غزلیات

غزل شمارهٔ 201اندیشه جمال تو حیرانی آورد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 201

7 اشعار

غزل شمارهٔ 202زلف تو ماه را به سیه پوشی آورد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 202

7 اشعار

غزل شمارهٔ 203نه در کوه این صدا از تیشهٔ فرهاد می‌خیزد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 203

7 اشعار

غزل شمارهٔ 204آن که خودرو لاله اش داغ نهانم تازه کرد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 204

7 اشعار

غزل شمارهٔ 205خطت کز طرف نسرین سربرآورد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 205

7 اشعار

غزل شمارهٔ 206هر شب به تو مه روی به همخانگی آرد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 206

7 اشعار

غزل شمارهٔ 207دل با غمت آشناییم داد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 207

9 اشعار

غزل شمارهٔ 208یار ما عزم سفر کرد خدا یارش باد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 208

7 اشعار

غزل شمارهٔ 209باز ازین راه صدای جرسی می‌آید

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 209

7 اشعار

غزل شمارهٔ 210نی رخ آن مه چنینم بی‌دل و دین می‌کند

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 210

7 اشعار

غزل شمارهٔ 211آمد ازملک عشق لشکر درد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 211

7 اشعار

غزل شمارهٔ 212سبزه از طرف چمن می خیزد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 212

7 اشعار

غزل شمارهٔ 213تو تنگ چشمی آن شوخ بین چو ناز کند

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 213

7 اشعار

غزل شمارهٔ 214آن سهی‌سرو چو گلگشت‌ِ لب ‌ِجو می‌کرد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 214

7 اشعار

غزل شمارهٔ 215نام لبت چون به زبان می‌آید

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 215

7 اشعار

غزل شمارهٔ 216ناله دردناک می آید

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 216

7 اشعار

غزل شمارهٔ 217وقت گل خوش آن که جا بر طرف گلشن می‌کند

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 217

7 اشعار

غزل شمارهٔ 218شهید داغ تو فردا ز گل چو لاله برآید

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 218

7 اشعار

غزل شمارهٔ 219شب کجا رفتی که دور از روی تو خوابم نبرد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 219

7 اشعار

غزل شمارهٔ 220چه جور ماند که برما مه صیام نکرد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 220

7 اشعار

غزل شمارهٔ 221ز داغ هجر تو سوزم ز گشت باغ چه سود

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 221

7 اشعار

غزل شمارهٔ 222گرچه اندازد به شاخ سدره امیدم کمند

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 222

7 اشعار

غزل شمارهٔ 223گهی که بر سر زلفت شمال می‌گذرد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 223

7 اشعار

غزل شمارهٔ 224گرچه از دل دیده رخت خود به موج خون برد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 224

7 اشعار

غزل شمارهٔ 225سرکویت ز شور بیخودان میخانه را ماند

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 225

7 اشعار

غزل شمارهٔ 226ساقیا عهد گل از ابر بهاران تازه شد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 226

7 اشعار

غزل شمارهٔ 227پریرخا چو خیالت فسونگری گیرد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 227

7 اشعار

غزل شمارهٔ 228اگر نه ساغر لعلت به کام خواهد شد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 228

7 اشعار

غزل شمارهٔ 229صبا همدم بوی جانان رسید

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 229

9 اشعار

غزل شمارهٔ 230ز شوقت سوختم هرکس به کویت خانه‌ای سازد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 230

7 اشعار

غزل شمارهٔ 231سوار من که غبار رهش به ماه رسید

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 231

7 اشعار

غزل شمارهٔ 232زآتش تب مه رخسار تو در تاب مباد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 232

7 اشعار

غزل شمارهٔ 233دلم بی جمال تو نوری ندارد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 233

7 اشعار

غزل شمارهٔ 234کیم پیکان تو از دل برآید

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 234

7 اشعار

غزل شمارهٔ 235به من دارد دلت جنگی که دارد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 235

7 اشعار

غزل شمارهٔ 236باز گل اسباب معشوقی به بستان ساز کرد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 236

9 اشعار

غزل شمارهٔ 237آن ترک کج کله چو هوای شکار کرد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 237

7 اشعار

غزل شمارهٔ 238گر ز هجران چشم من زینگونه خون پالا شود

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 238

7 اشعار

غزل شمارهٔ 239رفتی و دل ز هجر تو با سوز و آه ماند

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 239

7 اشعار

غزل شمارهٔ 240خبر آمدن یار دلم خرم کرد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 240

7 اشعار

غزل شمارهٔ 241سحر چون ابر نیسان سایه بان بر کشتزاران زد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 241

