غزلیات

غزل شمارهٔ 3101کسی که باده خورد بامداد زین ساقی

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3101

15 اشعار

غزل شمارهٔ 3102برست جان و دلم از خودی و از هستی

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3102

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3103پدید گشت یکی آهوی در این وادی

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3103

22 اشعار

غزل شمارهٔ 3104طواف کعبه دل کن اگر دلی داری

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3104

18 اشعار

غزل شمارهٔ 3105ز صبحگاه فتادم به دست سرمستی

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3105

6 اشعار

غزل شمارهٔ 3106فرست بادهٔ جان را به رسم دلداری

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3106

8 اشعار

غزل شمارهٔ 3107میان تیرگی خواب و نور بیداری

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3107

12 اشعار

غزل شمارهٔ 3108به دست هجر تو زارم تو نیز می‌دانی

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3108

6 اشعار

غزل شمارهٔ 3109کالی تیشبی آپانسو، ای افندی چلبی

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3109

10 اشعار

غزل شمارهٔ 3110جان جان مایی، خوش‌تر از حلوایی

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3110

18 اشعار

غزل شمارهٔ 3111تو چنین نبودی تو چنین چرایی

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3111

آڈیو

22 اشعار

غزل شمارهٔ 3112تو خدای خویی تو صفات هویی

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3112

14 اشعار

غزل شمارهٔ 3113نه ز عاقلانم که ز من بگیری

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3113

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3114عشق تو خواند مرا کز من چه می‌گذری

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3114

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3115در لطف اگر بروی شاه همه چمنی

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3115

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3116دلا گر مرا تو ببینی ندانی

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3116

آڈیو

13 اشعار

غزل شمارهٔ 3117پذیرفت این دل ز عشقت خرابی

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3117

14 اشعار

غزل شمارهٔ 3118نگارا، چرا قول دشمن شنیدی؟!

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3118

8 اشعار

غزل شمارهٔ 3119نشانت کی جوید که تو بی‌نشانی

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3119

آڈیو

18 اشعار

غزل شمارهٔ 3120اگر چه لطیفی و زیبالقایی

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3120

43 اشعار

غزل شمارهٔ 3121هم ایثار کردی هم ایثار گفتی

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3121

8 اشعار

غزل شمارهٔ 3122الا میر خوبان هلا تا نرنجی

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3122

6 اشعار

غزل شمارهٔ 3123به حیلت تو خواهی که در را ببندی

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3123

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3124چو عشقش برآرد سر از بی‌قراری

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3124

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3125بتا گر مرا تو ببینی ندانی

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3125

11 اشعار

غزل شمارهٔ 3126گل سرخ دیدم شدم زعفرانی

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3126

11 اشعار

غزل شمارهٔ 3127عجیب‌العجایب توی در کیایی

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3127

23 اشعار

غزل شمارهٔ 3128تو هر چند صدری شه مجلسی

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3128

10 اشعار

غزل شمارهٔ 3129رضیت بما قسم‌الله لی

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3129

15 اشعار

غزل شمارهٔ 3130تماشا مرو نک تماشا توی

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3130

23 اشعار

غزل شمارهٔ 3131الا هات حمرا کالعندم

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3131

21 اشعار

غزل شمارهٔ 3132خواهیم یارا کامشب نخسپی

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3132

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3133حدی نداری در خوش لقایی

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3133

25 اشعار

غزل شمارهٔ 3134تو جان مایی، ماه سمایی

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3134

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 3135با چرخ گردان تیره هوایی

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3135

19 اشعار

غزل شمارهٔ 3136خواهی ز جنون بویی ببری

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3136

19 اشعار

غزل شمارهٔ 3137سلطان منی سلطان منی

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3137

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3138آن به که مرا تمکین نکنی

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3138

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3139صنما خرگه توم که بسازی و برکنی

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3139

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3140صنما بر همه جهان تو چو خورشید سروری

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3140

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3141ای خجل از تو شکر و آزادی

