غزلیات

غزل شمارهٔ 101خمار می به لبم قفل زد ایاغ کجاست؟

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 101

7 اشعار

غزل شمارهٔ 102بی عشق عقل را هنری در دماغ نیست

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 102

7 اشعار

غزل شمارهٔ 103هجران نمکی سودو به داغ دل ما ریخت

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 103

7 اشعار

غزل شمارهٔ 104به شرح حالت من نامه ها در اطرافست

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 104

11 اشعار

غزل شمارهٔ 105کس ننمود جرعه‌ای کز جگرم گزک نخواست

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 105

9 اشعار

غزل شمارهٔ 106چنان ز خانه برون رفتنم به دل ننگ است

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 106

9 اشعار

غزل شمارهٔ 107در نعت پیغمبر صلوات الله علیه - زهی نسخهٔ آفرینش جمالت

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 107-در نعت پیغمبر صلوات الله علیه

11 اشعار

غزل شمارهٔ 108تو را به کعبه مرا کار با دل افتادست

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 108

12 اشعار

غزل شمارهٔ 109در خون دیده گشته تنم بسمل تو نیست

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 109

7 اشعار

غزل شمارهٔ 110گه تجلی مانع است و گاه هجران حایل است

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 110

9 اشعار

غزل شمارهٔ 111ذوقی به کمالست و وصالی به دوامست

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 111

9 اشعار

غزل شمارهٔ 112نشست پهلوی من وز رقیب جام گرفت

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 112

7 اشعار

غزل شمارهٔ 113عشق را کام به عهد دل خود کام تو نیست

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 113

8 اشعار

غزل شمارهٔ 114اخترشناس در روش بخت من گم است

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 114

9 اشعار

غزل شمارهٔ 115بویی از آن دو سلسله خم به خم گذشت

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 115

7 اشعار

غزل شمارهٔ 116فرحی نیست که در پهلوی آن صد غم نیست

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 116

9 اشعار

غزل شمارهٔ 117گر کند گیتی وفایی با وفاداران خوش است

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 117

9 اشعار

غزل شمارهٔ 118بیا که مردم و بر راه چشم جان بازست

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 118

9 اشعار

غزل شمارهٔ 119ابری به نظر آمد و برقی ز میان جست

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 119

7 اشعار

غزل شمارهٔ 120هین قدح، شمع شبستان این است

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 120

9 اشعار

غزل شمارهٔ 121زبان طعنه ما کوته از بریدن نیست

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 121

7 اشعار

غزل شمارهٔ 122داغ دل در عشق افسردن نمی‌داند که چیست

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 122

8 اشعار

غزل شمارهٔ 123هوا بدیهه رسانست و باغ موزون است

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 123

10 اشعار

غزل شمارهٔ 124محبت تو به هر دل نشست کین ننشست

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 124

8 اشعار

غزل شمارهٔ 125بختم این بس که مشتری شده دوست

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 125

12 اشعار

غزل شمارهٔ 126باز دل جایی گل دیوانگی بو کرده است

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 126

7 اشعار

غزل شمارهٔ 127خوی شه عربده جو افتادست

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 127

12 اشعار

غزل شمارهٔ 128داند اخلاص مرا وز حال من آگاه نیست

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 128

9 اشعار

غزل شمارهٔ 129این پیش خیل کج کلهان از سپاه کیست؟

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 129

10 اشعار

غزل شمارهٔ 130شهر ویران شده گریه مستانه ماست

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 130

9 اشعار

غزل شمارهٔ 131جمال ساقی ما در ضمیر لاله گذشت

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 131

9 اشعار

غزل شمارهٔ 132شب از فسانه ام ز جنون خانه پر شدست

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 132

8 اشعار

غزل شمارهٔ 133گل بیداد دسته بسته اوست

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 133

10 اشعار

غزل شمارهٔ 134دل که جمعست غم بی سر و سامانی نیست

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 134

11 اشعار

غزل شمارهٔ 135شور چمن ز نغمه آزادی من است

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 135

7 اشعار

غزل شمارهٔ 136آن که صد نامه ما خواند و جوابی ننوشت

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 136

