صفحۂ اولشعراءلغاتاوزاناصنافمترجمینصداکارہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

شعراءاوزاناصنافصداکارانمترجمین

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. عراقی
  2. »دیوان اشعار
  3. »غزلیات
  4. »غزل شمارهٔ 217

غزل شمارهٔ 217

شاعر: عراقی

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

قافیہ: انممکن

صنف: غزل

Toggle stanza 1
1

تا توانی هیچ درمانم مکن

هیچ گونه چارهٔ جانم مکن

2

رنج من می‌بین و فریادم مرس

درد من می‌بین و درمانم مکن

3

جز به دشنام و جفا نامم مبر

جز به درد و غصه فرمانم مکن

4

گر نخواهی کشتنم از تیغ غم

مبتلای درد هجرانم مکن

5

ور بر آن عزمی که ریزی خون من

جز به تیغ خویش قربانم مکن

6

از من مسکین به هر جرمی مرنج

پس به هر جرمی مرنجانم، مکن

7

گر گناهی کردم از من عفو کن

ور خطایی رفت تاوانم مکن

8

تا عراقی ماند در درد فراق

درد با من گوی و درمانم مکن

◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

سهل گفتی به ترک جان گفتن

من بدیدم، نمی‌توان گفتن

عراقی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 216

اگلی نظم

ماهرویا، رخ ز من پنهان مکن

چشم من از هجر خود گریان مکن

عراقی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 218

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور