غزلیات

غزل شمارهٔ 701کی بود کی که ازین سوز درون باز رهم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 701

7 اشعار

غزل شمارهٔ 702هر دم ز تو بر سینه صد داغ جفا خواهم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 702

7 اشعار

غزل شمارهٔ 703چو نبود روی جانان دیدهٔ روشن نمی‌خواهم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 703

7 اشعار

غزل شمارهٔ 704هر صبح خروشی ز دل تنگ برآریم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 704

7 اشعار

غزل شمارهٔ 705از چشم خوابناک تو بی خواب مانده ایم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 705

7 اشعار

غزل شمارهٔ 706دمی نگذرد کز غمت خون نگریم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 706

7 اشعار

غزل شمارهٔ 707به عارض تو ز ماه تمام چون گویم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 707

7 اشعار

غزل شمارهٔ 708بیا ای اشک تا بر روزگار خویشتن گریم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 708

7 اشعار

غزل شمارهٔ 709زلف تو عمر ماست می گویم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 709

7 اشعار

غزل شمارهٔ 710جز آنکه مهر تو را جا به جان خود کردیم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 710

7 اشعار

غزل شمارهٔ 711به دیده ای که ز راه تو خار و خس چینم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 711

7 اشعار

غزل شمارهٔ 712کجا باشد چو تو شوخی کماندار و کمند افکن

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 712

9 اشعار

غزل شمارهٔ 713همچو نقطه خال آن شیرین دهن

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 713

7 اشعار

غزل شمارهٔ 714آن کان حسن بود و نبود از جهان نشان

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 714

7 اشعار

غزل شمارهٔ 715بیا ای ساقی مهوش بده جام می رخشان

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 715

7 اشعار

غزل شمارهٔ 716تو در پرده نهان ای کعبه جان

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 716

7 اشعار

غزل شمارهٔ 717بناز ای چشم شوخت فتنه خوبان ترکستان

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 717

7 اشعار

غزل شمارهٔ 718هر کس که بیند آن لعل خندان

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 718

7 اشعار

غزل شمارهٔ 719چند ز آشوب می فتنه برانگیختن

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 719

5 اشعار

غزل شمارهٔ 720چند از دگران وصف جمال تو شنیدن

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 720

7 اشعار

غزل شمارهٔ 721ای شه تنگ قبایان مه زرین کمران

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 721

7 اشعار

غزل شمارهٔ 722بگشاد نقاب از رخ گل باد بهاران

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 722

8 اشعار

غزل شمارهٔ 723شد وزان سوی رزان باد خزان باز وزان

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 723

7 اشعار

غزل شمارهٔ 724بودم آن روز درین میکده از دُردکشان

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 724

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 725ای خاک نعل توسن تو تاج سرکشان