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3141

14 اشعار

غزل شمارهٔ 3142حکم نو کن که شاه دورانی

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3142

10 اشعار

غزل شمارهٔ 3143مستی و عاشقانه می‌گویی

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3143

22 اشعار

غزل شمارهٔ 3144بحر ما را کنار بایستی

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3144

28 اشعار

غزل شمارهٔ 3145آوخ آوخ چو من وفاداری

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3145

18 اشعار

غزل شمارهٔ 3146ای دلزار محنت و بلا داری

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3146

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 3147ساقیا ساقیا روا داری

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3147

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 3148تا شدستی امیر چوگانی

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3148

14 اشعار

غزل شمارهٔ 3149مستم از باده‌های پنهانی

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3149

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 3150من مرید توَم مراد توی

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3150

آڈیو

8 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 3101–کسی که باده خورد بامداد زین ساقی

غزل شمارهٔ 3102–برست جان و دلم از خودی و از هستی

غزل شمارهٔ 3103–پدید گشت یکی آهوی در این وادی

غزل شمارهٔ 3104–طواف کعبه دل کن اگر دلی داری

غزل شمارهٔ 3105–ز صبحگاه فتادم به دست سرمستی

غزل شمارهٔ 3106–فرست بادهٔ جان را به رسم دلداری

غزل شمارهٔ 3107–میان تیرگی خواب و نور بیداری

غزل شمارهٔ 3108–به دست هجر تو زارم تو نیز می‌دانی

غزل شمارهٔ 3109–کالی تیشبی آپانسو، ای افندی چلبی

غزل شمارهٔ 3110–جان جان مایی، خوش‌تر از حلوایی

غزل شمارهٔ 3111–تو چنین نبودی تو چنین چرایی

غزل شمارهٔ 3112–تو خدای خویی تو صفات هویی

غزل شمارهٔ 3113–نه ز عاقلانم که ز من بگیری

غزل شمارهٔ 3114–عشق تو خواند مرا کز من چه می‌گذری

غزل شمارهٔ 3115–در لطف اگر بروی شاه همه چمنی

غزل شمارهٔ 3116–دلا گر مرا تو ببینی ندانی

غزل شمارهٔ 3117–پذیرفت این دل ز عشقت خرابی

غزل شمارهٔ 3118–نگارا، چرا قول دشمن شنیدی؟!

غزل شمارهٔ 3119–نشانت کی جوید که تو بی‌نشانی

غزل شمارهٔ 3120–اگر چه لطیفی و زیبالقایی

غزل شمارهٔ 3121–هم ایثار کردی هم ایثار گفتی

غزل شمارهٔ 3122–الا میر خوبان هلا تا نرنجی

غزل شمارهٔ 3123–به حیلت تو خواهی که در را ببندی

غزل شمارهٔ 3124–چو عشقش برآرد سر از بی‌قراری

غزل شمارهٔ 3125–بتا گر مرا تو ببینی ندانی

غزل شمارهٔ 3126–گل سرخ دیدم شدم زعفرانی

غزل شمارهٔ 3127–عجیب‌العجایب توی در کیایی

غزل شمارهٔ 3128–تو هر چند صدری شه مجلسی

غزل شمارهٔ 3129–رضیت بما قسم‌الله لی

غزل شمارهٔ 3130–تماشا مرو نک تماشا توی

غزل شمارهٔ 3131–الا هات حمرا کالعندم

غزل شمارهٔ 3132–خواهیم یارا کامشب نخسپی

غزل شمارهٔ 3133–حدی نداری در خوش لقایی

غزل شمارهٔ 3134–تو جان مایی، ماه سمایی

غزل شمارهٔ 3135–با چرخ گردان تیره هوایی

غزل شمارهٔ 3136–خواهی ز جنون بویی ببری

غزل شمارهٔ 3137–سلطان منی سلطان منی

غزل شمارهٔ 3138–آن به که مرا تمکین نکنی

غزل شمارهٔ 3139–صنما خرگه توم که بسازی و برکنی

غزل شمارهٔ 3140–صنما بر همه جهان تو چو خورشید سروری

غزل شمارهٔ 3141–ای خجل از تو شکر و آزادی

غزل شمارهٔ 3142–حکم نو کن که شاه دورانی

غزل شمارهٔ 3143–مستی و عاشقانه می‌گویی

غزل شمارهٔ 3144–بحر ما را کنار بایستی

غزل شمارهٔ 3145–آوخ آوخ چو من وفاداری

غزل شمارهٔ 3146–ای دلزار محنت و بلا داری

غزل شمارهٔ 3147–ساقیا ساقیا روا داری

غزل شمارهٔ 3148–تا شدستی امیر چوگانی

غزل شمارهٔ 3149–مستم از باده‌های پنهانی

غزل شمارهٔ 3150–من مرید توَم مراد توی

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 3101–کسی که باده خورد بامداد زین ساقی

