صنفِ غزل میں جامی کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 184تا عشق توام زبون گرفته ست

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 184

7 اشعار

غزل شمارهٔ 184اگر از عشق همراهی نباشد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 184

7 اشعار

غزل شمارهٔ 185تیر باران رسد از قوس قزح بر نرگس

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 185

9 اشعار

غزل شمارهٔ 185خوش آن که وقت گل لب جویی گرفته است

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 185

7 اشعار

غزل شمارهٔ 185می‌شوم زنده ز سرکان نازنینم می‌کشد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 185

7 اشعار

غزل شمارهٔ 186تا به چشمت شده در ناز برابر نرگس

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 186

8 اشعار

غزل شمارهٔ 186گرچه خلقی ز تو در دام بلا افتاده ست

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 186

7 اشعار

غزل شمارهٔ 186خط مشکین کز رخ آن نازنین سر برزند

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 186

7 اشعار

غزل شمارهٔ 187مشو فریفته حسن صورت ای درویش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 187

7 اشعار

غزل شمارهٔ 187روی خوب تو مهوش افتاده ست

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 187

7 اشعار

غزل شمارهٔ 187دل من راه دینداران ره میخانه می‌داند

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 187

7 اشعار

غزل شمارهٔ 188آشیان می سازد از خس بلبل بی صبر و هوش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 188

7 اشعار

غزل شمارهٔ 188باز هوای چمنم آرزوست

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 188

7 اشعار

غزل شمارهٔ 188بی تو جان زندگی نمی خواهد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 188

7 اشعار

غزل شمارهٔ 189چون نهفتی آن دو رخ بگشا لب خندان خویش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 189

7 اشعار

غزل شمارهٔ 189چو یار دور چه سود ار بهار نزدیک است

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 189

7 اشعار

غزل شمارهٔ 189بوی آن آشنا که می آرد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 189

7 اشعار

غزل شمارهٔ 190نگار من که باشد خانه از کوی وفا دورش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 190

7 اشعار

غزل شمارهٔ 190به جانب سفر آن ترک تندخو رفته ست

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 190

7 اشعار

غزل شمارهٔ 190هر مست که می به دست گیرد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 190

7 اشعار

غزل شمارهٔ 191خوشا منازل سلمی و ربع و اطلالش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 191

7 اشعار

غزل شمارهٔ 191با خیال آن دو ابرو هر گهم خواب آمده ست

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 191

7 اشعار

غزل شمارهٔ 191دور ازان لب اشک من سرخ است و چشم تر سفید

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 191

7 اشعار

غزل شمارهٔ 192خط عنبرین بر شکر مکش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 192

7 اشعار

غزل شمارهٔ 192کس از خوبان وفا هرگز ندیده ست

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 192

7 اشعار

غزل شمارهٔ 192تا صبا طره شبرنگ تو را برهم زد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 192

7 اشعار

غزل شمارهٔ 193دم زد دل از سر غمت از سرزنش خون کردمش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 193

7 اشعار

غزل شمارهٔ 193خوی تو بسی نازک و ما را ادبی نیست

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 193

7 اشعار

غزل شمارهٔ 193به بزم وصل ما و من نگنجد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 193

7 اشعار

غزل شمارهٔ 194ای چو گلبرگ طری عارض زیبای تو خوش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 194

7 اشعار

غزل شمارهٔ 194عید شد یک دل نمی بینم که اکنون شاد نیست

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 194

7 اشعار

غزل شمارهٔ 194ساقی ما دوش باما در سر انصاف بود

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 194

7 اشعار

غزل شمارهٔ 195ای به سرم دمبدم تیغ جفای تو خوش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 195

7 اشعار

غزل شمارهٔ 195مذهب عشق خودپسندی نیست

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 195

7 اشعار

غزل شمارهٔ 195یار رفت و خیربادی هم نکرد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 195

7 اشعار

غزل شمارهٔ 196نازنینا یک شبی با عاشقان دمساز باش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 196

7 اشعار

غزل شمارهٔ 196در بر سیمین دلت گر سخت تر از سنگ نیست

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 196

7 اشعار

غزل شمارهٔ 196شد دلم دیوانه وقت آمد که تدبیرش کنند

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 196

7 اشعار

غزل شمارهٔ 197چمن کامسال بینی ناامید از فیض بارانش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 197

8 اشعار

غزل شمارهٔ 197گر دل از عشق توام چاک بود باکی نیست

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 197

7 اشعار

غزل شمارهٔ 197چنین که حسن تو عرض جمال غیب کند

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 197

7 اشعار

غزل شمارهٔ 198نه به لطف از ستم دوست توان یافت خلاص

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 198

7 اشعار

غزل شمارهٔ 198مؤثر در وجود الا یکی نیست

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 198

7 اشعار

غزل شمارهٔ 198دمبدم دیده که خون می ریزد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 198

