمارهٔ 288مطرب آهنگ ترنم های شوق انگیز کرد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 288

7 اشعار

غزل شمارهٔ 288زهی دهان تو کام شکرلبان شگرف

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 288

7 اشعار

غزل شمارهٔ 289شنیده ام که ز من یاد می کنی گاهی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 289

7 اشعار

غزل شمارهٔ 289آن سرو دی به قصد سلامم قیام کرد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 289

7 اشعار

غزل شمارهٔ 289میل شکل ابرویت دارم درین فیروزه طاق

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 289

9 اشعار

غزل شمارهٔ 290می زند راه دلم شکل سهی بالایی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 290

7 اشعار

غزل شمارهٔ 290وه که آن ترک پری پیکر مرا دیوانه کرد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 290

7 اشعار

غزل شمارهٔ 290چون جمال خود هم اندر خود تماشا کرد عشق

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 290

7 اشعار

غزل شمارهٔ 291داغ جفا که برکسان زآتش کین خود نهی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 291

7 اشعار

غزل شمارهٔ 291دلم میل یکی سرو سهی کرد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 291

7 اشعار

غزل شمارهٔ 291بیا ای آرزوی جان عاشق

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 291

9 اشعار

غزل شمارهٔ 292ای شهره در زمانه به شیرین شمایلی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 292

7 اشعار

غزل شمارهٔ 292شبی به سوی تو از دیده پای خواهم کرد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 292

7 اشعار

غزل شمارهٔ 292هر خزان آیدم از رنگ رزان بوی فراق

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 292

7 اشعار

غزل شمارهٔ 293هرگز ای شوخ سوی خسته دلی دیدی نی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 293

7 اشعار

غزل شمارهٔ 293پیش تو جا نمی توانم کرد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 293

7 اشعار

غزل شمارهٔ 293ای در سماع عشق تو تسبیح خوان ملک

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 293

9 اشعار

غزل شمارهٔ 294منم به کنج خرابات عشق شیفته حالی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 294

7 اشعار

غزل شمارهٔ 294پیش ازان روز که این طاق مقرنس کردند

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 294

7 اشعار

غزل شمارهٔ 294در نعت بقا نیست کسی با تو مشارک

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 294

9 اشعار

غزل شمارهٔ 295نگارا بر گرفتاران ببخشای

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 295

7 اشعار

غزل شمارهٔ 295بگذشت یار و سوی اسیران نظر نکرد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 295

7 اشعار

غزل شمارهٔ 295مراست از تب عشق تو جان آتشناک

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 295

7 اشعار

غزل شمارهٔ 296هر روز که در میدان چوگان زدن آغازی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 296

7 اشعار

غزل شمارهٔ 296وه که آن سلطان به مظلومان نگاهی هم نکرد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 296

7 اشعار

غزل شمارهٔ 296بیا ای ز سر تا قدم جان پاک

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 296

7 اشعار

غزل شمارهٔ 297چو ترک سرکش من پای در رکاب کند

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 297

7 اشعار

غزل شمارهٔ 297ای خط و لب تو را به هم نزدیک

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 297

8 اشعار

غزل شمارهٔ 298هر شبی آهم حریم سدره را روشن کند

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 298

7 اشعار

غزل شمارهٔ 298محتسب در دست سنگ انداخت در خمخانه چنگ

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 298

7 اشعار

غزل شمارهٔ 299فرخنده عیدی کان جوان از پشت زین جولان کند

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 299

7 اشعار

غزل شمارهٔ 299قد راقنی جمالک یا راکب الجمل

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 299

7 اشعار

غزل شمارهٔ 300تا کی آن شوخ مرا بیند و نادیده کند

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 300

7 اشعار

غزل شمارهٔ 300حادی عشق اگر راز تو گوید به جبل

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 300

7 اشعار

غزل شمارهٔ 301بی تو عاشق چو نظر در قدح لاله کند

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 301

7 اشعار

غزل شمارهٔ 301ساقیا خیز کز محول حال

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 301

11 اشعار

غزل شمارهٔ 302فردا که دوست کشته خود را ندا کند

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 302

7 اشعار

غزل شمارهٔ 302مرا تا کی جگرخون داری ای دل

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 302

7 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 284–ای کسانی که در آن کوی گذاری دارید