8 اشعار

غزل شمارهٔ 137جزای حسن عمل در شریعت عربیست

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 137

11 اشعار

غزل شمارهٔ 138غیر من در پس این پرده سخن سازی هست

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 138

7 اشعار

غزل شمارهٔ 139عشق مرا زبان حکایت بریدنیست

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 139

10 اشعار

غزل شمارهٔ 140رفتی به بزم غیر و نکونامی تو رفت

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 140

7 اشعار

غزل شمارهٔ 141عطاش را نه صوابست و نه خطا باعث

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 141

9 اشعار

غزل شمارهٔ 142بر طبع ساده زود شود خوشگوار بحث

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 142

7 اشعار

غزل شمارهٔ 143فسون خط تو پیغام بعثت و شب داج

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 143

14 اشعار

غزل شمارهٔ 144ای کعبه که گردت ننشیند به صفا هیچ

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 144

9 اشعار

غزل شمارهٔ 145گوش گل می‌درد از مژده هنگام صبوح

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 145

7 اشعار

غزل شمارهٔ 146دهل و نای دریدیم به آوازه صبح

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 146

9 اشعار

غزل شمارهٔ 147مانده ام با دلی از هجر عزیزان مجروح

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 147

9 اشعار

غزل شمارهٔ 148چگونه نام تو آریم بر زبان گستاخ

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 148

9 اشعار

غزل شمارهٔ 149چو نیست حد که به بالین نهیم سر گستاخ

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 149

7 اشعار

غزل شمارهٔ 150بیگانه چون رود به در آشنا رود

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 150

12 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 101–خمار می به لبم قفل زد ایاغ کجاست؟

غزل شمارهٔ 102–بی عشق عقل را هنری در دماغ نیست

غزل شمارهٔ 103–هجران نمکی سودو به داغ دل ما ریخت

غزل شمارهٔ 104–به شرح حالت من نامه ها در اطرافست

غزل شمارهٔ 105–کس ننمود جرعه‌ای کز جگرم گزک نخواست

غزل شمارهٔ 106–چنان ز خانه برون رفتنم به دل ننگ است

غزل شمارهٔ 107–در نعت پیغمبر صلوات الله علیه - زهی نسخهٔ آفرینش جمالت

غزل شمارهٔ 108–تو را به کعبه مرا کار با دل افتادست

غزل شمارهٔ 109–در خون دیده گشته تنم بسمل تو نیست

غزل شمارهٔ 110–گه تجلی مانع است و گاه هجران حایل است

غزل شمارهٔ 111–ذوقی به کمالست و وصالی به دوامست

غزل شمارهٔ 112–نشست پهلوی من وز رقیب جام گرفت

غزل شمارهٔ 113–عشق را کام به عهد دل خود کام تو نیست

غزل شمارهٔ 114–اخترشناس در روش بخت من گم است

غزل شمارهٔ 115–بویی از آن دو سلسله خم به خم گذشت

غزل شمارهٔ 116–فرحی نیست که در پهلوی آن صد غم نیست

غزل شمارهٔ 117–گر کند گیتی وفایی با وفاداران خوش است

غزل شمارهٔ 118–بیا که مردم و بر راه چشم جان بازست

غزل شمارهٔ 119–ابری به نظر آمد و برقی ز میان جست

غزل شمارهٔ 120–هین قدح، شمع شبستان این است

غزل شمارهٔ 121–زبان طعنه ما کوته از بریدن نیست

غزل شمارهٔ 122–داغ دل در عشق افسردن نمی‌داند که چیست

غزل شمارهٔ 123–هوا بدیهه رسانست و باغ موزون است

غزل شمارهٔ 124–محبت تو به هر دل نشست کین ننشست

غزل شمارهٔ 125–بختم این بس که مشتری شده دوست

غزل شمارهٔ 126–باز دل جایی گل دیوانگی بو کرده است

غزل شمارهٔ 127–خوی شه عربده جو افتادست

غزل شمارهٔ 128–داند اخلاص مرا وز حال من آگاه نیست

غزل شمارهٔ 129–این پیش خیل کج کلهان از سپاه کیست؟

غزل شمارهٔ 130–شهر ویران شده گریه مستانه ماست

غزل شمارهٔ 131–جمال ساقی ما در ضمیر لاله گذشت

غزل شمارهٔ 132–شب از فسانه ام ز جنون خانه پر شدست

غزل شمارهٔ 133–گل بیداد دسته بسته اوست

غزل شمارهٔ 134–دل که جمعست غم بی سر و سامانی نیست

غزل شمارهٔ 135–شور چمن ز نغمه آزادی من است

غزل شمارهٔ 136–آن که صد نامه ما خواند و جوابی ننوشت

غزل شمارهٔ 137–جزای حسن عمل در شریعت عربیست

غزل شمارهٔ 138–غیر من در پس این پرده سخن سازی هست

غزل شمارهٔ 139–عشق مرا زبان حکایت بریدنیست

غزل شمارهٔ 140–رفتی به بزم غیر و نکونامی تو رفت

غزل شمارهٔ 141–عطاش را نه صوابست و نه خطا باعث

غزل شمارهٔ 142–بر طبع ساده زود شود خوشگوار بحث

غزل شمارهٔ 143–فسون خط تو پیغام بعثت و شب داج

غزل شمارهٔ 144–ای کعبه که گردت ننشیند به صفا هیچ

غزل شمارهٔ 145–گوش گل می‌درد از مژده هنگام صبوح

غزل شمارهٔ 146–دهل و نای دریدیم به آوازه صبح

غزل شمارهٔ 147–مانده ام با دلی از هجر عزیزان مجروح

غزل شمارهٔ 148–چگونه نام تو آریم بر زبان گستاخ

غزل شمارهٔ 149–چو نیست حد که به بالین نهیم سر گستاخ

غزل شمارهٔ 150–بیگانه چون رود به در آشنا رود

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 101–خمار می به لبم قفل زد ایاغ کجاست؟