7 اشعار

غزل شمارهٔ 199چو خوش دمیده تو را خط به گرد آن عارض

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 199

7 اشعار

غزل شمارهٔ 199غزالی چون تو در صحرای چین نیست

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 199

7 اشعار

غزل شمارهٔ 199ز سدره طوبی اگر آمدن سوی تو تواند

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 199

7 اشعار

غزل شمارهٔ 200چون نسخه جمال تو خالیست از غلط

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 200

7 اشعار

غزل شمارهٔ 200به خوبی خم ابروی تو مه نو نیست

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 200

7 اشعار

غزل شمارهٔ 200یارم به خانه ای که شب تار دررود

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 200

9 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 184–تا عشق توام زبون گرفته ست

غزل شمارهٔ 184–اگر از عشق همراهی نباشد

غزل شمارهٔ 185–تیر باران رسد از قوس قزح بر نرگس

غزل شمارهٔ 185–خوش آن که وقت گل لب جویی گرفته است

غزل شمارهٔ 185–می‌شوم زنده ز سرکان نازنینم می‌کشد

غزل شمارهٔ 186–تا به چشمت شده در ناز برابر نرگس

غزل شمارهٔ 186–گرچه خلقی ز تو در دام بلا افتاده ست

غزل شمارهٔ 186–خط مشکین کز رخ آن نازنین سر برزند

غزل شمارهٔ 187–مشو فریفته حسن صورت ای درویش

غزل شمارهٔ 187–روی خوب تو مهوش افتاده ست

غزل شمارهٔ 187–دل من راه دینداران ره میخانه می‌داند

غزل شمارهٔ 188–آشیان می سازد از خس بلبل بی صبر و هوش

غزل شمارهٔ 188–باز هوای چمنم آرزوست

غزل شمارهٔ 188–بی تو جان زندگی نمی خواهد

غزل شمارهٔ 189–چون نهفتی آن دو رخ بگشا لب خندان خویش

غزل شمارهٔ 189–چو یار دور چه سود ار بهار نزدیک است

غزل شمارهٔ 189–بوی آن آشنا که می آرد

غزل شمارهٔ 190–نگار من که باشد خانه از کوی وفا دورش

غزل شمارهٔ 190–به جانب سفر آن ترک تندخو رفته ست

غزل شمارهٔ 190–هر مست که می به دست گیرد

غزل شمارهٔ 191–خوشا منازل سلمی و ربع و اطلالش

غزل شمارهٔ 191–با خیال آن دو ابرو هر گهم خواب آمده ست

غزل شمارهٔ 191–دور ازان لب اشک من سرخ است و چشم تر سفید

غزل شمارهٔ 192–خط عنبرین بر شکر مکش

غزل شمارهٔ 192–کس از خوبان وفا هرگز ندیده ست

غزل شمارهٔ 192–تا صبا طره شبرنگ تو را برهم زد

غزل شمارهٔ 193–دم زد دل از سر غمت از سرزنش خون کردمش

غزل شمارهٔ 193–خوی تو بسی نازک و ما را ادبی نیست

غزل شمارهٔ 193–به بزم وصل ما و من نگنجد

غزل شمارهٔ 194–ای چو گلبرگ طری عارض زیبای تو خوش

غزل شمارهٔ 194–عید شد یک دل نمی بینم که اکنون شاد نیست

غزل شمارهٔ 194–ساقی ما دوش باما در سر انصاف بود

غزل شمارهٔ 195–ای به سرم دمبدم تیغ جفای تو خوش

غزل شمارهٔ 195–مذهب عشق خودپسندی نیست

غزل شمارهٔ 195–یار رفت و خیربادی هم نکرد

غزل شمارهٔ 196–نازنینا یک شبی با عاشقان دمساز باش

غزل شمارهٔ 196–در بر سیمین دلت گر سخت تر از سنگ نیست

غزل شمارهٔ 196–شد دلم دیوانه وقت آمد که تدبیرش کنند

غزل شمارهٔ 197–چمن کامسال بینی ناامید از فیض بارانش

غزل شمارهٔ 197–گر دل از عشق توام چاک بود باکی نیست

غزل شمارهٔ 197–چنین که حسن تو عرض جمال غیب کند

غزل شمارهٔ 198–نه به لطف از ستم دوست توان یافت خلاص

غزل شمارهٔ 198–مؤثر در وجود الا یکی نیست

غزل شمارهٔ 198–دمبدم دیده که خون می ریزد

غزل شمارهٔ 199–چو خوش دمیده تو را خط به گرد آن عارض

غزل شمارهٔ 199–غزالی چون تو در صحرای چین نیست

غزل شمارهٔ 199–ز سدره طوبی اگر آمدن سوی تو تواند

غزل شمارهٔ 200–چون نسخه جمال تو خالیست از غلط

غزل شمارهٔ 200–به خوبی خم ابروی تو مه نو نیست

غزل شمارهٔ 200–یارم به خانه ای که شب تار دررود

صنفِ غزل میں جامی کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 184–تا عشق توام زبون گرفته ست

