غزلیات

غزل شمارهٔ 1اذا ماشئت ان تحیی حیوة حلوة المحیا

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2مانند سراب بند بر پا

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2

11 اشعار

غزل شمارهٔ 3در پرده ره ندادند وقت سخن صبا را

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4زبان پیام هوس داشت شستم انشا را

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5تو اگر ز کعبه راندی، و گر از بهشت ما را

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6برای خشت خم خوبیم گو آن پیر ترسا را

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6

7 اشعار

غزل شمارهٔ 7ای کرده خراب خانه‌ها را

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 7

11 اشعار

غزل شمارهٔ 8ز شهر دوست می‌آیم پیام عشق بر لب‌ها

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 8

9 اشعار

غزل شمارهٔ 9طعم هلاهل می‌دهد زهر فراقت آب را

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 9

9 اشعار

غزل شمارهٔ 10دارد ز غمزه حجت قاطع حبیب ما

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 10

9 اشعار

غزل شمارهٔ 11شرم می‌آید ز قاصد طفل محبوب مرا

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 11

7 اشعار

غزل شمارهٔ 12بگذر از عشق که نه خطوه نه گامست اینجا

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 12

9 اشعار

غزل شمارهٔ 13به زیر هر بن مو چشم روشنی‌ست مرا

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 13

12 اشعار

غزل شمارهٔ 14صفا از عقده دل‌هاست آن زلف معقد را

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 14

9 اشعار

غزل شمارهٔ 15نه عدم بود و نی وجود اینجا

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 15

12 اشعار

غزل شمارهٔ 16طاعت ما نیست غیر از ورزش پندار ما

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 16

9 اشعار

غزل شمارهٔ 17بر فلک تابد مسیحا رشته زنار ما

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 17

10 اشعار

غزل شمارهٔ 18نشسته در ظلمم با قمر چه کار مرا

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 18

11 اشعار

غزل شمارهٔ 19نگاه گم شده در راه کوی یار مرا

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 19

8 اشعار

غزل شمارهٔ 20چه منت از مدد روزگار بر سر ما

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 20

11 اشعار

غزل شمارهٔ 21دیدمش در دل نهفتم آه بی‌تأثیر را

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 21

6 اشعار

غزل شمارهٔ 22چند از مؤذن بشنوم توحید شرک‌آمیز را

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 22

7 اشعار

غزل شمارهٔ 23ز بس بود دل خود کام ناسپاس مرا

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 23

6 اشعار

غزل شمارهٔ 24با شهپر عنقا چه نوا بال مگس را

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 24

11 اشعار

غزل شمارهٔ 25کردم ز شکوه منع دل زار خویش را

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 25

7 اشعار

غزل شمارهٔ 26غبار از دل به مژگان روبم و بینم نشانش را

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 26

7 اشعار

غزل شمارهٔ 27بانگ نی می برد ز هوش مرا

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 27

9 اشعار

غزل شمارهٔ 28فراق دوستان بسیار پیش آمد دل ما را

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 28

8 اشعار

غزل شمارهٔ 29ای از کرم نریخته خون سبیل را

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 29

12 اشعار

غزل شمارهٔ 30در خور اگر نییم می لعل فام را

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 30

9 اشعار

غزل شمارهٔ 31مستی ربوده از کف هستی زمام ما

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 31

9 اشعار

غزل شمارهٔ 32تمکین خرد برد ز سر شور و شرم را

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 32

11 اشعار

غزل شمارهٔ 33ساقی بشو دورنگی امید و بیم را

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 33

10 اشعار

غزل شمارهٔ 34بر رخ شکستم از خطا رنگ امید و بیم را

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 34

9 اشعار

غزل شمارهٔ 35پروانه ایم و شعله بود آشیان ما

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 35

11 اشعار

غزل شمارهٔ 36ز حرمانم غمی در خاطر یاران شود پیدا

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 36

7 اشعار

غزل شمارهٔ 37ز عاشق می‌شود معشوق را نام و نشان پیدا

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 37

9 اشعار

غزل شمارهٔ 38گل خلعت نو داد دگر شاخ کهن را

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 38

9 اشعار

غزل شمارهٔ 39جز نام صنم نقش مکن لوح جبین را

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 39

7 اشعار

غزل شمارهٔ 40دلا گداز که آیینه کرده سنگ تو را

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 40

8 اشعار

غزل شمارهٔ 41به صاف صبح نگه کن سر سبو بگشا

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 41

11 اشعار

غزل شمارهٔ 42امشب خوش آشناست به رویش نگاه ما

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 42

7 اشعار

غزل شمارهٔ 43هرگه رقم کنم به تو عذر گناه را

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 43

9 اشعار

غزل شمارهٔ 44از چاه غبغبش به درآورده ماه را

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 44

10 اشعار

غزل شمارهٔ 45از کف نمی دهد دل آسان ربوده را

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 45

10 اشعار

غزل شمارهٔ 46تا به کی بر خرقه بندم جسم غم فرسوده را

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 46

9 اشعار

غزل شمارهٔ 47نظر بر روی او دزدیده بگشا

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 47

7 اشعار

غزل شمارهٔ 48از پی آشوب ما، در زلف دارد شانه را

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 48

9 اشعار

غزل شمارهٔ 49نیست زین مزرع آب و دانه ما

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 49

11 اشعار

غزل شمارهٔ 50ازین ویرانه تر می خواستم ویرانه خود را

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 50

7 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 1–اذا ماشئت ان تحیی حیوة حلوة المحیا

غزل شمارهٔ 2–مانند سراب بند بر پا

غزل شمارهٔ 3–در پرده ره ندادند وقت سخن صبا را

غزل شمارهٔ 4–زبان پیام هوس داشت شستم انشا را

غزل شمارهٔ 5–تو اگر ز کعبه راندی، و گر از بهشت ما را

غزل شمارهٔ 6–برای خشت خم خوبیم گو آن پیر ترسا را

غزل شمارهٔ 7–ای کرده خراب خانه‌ها را

غزل شمارهٔ 8–ز شهر دوست می‌آیم پیام عشق بر لب‌ها

غزل شمارهٔ 9–طعم هلاهل می‌دهد زهر فراقت آب را

غزل شمارهٔ 10–دارد ز غمزه حجت قاطع حبیب ما

غزل شمارهٔ 11–شرم می‌آید ز قاصد طفل محبوب مرا

غزل شمارهٔ 12–بگذر از عشق که نه خطوه نه گامست اینجا

غزل شمارهٔ 13–به زیر هر بن مو چشم روشنی‌ست مرا

غزل شمارهٔ 14–صفا از عقده دل‌هاست آن زلف معقد را

غزل شمارهٔ 15–نه عدم بود و نی وجود اینجا

غزل شمارهٔ 16–طاعت ما نیست غیر از ورزش پندار ما

غزل شمارهٔ 17–بر فلک تابد مسیحا رشته زنار ما

غزل شمارهٔ 18–نشسته در ظلمم با قمر چه کار مرا

غزل شمارهٔ 19–نگاه گم شده در راه کوی یار مرا

غزل شمارهٔ 20–چه منت از مدد روزگار بر سر ما

غزل شمارهٔ 21–دیدمش در دل نهفتم آه بی‌تأثیر را

غزل شمارهٔ 22–چند از مؤذن بشنوم توحید شرک‌آمیز را

غزل شمارهٔ 23–ز بس بود دل خود کام ناسپاس مرا

غزل شمارهٔ 24–با شهپر عنقا چه نوا بال مگس را

غزل شمارهٔ 25–کردم ز شکوه منع دل زار خویش را

غزل شمارهٔ 26–غبار از دل به مژگان روبم و بینم نشانش را

غزل شمارهٔ 27–بانگ نی می برد ز هوش مرا

غزل شمارهٔ 28–فراق دوستان بسیار پیش آمد دل ما را

غزل شمارهٔ 29–ای از کرم نریخته خون سبیل را

غزل شمارهٔ 30–در خور اگر نییم می لعل فام را

غزل شمارهٔ 31–مستی ربوده از کف هستی زمام ما

غزل شمارهٔ 32–تمکین خرد برد ز سر شور و شرم را

غزل شمارهٔ 33–ساقی بشو دورنگی امید و بیم را

غزل شمارهٔ 34–بر رخ شکستم از خطا رنگ امید و بیم را

غزل شمارهٔ 35–پروانه ایم و شعله بود آشیان ما

غزل شمارهٔ 36–ز حرمانم غمی در خاطر یاران شود پیدا

غزل شمارهٔ 37–ز عاشق می‌شود معشوق را نام و نشان پیدا

غزل شمارهٔ 38–گل خلعت نو داد دگر شاخ کهن را

غزل شمارهٔ 39–جز نام صنم نقش مکن لوح جبین را

غزل شمارهٔ 40–دلا گداز که آیینه کرده سنگ تو را

غزل شمارهٔ 41–به صاف صبح نگه کن سر سبو بگشا

غزل شمارهٔ 42–امشب خوش آشناست به رویش نگاه ما

غزل شمارهٔ 43–هرگه رقم کنم به تو عذر گناه را

غزل شمارهٔ 44–از چاه غبغبش به درآورده ماه را

غزل شمارهٔ 45–از کف نمی دهد دل آسان ربوده را

غزل شمارهٔ 46–تا به کی بر خرقه بندم جسم غم فرسوده را

غزل شمارهٔ 47–نظر بر روی او دزدیده بگشا

غزل شمارهٔ 48–از پی آشوب ما، در زلف دارد شانه را

غزل شمارهٔ 49–نیست زین مزرع آب و دانه ما

غزل شمارهٔ 50–ازین ویرانه تر می خواستم ویرانه خود را

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 1–اذا ماشئت ان تحیی حیوة حلوة المحیا

