غزلیات

غزل شمارهٔ 201ز غم زار و حقیرم، با که گویم؟

عراقی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 201

10 اشعار

غزل شمارهٔ 202ز دلتنگی به جانم با که گویم؟

عراقی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 202

9 اشعار

غزل شمارهٔ 203ای دوست، بیا، که ما توراییم

عراقی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 203

12 اشعار

غزل شمارهٔ 204بیا، ای دیده، تا یک دم بگرییم

عراقی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 204

10 اشعار

غزل شمارهٔ 205تا کی همه مدح خویش گوییم؟

عراقی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 205

8 اشعار

غزل شمارهٔ 206شهری است بزرگ و ما دروییم

عراقی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 206

6 اشعار

غزل شمارهٔ 207بگذر ای غافل ز یاد این و آن

عراقی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 207

12 اشعار

غزل شمارهٔ 208مبتلای هجر یارم، الغیاث ای دوستان

عراقی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 208

11 اشعار

غزل شمارهٔ 209مقصود دل عاشق شیدا همه او دان

عراقی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 209

8 اشعار

غزل شمارهٔ 210در کف جور تو افتادم، تو دان

عراقی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 210

11 اشعار

غزل شمارهٔ 211رفت کار دل ز دست، اکنون تو دان

عراقی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 211

7 اشعار

غزل شمارهٔ 212ماهرخان، که داد عشق، عارض لاله رنگشان

عراقی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 212

9 اشعار

غزل شمارهٔ 213ز دل، جانا، غم عشقت رها کردن توان؟ نتوان

عراقی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 213

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 214نگارا از سر کویت گذر کردن توان؟ نتوان

عراقی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 214

8 اشعار

غزل شمارهٔ 215عاشقی دانی چه باشد؟ بی‌دل و جان زیستن

عراقی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 215

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 216سهل گفتی به ترک جان گفتن

عراقی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 216

7 اشعار

غزل شمارهٔ 217تا توانی هیچ درمانم مکن

عراقی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 217

8 اشعار

غزل شمارهٔ 218ماهرویا، رخ ز من پنهان مکن

عراقی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 218

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 219بی‌رخت جانا، دلم غمگین مکن

عراقی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 219

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 220ای یار، بیا و یاریی کن

عراقی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 220

آڈیو

6 اشعار

غزل شمارهٔ 221ای رخ جان فزای تو گشته خجسته فال من

عراقی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 221

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 222چه کنم که دل نسازم هدف خدنگ او من؟