غزل شمارهٔ 184–اگر از عشق همراهی نباشد

غزل شمارهٔ 185–تیر باران رسد از قوس قزح بر نرگس

غزل شمارهٔ 185–خوش آن که وقت گل لب جویی گرفته است

غزل شمارهٔ 185–می‌شوم زنده ز سرکان نازنینم می‌کشد

غزل شمارهٔ 186–تا به چشمت شده در ناز برابر نرگس

غزل شمارهٔ 186–گرچه خلقی ز تو در دام بلا افتاده ست

غزل شمارهٔ 186–خط مشکین کز رخ آن نازنین سر برزند

غزل شمارهٔ 187–مشو فریفته حسن صورت ای درویش

غزل شمارهٔ 187–روی خوب تو مهوش افتاده ست

غزل شمارهٔ 187–دل من راه دینداران ره میخانه می‌داند

غزل شمارهٔ 188–آشیان می سازد از خس بلبل بی صبر و هوش

غزل شمارهٔ 188–باز هوای چمنم آرزوست

غزل شمارهٔ 188–بی تو جان زندگی نمی خواهد

غزل شمارهٔ 189–چون نهفتی آن دو رخ بگشا لب خندان خویش

غزل شمارهٔ 189–چو یار دور چه سود ار بهار نزدیک است

غزل شمارهٔ 189–بوی آن آشنا که می آرد

غزل شمارهٔ 190–نگار من که باشد خانه از کوی وفا دورش

غزل شمارهٔ 190–به جانب سفر آن ترک تندخو رفته ست

غزل شمارهٔ 190–هر مست که می به دست گیرد

غزل شمارهٔ 191–خوشا منازل سلمی و ربع و اطلالش

غزل شمارهٔ 191–با خیال آن دو ابرو هر گهم خواب آمده ست

غزل شمارهٔ 191–دور ازان لب اشک من سرخ است و چشم تر سفید

غزل شمارهٔ 192–خط عنبرین بر شکر مکش

غزل شمارهٔ 192–کس از خوبان وفا هرگز ندیده ست

غزل شمارهٔ 192–تا صبا طره شبرنگ تو را برهم زد

غزل شمارهٔ 184تا عشق توام زبون گرفته ست

غزل شمارهٔ 184اگر از عشق همراهی نباشد

غزل شمارهٔ 185تیر باران رسد از قوس قزح بر نرگس

غزل شمارهٔ 185خوش آن که وقت گل لب جویی گرفته است

غزل شمارهٔ 185می‌شوم زنده ز سرکان نازنینم می‌کشد

غزل شمارهٔ 186تا به چشمت شده در ناز برابر نرگس

غزل شمارهٔ 186گرچه خلقی ز تو در دام بلا افتاده ست

غزل شمارهٔ 186خط مشکین کز رخ آن نازنین سر برزند

غزل شمارهٔ 187مشو فریفته حسن صورت ای درویش

غزل شمارهٔ 187روی خوب تو مهوش افتاده ست

غزل شمارهٔ 187دل من راه دینداران ره میخانه می‌داند

غزل شمارهٔ 188آشیان می سازد از خس بلبل بی صبر و هوش

غزل شمارهٔ 188باز هوای چمنم آرزوست

غزل شمارهٔ 188بی تو جان زندگی نمی خواهد

غزل شمارهٔ 189چون نهفتی آن دو رخ بگشا لب خندان خویش

غزل شمارهٔ 189چو یار دور چه سود ار بهار نزدیک است

غزل شمارهٔ 189بوی آن آشنا که می آرد

غزل شمارهٔ 190نگار من که باشد خانه از کوی وفا دورش

غزل شمارهٔ 190به جانب سفر آن ترک تندخو رفته ست

غزل شمارهٔ 190هر مست که می به دست گیرد

غزل شمارهٔ 191خوشا منازل سلمی و ربع و اطلالش

غزل شمارهٔ 191با خیال آن دو ابرو هر گهم خواب آمده ست

غزل شمارهٔ 191دور ازان لب اشک من سرخ است و چشم تر سفید

غزل شمارهٔ 192خط عنبرین بر شکر مکش

غزل شمارهٔ 192کس از خوبان وفا هرگز ندیده ست

غزل شمارهٔ 192تا صبا طره شبرنگ تو را برهم زد

غزل شمارهٔ 193دم زد دل از سر غمت از سرزنش خون کردمش

