غزلیات

غزل شمارهٔ 3151چند اندر میان غوغایی

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3151

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3152گرچه تو نیم شب رسیدستی

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3152

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3153ز اول بامداد سر مستی

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3153

8 اشعار

غزل شمارهٔ 3154ز اول بامداد سرمستی

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3154

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3155در غم یار یار بایستی

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3155

27 اشعار

غزل شمارهٔ 3156در غم یار، یار بایستی

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3156

11 اشعار

غزل شمارهٔ 3157آنکه چون ابر خواند کف ترا

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3157

8 اشعار

غزل شمارهٔ 3158رو، مسلم تراست بی‌کاری

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3158

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3159زندگانی مجلس سامی

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3159

13 اشعار

غزل شمارهٔ 3160جان جانی و جان صد جانی

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3160

5 اشعار

غزل شمارهٔ 3161خامشی ناطقی مگر جانی

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3161

10 اشعار

غزل شمارهٔ 3162ای که مستک شدی و می‌گویی

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3162

10 اشعار

غزل شمارهٔ 3163عشق در کفر کرد اظهاری

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3163

26 اشعار

غزل شمارهٔ 3164مست و خوشی باده کجا خورده‌ای؟

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3164

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 3165جان و جهان! دوش کجا بوده‌ای؟

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3165

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 3166ای دل سرمست، کجا می‌پری؟

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3166

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 3167از مه من مست دو صد مشتری

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3167

11 اشعار

غزل شمارهٔ 3168یا مَلِکَ الْمَغْرِبِ وَالْمَشْرِقِی

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3168

15 اشعار

غزل شمارهٔ 3169گر نه شکار غم دلدارمی

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3169

17 اشعار

غزل شمارهٔ 3170ای که تو از عالم ما می‌روی

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3170

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 3171خشم مرو خواجه! پشیمان شوی

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3171

15 اشعار

غزل شمارهٔ 3172ای که ازین تنگ قفس می‌پری

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3172

آڈیو

17 اشعار

غزل شمارهٔ 3173باده ده، ای ساقی هر متقی

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3173

آڈیو

14 اشعار

غزل شمارهٔ 3174صد دل و صد جان بدمی دادمی

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3174

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3175کار به پیری و جوانیستی

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3175

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 3176کردم با کان گهر آشتی

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3176

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 3177آدمیی، آدمیی، آدمی

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3177

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3178در دل من پردهٔ نو می‌زنی

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3178

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 3179این طریق دارهم یا سندی و سیدی

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3179

14 اشعار

غزل شمارهٔ 3180اخلائی! اخلائی! صفونی عند مولایی

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3180

16 اشعار

غزل شمارهٔ 3181ما انصف ندمانی، لو انکر ادمانی

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3181

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3182بغداد همانست که دیدی و شنیدی

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3182

20 اشعار

غزل شمارهٔ 3183ای جان، چندان خوبی، نوباوهٔ یعقوبی

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3183

5 اشعار

غزل شمارهٔ 3184کسی کو را بود خلق خدایی

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3184

27 اشعار

غزل شمارهٔ 3185عزیزی و کریم و لطف داری

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3185

آڈیو

13 اشعار

غزل شمارهٔ 3186بگو ای تازه رو، کم کن ملولی

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3186

13 اشعار

غزل شمارهٔ 3187اتی‌النیروز مسرورالجنان

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3187

10 اشعار

غزل شمارهٔ 3188ادر کاسی و دعنی عن فنونی

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3188

11 اشعار

غزل شمارهٔ 3189یا ساقی اسقنی براح

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3189

28 اشعار

غزل شمارهٔ 3190سلب‌العشق فادی، حصل‌الیوم مرادی

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3190

8 اشعار

غزل شمارهٔ 3191کالی تَیشی آینو سوْای اَفَندی چَلَبی

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3191

13 اشعار

غزل شمارهٔ 3192لا یغرنک سد هوس عن رایی

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3192

5 اشعار

غزل شمارهٔ 3193غدرالعشق فزلت قدمی

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3193

11 اشعار

غزل شمارهٔ 3194وقتت خوش ای حبیبی، بشنو به حق یاری

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3194

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3195درهم شکن چو شیشه خود را، چو مست جامی