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 725

7 اشعار

غزل شمارهٔ 726نه زهد آید مرا مانع ز بزم عشرت اندیشان

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 726

7 اشعار

غزل شمارهٔ 727فزاید ز خط حسن نازک عذاران

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 727

7 اشعار

غزل شمارهٔ 728ای همه سیمبران سنگ تو بر سینه زنان

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 728

9 اشعار

غزل شمارهٔ 729حکایت کرد باد از گل، گل از پیراهن جانان

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 729

7 اشعار

غزل شمارهٔ 730زهی ابرویت قبله پاک دینان

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 730

7 اشعار

غزل شمارهٔ 731موسم عید و بهار خرم و شاه جهان

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 731

7 اشعار

غزل شمارهٔ 732کنا شئون ذاتک فی وحدة البطون

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 732

7 اشعار

غزل شمارهٔ 733ای به رخت هر نفس مهر دل ما فزون

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 733

7 اشعار

غزل شمارهٔ 734دل چشمه چشمه شد ز خدنگ تو و کنون

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 734

7 اشعار

غزل شمارهٔ 735ز درد تا شده چشمت چو اشک ما گلگون

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 735

7 اشعار

غزل شمارهٔ 736تبارک الله ازین شکل و شیوه موزون

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 736

7 اشعار

غزل شمارهٔ 737ای با لب تو طوطی شیرین زبان زبون

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 737

7 اشعار

غزل شمارهٔ 738صوفی چه فغان است که من این الی این

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 738

7 اشعار

غزل شمارهٔ 739ای ز خورشید رخت تا ماه بعد المشرقین

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 739

7 اشعار

غزل شمارهٔ 740بیا ای اهل دل را قرة العین

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 740

5 اشعار

غزل شمارهٔ 741ای ز لعلت کامجو روح الامین

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 741

7 اشعار

غزل شمارهٔ 742ترک شهر آشوب من زینسان که شد صحرانشین

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 742

7 اشعار

غزل شمارهٔ 743مشو سنگین دلا مشغول چوگان باختن چندین

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 743

7 اشعار

غزل شمارهٔ 744کشیده بود مه از حسن سر به چرخ برین

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 744

7 اشعار

غزل شمارهٔ 745پس از مردن به خاک من گذر کن غمگذار من

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 745

7 اشعار

غزل شمارهٔ 746ای ز عشقت صد بلا بر جان غم پرورد من

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 746

7 اشعار

غزل شمارهٔ 747روزی که می سرشت فلک آب و خاک من

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 747

5 اشعار

غزل شمارهٔ 748نوبهاران که دمد شاخ گلی از گل من

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 748

7 اشعار

غزل شمارهٔ 749زان خط کرام الکاتبین تا خواند حسب حال من

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 749

7 اشعار

غزل شمارهٔ 750با یار کوچ کرده که گوید پیام من

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 750

7 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 701–کی بود کی که ازین سوز درون باز رهم

غزل شمارهٔ 702–هر دم ز تو بر سینه صد داغ جفا خواهم

غزل شمارهٔ 703–چو نبود روی جانان دیدهٔ روشن نمی‌خواهم

غزل شمارهٔ 704–هر صبح خروشی ز دل تنگ برآریم

غزل شمارهٔ 705–از چشم خوابناک تو بی خواب مانده ایم

غزل شمارهٔ 706–دمی نگذرد کز غمت خون نگریم

غزل شمارهٔ 707–به عارض تو ز ماه تمام چون گویم

غزل شمارهٔ 708–بیا ای اشک تا بر روزگار خویشتن گریم

غزل شمارهٔ 709–زلف تو عمر ماست می گویم

غزل شمارهٔ 710–جز آنکه مهر تو را جا به جان خود کردیم

غزل شمارهٔ 711–به دیده ای که ز راه تو خار و خس چینم

غزل شمارهٔ 712–کجا باشد چو تو شوخی کماندار و کمند افکن

غزل شمارهٔ 713–همچو نقطه خال آن شیرین دهن

غزل شمارهٔ 714–آن کان حسن بود و نبود از جهان نشان

غزل شمارهٔ 715–بیا ای ساقی مهوش بده جام می رخشان

غزل شمارهٔ 716–تو در پرده نهان ای کعبه جان

غزل شمارهٔ 717–بناز ای چشم شوخت فتنه خوبان ترکستان

غزل شمارهٔ 718–هر کس که بیند آن لعل خندان

غزل شمارهٔ 719–چند ز آشوب می فتنه برانگیختن

غزل شمارهٔ 720–چند از دگران وصف جمال تو شنیدن

غزل شمارهٔ 721–ای شه تنگ قبایان مه زرین کمران

غزل شمارهٔ 722–بگشاد نقاب از رخ گل باد بهاران

غزل شمارهٔ 723–شد وزان سوی رزان باد خزان باز وزان

غزل شمارهٔ 724–بودم آن روز درین میکده از دُردکشان

غزل شمارهٔ 725–ای خاک نعل توسن تو تاج سرکشان

غزل شمارهٔ 726–نه زهد آید مرا مانع ز بزم عشرت اندیشان

غزل شمارهٔ 727–فزاید ز خط حسن نازک عذاران

غزل شمارهٔ 728–ای همه سیمبران سنگ تو بر سینه زنان

غزل شمارهٔ 729–حکایت کرد باد از گل، گل از پیراهن جانان

غزل شمارهٔ 730–زهی ابرویت قبله پاک دینان

غزل شمارهٔ 731–موسم عید و بهار خرم و شاه جهان

غزل شمارهٔ 732–کنا شئون ذاتک فی وحدة البطون

غزل شمارهٔ 733–ای به رخت هر نفس مهر دل ما فزون

غزل شمارهٔ 734–دل چشمه چشمه شد ز خدنگ تو و کنون

غزل شمارهٔ 735–ز درد تا شده چشمت چو اشک ما گلگون

غزل شمارهٔ 736–تبارک الله ازین شکل و شیوه موزون

غزل شمارهٔ 737–ای با لب تو طوطی شیرین زبان زبون

غزل شمارهٔ 738–صوفی چه فغان است که من این الی این

غزل شمارهٔ 739–ای ز خورشید رخت تا ماه بعد المشرقین

غزل شمارهٔ 740–بیا ای اهل دل را قرة العین

غزل شمارهٔ 741–ای ز لعلت کامجو روح الامین

غزل شمارهٔ 742–ترک شهر آشوب من زینسان که شد صحرانشین

غزل شمارهٔ 743–مشو سنگین دلا مشغول چوگان باختن چندین

غزل شمارهٔ 744–کشیده بود مه از حسن سر به چرخ برین

غزل شمارهٔ 745–پس از مردن به خاک من گذر کن غمگذار من

غزل شمارهٔ 746–ای ز عشقت صد بلا بر جان غم پرورد من

غزل شمارهٔ 747–روزی که می سرشت فلک آب و خاک من

غزل شمارهٔ 748–نوبهاران که دمد شاخ گلی از گل من

غزل شمارهٔ 749–زان خط کرام الکاتبین تا خواند حسب حال من

غزل شمارهٔ 750–با یار کوچ کرده که گوید پیام من

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 701–کی بود کی که ازین سوز درون باز رهم