غزل شمارهٔ 193خوی تو بسی نازک و ما را ادبی نیست

غزل شمارهٔ 193به بزم وصل ما و من نگنجد

غزل شمارهٔ 194ای چو گلبرگ طری عارض زیبای تو خوش

غزل شمارهٔ 194عید شد یک دل نمی بینم که اکنون شاد نیست

غزل شمارهٔ 194ساقی ما دوش باما در سر انصاف بود

غزل شمارهٔ 195ای به سرم دمبدم تیغ جفای تو خوش

غزل شمارهٔ 195مذهب عشق خودپسندی نیست

غزل شمارهٔ 195یار رفت و خیربادی هم نکرد

غزل شمارهٔ 196نازنینا یک شبی با عاشقان دمساز باش

غزل شمارهٔ 196در بر سیمین دلت گر سخت تر از سنگ نیست

غزل شمارهٔ 196شد دلم دیوانه وقت آمد که تدبیرش کنند

غزل شمارهٔ 197چمن کامسال بینی ناامید از فیض بارانش

غزل شمارهٔ 197گر دل از عشق توام چاک بود باکی نیست

غزل شمارهٔ 197چنین که حسن تو عرض جمال غیب کند

غزل شمارهٔ 198نه به لطف از ستم دوست توان یافت خلاص

غزل شمارهٔ 198مؤثر در وجود الا یکی نیست

غزل شمارهٔ 198دمبدم دیده که خون می ریزد

غزل شمارهٔ 199چو خوش دمیده تو را خط به گرد آن عارض

غزل شمارهٔ 199غزالی چون تو در صحرای چین نیست

غزل شمارهٔ 199ز سدره طوبی اگر آمدن سوی تو تواند

غزل شمارهٔ 200چون نسخه جمال تو خالیست از غلط

غزل شمارهٔ 200به خوبی خم ابروی تو مه نو نیست

غزل شمارهٔ 200یارم به خانه ای که شب تار دررود

غزل شمارهٔ 184تا عشق توام زبون گرفته ست

غزل شمارهٔ 184اگر از عشق همراهی نباشد

غزل شمارهٔ 185تیر باران رسد از قوس قزح بر نرگس

غزل شمارهٔ 185خوش آن که وقت گل لب جویی گرفته است

غزل شمارهٔ 185می‌شوم زنده ز سرکان نازنینم می‌کشد

غزل شمارهٔ 186تا به چشمت شده در ناز برابر نرگس

غزل شمارهٔ 186گرچه خلقی ز تو در دام بلا افتاده ست

غزل شمارهٔ 186خط مشکین کز رخ آن نازنین سر برزند

غزل شمارهٔ 187مشو فریفته حسن صورت ای درویش

غزل شمارهٔ 187روی خوب تو مهوش افتاده ست

غزل شمارهٔ 187دل من راه دینداران ره میخانه می‌داند

غزل شمارهٔ 188آشیان می سازد از خس بلبل بی صبر و هوش

غزل شمارهٔ 188باز هوای چمنم آرزوست

غزل شمارهٔ 188بی تو جان زندگی نمی خواهد

غزل شمارهٔ 189چون نهفتی آن دو رخ بگشا لب خندان خویش

غزل شمارهٔ 189چو یار دور چه سود ار بهار نزدیک است

غزل شمارهٔ 189بوی آن آشنا که می آرد

غزل شمارهٔ 190نگار من که باشد خانه از کوی وفا دورش

غزل شمارهٔ 190به جانب سفر آن ترک تندخو رفته ست

غزل شمارهٔ 190هر مست که می به دست گیرد

غزل شمارهٔ 191خوشا منازل سلمی و ربع و اطلالش

غزل شمارهٔ 191با خیال آن دو ابرو هر گهم خواب آمده ست

غزل شمارهٔ 191دور ازان لب اشک من سرخ است و چشم تر سفید

غزل شمارهٔ 192خط عنبرین بر شکر مکش

غزل شمارهٔ 192کس از خوبان وفا هرگز ندیده ست

غزل شمارهٔ 192تا صبا طره شبرنگ تو را برهم زد

غزل شمارهٔ 193دم زد دل از سر غمت از سرزنش خون کردمش

غزل شمارهٔ 193خوی تو بسی نازک و ما را ادبی نیست

غزل شمارهٔ 193به بزم وصل ما و من نگنجد

غزل شمارهٔ 194ای چو گلبرگ طری عارض زیبای تو خوش