رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 3170غزل شمارهٔ 3170شاعر: رومیوزن: مفتعلن مفتعلن فاعلن (سریع مطوی مکشوف)قافیہ: امیرویصنف: غزلصداکار: مجید آختهآڈیومجید آختهخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیومجید آختهخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںای که تو از عالم ما میرویخوش ز زمین سوی سما میروی2نقل کریںای قفس اشکسته و جسته ز بندپر بگشادی به کجا میروی؟3نقل کریںسر ز کفن بر زن و ما را بگوکه: « ز وطن خویش چرا میروی؟ »4نقل کریںنی غلطم، عاریه بود این وطنسوی وطنگاه بقا میروی5نقل کریںچون ز قضا دعوت و فرمان رسیددر پی سرهنگ قضا میروی6نقل کریںیا که ز جنات نسیمی رسیددر پی رضوان رضا میروی7نقل کریںیا ز تجلی جلال قدیممضطرب و بیسر و پا میروی8نقل کریںیا ز شعاعات جمال خدامست ملاقات لقا میروی9نقل کریںیا ز بن خم جهان همچو دردصاف شدی سوی علا میروی10نقل کریںیا به صفاتی که خموشان کنندخامش و مخفی و خفا میروی◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمگر نه شکار غم دلدارمیگردن شیر فلک افشارمیرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 3169اگلی نظمخشم مرو خواجه! پشیمان شویجمع نشین، ورنه پریشان شویرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 3171آڈیوصداکار منتخب کریںمجید آختهآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