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3195

11 اشعار

غزل شمارهٔ 3196بار منست او بچه نغزی، خواجه اگرچه همه مغزی

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3196

14 اشعار

غزل شمارهٔ 3197سیدی ایم هو کی، خذیدی ایم هو کی

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3197

6 اشعار

غزل شمارهٔ 3198گهی پرده‌سوزی، گهی پرده‌داری

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3198

20 اشعار

غزل شمارهٔ 3199الام طماعیة العاذل

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3199

19 اشعار

غزل شمارهٔ 3200هذا طبیبی، عند الدوآء

رومی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ 3200

17 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 3151–چند اندر میان غوغایی

غزل شمارهٔ 3152–گرچه تو نیم شب رسیدستی

غزل شمارهٔ 3153–ز اول بامداد سر مستی

غزل شمارهٔ 3154–ز اول بامداد سرمستی

غزل شمارهٔ 3155–در غم یار یار بایستی

غزل شمارهٔ 3156–در غم یار، یار بایستی

غزل شمارهٔ 3157–آنکه چون ابر خواند کف ترا

غزل شمارهٔ 3158–رو، مسلم تراست بی‌کاری

غزل شمارهٔ 3159–زندگانی مجلس سامی

غزل شمارهٔ 3160–جان جانی و جان صد جانی

غزل شمارهٔ 3161–خامشی ناطقی مگر جانی

غزل شمارهٔ 3162–ای که مستک شدی و می‌گویی

غزل شمارهٔ 3163–عشق در کفر کرد اظهاری

غزل شمارهٔ 3164–مست و خوشی باده کجا خورده‌ای؟

غزل شمارهٔ 3165–جان و جهان! دوش کجا بوده‌ای؟

غزل شمارهٔ 3166–ای دل سرمست، کجا می‌پری؟

غزل شمارهٔ 3167–از مه من مست دو صد مشتری

غزل شمارهٔ 3168–یا مَلِکَ الْمَغْرِبِ وَالْمَشْرِقِی

غزل شمارهٔ 3169–گر نه شکار غم دلدارمی

غزل شمارهٔ 3170–ای که تو از عالم ما می‌روی

غزل شمارهٔ 3171–خشم مرو خواجه! پشیمان شوی

غزل شمارهٔ 3172–ای که ازین تنگ قفس می‌پری

غزل شمارهٔ 3173–باده ده، ای ساقی هر متقی

غزل شمارهٔ 3174–صد دل و صد جان بدمی دادمی

غزل شمارهٔ 3175–کار به پیری و جوانیستی

غزل شمارهٔ 3176–کردم با کان گهر آشتی

غزل شمارهٔ 3177–آدمیی، آدمیی، آدمی

غزل شمارهٔ 3178–در دل من پردهٔ نو می‌زنی

غزل شمارهٔ 3179–این طریق دارهم یا سندی و سیدی

غزل شمارهٔ 3180–اخلائی! اخلائی! صفونی عند مولایی

غزل شمارهٔ 3181–ما انصف ندمانی، لو انکر ادمانی

غزل شمارهٔ 3182–بغداد همانست که دیدی و شنیدی

غزل شمارهٔ 3183–ای جان، چندان خوبی، نوباوهٔ یعقوبی

غزل شمارهٔ 3184–کسی کو را بود خلق خدایی

غزل شمارهٔ 3185–عزیزی و کریم و لطف داری

غزل شمارهٔ 3186–بگو ای تازه رو، کم کن ملولی

غزل شمارهٔ 3187–اتی‌النیروز مسرورالجنان

غزل شمارهٔ 3188–ادر کاسی و دعنی عن فنونی

غزل شمارهٔ 3189–یا ساقی اسقنی براح

غزل شمارهٔ 3190–سلب‌العشق فادی، حصل‌الیوم مرادی

غزل شمارهٔ 3191–کالی تَیشی آینو سوْای اَفَندی چَلَبی