غزل شمارهٔ 702–هر دم ز تو بر سینه صد داغ جفا خواهم

غزل شمارهٔ 703–چو نبود روی جانان دیدهٔ روشن نمی‌خواهم

غزل شمارهٔ 704–هر صبح خروشی ز دل تنگ برآریم

غزل شمارهٔ 705–از چشم خوابناک تو بی خواب مانده ایم

غزل شمارهٔ 706–دمی نگذرد کز غمت خون نگریم

غزل شمارهٔ 707–به عارض تو ز ماه تمام چون گویم

غزل شمارهٔ 708–بیا ای اشک تا بر روزگار خویشتن گریم

غزل شمارهٔ 709–زلف تو عمر ماست می گویم

غزل شمارهٔ 710–جز آنکه مهر تو را جا به جان خود کردیم

غزل شمارهٔ 711–به دیده ای که ز راه تو خار و خس چینم

غزل شمارهٔ 712–کجا باشد چو تو شوخی کماندار و کمند افکن

غزل شمارهٔ 713–همچو نقطه خال آن شیرین دهن

غزل شمارهٔ 714–آن کان حسن بود و نبود از جهان نشان

غزل شمارهٔ 715–بیا ای ساقی مهوش بده جام می رخشان

غزل شمارهٔ 716–تو در پرده نهان ای کعبه جان

غزل شمارهٔ 717–بناز ای چشم شوخت فتنه خوبان ترکستان

غزل شمارهٔ 718–هر کس که بیند آن لعل خندان

غزل شمارهٔ 719–چند ز آشوب می فتنه برانگیختن

غزل شمارهٔ 720–چند از دگران وصف جمال تو شنیدن

غزل شمارهٔ 721–ای شه تنگ قبایان مه زرین کمران

غزل شمارهٔ 722–بگشاد نقاب از رخ گل باد بهاران

غزل شمارهٔ 723–شد وزان سوی رزان باد خزان باز وزان

غزل شمارهٔ 724–بودم آن روز درین میکده از دُردکشان

غزل شمارهٔ 725–ای خاک نعل توسن تو تاج سرکشان

غزل شمارهٔ 726–نه زهد آید مرا مانع ز بزم عشرت اندیشان

غزل شمارهٔ 701کی بود کی که ازین سوز درون باز رهم

غزل شمارهٔ 702هر دم ز تو بر سینه صد داغ جفا خواهم

غزل شمارهٔ 703چو نبود روی جانان دیدهٔ روشن نمی‌خواهم

غزل شمارهٔ 704هر صبح خروشی ز دل تنگ برآریم

غزل شمارهٔ 705از چشم خوابناک تو بی خواب مانده ایم

غزل شمارهٔ 706دمی نگذرد کز غمت خون نگریم

غزل شمارهٔ 707به عارض تو ز ماه تمام چون گویم

غزل شمارهٔ 708بیا ای اشک تا بر روزگار خویشتن گریم

غزل شمارهٔ 709زلف تو عمر ماست می گویم

غزل شمارهٔ 710جز آنکه مهر تو را جا به جان خود کردیم

غزل شمارهٔ 711به دیده ای که ز راه تو خار و خس چینم

غزل شمارهٔ 712کجا باشد چو تو شوخی کماندار و کمند افکن

غزل شمارهٔ 713همچو نقطه خال آن شیرین دهن

غزل شمارهٔ 714آن کان حسن بود و نبود از جهان نشان

غزل شمارهٔ 715بیا ای ساقی مهوش بده جام می رخشان

غزل شمارهٔ 716تو در پرده نهان ای کعبه جان

غزل شمارهٔ 717بناز ای چشم شوخت فتنه خوبان ترکستان

غزل شمارهٔ 718هر کس که بیند آن لعل خندان

غزل شمارهٔ 719چند ز آشوب می فتنه برانگیختن

غزل شمارهٔ 720چند از دگران وصف جمال تو شنیدن

غزل شمارهٔ 721ای شه تنگ قبایان مه زرین کمران

غزل شمارهٔ 722بگشاد نقاب از رخ گل باد بهاران

غزل شمارهٔ 723شد وزان سوی رزان باد خزان باز وزان

غزل شمارهٔ 724بودم آن روز درین میکده از دُردکشان

غزل شمارهٔ 725ای خاک نعل توسن تو تاج سرکشان

غزل شمارهٔ 726نه زهد آید مرا مانع ز بزم عشرت اندیشان

غزل شمارهٔ 727فزاید ز خط حسن نازک عذاران