عراقی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 222

8 اشعار

غزل شمارهٔ 223بپرس از دلم آخر، چه دل؟ که قطرهٔ خون

عراقی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 223

7 اشعار

غزل شمارهٔ 224چو دل ز دایرهٔ عقل بی تو شد بیرون

عراقی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 224

6 اشعار

غزل شمارهٔ 225ای حسن تو بی‌پایان، آخر چه جمال است این؟

عراقی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 225

13 اشعار

غزل شمارهٔ 226ای دل و جان عاشقان شیفتهٔ جمال تو

عراقی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 226

8 اشعار

غزل شمارهٔ 227ای دل و جان عاشقان شیفتهٔ لقای تو

عراقی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 227

9 اشعار

غزل شمارهٔ 228ای آرزوی جان و دلم ز آرزوی تو

عراقی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 228

6 اشعار

غزل شمارهٔ 229ای همه میل دل من سوی تو

عراقی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 229

14 اشعار

غزل شمارهٔ 230ترک من، ای من غلام روی تو

عراقی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 230

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 231آن مونس غمگسار جان کو؟

عراقی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 231

9 اشعار

غزل شمارهٔ 232ساقی، قدحی می مغان کو؟

عراقی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 232

17 اشعار

غزل شمارهٔ 233مانا دمید بوی گلستان صبح گاه

عراقی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 233

13 اشعار

غزل شمارهٔ 234ای جمالت برقع از رخ ناگهان انداخته

عراقی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 234

9 اشعار

غزل شمارهٔ 235ای راحت روح هر شکسته

عراقی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 235

10 اشعار

غزل شمارهٔ 236ای در میان جانم گنجی نهان نهاده

عراقی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 236

10 اشعار

غزل شمارهٔ 237ای هر دهن ز یاد لبت پر عسل شده

عراقی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 237

7 اشعار

غزل شمارهٔ 238در صومعه نگنجد، رند شرابخانه

عراقی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 238

11 اشعار

غزل شمارهٔ 239در صومعه نگنجد رند شرابخانه

عراقی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 239

10 اشعار

غزل شمارهٔ 240بازم از غصه جگر خون کرده‌ای

عراقی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 240

7 اشعار

غزل شمارهٔ 241تا تو در حسن و جمال افزوده‌ای

عراقی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 241

6 اشعار

غزل شمارهٔ 242تا زخوبی دل ز من بربوده‌ای

عراقی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 242

8 اشعار

غزل شمارهٔ 243ای یار، مکن، بر من بی‌یار ببخشای

عراقی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 243

7 اشعار

غزل شمارهٔ 244در کار من درهم آخر نظری فرمای

عراقی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 244

7 اشعار

غزل شمارهٔ 245ای دوست الغیاث! که جانم بسوختی

عراقی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 245

9 اشعار

غزل شمارهٔ 246نگارا، گرچه از ما برشکستی

عراقی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 246

7 اشعار

غزل شمارهٔ 247ای به تو زنده جسم و جان، مونس جان کیستی؟

عراقی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 247

7 اشعار

غزل شمارهٔ 248پیش ازینم خوشترک می‌داشتی

عراقی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 248

7 اشعار

غزل شمارهٔ 249ای ز غم فراق تو جان مرا شکایتی

عراقی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 249

7 اشعار

غزل شمارهٔ 250ای عشق، کجا به من فتادی؟

عراقی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 250

7 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 201–ز غم زار و حقیرم، با که گویم؟

غزل شمارهٔ 202–ز دلتنگی به جانم با که گویم؟

غزل شمارهٔ 203–ای دوست، بیا، که ما توراییم

غزل شمارهٔ 204–بیا، ای دیده، تا یک دم بگرییم

غزل شمارهٔ 205–تا کی همه مدح خویش گوییم؟

غزل شمارهٔ 206–شهری است بزرگ و ما دروییم

غزل شمارهٔ 207–بگذر ای غافل ز یاد این و آن

غزل شمارهٔ 208–مبتلای هجر یارم، الغیاث ای دوستان

غزل شمارهٔ 209–مقصود دل عاشق شیدا همه او دان

غزل شمارهٔ 210–در کف جور تو افتادم، تو دان

غزل شمارهٔ 211–رفت کار دل ز دست، اکنون تو دان

غزل شمارهٔ 212–ماهرخان، که داد عشق، عارض لاله رنگشان

غزل شمارهٔ 213–ز دل، جانا، غم عشقت رها کردن توان؟ نتوان

غزل شمارهٔ 214–نگارا از سر کویت گذر کردن توان؟ نتوان

غزل شمارهٔ 215–عاشقی دانی چه باشد؟ بی‌دل و جان زیستن

غزل شمارهٔ 216–سهل گفتی به ترک جان گفتن

غزل شمارهٔ 217–تا توانی هیچ درمانم مکن

غزل شمارهٔ 218–ماهرویا، رخ ز من پنهان مکن

غزل شمارهٔ 219–بی‌رخت جانا، دلم غمگین مکن

غزل شمارهٔ 220–ای یار، بیا و یاریی کن

غزل شمارهٔ 221–ای رخ جان فزای تو گشته خجسته فال من

غزل شمارهٔ 222–چه کنم که دل نسازم هدف خدنگ او من؟

غزل شمارهٔ 223–بپرس از دلم آخر، چه دل؟ که قطرهٔ خون

غزل شمارهٔ 224–چو دل ز دایرهٔ عقل بی تو شد بیرون

غزل شمارهٔ 225–ای حسن تو بی‌پایان، آخر چه جمال است این؟

غزل شمارهٔ 226–ای دل و جان عاشقان شیفتهٔ جمال تو

غزل شمارهٔ 227–ای دل و جان عاشقان شیفتهٔ لقای تو

غزل شمارهٔ 228–ای آرزوی جان و دلم ز آرزوی تو

غزل شمارهٔ 229–ای همه میل دل من سوی تو

غزل شمارهٔ 230–ترک من، ای من غلام روی تو

غزل شمارهٔ 231–آن مونس غمگسار جان کو؟

غزل شمارهٔ 232–ساقی، قدحی می مغان کو؟

غزل شمارهٔ 233–مانا دمید بوی گلستان صبح گاه

غزل شمارهٔ 234–ای جمالت برقع از رخ ناگهان انداخته

غزل شمارهٔ 235–ای راحت روح هر شکسته

غزل شمارهٔ 236–ای در میان جانم گنجی نهان نهاده

غزل شمارهٔ 237–ای هر دهن ز یاد لبت پر عسل شده

غزل شمارهٔ 238–در صومعه نگنجد، رند شرابخانه

غزل شمارهٔ 239–در صومعه نگنجد رند شرابخانه

غزل شمارهٔ 240–بازم از غصه جگر خون کرده‌ای

غزل شمارهٔ 241–تا تو در حسن و جمال افزوده‌ای

غزل شمارهٔ 242–تا زخوبی دل ز من بربوده‌ای

غزل شمارهٔ 243–ای یار، مکن، بر من بی‌یار ببخشای

غزل شمارهٔ 244–در کار من درهم آخر نظری فرمای

غزل شمارهٔ 245–ای دوست الغیاث! که جانم بسوختی

غزل شمارهٔ 246–نگارا، گرچه از ما برشکستی

غزل شمارهٔ 247–ای به تو زنده جسم و جان، مونس جان کیستی؟

غزل شمارهٔ 248–پیش ازینم خوشترک می‌داشتی

غزل شمارهٔ 249–ای ز غم فراق تو جان مرا شکایتی

غزل شمارهٔ 250–ای عشق، کجا به من فتادی؟

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 201–ز غم زار و حقیرم، با که گویم؟

