رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 3178غزل شمارهٔ 3178شاعر: رومیوزن: مفتعلن مفتعلن فاعلن (سریع مطوی مکشوف)قافیہ: نیہم وزن و قافیہ نظمیں: 1صنف: غزلصداکار: مجید آختهآڈیومجید آختهخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیومجید آختهخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںدر دل من پردهٔ نو میزنیای دل و ای دیده و ای روشنی2نقل کریںپرده توی وز پس پرده تویهر نفسی شکل دگر میکنی3نقل کریںپرده چنان زن که بهر زخمهٔپردهٔ غفلت ز نظر برکنی4نقل کریںشب منم و خلوت و قندیل جانخیره که تو آتشی یا روغنی5نقل کریںبیمن و تو، هر دو توی، هر دو منجان منی، آن منی، یا منی6نقل کریںنکتهٔ چون جان شنوم من ز چنگتنتن تنتن، که تو یعنی تنی7نقل کریںگر تنم و گر دلم و گر روانشاد بدانم که توم میتنی8نقل کریںاز تو چرا تازه نباشم؟! که توتازگی سرو و گل و سوسنی9نقل کریںاز تو چرا نور نگیرم؟! که توتابش هر خانه و هر روزنی10نقل کریںاز تو چرا زور نیابم؟! که توقوت هر صخره و هر آهنی◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمآدمیی، آدمیی، آدمیبسته دمی، زانک نهٔ آن دمیرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 3177اگلی نظماین طریق دارهم یا سندی و سیدیاهد الی وصالهم، ذبت منالتباعدرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 3179زمینہم وزن و قافیہ نظمیںروزن دل! آه چه خوش روزنییا تو مگر روزن یار منیرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 3205آڈیوصداکار منتخب کریںمجید آختهآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
اگلی نظماین طریق دارهم یا سندی و سیدیاهد الی وصالهم، ذبت منالتباعدرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 3179
