رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 3164غزل شمارهٔ 3164شاعر: رومیوزن: مفتعلن مفتعلن فاعلن (سریع مطوی مکشوف)قافیہ: ردهایصنف: غزلصداکار: فاطمه زندیآڈیوفاطمه زندیخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوفاطمه زندیخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںمست و خوشی باده کجا خوردهای؟این مه نو چیست که آوردهای؟2نقل کریںساغر شاهانه گرفتی به کفگلشکر نادره پروردهای3نقل کریںپردهٔ ناموس کی خواهی درید؟کآفت عقل و ادب و پردهای4نقل کریںمیشکفد از نظرت باغ دلای که بهار دل افسردهای5نقل کریںآتش در ملک سلیمان زدیای که تو موری بنیازردهای6نقل کریںدر سفر ای شاه سبک روح منزیر قدم چشم و دل اسپردهای7نقل کریںدارد خوبی و کشی بیشمارروی کسی کش بک اشمردهای8نقل کریںبنده کن هر دل آزادهایزنده کن هر بدن مردهای9نقل کریںمیکندت لابه و دریوزه جانجان ببر آنجا که دلم بردهای10نقل کریںجان دو صد قرن در انگشت تستچونت بگویم؟! که توده مردهای11نقل کریںبس کن تا مطرب و ساقی شودآنکه می از باغ وی افشردهای◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمعشق در کفر کرد اظهاریبست ایمان ز ترس زناریرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 3163اگلی نظمجان و جهان! دوش کجا بودهای؟نی غلطم، در دل ما بودهایرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 3165آڈیوصداکار منتخب کریںفاطمه زندیآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