غزل شمارهٔ 202–ز دلتنگی به جانم با که گویم؟

غزل شمارهٔ 203–ای دوست، بیا، که ما توراییم

غزل شمارهٔ 204–بیا، ای دیده، تا یک دم بگرییم

غزل شمارهٔ 205–تا کی همه مدح خویش گوییم؟

غزل شمارهٔ 206–شهری است بزرگ و ما دروییم

غزل شمارهٔ 207–بگذر ای غافل ز یاد این و آن

غزل شمارهٔ 208–مبتلای هجر یارم، الغیاث ای دوستان

غزل شمارهٔ 209–مقصود دل عاشق شیدا همه او دان

غزل شمارهٔ 210–در کف جور تو افتادم، تو دان

غزل شمارهٔ 211–رفت کار دل ز دست، اکنون تو دان

غزل شمارهٔ 212–ماهرخان، که داد عشق، عارض لاله رنگشان

غزل شمارهٔ 213–ز دل، جانا، غم عشقت رها کردن توان؟ نتوان

غزل شمارهٔ 214–نگارا از سر کویت گذر کردن توان؟ نتوان

غزل شمارهٔ 215–عاشقی دانی چه باشد؟ بی‌دل و جان زیستن

غزل شمارهٔ 216–سهل گفتی به ترک جان گفتن

غزل شمارهٔ 217–تا توانی هیچ درمانم مکن

غزل شمارهٔ 218–ماهرویا، رخ ز من پنهان مکن

غزل شمارهٔ 219–بی‌رخت جانا، دلم غمگین مکن

غزل شمارهٔ 220–ای یار، بیا و یاریی کن

غزل شمارهٔ 221–ای رخ جان فزای تو گشته خجسته فال من

غزل شمارهٔ 222–چه کنم که دل نسازم هدف خدنگ او من؟

غزل شمارهٔ 223–بپرس از دلم آخر، چه دل؟ که قطرهٔ خون

غزل شمارهٔ 224–چو دل ز دایرهٔ عقل بی تو شد بیرون

غزل شمارهٔ 225–ای حسن تو بی‌پایان، آخر چه جمال است این؟

غزل شمارهٔ 226–ای دل و جان عاشقان شیفتهٔ جمال تو

غزل شمارهٔ 201ز غم زار و حقیرم، با که گویم؟

غزل شمارهٔ 202ز دلتنگی به جانم با که گویم؟

غزل شمارهٔ 203ای دوست، بیا، که ما توراییم

غزل شمارهٔ 204بیا، ای دیده، تا یک دم بگرییم

غزل شمارهٔ 205تا کی همه مدح خویش گوییم؟

غزل شمارهٔ 206شهری است بزرگ و ما دروییم

غزل شمارهٔ 207بگذر ای غافل ز یاد این و آن

غزل شمارهٔ 208مبتلای هجر یارم، الغیاث ای دوستان

غزل شمارهٔ 209مقصود دل عاشق شیدا همه او دان

غزل شمارهٔ 210در کف جور تو افتادم، تو دان

غزل شمارهٔ 211رفت کار دل ز دست، اکنون تو دان

غزل شمارهٔ 212ماهرخان، که داد عشق، عارض لاله رنگشان

غزل شمارهٔ 213ز دل، جانا، غم عشقت رها کردن توان؟ نتوان

غزل شمارهٔ 214نگارا از سر کویت گذر کردن توان؟ نتوان

غزل شمارهٔ 215عاشقی دانی چه باشد؟ بی‌دل و جان زیستن

غزل شمارهٔ 216سهل گفتی به ترک جان گفتن

غزل شمارهٔ 217تا توانی هیچ درمانم مکن

غزل شمارهٔ 218ماهرویا، رخ ز من پنهان مکن

غزل شمارهٔ 219بی‌رخت جانا، دلم غمگین مکن

غزل شمارهٔ 220ای یار، بیا و یاریی کن

غزل شمارهٔ 221ای رخ جان فزای تو گشته خجسته فال من

غزل شمارهٔ 222چه کنم که دل نسازم هدف خدنگ او من؟

غزل شمارهٔ 223بپرس از دلم آخر، چه دل؟ که قطرهٔ خون

غزل شمارهٔ 224چو دل ز دایرهٔ عقل بی تو شد بیرون

غزل شمارهٔ 225ای حسن تو بی‌پایان، آخر چه جمال است این؟

غزل شمارهٔ 226ای دل و جان عاشقان شیفتهٔ جمال تو

