رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 3176غزل شمارهٔ 3176شاعر: رومیوزن: مفتعلن مفتعلن فاعلن (سریع مطوی مکشوف)قافیہ: راشتیصنف: غزلصداکار: مجید آختهآڈیومجید آختهخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیومجید آختهخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںکردم با کان گهر آشتیکردم با قرص قمر آشتی2نقل کریںخمرهٔ سرکه ز شکر صلح خواستشکر که پذرفت شکر آشتی3نقل کریںآشتی و جنگ ز جذبهٔ حق استنیست ز دُم، هست ز سر آشتی4نقل کریںرفت مسیحا به فلک ناگهانبا ملکان کرد بشر آشتی5نقل کریںای فلک لطف، مسیح تومگر بکنی بار دگر آشتی6نقل کریںجذبهٔ او داد عدم را وجودکرده بدان پیه نظر آشتی7نقل کریںشاه مرا میل چو در آشتیستکرد در افلاک اثر آشتی8نقل کریںگشت فلک دایهٔ این خاکدانثور و اسد آمد در آشتی9نقل کریںصلح درآ، این قدر آخر بدانککرد کنون جبر و قدر آشتی10نقل کریںبس کن کین صبح مرا، دایمستنیست مرا بهر سپر آشتی◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمکار به پیری و جوانیستیپیر بمردی و جوان زیستیرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 3175اگلی نظمآدمیی، آدمیی، آدمیبسته دمی، زانک نهٔ آن دمیرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 3177آڈیوصداکار منتخب کریںمجید آختهآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
