صنف کے تحت کتاب
یہ صفحہ صرف صنفِ مثنوی کے تحت آنے والی نظمیں دکھاتا ہے۔
امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » مثنویات » شمارهٔ 50 - عکس و تبدیل
امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » مثنویات » شمارهٔ 51 - حسن تعلیل
امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » مثنویات » شمارهٔ 52 - لف و نشر
امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » مثنویات » شمارهٔ 53 - جمع تفریق تقسیم
امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » مثنویات » شمارهٔ 54 - تجرید
امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » مثنویات » شمارهٔ 55 - تجنیس
امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » مثنویات » شمارهٔ 56 - قلب
امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » مثنویات » شمارهٔ 57 - اشتقاق و شبه اشتقاق
امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » مثنویات » شمارهٔ 58 - سیاق الاعداد
امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » مثنویات » شمارهٔ 59 - مراعات النظیر
امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » مثنویات » شمارهٔ 60 - ردالعجز علی الصدر
امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » مثنویات » شمارهٔ 61 - ترصیع
امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » مثنویات » شمارهٔ 62 - ذوقا فیتین
امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » مثنویات » شمارهٔ 63 - تنسیق الصفات
امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » مثنویات » شمارهٔ 64 - حکمت و اخلاق
امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » مثنویات » شمارهٔ 65 - بمن فی العشق مات و حی فیه
امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » مثنویات » شمارهٔ 66 - نیازمندی در حضرت بی نیازی که دماغ مختل بندگان را از گلشن یحبهم و یحبونه بوی بخشیده
امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » مثنویات » شمارهٔ 67 - نعت کامل جمالی که سر ناخنی از حسنش یک بدر را دو هلال گردانید، صلی الله علیه و آله و سلم
امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » مثنویات » شمارهٔ 68 - صفت معراج صاحبدلی، که از دو نون قاب قوسین، یک دائره میم محبت بنگاشت
امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » مثنویات » شمارهٔ 69 - مدح شیخی در آئینهٔ صفا مثالی است از ذات محمد مصطفی با لعین نه بلعکس
امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » مثنویات » شمارهٔ 70 - ستایش خلیفهٔ شائیسته علاء الدین محمد ثبته الله تعالی علی دین محمد مصطفی صلی الله علیه و سلم
امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » مثنویات » شمارهٔ 71 - عرض صحیفهٔ طولانی نصیحت، پیش ضمیر ملهم سلطان، که نسخهایست صحیح از لوح محفوظ حفظ الله تعالی عن التلویح السو
امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » مثنویات » شمارهٔ 72 - سرگذشت
امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » مثنویات » شمارهٔ 73 - در سبب نظم این جواهر که زمرد وصف خضر خان واسطهٔ عقد اوست
امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » مثنویات » شمارهٔ 74 - قلم زدن نخست در شرح تیغ زدن جمهور سلاطین ماضیهٔ دهلی
امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » مثنویات » شمارهٔ 75 - داستان در حک کردن نقش کفر به پلارک چند از دیباچه عشق خضر خان که شاهی از سواد هندوستان و حرفی خان خانان بود
امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » مثنویات » شمارهٔ 76 - آغاز انشعاب عشقهٔ عشق خضر خان از شاخ سبز و تر دول رانی
امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » مثنویات » شمارهٔ 77 - گرم شدن چشم «دول رانی» در روی شمس الحق و الدین خضر خان و از تاب مهر، آب در چشمش گشتن، و مهربان گشتن آن چشمهٔ مهر، بران نیلوفر هندی، و چون شعاع خورشید، از صفر ابر زمین افتادن
امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » مثنویات » شمارهٔ 78 - صفت ماهتابی که پیش از مهر روشن پردهٔ ابر حیا بر رو کشیده
امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » مثنویات » شمارهٔ 79 - صفت بهار، و گلگشت شجرهٔ بلند بالش مملکت والا خضر خان طوبی له، در باغ بهشت آسا، و بسوی گلهای کرنه گذشتن، و بوی دوست باز یافتن، و هوش به باد دادن
امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » مثنویات » شمارهٔ 80 - جدائی افگندن تیغ زبان بد گویان میان عاشق و معشوق، و روان شدن دول رانی از خانهٔ دولت سوی کشک لعل، و در فراق خضر خان، از دود آه، کوشک لعل را سیاه گردانیدن
امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » مثنویات » شمارهٔ 81 - صفت آرایش شهر و کشور، چون عروس، از برای تزویج شاه و شاهزادهٔ بی جفت، خضرخان، زادت خضره راسه، و شاهت وجه العدو بباسه!
امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » مثنویات » شمارهٔ 82 - صفت داغهای جدائی، که دود از نهاد آن دو آتش زده فراق براورده
امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » مثنویات » شمارهٔ 83 - صفت شب سیاه هجران، که خضرخان را در کوشک جهان نمای جهان غم نمود، و دولرانی در قصر لعل غرق خوناب بود، و افروخته شدن شمع مراد آن دو محترق هم از آتش دل ایشان، و روشنائی در کار ایشان پدید گشتن
امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » مثنویات » شمارهٔ 84 - رسیدن خضر خان بادلدانی، و با او چون بخت خویش با دولت جفت گشتن
امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » مثنویات » شمارهٔ 85 - خراب گشتن مجلس خانی از گردش دور مدام، و خفتن بخت بیدار خضر خان، به پریشانی این دولت در واقعه دیدن و تعبیر آن خواب پریشان از دل خسرو خستن
امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » مثنویات » شمارهٔ 86 - راز نامه عتاب آمیز ظل الله سوی شمس الحق خضر خان
امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » مثنویات » شمارهٔ 87 - عزم سلطان عالم سوی عالم دیگر، و سلب کردن کافور مجبوب رجولیت فحول ملک و به روشنائی در چشم ملوک نشستن، و دیده قرة العین علائی را، کافور وام گردانیدن، و در آن قصاص، دیده و سر به هم باد دادن!
امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » مثنویات » شمارهٔ 88 - کشیدن اجل، شمشیر الوقت سیف قاطع، بر سر تاجوران سر پر، و شهادت آن بهشتیان بر دست زبانی چند، و گزاردن تیغ بر سر ایشان به خبر مشهور، که «السیف محاء الذنوب»
امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » مثنویات » شمارهٔ 89 - بخشیدن برکت و یمن، فرزند یمینالدین مبارک را، ازین پند نامه میمون، تا در نقش این پند فرو شود، و از بند نفس بیرون آید!
امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » مثنویات » شمارهٔ 90 - در اختتام این سواد پر از آب زندگانی، که ماجرای دول رانی و خضرخان است ، خصصهما الله به عمر الخضر
امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » مثنویات » شمارهٔ 91 - حکایت
امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » مثنویات » شمارهٔ 92 - گزیدهٔ از سپهر اول
امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » مثنویات » شمارهٔ 93 - ذکر عمارتی که بدار الخلاقه شد بلند و آغاز آن ز جامع دین بست کردگار
امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » مثنویات » شمارهٔ 94 - اثبات ملک هند به حجت که جنت است حجت همه به قاعدهٔ عقل استوار
امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » مثنویات » شمارهٔ 95 - ترجیح ملک هند به عقل از هوای خویش بر روم و بر عراق و خراسان و قندهار
امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » مثنویات » شمارهٔ 96 - ترجیح اهل هند بر اهل عجم همه در زیرکی و دانش و دلهای هوشیار
امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » مثنویات » شمارهٔ 97 - حدیث عهد و پیمان لشکر غازی، که در کام نهنگ اندر روند و دیدهٔ اژدر!
امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » مثنویات » شمارهٔ 98 - مصاف اول غازی ملک با لشکر دهلی به باد حملهای زیر و زبر کردن چنان لشکر
امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » مثنویات » شمارهٔ 99 - حدیث بخشش جان و نوازش از ملک غازی مسلمانان دهلی را به لطف بی حد و بی مر