غزل شمارهٔ 3102–برست جان و دلم از خودی و از هستی

غزل شمارهٔ 3103–پدید گشت یکی آهوی در این وادی

غزل شمارهٔ 3104–طواف کعبه دل کن اگر دلی داری

غزل شمارهٔ 3105–ز صبحگاه فتادم به دست سرمستی

غزل شمارهٔ 3106–فرست بادهٔ جان را به رسم دلداری

غزل شمارهٔ 3107–میان تیرگی خواب و نور بیداری

غزل شمارهٔ 3108–به دست هجر تو زارم تو نیز می‌دانی

غزل شمارهٔ 3109–کالی تیشبی آپانسو، ای افندی چلبی

غزل شمارهٔ 3110–جان جان مایی، خوش‌تر از حلوایی

غزل شمارهٔ 3111–تو چنین نبودی تو چنین چرایی

غزل شمارهٔ 3112–تو خدای خویی تو صفات هویی

غزل شمارهٔ 3113–نه ز عاقلانم که ز من بگیری

غزل شمارهٔ 3114–عشق تو خواند مرا کز من چه می‌گذری

غزل شمارهٔ 3115–در لطف اگر بروی شاه همه چمنی

غزل شمارهٔ 3116–دلا گر مرا تو ببینی ندانی

غزل شمارهٔ 3117–پذیرفت این دل ز عشقت خرابی

غزل شمارهٔ 3118–نگارا، چرا قول دشمن شنیدی؟!

غزل شمارهٔ 3119–نشانت کی جوید که تو بی‌نشانی

غزل شمارهٔ 3120–اگر چه لطیفی و زیبالقایی

غزل شمارهٔ 3121–هم ایثار کردی هم ایثار گفتی

غزل شمارهٔ 3122–الا میر خوبان هلا تا نرنجی

غزل شمارهٔ 3123–به حیلت تو خواهی که در را ببندی

غزل شمارهٔ 3124–چو عشقش برآرد سر از بی‌قراری

غزل شمارهٔ 3125–بتا گر مرا تو ببینی ندانی

غزل شمارهٔ 3126–گل سرخ دیدم شدم زعفرانی

غزل شمارهٔ 3101کسی که باده خورد بامداد زین ساقی

غزل شمارهٔ 3102برست جان و دلم از خودی و از هستی

غزل شمارهٔ 3103پدید گشت یکی آهوی در این وادی

غزل شمارهٔ 3104طواف کعبه دل کن اگر دلی داری

غزل شمارهٔ 3105ز صبحگاه فتادم به دست سرمستی

غزل شمارهٔ 3106فرست بادهٔ جان را به رسم دلداری

غزل شمارهٔ 3107میان تیرگی خواب و نور بیداری

غزل شمارهٔ 3108به دست هجر تو زارم تو نیز می‌دانی

غزل شمارهٔ 3109کالی تیشبی آپانسو، ای افندی چلبی

غزل شمارهٔ 3110جان جان مایی، خوش‌تر از حلوایی

غزل شمارهٔ 3111تو چنین نبودی تو چنین چرایی

غزل شمارهٔ 3112تو خدای خویی تو صفات هویی

غزل شمارهٔ 3113نه ز عاقلانم که ز من بگیری

غزل شمارهٔ 3114عشق تو خواند مرا کز من چه می‌گذری

غزل شمارهٔ 3115در لطف اگر بروی شاه همه چمنی

غزل شمارهٔ 3116دلا گر مرا تو ببینی ندانی

غزل شمارهٔ 3117پذیرفت این دل ز عشقت خرابی

غزل شمارهٔ 3118نگارا، چرا قول دشمن شنیدی؟!