11 اشعار

غزل شمارهٔ 242بیا که خسته دلان را تویی معاد و معاذ

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 242

7 اشعار

غزل شمارهٔ 243معنی الوجود فی صورالکون قد ظهر

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 243

7 اشعار

غزل شمارهٔ 244شمت برقا یلوح للاسرار

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 244

11 اشعار

غزل شمارهٔ 245گر همچو عود جا دهدم یار در کنار

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 245

9 اشعار

غزل شمارهٔ 246اگر پرده برخیزد از روی کار

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 246

7 اشعار

غزل شمارهٔ 247زهی نور تو از هر ذره ظاهر

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 247

9 اشعار

غزل شمارهٔ 248تو نور مطلقی و دیگران مجالی نور

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 248

9 اشعار

غزل شمارهٔ 249کار من آمد به جان از یار دور

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 249

7 اشعار

غزل شمارهٔ 250مکن در کشتنم زین بیش تقصیر

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 250

7 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 201–اندیشه جمال تو حیرانی آورد

غزل شمارهٔ 202–زلف تو ماه را به سیه پوشی آورد

غزل شمارهٔ 203–نه در کوه این صدا از تیشهٔ فرهاد می‌خیزد

غزل شمارهٔ 204–آن که خودرو لاله اش داغ نهانم تازه کرد

غزل شمارهٔ 205–خطت کز طرف نسرین سربرآورد

غزل شمارهٔ 206–هر شب به تو مه روی به همخانگی آرد

غزل شمارهٔ 207–دل با غمت آشناییم داد

غزل شمارهٔ 208–یار ما عزم سفر کرد خدا یارش باد

غزل شمارهٔ 209–باز ازین راه صدای جرسی می‌آید

غزل شمارهٔ 210–نی رخ آن مه چنینم بی‌دل و دین می‌کند

غزل شمارهٔ 211–آمد ازملک عشق لشکر درد

غزل شمارهٔ 212–سبزه از طرف چمن می خیزد

غزل شمارهٔ 213–تو تنگ چشمی آن شوخ بین چو ناز کند

غزل شمارهٔ 214–آن سهی‌سرو چو گلگشت‌ِ لب ‌ِجو می‌کرد

غزل شمارهٔ 215–نام لبت چون به زبان می‌آید

غزل شمارهٔ 216–ناله دردناک می آید

غزل شمارهٔ 217–وقت گل خوش آن که جا بر طرف گلشن می‌کند

غزل شمارهٔ 218–شهید داغ تو فردا ز گل چو لاله برآید

غزل شمارهٔ 219–شب کجا رفتی که دور از روی تو خوابم نبرد

غزل شمارهٔ 220–چه جور ماند که برما مه صیام نکرد

غزل شمارهٔ 221–ز داغ هجر تو سوزم ز گشت باغ چه سود

غزل شمارهٔ 222–گرچه اندازد به شاخ سدره امیدم کمند

غزل شمارهٔ 223–گهی که بر سر زلفت شمال می‌گذرد

غزل شمارهٔ 224–گرچه از دل دیده رخت خود به موج خون برد

غزل شمارهٔ 225–سرکویت ز شور بیخودان میخانه را ماند

غزل شمارهٔ 226–ساقیا عهد گل از ابر بهاران تازه شد

غزل شمارهٔ 227–پریرخا چو خیالت فسونگری گیرد

غزل شمارهٔ 228–اگر نه ساغر لعلت به کام خواهد شد

غزل شمارهٔ 229–صبا همدم بوی جانان رسید

غزل شمارهٔ 230–ز شوقت سوختم هرکس به کویت خانه‌ای سازد

غزل شمارهٔ 231–سوار من که غبار رهش به ماه رسید

غزل شمارهٔ 232–زآتش تب مه رخسار تو در تاب مباد

غزل شمارهٔ 233–دلم بی جمال تو نوری ندارد

غزل شمارهٔ 234–کیم پیکان تو از دل برآید

غزل شمارهٔ 235–به من دارد دلت جنگی که دارد

غزل شمارهٔ 236–باز گل اسباب معشوقی به بستان ساز کرد

غزل شمارهٔ 237–آن ترک کج کله چو هوای شکار کرد

غزل شمارهٔ 238–گر ز هجران چشم من زینگونه خون پالا شود

غزل شمارهٔ 239–رفتی و دل ز هجر تو با سوز و آه ماند

غزل شمارهٔ 240–خبر آمدن یار دلم خرم کرد

غزل شمارهٔ 241–سحر چون ابر نیسان سایه بان بر کشتزاران زد

غزل شمارهٔ 242–بیا که خسته دلان را تویی معاد و معاذ

غزل شمارهٔ 243–معنی الوجود فی صورالکون قد ظهر

غزل شمارهٔ 244–شمت برقا یلوح للاسرار

غزل شمارهٔ 245–گر همچو عود جا دهدم یار در کنار

غزل شمارهٔ 246–اگر پرده برخیزد از روی کار

غزل شمارهٔ 247–زهی نور تو از هر ذره ظاهر

غزل شمارهٔ 248–تو نور مطلقی و دیگران مجالی نور

غزل شمارهٔ 249–کار من آمد به جان از یار دور

غزل شمارهٔ 250–مکن در کشتنم زین بیش تقصیر

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 201–اندیشه جمال تو حیرانی آورد