غزل شمارهٔ 3192–لا یغرنک سد هوس عن رایی

غزل شمارهٔ 3193–غدرالعشق فزلت قدمی

غزل شمارهٔ 3194–وقتت خوش ای حبیبی، بشنو به حق یاری

غزل شمارهٔ 3195–درهم شکن چو شیشه خود را، چو مست جامی

غزل شمارهٔ 3196–بار منست او بچه نغزی، خواجه اگرچه همه مغزی

غزل شمارهٔ 3197–سیدی ایم هو کی، خذیدی ایم هو کی

غزل شمارهٔ 3198–گهی پرده‌سوزی، گهی پرده‌داری

غزل شمارهٔ 3199–الام طماعیة العاذل

غزل شمارهٔ 3200–هذا طبیبی، عند الدوآء

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 3151–چند اندر میان غوغایی

غزل شمارهٔ 3152–گرچه تو نیم شب رسیدستی

غزل شمارهٔ 3153–ز اول بامداد سر مستی

غزل شمارهٔ 3154–ز اول بامداد سرمستی

غزل شمارهٔ 3155–در غم یار یار بایستی

غزل شمارهٔ 3156–در غم یار، یار بایستی

غزل شمارهٔ 3157–آنکه چون ابر خواند کف ترا

غزل شمارهٔ 3158–رو، مسلم تراست بی‌کاری

غزل شمارهٔ 3159–زندگانی مجلس سامی

غزل شمارهٔ 3160–جان جانی و جان صد جانی

غزل شمارهٔ 3161–خامشی ناطقی مگر جانی

غزل شمارهٔ 3162–ای که مستک شدی و می‌گویی

غزل شمارهٔ 3163–عشق در کفر کرد اظهاری

غزل شمارهٔ 3164–مست و خوشی باده کجا خورده‌ای؟

غزل شمارهٔ 3165–جان و جهان! دوش کجا بوده‌ای؟

غزل شمارهٔ 3166–ای دل سرمست، کجا می‌پری؟

غزل شمارهٔ 3167–از مه من مست دو صد مشتری

غزل شمارهٔ 3168–یا مَلِکَ الْمَغْرِبِ وَالْمَشْرِقِی

غزل شمارهٔ 3169–گر نه شکار غم دلدارمی

غزل شمارهٔ 3170–ای که تو از عالم ما می‌روی

غزل شمارهٔ 3171–خشم مرو خواجه! پشیمان شوی

غزل شمارهٔ 3172–ای که ازین تنگ قفس می‌پری

غزل شمارهٔ 3173–باده ده، ای ساقی هر متقی

غزل شمارهٔ 3174–صد دل و صد جان بدمی دادمی

غزل شمارهٔ 3175–کار به پیری و جوانیستی

غزل شمارهٔ 3176–کردم با کان گهر آشتی

غزل شمارهٔ 3151چند اندر میان غوغایی

غزل شمارهٔ 3152گرچه تو نیم شب رسیدستی

غزل شمارهٔ 3153ز اول بامداد سر مستی

غزل شمارهٔ 3154ز اول بامداد سرمستی

غزل شمارهٔ 3155در غم یار یار بایستی

غزل شمارهٔ 3156در غم یار، یار بایستی

غزل شمارهٔ 3157آنکه چون ابر خواند کف ترا

غزل شمارهٔ 3158رو، مسلم تراست بی‌کاری

غزل شمارهٔ 3159زندگانی مجلس سامی

غزل شمارهٔ 3160جان جانی و جان صد جانی

غزل شمارهٔ 3161خامشی ناطقی مگر جانی

غزل شمارهٔ 3162ای که مستک شدی و می‌گویی

غزل شمارهٔ 3163عشق در کفر کرد اظهاری

غزل شمارهٔ 3164مست و خوشی باده کجا خورده‌ای؟

غزل شمارهٔ 3165جان و جهان! دوش کجا بوده‌ای؟

غزل شمارهٔ 3166ای دل سرمست، کجا می‌پری؟

غزل شمارهٔ 3167از مه من مست دو صد مشتری

غزل شمارهٔ 3168یا مَلِکَ الْمَغْرِبِ وَالْمَشْرِقِی

غزل شمارهٔ 3169گر نه شکار غم دلدارمی

غزل شمارهٔ 3170ای که تو از عالم ما می‌روی

غزل شمارهٔ 3171خشم مرو خواجه! پشیمان شوی

غزل شمارهٔ 3172ای که ازین تنگ قفس می‌پری