غزل شمارهٔ 2–مانند سراب بند بر پا

غزل شمارهٔ 3–در پرده ره ندادند وقت سخن صبا را

غزل شمارهٔ 4–زبان پیام هوس داشت شستم انشا را

غزل شمارهٔ 5–تو اگر ز کعبه راندی، و گر از بهشت ما را

غزل شمارهٔ 6–برای خشت خم خوبیم گو آن پیر ترسا را

غزل شمارهٔ 7–ای کرده خراب خانه‌ها را

غزل شمارهٔ 8–ز شهر دوست می‌آیم پیام عشق بر لب‌ها

غزل شمارهٔ 9–طعم هلاهل می‌دهد زهر فراقت آب را

غزل شمارهٔ 10–دارد ز غمزه حجت قاطع حبیب ما

غزل شمارهٔ 11–شرم می‌آید ز قاصد طفل محبوب مرا

غزل شمارهٔ 12–بگذر از عشق که نه خطوه نه گامست اینجا

غزل شمارهٔ 13–به زیر هر بن مو چشم روشنی‌ست مرا

غزل شمارهٔ 14–صفا از عقده دل‌هاست آن زلف معقد را

غزل شمارهٔ 15–نه عدم بود و نی وجود اینجا

غزل شمارهٔ 16–طاعت ما نیست غیر از ورزش پندار ما

غزل شمارهٔ 17–بر فلک تابد مسیحا رشته زنار ما

غزل شمارهٔ 18–نشسته در ظلمم با قمر چه کار مرا

غزل شمارهٔ 19–نگاه گم شده در راه کوی یار مرا

غزل شمارهٔ 20–چه منت از مدد روزگار بر سر ما

غزل شمارهٔ 21–دیدمش در دل نهفتم آه بی‌تأثیر را

غزل شمارهٔ 22–چند از مؤذن بشنوم توحید شرک‌آمیز را

غزل شمارهٔ 23–ز بس بود دل خود کام ناسپاس مرا

غزل شمارهٔ 24–با شهپر عنقا چه نوا بال مگس را

غزل شمارهٔ 25–کردم ز شکوه منع دل زار خویش را

غزل شمارهٔ 26–غبار از دل به مژگان روبم و بینم نشانش را

غزل شمارهٔ 1اذا ماشئت ان تحیی حیوة حلوة المحیا

غزل شمارهٔ 2مانند سراب بند بر پا

غزل شمارهٔ 3در پرده ره ندادند وقت سخن صبا را

غزل شمارهٔ 4زبان پیام هوس داشت شستم انشا را

غزل شمارهٔ 5تو اگر ز کعبه راندی، و گر از بهشت ما را

غزل شمارهٔ 6برای خشت خم خوبیم گو آن پیر ترسا را

غزل شمارهٔ 7ای کرده خراب خانه‌ها را

غزل شمارهٔ 8ز شهر دوست می‌آیم پیام عشق بر لب‌ها

غزل شمارهٔ 9طعم هلاهل می‌دهد زهر فراقت آب را

غزل شمارهٔ 10دارد ز غمزه حجت قاطع حبیب ما

غزل شمارهٔ 11شرم می‌آید ز قاصد طفل محبوب مرا

غزل شمارهٔ 12بگذر از عشق که نه خطوه نه گامست اینجا

غزل شمارهٔ 13به زیر هر بن مو چشم روشنی‌ست مرا

غزل شمارهٔ 14صفا از عقده دل‌هاست آن زلف معقد را

غزل شمارهٔ 15نه عدم بود و نی وجود اینجا

غزل شمارهٔ 16طاعت ما نیست غیر از ورزش پندار ما

غزل شمارهٔ 17بر فلک تابد مسیحا رشته زنار ما

غزل شمارهٔ 18نشسته در ظلمم با قمر چه کار مرا

غزل شمارهٔ 19نگاه گم شده در راه کوی یار مرا

غزل شمارهٔ 20چه منت از مدد روزگار بر سر ما

غزل شمارهٔ 21دیدمش در دل نهفتم آه بی‌تأثیر را

غزل شمارهٔ 22چند از مؤذن بشنوم توحید شرک‌آمیز را

غزل شمارهٔ 23ز بس بود دل خود کام ناسپاس مرا

غزل شمارهٔ 24با شهپر عنقا چه نوا بال مگس را

غزل شمارهٔ 25کردم ز شکوه منع دل زار خویش را

غزل شمارهٔ 26غبار از دل به مژگان روبم و بینم نشانش را

غزل شمارهٔ 27بانگ نی می برد ز هوش مرا