غزل شمارهٔ 202–زلف تو ماه را به سیه پوشی آورد

غزل شمارهٔ 203–نه در کوه این صدا از تیشهٔ فرهاد می‌خیزد

غزل شمارهٔ 204–آن که خودرو لاله اش داغ نهانم تازه کرد

غزل شمارهٔ 205–خطت کز طرف نسرین سربرآورد

غزل شمارهٔ 206–هر شب به تو مه روی به همخانگی آرد

غزل شمارهٔ 207–دل با غمت آشناییم داد

غزل شمارهٔ 208–یار ما عزم سفر کرد خدا یارش باد

غزل شمارهٔ 209–باز ازین راه صدای جرسی می‌آید

غزل شمارهٔ 210–نی رخ آن مه چنینم بی‌دل و دین می‌کند

غزل شمارهٔ 211–آمد ازملک عشق لشکر درد

غزل شمارهٔ 212–سبزه از طرف چمن می خیزد

غزل شمارهٔ 213–تو تنگ چشمی آن شوخ بین چو ناز کند

غزل شمارهٔ 214–آن سهی‌سرو چو گلگشت‌ِ لب ‌ِجو می‌کرد

غزل شمارهٔ 215–نام لبت چون به زبان می‌آید

غزل شمارهٔ 216–ناله دردناک می آید

غزل شمارهٔ 217–وقت گل خوش آن که جا بر طرف گلشن می‌کند

غزل شمارهٔ 218–شهید داغ تو فردا ز گل چو لاله برآید

غزل شمارهٔ 219–شب کجا رفتی که دور از روی تو خوابم نبرد

غزل شمارهٔ 220–چه جور ماند که برما مه صیام نکرد

غزل شمارهٔ 221–ز داغ هجر تو سوزم ز گشت باغ چه سود

غزل شمارهٔ 222–گرچه اندازد به شاخ سدره امیدم کمند

غزل شمارهٔ 223–گهی که بر سر زلفت شمال می‌گذرد

غزل شمارهٔ 224–گرچه از دل دیده رخت خود به موج خون برد

غزل شمارهٔ 225–سرکویت ز شور بیخودان میخانه را ماند

غزل شمارهٔ 226–ساقیا عهد گل از ابر بهاران تازه شد

غزل شمارهٔ 201اندیشه جمال تو حیرانی آورد

غزل شمارهٔ 202زلف تو ماه را به سیه پوشی آورد

غزل شمارهٔ 203نه در کوه این صدا از تیشهٔ فرهاد می‌خیزد

غزل شمارهٔ 204آن که خودرو لاله اش داغ نهانم تازه کرد

غزل شمارهٔ 205خطت کز طرف نسرین سربرآورد

غزل شمارهٔ 206هر شب به تو مه روی به همخانگی آرد

غزل شمارهٔ 207دل با غمت آشناییم داد

غزل شمارهٔ 208یار ما عزم سفر کرد خدا یارش باد

غزل شمارهٔ 209باز ازین راه صدای جرسی می‌آید

غزل شمارهٔ 210نی رخ آن مه چنینم بی‌دل و دین می‌کند

غزل شمارهٔ 211آمد ازملک عشق لشکر درد

غزل شمارهٔ 212سبزه از طرف چمن می خیزد

غزل شمارهٔ 213تو تنگ چشمی آن شوخ بین چو ناز کند

غزل شمارهٔ 214آن سهی‌سرو چو گلگشت‌ِ لب ‌ِجو می‌کرد

غزل شمارهٔ 215نام لبت چون به زبان می‌آید

غزل شمارهٔ 216ناله دردناک می آید

غزل شمارهٔ 217وقت گل خوش آن که جا بر طرف گلشن می‌کند

غزل شمارهٔ 218شهید داغ تو فردا ز گل چو لاله برآید

غزل شمارهٔ 219شب کجا رفتی که دور از روی تو خوابم نبرد

غزل شمارهٔ 220چه جور ماند که برما مه صیام نکرد

غزل شمارهٔ 221ز داغ هجر تو سوزم ز گشت باغ چه سود

غزل شمارهٔ 222گرچه اندازد به شاخ سدره امیدم کمند

غزل شمارهٔ 223گهی که بر سر زلفت شمال می‌گذرد

غزل شمارهٔ 224گرچه از دل دیده رخت خود به موج خون برد

غزل شمارهٔ 225سرکویت ز شور بیخودان میخانه را ماند

غزل شمارهٔ 226ساقیا عهد گل از ابر بهاران تازه شد

غزل شمارهٔ 227پریرخا چو خیالت فسونگری گیرد