غزل شمارهٔ 102–بی عشق عقل را هنری در دماغ نیست

غزل شمارهٔ 103–هجران نمکی سودو به داغ دل ما ریخت

غزل شمارهٔ 104–به شرح حالت من نامه ها در اطرافست

غزل شمارهٔ 105–کس ننمود جرعه‌ای کز جگرم گزک نخواست

غزل شمارهٔ 106–چنان ز خانه برون رفتنم به دل ننگ است

غزل شمارهٔ 107–در نعت پیغمبر صلوات الله علیه - زهی نسخهٔ آفرینش جمالت

غزل شمارهٔ 108–تو را به کعبه مرا کار با دل افتادست

غزل شمارهٔ 109–در خون دیده گشته تنم بسمل تو نیست

غزل شمارهٔ 110–گه تجلی مانع است و گاه هجران حایل است

غزل شمارهٔ 111–ذوقی به کمالست و وصالی به دوامست

غزل شمارهٔ 112–نشست پهلوی من وز رقیب جام گرفت

غزل شمارهٔ 113–عشق را کام به عهد دل خود کام تو نیست

غزل شمارهٔ 114–اخترشناس در روش بخت من گم است

غزل شمارهٔ 115–بویی از آن دو سلسله خم به خم گذشت

غزل شمارهٔ 116–فرحی نیست که در پهلوی آن صد غم نیست

غزل شمارهٔ 117–گر کند گیتی وفایی با وفاداران خوش است

غزل شمارهٔ 118–بیا که مردم و بر راه چشم جان بازست

غزل شمارهٔ 119–ابری به نظر آمد و برقی ز میان جست

غزل شمارهٔ 120–هین قدح، شمع شبستان این است

غزل شمارهٔ 121–زبان طعنه ما کوته از بریدن نیست

غزل شمارهٔ 122–داغ دل در عشق افسردن نمی‌داند که چیست

غزل شمارهٔ 123–هوا بدیهه رسانست و باغ موزون است

غزل شمارهٔ 124–محبت تو به هر دل نشست کین ننشست

غزل شمارهٔ 125–بختم این بس که مشتری شده دوست

غزل شمارهٔ 126–باز دل جایی گل دیوانگی بو کرده است

غزل شمارهٔ 101خمار می به لبم قفل زد ایاغ کجاست؟

غزل شمارهٔ 102بی عشق عقل را هنری در دماغ نیست

غزل شمارهٔ 103هجران نمکی سودو به داغ دل ما ریخت

غزل شمارهٔ 104به شرح حالت من نامه ها در اطرافست

غزل شمارهٔ 105کس ننمود جرعه‌ای کز جگرم گزک نخواست

غزل شمارهٔ 106چنان ز خانه برون رفتنم به دل ننگ است

غزل شمارهٔ 107در نعت پیغمبر صلوات الله علیه - زهی نسخهٔ آفرینش جمالت

غزل شمارهٔ 108تو را به کعبه مرا کار با دل افتادست

غزل شمارهٔ 109در خون دیده گشته تنم بسمل تو نیست

غزل شمارهٔ 110گه تجلی مانع است و گاه هجران حایل است

غزل شمارهٔ 111ذوقی به کمالست و وصالی به دوامست

غزل شمارهٔ 112نشست پهلوی من وز رقیب جام گرفت

غزل شمارهٔ 113عشق را کام به عهد دل خود کام تو نیست

غزل شمارهٔ 114اخترشناس در روش بخت من گم است

غزل شمارهٔ 115بویی از آن دو سلسله خم به خم گذشت

غزل شمارهٔ 116فرحی نیست که در پهلوی آن صد غم نیست

غزل شمارهٔ 117گر کند گیتی وفایی با وفاداران خوش است

غزل شمارهٔ 118بیا که مردم و بر راه چشم جان بازست

غزل شمارهٔ 119ابری به نظر آمد و برقی ز میان جست

غزل شمارهٔ 120هین قدح، شمع شبستان این است

غزل شمارهٔ 121زبان طعنه ما کوته از بریدن نیست

غزل شمارهٔ 122داغ دل در عشق افسردن نمی‌داند که چیست

غزل شمارهٔ 123هوا بدیهه رسانست و باغ موزون است

غزل شمارهٔ 124محبت تو به هر دل نشست کین ننشست

غزل شمارهٔ 125بختم این بس که مشتری شده دوست

غزل شمارهٔ 126باز دل جایی گل دیوانگی بو کرده است