غزل شمارهٔ 728ای همه سیمبران سنگ تو بر سینه زنان

غزل شمارهٔ 729حکایت کرد باد از گل، گل از پیراهن جانان

غزل شمارهٔ 730زهی ابرویت قبله پاک دینان

غزل شمارهٔ 731موسم عید و بهار خرم و شاه جهان

غزل شمارهٔ 732کنا شئون ذاتک فی وحدة البطون

غزل شمارهٔ 733ای به رخت هر نفس مهر دل ما فزون

غزل شمارهٔ 734دل چشمه چشمه شد ز خدنگ تو و کنون

غزل شمارهٔ 735ز درد تا شده چشمت چو اشک ما گلگون

غزل شمارهٔ 736تبارک الله ازین شکل و شیوه موزون

غزل شمارهٔ 737ای با لب تو طوطی شیرین زبان زبون

غزل شمارهٔ 738صوفی چه فغان است که من این الی این

غزل شمارهٔ 739ای ز خورشید رخت تا ماه بعد المشرقین

غزل شمارهٔ 740بیا ای اهل دل را قرة العین

غزل شمارهٔ 741ای ز لعلت کامجو روح الامین

غزل شمارهٔ 742ترک شهر آشوب من زینسان که شد صحرانشین

غزل شمارهٔ 743مشو سنگین دلا مشغول چوگان باختن چندین

غزل شمارهٔ 744کشیده بود مه از حسن سر به چرخ برین

غزل شمارهٔ 745پس از مردن به خاک من گذر کن غمگذار من

غزل شمارهٔ 746ای ز عشقت صد بلا بر جان غم پرورد من

غزل شمارهٔ 747روزی که می سرشت فلک آب و خاک من

غزل شمارهٔ 748نوبهاران که دمد شاخ گلی از گل من

غزل شمارهٔ 749زان خط کرام الکاتبین تا خواند حسب حال من

غزل شمارهٔ 750با یار کوچ کرده که گوید پیام من

غزل شمارهٔ 701کی بود کی که ازین سوز درون باز رهم

غزل شمارهٔ 702هر دم ز تو بر سینه صد داغ جفا خواهم

غزل شمارهٔ 703چو نبود روی جانان دیدهٔ روشن نمی‌خواهم

غزل شمارهٔ 704هر صبح خروشی ز دل تنگ برآریم

غزل شمارهٔ 705از چشم خوابناک تو بی خواب مانده ایم

غزل شمارهٔ 706دمی نگذرد کز غمت خون نگریم

غزل شمارهٔ 707به عارض تو ز ماه تمام چون گویم

غزل شمارهٔ 708بیا ای اشک تا بر روزگار خویشتن گریم

غزل شمارهٔ 709زلف تو عمر ماست می گویم

غزل شمارهٔ 710جز آنکه مهر تو را جا به جان خود کردیم

غزل شمارهٔ 711به دیده ای که ز راه تو خار و خس چینم

غزل شمارهٔ 712کجا باشد چو تو شوخی کماندار و کمند افکن

غزل شمارهٔ 713همچو نقطه خال آن شیرین دهن

غزل شمارهٔ 714آن کان حسن بود و نبود از جهان نشان

غزل شمارهٔ 715بیا ای ساقی مهوش بده جام می رخشان

غزل شمارهٔ 716تو در پرده نهان ای کعبه جان

غزل شمارهٔ 717بناز ای چشم شوخت فتنه خوبان ترکستان

غزل شمارهٔ 718هر کس که بیند آن لعل خندان

غزل شمارهٔ 719چند ز آشوب می فتنه برانگیختن

غزل شمارهٔ 720چند از دگران وصف جمال تو شنیدن

غزل شمارهٔ 721ای شه تنگ قبایان مه زرین کمران

غزل شمارهٔ 722بگشاد نقاب از رخ گل باد بهاران

غزل شمارهٔ 723شد وزان سوی رزان باد خزان باز وزان

غزل شمارهٔ 724بودم آن روز درین میکده از دُردکشان

غزل شمارهٔ 725ای خاک نعل توسن تو تاج سرکشان

غزل شمارهٔ 726نه زهد آید مرا مانع ز بزم عشرت اندیشان

غزل شمارهٔ 727فزاید ز خط حسن نازک عذاران

غزل شمارهٔ 728ای همه سیمبران سنگ تو بر سینه زنان

غزل شمارهٔ 729حکایت کرد باد از گل، گل از پیراهن جانان

غزل شمارهٔ 730زهی ابرویت قبله پاک دینان