غزل شمارهٔ 3173باده ده، ای ساقی هر متقی

غزل شمارهٔ 3174صد دل و صد جان بدمی دادمی

غزل شمارهٔ 3175کار به پیری و جوانیستی

غزل شمارهٔ 3176کردم با کان گهر آشتی

غزل شمارهٔ 3177آدمیی، آدمیی، آدمی

غزل شمارهٔ 3178در دل من پردهٔ نو می‌زنی

غزل شمارهٔ 3179این طریق دارهم یا سندی و سیدی

غزل شمارهٔ 3180اخلائی! اخلائی! صفونی عند مولایی

غزل شمارهٔ 3181ما انصف ندمانی، لو انکر ادمانی

غزل شمارهٔ 3182بغداد همانست که دیدی و شنیدی

غزل شمارهٔ 3183ای جان، چندان خوبی، نوباوهٔ یعقوبی

غزل شمارهٔ 3184کسی کو را بود خلق خدایی

غزل شمارهٔ 3185عزیزی و کریم و لطف داری

غزل شمارهٔ 3186بگو ای تازه رو، کم کن ملولی

غزل شمارهٔ 3187اتی‌النیروز مسرورالجنان

غزل شمارهٔ 3188ادر کاسی و دعنی عن فنونی

غزل شمارهٔ 3189یا ساقی اسقنی براح

غزل شمارهٔ 3190سلب‌العشق فادی، حصل‌الیوم مرادی

غزل شمارهٔ 3191کالی تَیشی آینو سوْای اَفَندی چَلَبی

غزل شمارهٔ 3192لا یغرنک سد هوس عن رایی

غزل شمارهٔ 3193غدرالعشق فزلت قدمی

غزل شمارهٔ 3194وقتت خوش ای حبیبی، بشنو به حق یاری

غزل شمارهٔ 3195درهم شکن چو شیشه خود را، چو مست جامی

غزل شمارهٔ 3196بار منست او بچه نغزی، خواجه اگرچه همه مغزی

غزل شمارهٔ 3197سیدی ایم هو کی، خذیدی ایم هو کی

غزل شمارهٔ 3198گهی پرده‌سوزی، گهی پرده‌داری

غزل شمارهٔ 3199الام طماعیة العاذل

غزل شمارهٔ 3200هذا طبیبی، عند الدوآء

غزل شمارهٔ 3151چند اندر میان غوغایی

غزل شمارهٔ 3152گرچه تو نیم شب رسیدستی

غزل شمارهٔ 3153ز اول بامداد سر مستی

غزل شمارهٔ 3154ز اول بامداد سرمستی

غزل شمارهٔ 3155در غم یار یار بایستی

غزل شمارهٔ 3156در غم یار، یار بایستی

غزل شمارهٔ 3157آنکه چون ابر خواند کف ترا

غزل شمارهٔ 3158رو، مسلم تراست بی‌کاری

غزل شمارهٔ 3159زندگانی مجلس سامی

غزل شمارهٔ 3160جان جانی و جان صد جانی

غزل شمارهٔ 3161خامشی ناطقی مگر جانی

غزل شمارهٔ 3162ای که مستک شدی و می‌گویی

غزل شمارهٔ 3163عشق در کفر کرد اظهاری

غزل شمارهٔ 3164مست و خوشی باده کجا خورده‌ای؟

غزل شمارهٔ 3165جان و جهان! دوش کجا بوده‌ای؟

غزل شمارهٔ 3166ای دل سرمست، کجا می‌پری؟

غزل شمارهٔ 3167از مه من مست دو صد مشتری

غزل شمارهٔ 3168یا مَلِکَ الْمَغْرِبِ وَالْمَشْرِقِی

غزل شمارهٔ 3169گر نه شکار غم دلدارمی

غزل شمارهٔ 3170ای که تو از عالم ما می‌روی

غزل شمارهٔ 3171خشم مرو خواجه! پشیمان شوی

غزل شمارهٔ 3172ای که ازین تنگ قفس می‌پری

غزل شمارهٔ 3173باده ده، ای ساقی هر متقی

غزل شمارهٔ 3174صد دل و صد جان بدمی دادمی

غزل شمارهٔ 3175کار به پیری و جوانیستی

غزل شمارهٔ 3176کردم با کان گهر آشتی

غزل شمارهٔ 3177آدمیی، آدمیی، آدمی

غزل شمارهٔ 3178در دل من پردهٔ نو می‌زنی

غزل شمارهٔ 3179این طریق دارهم یا سندی و سیدی

غزل شمارهٔ 3180اخلائی! اخلائی! صفونی عند مولایی