غزل شمارهٔ 3119نشانت کی جوید که تو بی‌نشانی

غزل شمارهٔ 3120اگر چه لطیفی و زیبالقایی

غزل شمارهٔ 3121هم ایثار کردی هم ایثار گفتی

غزل شمارهٔ 3122الا میر خوبان هلا تا نرنجی

غزل شمارهٔ 3123به حیلت تو خواهی که در را ببندی

غزل شمارهٔ 3124چو عشقش برآرد سر از بی‌قراری

غزل شمارهٔ 3125بتا گر مرا تو ببینی ندانی

غزل شمارهٔ 3126گل سرخ دیدم شدم زعفرانی

غزل شمارهٔ 3127عجیب‌العجایب توی در کیایی

غزل شمارهٔ 3128تو هر چند صدری شه مجلسی

غزل شمارهٔ 3129رضیت بما قسم‌الله لی

غزل شمارهٔ 3130تماشا مرو نک تماشا توی

غزل شمارهٔ 3131الا هات حمرا کالعندم

غزل شمارهٔ 3132خواهیم یارا کامشب نخسپی

غزل شمارهٔ 3133حدی نداری در خوش لقایی

غزل شمارهٔ 3134تو جان مایی، ماه سمایی

غزل شمارهٔ 3135با چرخ گردان تیره هوایی

غزل شمارهٔ 3136خواهی ز جنون بویی ببری

غزل شمارهٔ 3137سلطان منی سلطان منی

غزل شمارهٔ 3138آن به که مرا تمکین نکنی

غزل شمارهٔ 3139صنما خرگه توم که بسازی و برکنی

غزل شمارهٔ 3140صنما بر همه جهان تو چو خورشید سروری

غزل شمارهٔ 3141ای خجل از تو شکر و آزادی

غزل شمارهٔ 3142حکم نو کن که شاه دورانی

غزل شمارهٔ 3143مستی و عاشقانه می‌گویی

غزل شمارهٔ 3144بحر ما را کنار بایستی

غزل شمارهٔ 3145آوخ آوخ چو من وفاداری

غزل شمارهٔ 3146ای دلزار محنت و بلا داری

غزل شمارهٔ 3147ساقیا ساقیا روا داری

غزل شمارهٔ 3148تا شدستی امیر چوگانی

غزل شمارهٔ 3149مستم از باده‌های پنهانی

غزل شمارهٔ 3150من مرید توَم مراد توی

غزل شمارهٔ 3101کسی که باده خورد بامداد زین ساقی

غزل شمارهٔ 3102برست جان و دلم از خودی و از هستی

غزل شمارهٔ 3103پدید گشت یکی آهوی در این وادی

غزل شمارهٔ 3104طواف کعبه دل کن اگر دلی داری

غزل شمارهٔ 3105ز صبحگاه فتادم به دست سرمستی

غزل شمارهٔ 3106فرست بادهٔ جان را به رسم دلداری

غزل شمارهٔ 3107میان تیرگی خواب و نور بیداری

غزل شمارهٔ 3108به دست هجر تو زارم تو نیز می‌دانی

غزل شمارهٔ 3109کالی تیشبی آپانسو، ای افندی چلبی

غزل شمارهٔ 3110جان جان مایی، خوش‌تر از حلوایی

غزل شمارهٔ 3111تو چنین نبودی تو چنین چرایی

غزل شمارهٔ 3112تو خدای خویی تو صفات هویی

غزل شمارهٔ 3113نه ز عاقلانم که ز من بگیری

غزل شمارهٔ 3114عشق تو خواند مرا کز من چه می‌گذری

غزل شمارهٔ 3115در لطف اگر بروی شاه همه چمنی

غزل شمارهٔ 3116دلا گر مرا تو ببینی ندانی

غزل شمارهٔ 3117پذیرفت این دل ز عشقت خرابی

غزل شمارهٔ 3118نگارا، چرا قول دشمن شنیدی؟!

غزل شمارهٔ 3119نشانت کی جوید که تو بی‌نشانی

غزل شمارهٔ 3120اگر چه لطیفی و زیبالقایی

غزل شمارهٔ 3121هم ایثار کردی هم ایثار گفتی

غزل شمارهٔ 3122الا میر خوبان هلا تا نرنجی

غزل شمارهٔ 3123به حیلت تو خواهی که در را ببندی

غزل شمارهٔ 3124چو عشقش برآرد سر از بی‌قراری

غزل شمارهٔ 3125بتا گر مرا تو ببینی ندانی

غزل شمارهٔ 3126گل سرخ دیدم شدم زعفرانی

غزل شمارهٔ 3127عجیب‌العجایب توی در کیایی

غزل شمارهٔ 3128تو هر چند صدری شه مجلسی

غزل شمارهٔ 3129رضیت بما قسم‌الله لی

غزل شمارهٔ 3130تماشا مرو نک تماشا توی