غزل شمارهٔ 284–به ساعد تا نهاد آن سیمبر داغ

غزل شمارهٔ 285–یار شد شهرگرد و هر جایی

غزل شمارهٔ 285–میل خم ابروی توام پشت دو تا کرد

غزل شمارهٔ 285–چند سوال ای پسر که چیست تصوف

غزل شمارهٔ 286–به شب فروخته رو خانهٔ که می‌پرسی

غزل شمارهٔ 286–آمد خزان عمر و مرا گونه زرد کرد

غزل شمارهٔ 286–آن تهیدست چه خوش گفت می لعل به کف

غزل شمارهٔ 287–ای که افسانه این دیدهٔ تر می‌پرسی

غزل شمارهٔ 287–تیر تو افتاد دور جان من افگار کرد

غزل شمارهٔ 287–به از کدورت زهد ریاست باده صاف

غزل شمارهٔ 288–به سوی خویش مرا رخصت گذر ندهی

غزل شمارهٔ 288–مطرب آهنگ ترنم های شوق انگیز کرد

غزل شمارهٔ 288–زهی دهان تو کام شکرلبان شگرف

غزل شمارهٔ 289–شنیده ام که ز من یاد می کنی گاهی

غزل شمارهٔ 289–آن سرو دی به قصد سلامم قیام کرد

غزل شمارهٔ 289–میل شکل ابرویت دارم درین فیروزه طاق

غزل شمارهٔ 290–می زند راه دلم شکل سهی بالایی

غزل شمارهٔ 290–وه که آن ترک پری پیکر مرا دیوانه کرد

غزل شمارهٔ 290–چون جمال خود هم اندر خود تماشا کرد عشق

غزل شمارهٔ 291–داغ جفا که برکسان زآتش کین خود نهی

غزل شمارهٔ 291–دلم میل یکی سرو سهی کرد

غزل شمارهٔ 291–بیا ای آرزوی جان عاشق

غزل شمارهٔ 292–ای شهره در زمانه به شیرین شمایلی

غزل شمارهٔ 292–شبی به سوی تو از دیده پای خواهم کرد

غزل شمارهٔ 292–هر خزان آیدم از رنگ رزان بوی فراق

غزل شمارهٔ 293–هرگز ای شوخ سوی خسته دلی دیدی نی

غزل شمارهٔ 293–پیش تو جا نمی توانم کرد

غزل شمارهٔ 293–ای در سماع عشق تو تسبیح خوان ملک

غزل شمارهٔ 294–منم به کنج خرابات عشق شیفته حالی

غزل شمارهٔ 294–پیش ازان روز که این طاق مقرنس کردند

غزل شمارهٔ 294–در نعت بقا نیست کسی با تو مشارک

غزل شمارهٔ 295–نگارا بر گرفتاران ببخشای

غزل شمارهٔ 295–بگذشت یار و سوی اسیران نظر نکرد

غزل شمارهٔ 295–مراست از تب عشق تو جان آتشناک

غزل شمارهٔ 296–هر روز که در میدان چوگان زدن آغازی

غزل شمارهٔ 296–وه که آن سلطان به مظلومان نگاهی هم نکرد

غزل شمارهٔ 296–بیا ای ز سر تا قدم جان پاک

غزل شمارهٔ 297–چو ترک سرکش من پای در رکاب کند

غزل شمارهٔ 297–ای خط و لب تو را به هم نزدیک

غزل شمارهٔ 298–هر شبی آهم حریم سدره را روشن کند

غزل شمارهٔ 298–محتسب در دست سنگ انداخت در خمخانه چنگ

غزل شمارهٔ 299–فرخنده عیدی کان جوان از پشت زین جولان کند

غزل شمارهٔ 299–قد راقنی جمالک یا راکب الجمل

غزل شمارهٔ 300–تا کی آن شوخ مرا بیند و نادیده کند

غزل شمارهٔ 300–حادی عشق اگر راز تو گوید به جبل

غزل شمارهٔ 301–بی تو عاشق چو نظر در قدح لاله کند

غزل شمارهٔ 301–ساقیا خیز کز محول حال

غزل شمارهٔ 302–فردا که دوست کشته خود را ندا کند

غزل شمارهٔ 302–مرا تا کی جگرخون داری ای دل

صنفِ غزل میں جامی کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 284–ای کسانی که در آن کوی گذاری دارید