غزل شمارهٔ 28فراق دوستان بسیار پیش آمد دل ما را

غزل شمارهٔ 29ای از کرم نریخته خون سبیل را

غزل شمارهٔ 30در خور اگر نییم می لعل فام را

غزل شمارهٔ 31مستی ربوده از کف هستی زمام ما

غزل شمارهٔ 32تمکین خرد برد ز سر شور و شرم را

غزل شمارهٔ 33ساقی بشو دورنگی امید و بیم را

غزل شمارهٔ 34بر رخ شکستم از خطا رنگ امید و بیم را

غزل شمارهٔ 35پروانه ایم و شعله بود آشیان ما

غزل شمارهٔ 36ز حرمانم غمی در خاطر یاران شود پیدا

غزل شمارهٔ 37ز عاشق می‌شود معشوق را نام و نشان پیدا

غزل شمارهٔ 38گل خلعت نو داد دگر شاخ کهن را

غزل شمارهٔ 39جز نام صنم نقش مکن لوح جبین را

غزل شمارهٔ 40دلا گداز که آیینه کرده سنگ تو را

غزل شمارهٔ 41به صاف صبح نگه کن سر سبو بگشا

غزل شمارهٔ 42امشب خوش آشناست به رویش نگاه ما

غزل شمارهٔ 43هرگه رقم کنم به تو عذر گناه را

غزل شمارهٔ 44از چاه غبغبش به درآورده ماه را

غزل شمارهٔ 45از کف نمی دهد دل آسان ربوده را

غزل شمارهٔ 46تا به کی بر خرقه بندم جسم غم فرسوده را

غزل شمارهٔ 47نظر بر روی او دزدیده بگشا

غزل شمارهٔ 48از پی آشوب ما، در زلف دارد شانه را

غزل شمارهٔ 49نیست زین مزرع آب و دانه ما

غزل شمارهٔ 50ازین ویرانه تر می خواستم ویرانه خود را

غزل شمارهٔ 1اذا ماشئت ان تحیی حیوة حلوة المحیا

غزل شمارهٔ 2مانند سراب بند بر پا

غزل شمارهٔ 3در پرده ره ندادند وقت سخن صبا را

غزل شمارهٔ 4زبان پیام هوس داشت شستم انشا را

غزل شمارهٔ 5تو اگر ز کعبه راندی، و گر از بهشت ما را

غزل شمارهٔ 6برای خشت خم خوبیم گو آن پیر ترسا را

غزل شمارهٔ 7ای کرده خراب خانه‌ها را

غزل شمارهٔ 8ز شهر دوست می‌آیم پیام عشق بر لب‌ها

غزل شمارهٔ 9طعم هلاهل می‌دهد زهر فراقت آب را

غزل شمارهٔ 10دارد ز غمزه حجت قاطع حبیب ما

غزل شمارهٔ 11شرم می‌آید ز قاصد طفل محبوب مرا

غزل شمارهٔ 12بگذر از عشق که نه خطوه نه گامست اینجا

غزل شمارهٔ 13به زیر هر بن مو چشم روشنی‌ست مرا

غزل شمارهٔ 14صفا از عقده دل‌هاست آن زلف معقد را

غزل شمارهٔ 15نه عدم بود و نی وجود اینجا

غزل شمارهٔ 16طاعت ما نیست غیر از ورزش پندار ما

غزل شمارهٔ 17بر فلک تابد مسیحا رشته زنار ما

غزل شمارهٔ 18نشسته در ظلمم با قمر چه کار مرا

غزل شمارهٔ 19نگاه گم شده در راه کوی یار مرا

غزل شمارهٔ 20چه منت از مدد روزگار بر سر ما

غزل شمارهٔ 21دیدمش در دل نهفتم آه بی‌تأثیر را

غزل شمارهٔ 22چند از مؤذن بشنوم توحید شرک‌آمیز را

غزل شمارهٔ 23ز بس بود دل خود کام ناسپاس مرا

غزل شمارهٔ 24با شهپر عنقا چه نوا بال مگس را

غزل شمارهٔ 25کردم ز شکوه منع دل زار خویش را

غزل شمارهٔ 26غبار از دل به مژگان روبم و بینم نشانش را

غزل شمارهٔ 27بانگ نی می برد ز هوش مرا

غزل شمارهٔ 28فراق دوستان بسیار پیش آمد دل ما را

غزل شمارهٔ 29ای از کرم نریخته خون سبیل را

غزل شمارهٔ 30در خور اگر نییم می لعل فام را