غزل شمارهٔ 227ای دل و جان عاشقان شیفتهٔ لقای تو

غزل شمارهٔ 228ای آرزوی جان و دلم ز آرزوی تو

غزل شمارهٔ 229ای همه میل دل من سوی تو

غزل شمارهٔ 230ترک من، ای من غلام روی تو

غزل شمارهٔ 231آن مونس غمگسار جان کو؟

غزل شمارهٔ 232ساقی، قدحی می مغان کو؟

غزل شمارهٔ 233مانا دمید بوی گلستان صبح گاه

غزل شمارهٔ 234ای جمالت برقع از رخ ناگهان انداخته

غزل شمارهٔ 235ای راحت روح هر شکسته

غزل شمارهٔ 236ای در میان جانم گنجی نهان نهاده

غزل شمارهٔ 237ای هر دهن ز یاد لبت پر عسل شده

غزل شمارهٔ 238در صومعه نگنجد، رند شرابخانه

غزل شمارهٔ 239در صومعه نگنجد رند شرابخانه

غزل شمارهٔ 240بازم از غصه جگر خون کرده‌ای

غزل شمارهٔ 241تا تو در حسن و جمال افزوده‌ای

غزل شمارهٔ 242تا زخوبی دل ز من بربوده‌ای

غزل شمارهٔ 243ای یار، مکن، بر من بی‌یار ببخشای

غزل شمارهٔ 244در کار من درهم آخر نظری فرمای

غزل شمارهٔ 245ای دوست الغیاث! که جانم بسوختی

غزل شمارهٔ 246نگارا، گرچه از ما برشکستی

غزل شمارهٔ 247ای به تو زنده جسم و جان، مونس جان کیستی؟

غزل شمارهٔ 248پیش ازینم خوشترک می‌داشتی

غزل شمارهٔ 249ای ز غم فراق تو جان مرا شکایتی

غزل شمارهٔ 250ای عشق، کجا به من فتادی؟

غزل شمارهٔ 201ز غم زار و حقیرم، با که گویم؟

غزل شمارهٔ 202ز دلتنگی به جانم با که گویم؟

غزل شمارهٔ 203ای دوست، بیا، که ما توراییم

غزل شمارهٔ 204بیا، ای دیده، تا یک دم بگرییم

غزل شمارهٔ 205تا کی همه مدح خویش گوییم؟

غزل شمارهٔ 206شهری است بزرگ و ما دروییم

غزل شمارهٔ 207بگذر ای غافل ز یاد این و آن

غزل شمارهٔ 208مبتلای هجر یارم، الغیاث ای دوستان

غزل شمارهٔ 209مقصود دل عاشق شیدا همه او دان

غزل شمارهٔ 210در کف جور تو افتادم، تو دان

غزل شمارهٔ 211رفت کار دل ز دست، اکنون تو دان

غزل شمارهٔ 212ماهرخان، که داد عشق، عارض لاله رنگشان

غزل شمارهٔ 213ز دل، جانا، غم عشقت رها کردن توان؟ نتوان

غزل شمارهٔ 214نگارا از سر کویت گذر کردن توان؟ نتوان

غزل شمارهٔ 215عاشقی دانی چه باشد؟ بی‌دل و جان زیستن

غزل شمارهٔ 216سهل گفتی به ترک جان گفتن

غزل شمارهٔ 217تا توانی هیچ درمانم مکن

غزل شمارهٔ 218ماهرویا، رخ ز من پنهان مکن

غزل شمارهٔ 219بی‌رخت جانا، دلم غمگین مکن

غزل شمارهٔ 220ای یار، بیا و یاریی کن

غزل شمارهٔ 221ای رخ جان فزای تو گشته خجسته فال من

غزل شمارهٔ 222چه کنم که دل نسازم هدف خدنگ او من؟

غزل شمارهٔ 223بپرس از دلم آخر، چه دل؟ که قطرهٔ خون

غزل شمارهٔ 224چو دل ز دایرهٔ عقل بی تو شد بیرون

غزل شمارهٔ 225ای حسن تو بی‌پایان، آخر چه جمال است این؟

غزل شمارهٔ 226ای دل و جان عاشقان شیفتهٔ جمال تو

غزل شمارهٔ 227ای دل و جان عاشقان شیفتهٔ لقای تو

غزل شمارهٔ 228ای آرزوی جان و دلم ز آرزوی تو

غزل شمارهٔ 229ای همه میل دل من سوی تو

غزل شمارهٔ 230ترک من، ای من غلام روی تو