غزل شمارهٔ 284–به ساعد تا نهاد آن سیمبر داغ

غزل شمارهٔ 285–یار شد شهرگرد و هر جایی

غزل شمارهٔ 285–میل خم ابروی توام پشت دو تا کرد

غزل شمارهٔ 285–چند سوال ای پسر که چیست تصوف

غزل شمارهٔ 286–به شب فروخته رو خانهٔ که می‌پرسی

غزل شمارهٔ 286–آمد خزان عمر و مرا گونه زرد کرد

غزل شمارهٔ 286–آن تهیدست چه خوش گفت می لعل به کف

غزل شمارهٔ 287–ای که افسانه این دیدهٔ تر می‌پرسی

غزل شمارهٔ 287–تیر تو افتاد دور جان من افگار کرد

غزل شمارهٔ 287–به از کدورت زهد ریاست باده صاف

غزل شمارهٔ 288–به سوی خویش مرا رخصت گذر ندهی

غزل شمارهٔ 288–مطرب آهنگ ترنم های شوق انگیز کرد

غزل شمارهٔ 288–زهی دهان تو کام شکرلبان شگرف

غزل شمارهٔ 289–شنیده ام که ز من یاد می کنی گاهی

غزل شمارهٔ 289–آن سرو دی به قصد سلامم قیام کرد

غزل شمارهٔ 289–میل شکل ابرویت دارم درین فیروزه طاق

غزل شمارهٔ 290–می زند راه دلم شکل سهی بالایی

غزل شمارهٔ 290–وه که آن ترک پری پیکر مرا دیوانه کرد

غزل شمارهٔ 290–چون جمال خود هم اندر خود تماشا کرد عشق

غزل شمارهٔ 291–داغ جفا که برکسان زآتش کین خود نهی

غزل شمارهٔ 291–دلم میل یکی سرو سهی کرد

غزل شمارهٔ 291–بیا ای آرزوی جان عاشق

غزل شمارهٔ 292–ای شهره در زمانه به شیرین شمایلی

غزل شمارهٔ 292–شبی به سوی تو از دیده پای خواهم کرد

غزل شمارهٔ 292–هر خزان آیدم از رنگ رزان بوی فراق

غزل شمارهٔ 284ای کسانی که در آن کوی گذاری دارید

غزل شمارهٔ 284به ساعد تا نهاد آن سیمبر داغ

غزل شمارهٔ 285یار شد شهرگرد و هر جایی

غزل شمارهٔ 285میل خم ابروی توام پشت دو تا کرد

غزل شمارهٔ 285چند سوال ای پسر که چیست تصوف

غزل شمارهٔ 286به شب فروخته رو خانهٔ که می‌پرسی

غزل شمارهٔ 286آمد خزان عمر و مرا گونه زرد کرد

غزل شمارهٔ 286آن تهیدست چه خوش گفت می لعل به کف

غزل شمارهٔ 287ای که افسانه این دیدهٔ تر می‌پرسی

غزل شمارهٔ 287تیر تو افتاد دور جان من افگار کرد

غزل شمارهٔ 287به از کدورت زهد ریاست باده صاف

غزل شمارهٔ 288به سوی خویش مرا رخصت گذر ندهی

غزل شمارهٔ 288مطرب آهنگ ترنم های شوق انگیز کرد

غزل شمارهٔ 288زهی دهان تو کام شکرلبان شگرف

غزل شمارهٔ 289شنیده ام که ز من یاد می کنی گاهی

غزل شمارهٔ 289آن سرو دی به قصد سلامم قیام کرد

غزل شمارهٔ 289میل شکل ابرویت دارم درین فیروزه طاق

غزل شمارهٔ 290می زند راه دلم شکل سهی بالایی

غزل شمارهٔ 290وه که آن ترک پری پیکر مرا دیوانه کرد

غزل شمارهٔ 290چون جمال خود هم اندر خود تماشا کرد عشق

غزل شمارهٔ 291داغ جفا که برکسان زآتش کین خود نهی

غزل شمارهٔ 291دلم میل یکی سرو سهی کرد

غزل شمارهٔ 291بیا ای آرزوی جان عاشق

غزل شمارهٔ 292ای شهره در زمانه به شیرین شمایلی

غزل شمارهٔ 292شبی به سوی تو از دیده پای خواهم کرد

غزل شمارهٔ 292هر خزان آیدم از رنگ رزان بوی فراق

غزل شمارهٔ 293هرگز ای شوخ سوی خسته دلی دیدی نی