غزل شمارهٔ 127خوی شه عربده جو افتادست

غزل شمارهٔ 128داند اخلاص مرا وز حال من آگاه نیست

غزل شمارهٔ 129این پیش خیل کج کلهان از سپاه کیست؟

غزل شمارهٔ 130شهر ویران شده گریه مستانه ماست

غزل شمارهٔ 131جمال ساقی ما در ضمیر لاله گذشت

غزل شمارهٔ 132شب از فسانه ام ز جنون خانه پر شدست

غزل شمارهٔ 133گل بیداد دسته بسته اوست

غزل شمارهٔ 134دل که جمعست غم بی سر و سامانی نیست

غزل شمارهٔ 135شور چمن ز نغمه آزادی من است

غزل شمارهٔ 136آن که صد نامه ما خواند و جوابی ننوشت

غزل شمارهٔ 137جزای حسن عمل در شریعت عربیست

غزل شمارهٔ 138غیر من در پس این پرده سخن سازی هست

غزل شمارهٔ 139عشق مرا زبان حکایت بریدنیست

غزل شمارهٔ 140رفتی به بزم غیر و نکونامی تو رفت

غزل شمارهٔ 141عطاش را نه صوابست و نه خطا باعث

غزل شمارهٔ 142بر طبع ساده زود شود خوشگوار بحث

غزل شمارهٔ 143فسون خط تو پیغام بعثت و شب داج

غزل شمارهٔ 144ای کعبه که گردت ننشیند به صفا هیچ

غزل شمارهٔ 145گوش گل می‌درد از مژده هنگام صبوح

غزل شمارهٔ 146دهل و نای دریدیم به آوازه صبح

غزل شمارهٔ 147مانده ام با دلی از هجر عزیزان مجروح

غزل شمارهٔ 148چگونه نام تو آریم بر زبان گستاخ

غزل شمارهٔ 149چو نیست حد که به بالین نهیم سر گستاخ

غزل شمارهٔ 150بیگانه چون رود به در آشنا رود

غزل شمارهٔ 101خمار می به لبم قفل زد ایاغ کجاست؟

غزل شمارهٔ 102بی عشق عقل را هنری در دماغ نیست

غزل شمارهٔ 103هجران نمکی سودو به داغ دل ما ریخت

غزل شمارهٔ 104به شرح حالت من نامه ها در اطرافست

غزل شمارهٔ 105کس ننمود جرعه‌ای کز جگرم گزک نخواست

غزل شمارهٔ 106چنان ز خانه برون رفتنم به دل ننگ است

غزل شمارهٔ 107در نعت پیغمبر صلوات الله علیه - زهی نسخهٔ آفرینش جمالت

غزل شمارهٔ 108تو را به کعبه مرا کار با دل افتادست

غزل شمارهٔ 109در خون دیده گشته تنم بسمل تو نیست

غزل شمارهٔ 110گه تجلی مانع است و گاه هجران حایل است

غزل شمارهٔ 111ذوقی به کمالست و وصالی به دوامست

غزل شمارهٔ 112نشست پهلوی من وز رقیب جام گرفت

غزل شمارهٔ 113عشق را کام به عهد دل خود کام تو نیست

غزل شمارهٔ 114اخترشناس در روش بخت من گم است

غزل شمارهٔ 115بویی از آن دو سلسله خم به خم گذشت

غزل شمارهٔ 116فرحی نیست که در پهلوی آن صد غم نیست

غزل شمارهٔ 117گر کند گیتی وفایی با وفاداران خوش است

غزل شمارهٔ 118بیا که مردم و بر راه چشم جان بازست

غزل شمارهٔ 119ابری به نظر آمد و برقی ز میان جست

غزل شمارهٔ 120هین قدح، شمع شبستان این است

غزل شمارهٔ 121زبان طعنه ما کوته از بریدن نیست

غزل شمارهٔ 122داغ دل در عشق افسردن نمی‌داند که چیست

غزل شمارهٔ 123هوا بدیهه رسانست و باغ موزون است

غزل شمارهٔ 124محبت تو به هر دل نشست کین ننشست

غزل شمارهٔ 125بختم این بس که مشتری شده دوست

غزل شمارهٔ 126باز دل جایی گل دیوانگی بو کرده است

غزل شمارهٔ 127خوی شه عربده جو افتادست

غزل شمارهٔ 128داند اخلاص مرا وز حال من آگاه نیست

غزل شمارهٔ 129این پیش خیل کج کلهان از سپاه کیست؟

غزل شمارهٔ 130شهر ویران شده گریه مستانه ماست