غزل شمارهٔ 228اگر نه ساغر لعلت به کام خواهد شد

غزل شمارهٔ 229صبا همدم بوی جانان رسید

غزل شمارهٔ 230ز شوقت سوختم هرکس به کویت خانه‌ای سازد

غزل شمارهٔ 231سوار من که غبار رهش به ماه رسید

غزل شمارهٔ 232زآتش تب مه رخسار تو در تاب مباد

غزل شمارهٔ 233دلم بی جمال تو نوری ندارد

غزل شمارهٔ 234کیم پیکان تو از دل برآید

غزل شمارهٔ 235به من دارد دلت جنگی که دارد

غزل شمارهٔ 236باز گل اسباب معشوقی به بستان ساز کرد

غزل شمارهٔ 237آن ترک کج کله چو هوای شکار کرد

غزل شمارهٔ 238گر ز هجران چشم من زینگونه خون پالا شود

غزل شمارهٔ 239رفتی و دل ز هجر تو با سوز و آه ماند

غزل شمارهٔ 240خبر آمدن یار دلم خرم کرد

غزل شمارهٔ 241سحر چون ابر نیسان سایه بان بر کشتزاران زد

غزل شمارهٔ 242بیا که خسته دلان را تویی معاد و معاذ

غزل شمارهٔ 243معنی الوجود فی صورالکون قد ظهر

غزل شمارهٔ 244شمت برقا یلوح للاسرار

غزل شمارهٔ 245گر همچو عود جا دهدم یار در کنار

غزل شمارهٔ 246اگر پرده برخیزد از روی کار

غزل شمارهٔ 247زهی نور تو از هر ذره ظاهر

غزل شمارهٔ 248تو نور مطلقی و دیگران مجالی نور

غزل شمارهٔ 249کار من آمد به جان از یار دور

غزل شمارهٔ 250مکن در کشتنم زین بیش تقصیر

غزل شمارهٔ 201اندیشه جمال تو حیرانی آورد

غزل شمارهٔ 202زلف تو ماه را به سیه پوشی آورد

غزل شمارهٔ 203نه در کوه این صدا از تیشهٔ فرهاد می‌خیزد

غزل شمارهٔ 204آن که خودرو لاله اش داغ نهانم تازه کرد

غزل شمارهٔ 205خطت کز طرف نسرین سربرآورد

غزل شمارهٔ 206هر شب به تو مه روی به همخانگی آرد

غزل شمارهٔ 207دل با غمت آشناییم داد

غزل شمارهٔ 208یار ما عزم سفر کرد خدا یارش باد

غزل شمارهٔ 209باز ازین راه صدای جرسی می‌آید

غزل شمارهٔ 210نی رخ آن مه چنینم بی‌دل و دین می‌کند

غزل شمارهٔ 211آمد ازملک عشق لشکر درد

غزل شمارهٔ 212سبزه از طرف چمن می خیزد

غزل شمارهٔ 213تو تنگ چشمی آن شوخ بین چو ناز کند

غزل شمارهٔ 214آن سهی‌سرو چو گلگشت‌ِ لب ‌ِجو می‌کرد

غزل شمارهٔ 215نام لبت چون به زبان می‌آید

غزل شمارهٔ 216ناله دردناک می آید

غزل شمارهٔ 217وقت گل خوش آن که جا بر طرف گلشن می‌کند

غزل شمارهٔ 218شهید داغ تو فردا ز گل چو لاله برآید

غزل شمارهٔ 219شب کجا رفتی که دور از روی تو خوابم نبرد

غزل شمارهٔ 220چه جور ماند که برما مه صیام نکرد

غزل شمارهٔ 221ز داغ هجر تو سوزم ز گشت باغ چه سود

غزل شمارهٔ 222گرچه اندازد به شاخ سدره امیدم کمند

غزل شمارهٔ 223گهی که بر سر زلفت شمال می‌گذرد

غزل شمارهٔ 224گرچه از دل دیده رخت خود به موج خون برد

غزل شمارهٔ 225سرکویت ز شور بیخودان میخانه را ماند

غزل شمارهٔ 226ساقیا عهد گل از ابر بهاران تازه شد

غزل شمارهٔ 227پریرخا چو خیالت فسونگری گیرد

غزل شمارهٔ 228اگر نه ساغر لعلت به کام خواهد شد

غزل شمارهٔ 229صبا همدم بوی جانان رسید

غزل شمارهٔ 230ز شوقت سوختم هرکس به کویت خانه‌ای سازد