غزل شمارهٔ 293پیش تو جا نمی توانم کرد

غزل شمارهٔ 293ای در سماع عشق تو تسبیح خوان ملک

غزل شمارهٔ 294منم به کنج خرابات عشق شیفته حالی

غزل شمارهٔ 294پیش ازان روز که این طاق مقرنس کردند

غزل شمارهٔ 294در نعت بقا نیست کسی با تو مشارک

غزل شمارهٔ 295نگارا بر گرفتاران ببخشای

غزل شمارهٔ 295بگذشت یار و سوی اسیران نظر نکرد

غزل شمارهٔ 295مراست از تب عشق تو جان آتشناک

غزل شمارهٔ 296هر روز که در میدان چوگان زدن آغازی

غزل شمارهٔ 296وه که آن سلطان به مظلومان نگاهی هم نکرد

غزل شمارهٔ 296بیا ای ز سر تا قدم جان پاک

غزل شمارهٔ 297چو ترک سرکش من پای در رکاب کند

غزل شمارهٔ 297ای خط و لب تو را به هم نزدیک

غزل شمارهٔ 298هر شبی آهم حریم سدره را روشن کند

غزل شمارهٔ 298محتسب در دست سنگ انداخت در خمخانه چنگ

غزل شمارهٔ 299فرخنده عیدی کان جوان از پشت زین جولان کند

غزل شمارهٔ 299قد راقنی جمالک یا راکب الجمل

غزل شمارهٔ 300تا کی آن شوخ مرا بیند و نادیده کند

غزل شمارهٔ 300حادی عشق اگر راز تو گوید به جبل

غزل شمارهٔ 301بی تو عاشق چو نظر در قدح لاله کند

غزل شمارهٔ 301ساقیا خیز کز محول حال

غزل شمارهٔ 302فردا که دوست کشته خود را ندا کند

غزل شمارهٔ 302مرا تا کی جگرخون داری ای دل

غزل شمارهٔ 284ای کسانی که در آن کوی گذاری دارید

غزل شمارهٔ 284به ساعد تا نهاد آن سیمبر داغ

غزل شمارهٔ 285یار شد شهرگرد و هر جایی

غزل شمارهٔ 285میل خم ابروی توام پشت دو تا کرد

غزل شمارهٔ 285چند سوال ای پسر که چیست تصوف

غزل شمارهٔ 286به شب فروخته رو خانهٔ که می‌پرسی

غزل شمارهٔ 286آمد خزان عمر و مرا گونه زرد کرد

غزل شمارهٔ 286آن تهیدست چه خوش گفت می لعل به کف

غزل شمارهٔ 287ای که افسانه این دیدهٔ تر می‌پرسی

غزل شمارهٔ 287تیر تو افتاد دور جان من افگار کرد

غزل شمارهٔ 287به از کدورت زهد ریاست باده صاف

غزل شمارهٔ 288به سوی خویش مرا رخصت گذر ندهی

غزل شمارهٔ 288مطرب آهنگ ترنم های شوق انگیز کرد

غزل شمارهٔ 288زهی دهان تو کام شکرلبان شگرف

غزل شمارهٔ 289شنیده ام که ز من یاد می کنی گاهی

غزل شمارهٔ 289آن سرو دی به قصد سلامم قیام کرد

غزل شمارهٔ 289میل شکل ابرویت دارم درین فیروزه طاق

غزل شمارهٔ 290می زند راه دلم شکل سهی بالایی

غزل شمارهٔ 290وه که آن ترک پری پیکر مرا دیوانه کرد

غزل شمارهٔ 290چون جمال خود هم اندر خود تماشا کرد عشق

غزل شمارهٔ 291داغ جفا که برکسان زآتش کین خود نهی

غزل شمارهٔ 291دلم میل یکی سرو سهی کرد

غزل شمارهٔ 291بیا ای آرزوی جان عاشق

غزل شمارهٔ 292ای شهره در زمانه به شیرین شمایلی

غزل شمارهٔ 292شبی به سوی تو از دیده پای خواهم کرد

غزل شمارهٔ 292هر خزان آیدم از رنگ رزان بوی فراق

غزل شمارهٔ 293هرگز ای شوخ سوی خسته دلی دیدی نی

غزل شمارهٔ 293پیش تو جا نمی توانم کرد

غزل شمارهٔ 293ای در سماع عشق تو تسبیح خوان ملک

غزل شمارهٔ 294منم به کنج خرابات عشق شیفته حالی